|
Vrijdag 1januari 2010
Nieuwjaarstocht
Linde Peer
Allereerst een gezond 2010 gewenst voor iedereen! Theo die nog steeds niet topfit is wil graag wat wandelen want dan voelt hij zich het best en bewegen is de beste medicijn (zeggen ze). Zoals de afgelopen jaren gaat het vandaag weer eens richting België, er is natuurlijk op 1 januari niet veel te wandelen en daardoor kom je eigenlijk steeds op hetzelfde uit. Als we thuis wegrijden hebben we nog goede hoop op een mooi tochtje. Niet dat de routes zo geweldig zijn maar het is wat wit en dat doet toch anders aan. Onze teleurstelling wordt steeds groter want hoe meer we op Linde Peer aangaan hoe groener het wordt. Aan de start valt het ons op dat het veel rustiger is dan de afgelopen jaren. Dit kan natuurlijk liggen aan dat het een eentonige wandeling is maar ook aan het weer want het is vrij koud vandaag. We schrijven in en schudden wat handen o.a. met een paar trouwe fans van onze website. Zij hadden vandaag versterking bij zich en liepen samen met hun honden. We vertrekken voor het 1ste rondje van 9 km. Zoals gewoonlijk steken we eerst de grote straat over en lopen het buitengebied in. Het lijkt of ze dit jaar hun best hebben gedaan om het nog saaier te maken. Verschillende lange wegen zonder afwisseling volgen elkaar op. Op deze ronde van 9 km hebben wij slechts 3 foto’s gemaakt dat zegt eigenlijk genoeg! Als we de 9 saaie kilometers achter de rug hebben besluiten we om meteen naar huis te gaan. We hebben de neus er van vol en bovendien gaat de koude wind gaat dwars door je kleren, wat niet bevorderlijk is voor Theo’s gezondheid.
  
|
 Zaterdag 2 Januari
Market Garden pad deel 2
Waalre – Sint Oedenrode
Dit jaar willen we eens niet beginnen met de gebruikelijke zelfde wandelingen als de afgelopen jaren. Dus is dit een mooi moment om door te gaan met ons wandelpad. We pikken de route weer op waar we 2 dagen geleden zijn gestopt en verlaten Waalre via wat veldwegen. Het heeft flink gevroren en we zijn dan ook goed warm aangekleed. En we mogen wel zeggen nu we pas op pad zijn dat we blij zijn dat het heeft gevroren want als dat niet zo was geweest hadden we al flink wat te ploeteren gehad. We komen bij de waterplas de Meeris waar we een stukje omheen lopen. Als we van het water weglopen en op de heide uitkomen is het weer even zoeken. Hierna krijgen we opnieuw een routewijziging. Maar zoals het omschreven staat komen we er niet echt uit maar gelukkig was het hier wel eens goed gemarkeerd. We lopen nu in de gemeente Eindhoven en langs de golfbanen. Als we langs het beekje Tongelreep lopen komt er een ander wandelpad erbij n.l. het Hertog Hendrikpad. We komen uit bij de Genneper watermolen waar men de keuze heeft om een alternatieve route te kiezen. Dit is speciaal gedaan voor wandelaars die het Hertog Hendrikpad al eens hebben gelopen die nu grotendeels met het Market Garden pad mee loopt. Wij nemen de originele route en vervolgen onze weg langs de Dommel. We slingeren langs de Dommel door stadsparken heen tot we bij het stadshuis komen waar een bevrijdingsmonument staat. Als we het voetpad langs de Dommel verder willen vervolgen stuiten we op een afsluiting van het pad. Een beetje erom heen en dan weer verder. We komen nu vlakbij station Eindhoven aan. Onder de tunnels door en naar het universiteitsterrein. We volgen opnieuw het pad langs de Dommel. Net voor we het terrein verlaten gaan we op een overdekt bankje zitten. We krijgen gezelschap van een roodborstje dat nieuwsgierig dichterbij komt. We komen weer op een bekend stukje route uit. We gaan om de Karpendonkse plas heen en volgen even later de Dommel weer. Als we rechtsaf gaan en het pad volgen merken we dat opnieuw de markering ontbreekt. We stuiten op onverwachte tegenstand (een hekwerk) en breken door deze linie heen. We zijn nu op het terrein van landgoed Eckartdal aangekomen. Hier moeten we de route weer even zoeken maar we komen eruit. We passeren het grote huis waar in de voortuin een begraafplaats is aangebracht. Als we het landgoed verlaten moeten we een drukke verkeersweg oversteken. We gaan langs een groenstrook lopen waar we aardig natte voeten hadden gekregen als het niet gevroren had. Even lopen we wat verkeerd omdat we niet goed opletten maar dat kwam vanzelf weer goed. We volgen nu opnieuw de Dommel voor geruime tijd. Aan de overzijde werd flink wat wilgen geknot. Als commentaar kregen we al te horen of we van de milieupolitie waren. Als we het water verlaten gaan we de verharde weg op en volgen die tot aan de Sonse brug. Deze brug was tijdens de oorlog ook een belangrijk punt. Het mooie van het boekje is dat hier veel informatie over deze periode en belangrijke punten van toen instaan. Minder is dat de stempelposten niet in het boekje zelf staan maar op de stempelkaart die los erbij zit. Dus je moet 3 dingen in de gaten houden. 1; de route, 2; de wijzigingen en 3; de stempelposten. Nu moeten we weer een kleine routewijziging volgen. We lopen een privé terrein van een gehandicapten instelling. Op dat terrein lopen een stukje heen en weer. Dit is om bij een Airborne monument te komen. Normaal liep de route hier langs maar omdat er nu gebouwd wordt is dat niet mogelijk. We komen in het centrum van Son en Breugel waar de straatnamen ook al gewijzigd zijn ten opzichte van wat er in het boekje staat. Niet veel verder komen we opnieuw langs een monument. Langs de vijver en het bos in. We blijven nu voornamelijk door het bos lopen tot we weer een routewijziging voor de kiezen krijgen. En eigenlijk was de routewijziging alleen maar ingevoerd om ons langs een stempelpost te laten komen. Als men namelijk de alternatieve volgde dan kwam men wel langs Joe Mann paviljoen wat als stempelpost diende. Vanaf hier loopt je weer de route naar het museum Bevrijdende Vleugels. We zijn alweer op een nieuw traject aangeland. We gaan nu een natuurgebied in waar als wijziging geldt dat hekwerken zijn verwijderd. Als we op een stukje van de heide lopen moeten we naar ± 100m bij een opvallende dennenboom linksaf. Maar wat is nu een opvallende dennenboom? Op goed geluk slaan we af en treffen bij het restant van het hekwerk een markering aan dus we lopen goed. Als we op een asfaltweg komen slaan we weer een privé terrein op. Wanneer je dit pad niet zou lopen zou je hier niet gauw inlopen. We zijn aangekomen bij de Paulushoeve. Ook hier is een monument dat in de muur van het huis is ingebouwd. We treffen de eigenaar die ons van verre al had zien aankomen. Dit komt natuurlijk door onze veiligheidsjassen. Hij wijst ons de weg naar de achterkant van de hoeve waar we over een plankje de sloot oversteken. Door het akkerland en weer over een plankje over de sloot. Nu staan we even te twijfelen want hier is geen pad rechtdoor meer. De boer had ons verteld rechtdoor langs de coniferen. Dit doen en blijkt goed te zijn ook al is hier geen wandelpad te vinden. We komen op een klinkerweg uit en moeten een straat in en wat later over een fietspad. We volgen de straat maar aan het einde hiervan is er geen fietspad te bekennen. Dus lopen we een stukje terug en lopen een onverhard pad op. Halverwege dit pad staat er een bordje met fietspad en hangt hier de markering dus we zitten weer op de route. We volgen een paar verharde wegen en gaan dan het Diependaal in. Dit komt uit aan de rand van Sint Oedenrode. We steken de rondweg over en gaan richting het kasteel. Rond het kasteel en naar het raadhuis. Bij de kerk gaat de route zowaar het kerkhof op. Hier liggen om een calvarieberg diverse oorlogsgraven. Nu hebben we nog een paar straten af te leggen tot we ons eindpunt voor vandaag hebben bereikt.
|
Zondag 3 Januari
Market Garden deel 3
Sint Oedenrode – Grave
We pikken de route weer op waar we gisteren zijn gestopt en lopen nu over een witte deken. Vannacht heeft het goed gesneeuwd waardoor alles nu er sprookjesachtig uitziet. We verlaten al gauw de plaats en komen in het buitengebied uit. Het is een prachtig gezicht vandaag maar tevens zwaar lopen. Uiteraard worden een paar mooie plaatjes geschoten van o.a. rode zonnestralen tussen de bomen door. We gaan het bos in en moeten links af een smal pad op. Op de splitsing moet we rechtsaf aanhouden langs een blokhut. Maar voor we bij die bewuste blokhut komen zijn we zeker al 3 keer rechtsaf geslagen? We komen na een tijdje in het volgend dorp Eerde terecht. Bij de molen zonder kap staat een monument van de 501st Parachute Infantry Regiment Geronimo. Deze molen wordt nu gerestaureerd en zal in de toekomst niet meer onthoofd door het leven gaan. We lopen Eerde weer uit en lopen langs een oud spoor. Dit blijven we volgen en gaan onder de A50 door en volgen het spoor verder tot aan het kanaal. We gaan de brug op en de Zuid Willemsvaart over. Het spoor over en fietspad vervolgen. We lopen dwars door Veghel heen. Door middel van een tunneltje kruisen we een N-weg. We gaan naar het gehucht Maria Heide wat bij Uden hoort. We lopen buiten om door een groen singel. We lopen langs de rand van de plaats en gaan wat later een oude spoorbaan op. Dit blijven we volgen tot men niet verder kan. Hier krijgen we opnieuw een routewijziging omdat de verkeerssituatie is gewijzigd. Wij echter steken de weg over waar de oorspronkelijke route ook zou zijn overgestoken. We hebben niet zoveel zin om opnieuw flink om te lopen, bovendien was het erg rustig op de weg en was het verantwoord om over te steken. We komen bij de kloostermuur weer op de route uit. Hier zou opnieuw een wijziging zijn maar die hebben we niet kunnen vinden. Langs de kerk en op naar het Uden War Cemetery dat midden tussen de huizen ligt. We lopen door Uden verder tot aan de rand van de bebouwing waar we weer een blaadje moeten omslaan. We lopen door het bos en dan weer langs de rand van het bos en komen langs een jeugdgevangenis. We bereiken de volgende plaats en wel Zeeland. Aan de rand van deze plaats is bij een pannenkoekenrestaurant een stempelpost. Na een bakkie gaat het verder de plaats in. Het valt ons op dat de kerkstraat een zeer lange straat is in dit dorp. We lopen het park in en lopen dan Zeeland uit. We gaan het buitengebied in en volgen wat langere wegen. Langs het gehucht Duifhuis en het bos weer in. Voor een motorcrossterrein moeten we afslaan. Alleen is dat nu niet te herkennen als zodanig. Wel merken we aan de sporen in de sneeuw dat er veel met mountainbikes is rondgereden. Dan gaat het weer het bos uit. We maken een bochtje om, langs een oud hotel (De Kleine Elft) wat in de oorlog een grote rol heeft gespeeld. Hier kreeg de bevolking o.a. chocolade, biscuits met marmelade en sigaretten. We vervolgen onze weg langs de rand van het bos en een militairterrein. We volgen wat fietspaden en tippen Velp aan. We gaan achterlangs Escharen, hier is het gebied voor ons weer bekend. We gaan een veldweg op richting Grave. We volgen door het park al slingerend het water tot aan de rand van Grave. Hier gaan we de plaats zelf in en volgen het water opnieuw door deze vestingstad. Langs de kade staan een paar kanonnen. Als we de bekende brug van Grave zien liggen bereiken wij onze eindpunt van deze dag. Dus deze brug is voor ons nu even te ver.
|
Zaterdag 9 januari
18ème Randonnée de 50 km
Berneau
Vandaag hebben we een afweging moeten maken tussen mooi en dichterbij huis. Het is wegens de weersvoorspelling verstandiger om dichterbij huis te gaan dus kiezen voor vandaag niet voor Embourg. De rit ernaartoe duurt al veel langer dan normaal gesproken dus geheel onverstandig was onze keuze toch niet. Bij aankomst vertrekken net 2 wandelaars en dat blijken meteen de eerste 2 te zijn geweest want wij krijgen start nummer 3 & 4. Bij het verlaten lopen we Ger tegen het lijf die ook de sneeuw heeft getrotseerd en ook voor dichterbij huis heeft gekozen. We verlaten Berneau via een veldweg langs het spoor. Niet dat je nu kunt zien dat dit een veldweg is maar dat weten we toevallig. We lopen tussen akkerland door naar Moelingen. Hier is de 1ste rust op een goede 3,5 km. We komen er gelijktijdig aan met Ger. Theo moet veel drinken dus er wordt kort gerust. We gaan verder richting de Nederlandse grens. Als we langs het spoor lopen en de grenspaal bereiken loopt Ger weer verder. Het gaat naar Eijsden waar we een mooi plaatje kunnen maken van het kasteel. In Eijsden bij een café is achter in het zaaltje de rust. Hier komen de afstanden 20, 42 en 50 km. Over het pleintje oversteken en de weg door Eijsden vervolgen tot aan de rand. Hier is de splitsing 1x & 2x die wij al dachten gemist te hebben. Het is moeilijk lopen met de wind van voor en de sneeuw in je gezicht. Soms hebben we last van stuifsneeuw waardoor we weer door sneeuwduintjes moeten. We lopen richting de grensovergang bij Withuis. Maar zover komen we niet, want als we de autosnelweg (A2/E25) over zijn gegaan slaan we af naar links. We lopen een stukje parallel aan de snelweg en komen dan uit in Rijckholt. Bij een tankstation in de garage is de rust. Hier moet de 42 km 1x een ronde draaien en de 50 km 2x. Ik zelf heb wat last van mijn rug en blijf hier minimaal 1 ronde wachten tot Theo terug is. Hierna kijk ik wel weer verder wat ik doe. Ger komt na een dik half uur bij deze rust aan en rust voor zijn doen erg lang. Als hij op het punt staat om te vertrekken komen Stephan (n.o.a.d.) en Theo er aan. Zij hadden hun 1ste ronde (42/50 km) door het bos gelopen. We lopen met zijn 4tjes samen weg maar na een paar 100m gaan Ger en ik naar links de terugweg op (Ger had de rondjes al gehad) en Theo met Stephan gingen rechtsaf het rondje van de 50 km op. Zij gaan nog tot in Gronsveld en komen dan in Rijckholt terug. Gezellig babbelend lopen we terug richting Eijsden. De weg langs het spoor werd flink bereden wat niet echt bevorderlijk was voor het wandelen. Bovendien rijdt menig maniak op de weg rond. Als we het spoor over gaan zijn we aan de rand van Eijsden. We gaan tot bijna aan de maas en lopen via een stukje heenweg naar het café waar de rust is. Ger blijkt hier vanmorgen straal voorbij te zijn gelopen mede door het slechte weer. Met de kop omlaag en oogkleppen op. Hier wacht ik dan weer dat Theo zich toevoegt om de laatste 13,2 km met hem te lopen. Het was ons al duidelijk dat er maar weinig wandelaars onderweg waren maar ongeveer 16 deelnemers gerekend voor de 20, 42 en 50 km samen! Terug gaat het weer richting en langs het spoor van vanmorgen maar dan aan de andere kant van de rails. Naar ons idee gaat het vrij snel en de grenspaal missen we onderweg ook nog. In Moelingen aangekomen zien we nog een paar wandelaars (bijna net zoveel als we door de dag ook gezien hebben een handje vol) die bij de rust weglopen/aankomen. Even een bakkie en dan nog een dikke 7 km. We gaan de grens weer even over en komen dan nu wel bij de grensovergang Withuis. Vandaar uit lopen we naar Mesch. Voor we Mesch echter in lopen gaat het links wat omhoog. We lopen als het ware om Mesch heen waar we nog door een flinke sneeuwduin mogen ploeteren maar als het dan weer wat omlaag gaat komen we toch in het dorp terecht. Nog een stukje door een holle weg ploeteren en dan weer een verharde weg. Hier gaat het terug naar de N-weg naar Berneau die we volgen tot aan de finish. Hier was een schatting gemaakt van ongeveer 80 deelnemers op deze dag.
|
Zondag 10 Januari
Wintertocht
Vijlen
Vandaag gaan we ook gezien het weer dichtbij huis. Ons oorspronkelijke idee is een combi tocht te maken. We vertrekken vrij vroeg waardoor we mooie ongerepte plaatjes kunnen schieten. Als we het bos ingaan merk ik al gauw dat ik toch nog wel last heb van mijn rug. Het lijkt ons verstandiger om rustig aan te doen en van de mooie omgeving en tocht te genieten. Zoals eigenlijk bijna altijd het geval is was ook nu weer in het bos bij de blokhut de rust. Hier maken we een babbeltje en horen dat de dag ervoor slechts 128 deelnemers waren geweest. Begrijpelijk dat mensen van verder het niet gewaagd hebben om te komen. We gaan verder door het bos en zien op een afstandje wat reeën voorbij rennen. Wat later zien we dan ook de sporen van die reeën. We komen het bos uit en bereiken Holset. Dit een gehucht waar ook de Zuid Limburg route doorheen komt. We gaan op Lemiers aan waar de volgende rust is. Hier is het nog niet druk maar we hopen (voor de club) dat er nog meer mensen van de mooie route en omgeving komen genieten. Het gaat daarna richting het bungalowpark waar we langs het hekwerk lopen. Dit park wat aan de rand van Vaals ligt wordt door de wandeling ook aangedaan. En dat is voor ons geheel nieuw! Voor de deur van het restaurant wordt volop van de sneeuw genoten. Kinderen met een slee en ouders die ze weer naar boven mogen trekken. De terugweg richting de rust gaat weer richting Holset alleen lopen we nu langs de rand. Bij de rust zijn we de enige dus het is nog steeds niet druk. Terwijl we daar genieten van een broodje gezond loopt het langzaam vol. We treffen Stefhan van noad en praten nog even na over de laatste kilometers van de dag ervoor. Via het veld waar we goed langs de rand moesten lopen gaat het naar Vijlen terug. Ja want in het veld was de sneeuw goed bij elkaar gewaaid en soms moest je door een stuifduin. We ploeteren erdoor en bereiken de finish waar we Ton Mens treffen. Toen we huiswaarts keerden waren er ongeveer 235 deelnemers vertrokken. Maar het grote gros liep op de 8 en 12 km. Een prachtige wandeling mede door het weer.
|
Zaterdag 16 januari
Brabantse Meijerijtocht
Vught
Alweer de 6de wandeling van de serie 2009/2010. We lopen wat door Vught en gaan al gauw het buitengebied in. Over de Dommel en langs de Zuiderplas. Hier komt Roel met Inneke bij ons lopen. Veel slap gepraat is het gevolg. We lopen het talud op en gaan het viaduct van de A2 over. We komen op het landgoed Pettelaar. Het gebied begint ons bekent voor te komen, hier zijn we nog niet zo lang geleden ook eens geweest. Het blijkt inderdaad dat we hier al eens met een olat wandeling vanuit Sint Michelsgestel hebben gelopen. We volgen meerdere dijkjes tot we bij de soeppost in Sint Michelsgestel komen. Na de rust vervolgen we een stukje van zo’n eerder genoemd dijkje en komen bij de verharde weg uit waar een kapelletje staat. Hier worden weer de nodige foto’s genomen en komt Henny bij ons lopen. Ook hij was in september bij de Tocht om de Noord geweest wat het begin was van een gezellige babbel. Henny die ook vaker lange tochten loopt komt met verhalen uit wat Theo ook aanspreekt. Zo hebben ze het over de Euradax en Plombieres/Houfelize. Zonder dat we het in de gaten hebben bereiken we de grote rust in Schijndel. De route vandaag is niet altijd even mooi want soms moet je lange wegen afleggen om weer bij een mooier gebied te komen. Dit is zeer duidelijk na de rust, waar we wat verharde wegen volgen tot we een slingerpad langs een akkerland volgen. We komen Gemonde binnen gelopen. In dit gehucht is ook de koffiepost ondergebracht. Na een tijdje lopen komt het ons weer bekend voor en blijkt dat we hier ook zijn geweest met de wandeling van de olat. Voor de molen slaan we af en lopen een stukje langs de Dommel en dan gaan we over de stuw heen om aan de andere kant de Dommel weer te volgen. We bereiken het volgende landgoed Zegenwerp en komen bij de golfbaan uit. Door de restanten van de sneeuw wordt er niet gegolfd. Weg oversteken en langs een vennetje, waarna we het bos ingaan. We komen uit bij de fruitpost die weer in Sint Michelsgestel ligt. We komen uiteindelijk op een fietspad uit dat richting Vught voert. We gaan nog eerst langs kasteel m
Maurick. We lopen de brug over om even een kijkje te nemen op het binnenplein van het kasteel. Dit valt echter in het niet tegen de buitenkant. We gaan verder en d.m.v. een voet/fietsbrug gaan we over de A2. Via wat kleinere straatjes en langs een winkelcentrum bereiken we de finish waar o.a. Frans en Ger op ons zaten te wachten.
|
Zondag 17 januari
Winterserie olat
Moergestel
De wandelaars worden vandaag exact om 8u losgelaten om te starten. Normaal zijn ze bij de olat niet zo op de minuut maar de medewerkers van de 1ste wagenrust hebben hier om gevraagd. Dit is om de 1ste wandelaars die bij de post aankomen ook koffie aan te kunnen bieden. We vertrekken en zien Theo Gijzen met Ger er meteen vandoor gaan. Als we de weg oversteken zien we nog een bordje hangen en omdat een paar wandelaar twijfelen of dat geen splitsing is loopt Theo even terug. Hier staat echter op dat men voorzichtig moet oversteken. Omdat we aan de rand van Moergestel zijn gestart zijn we al gauw in het bos. We gaan een bospaadje in waar het redelijk nat is. Co de Jong wordt in actie op de foto gezet maar het resultaat ziet door de mist erg mysterieus uit. Na een kleine 3,5 km komen we langs een café. Nicole met Eddy en hun wandelmaatjes lopen op dat moment bij ons. We vragen of ze niet al zin hebben in een drankje want dan hebben we wat meer kans op een boterham. Ze beginnen te lachen en beloven wat bammetjes voor ons over te laten. Langs een ven het genaamde Voorste Goorven. Niet veel verder is dan de 1ste wagenrust op 4,7 km. We vervolgen onze route door het bos. We lopen over een natuurcamping van het nivon waar de partytent in stukken erbij ligt. Waarschijnlijk is er zoveel sneeuw opgevallen dat hij in elkaar is gestort. Als we over een bruggetje gaan komt Theo tromp aanlopen. Hierop volgt de splitsing met de 15/20 km waar Theo afgaat. Hij rijdt met iemand mee en loopt de 20 km zodat zijn chauffeur niet te lang hoeft te wachten. We gaan het gebied van de Kampina in. Hier hebben we in het verleden ook wel vaker gelopen maar nu doen we een ander deel aan. Als we bij het Kogelvangersven lopen komt Theo Gijzen eraan? Hij had vanmorgen het café even aangedaan vandaar dat hij nu achter ons liep. We moeten wat rolstoelpaden volgen die nu niet geschikt zijn voor rolstoelen gezien de sneeuw en ijsresten. Een paar gestapelde stenen blijkt een graf te zijn van Pieter Gerbrand van Tienhoven, wat de oprichter was van de Natuurmonumenten. We komen bij de rivier de Beerze wat we een stukje volgen aan het einde gaat het door een klaphekje en volgt de splitsing met de 30 km. We vervolgen onze weg over privé terrein en bij de boerderij is onze volgende wagenrust. Henk Vink, Sandra en b
Bertus vertrekken net waardoor we een voorverwarmd zitplaatsje krijgen. We komen in gesprek met 2 dames van voetje voor voetje. Het gaat weer verder ploeterend langs een beekje. Het gaat glibberend over het pad verder tot voorbij Huize Heerenbeek. We gaan het bos in, tussen door nog wel een stukje buiten het bos om maar dat was ook bijzonder nat. Door de stuifsneeuw was het moeilijk te zien wat eronder zat. Bovendien was dit sowieso een nat gebied. De meeste wandelaars waren dan ook door het aangrenzend weiland gegaan. Ook Martin en Theo, alleen ik die toch al natte voeten had ging onverschrokken door. We komen bij de caférust waar even een sanitaire stop wordt gemaakt maar dan gaan we ook meteen verder. Een café rust is met dit weer natuurlijk wel lekker maar ik weet ook dat ik bij de olat daar niet echt tijd voor heb. We vervolgen de route over een lang pad waar de boswachter ons tegemoet komt gereden. Na bijna 2 km rechtdoor te zijn gegaan slaan we weer af. Voor we het weten komen we bij de laatste wagenrust aan. Willem en Parcifal zijn in opperbeste stemming want ze gaan morgen op vakantie. Ze zijn ook al begonnen met het opruimen van hun post. Co de Jong komt eraan gelopen hij ligt nu 20 km op ons voor. We moeten nu nog een kleine 10 km afleggen. We vertrekken samen met Ellie en Pieter van de rust. We blijven een tijdje samen lopen. We komen nu weer op bekend terrein want hier zijn we in het verleden ook vaker geweest. Op 36 km krijgen we een café rust die we overslaan om op tijd binnen te komen. Wat zandwegen en we komen weer op een asfaltweg uit. We gaan linksaf terwijl rechts logischer was geweest. We maken een bochtje om maar gaan dan toch op Moergestel aan. We bereiken net om 17u de finish waar we nog een bakkie doen en Theo Gijzen en Frans in Eindhoven afzetten en dan op huis aangaan. Moergestel blijkt voor ons een speldje te zijn de 1ste dit jaar.
|
Zaterdag 23 januari
Wintertocht
Gelik
Vandaag is er weer niet veel keuze uit wandelingen en komen we zoals de laatste jaren uit bij de Sparrentrippers. We starten voor de 30 km en komen er al gauw achter dat we de route van vorig jaar andersom lopen. We verwachten ook geen culinaire hoogstandjes maar eens een andere kant op zou een verademing zijn. Het verwonderd ons dan ook niet dat het niet zo druk is. We lopen het grootste deel van de wandeling door het bos dat er kaal en saai uit ziet. Eigenlijk komen we alleen voor de rust het bos uit. Ook de foto’s die we maken konden zo van vorig jaar zijn dus…. het zijn er niet veel geworden. Wij denken er dus sterk aan om volgend jaar maar een alternatief te zoeken als er weer niets anders te wandelen valt want ook al is de route andersom dan vorig jaar toch weet je dan wat er na elke hoek weer komt.
Turnhout by Night
Turnhout
Na de tegenvallende wandeling wilde we eigenlijk nog wat van de dag maken en besluiten om door te rijden naar Turnhout. Hier is een middag/avond wandeling van 6 en 10 km. We gaan uiteraard niet zomaar voor 10 km naar Turnhout. Want bij deze wandeling zijn er diverse musea te bezoeken. Vanaf een atheneum is de start en gaat het gauw richting het centrum. Na 1,3 km ligt de Theobalduskapel die je kunt bezoeken. Wij gaan naar binnen en treffen een vrij kale kapel aan. Renovatie is het laatste redmiddel voor deze kapel want zelfs het plafond zag er niet goed uit. In de kapel was het mogelijk tot het nuttigen van een drankje. Het gaat verder en zo’n 500m verderop gaan we een Begijnenhof binnen. Het lijkt wel een dorp op zich! Langs de kerk en dan naar het Begijnenhof museum die op vertoon van de startkaart gratis te bezoeken is. Na rondgekeken te hebben verlaten wij het museum en het Begijnenhof en vervolgen onze route. Nog geen 100m verder het volgende museum en wel het Taxandriamuseum welke oudheden bevat. Het mooiste wat we hier zagen (dit is persoonlijk) was een maquette die nagemaakt was van een kopergravure uit 1655. De maquette stelde Turnhout voor zoals het destijds eruit moet hebben gezien. Naar ons idee was het toen al een grote plaats. We gaan verder en komen langs het kasteel waar nu het ministerie van justitie is gevestigd. Je mocht op de binnenplaats een kijkje nemen wat we even deden. Hierna gaat het om het kasteel en langs de gevangenis. Bij de watertoren op 3,5 km is de splitsing. We zijn nu al ruim 2 uur onderweg! We gaan het spoor over en volgen de weg een tijdje rechtdoor tot we aan een haven komen. Hier slaan we af, lopen door wat straatjes en komen bij een pleintje waar wat bomen verlicht werden en waar weer een drankje genuttigd kon worden. We komen bij de O.L.V. Middelareskerk waar we opnieuw een kijkje gaan nemen. 600m hierna komen bij een oude kazerne waar een groot monument staat ter ere van de gevallene soldaten tijdens de 1ste en 2de wereld oorlog. We gaan terug het spoor over en komen langs het station, waar de samenkomst is met de 6 km. Bij de Heilig Hart kerk nemen nog even gauw een kijkje voor de mis gaat beginnen. Naast de kerk is in een kleuterschool waar de rust en controle was. Voor de deur treffen we een bekende. Hier zeggen net een paar wandelaar dat het zo jammer is van het weer (het regent zachtjes). Ach zegt er eentje wij hebben eens Ieper bij nacht gelopen en zijn niet verder gekomen dan 3 km. Nou zegt Theo; dan moet het wel erg zijn geweest. Nou dat was het niet want als antwoord kregen we; Er waren te veel kraampjes (drank) onderweg! Na de rust volgt opnieuw een splitsing. Voor mensen die de 6 km lopen en nog een museum willen bekijken moeten dan met de 10 km meelopen en lopen hierdoor 800m meer. We vervolgen de route en komen bij het speelkaartenmuseum. Het museum is intersant om eens te bezoeken het gaat om meer dan alleen verschillende speelkaarten. In het museum staan diverse drukpersen die vroeger werden gebuikt om speelkaarten te maken. In een ruimte ernaast staat een enorme stoommachine. Ook wordt hier over de geschiedenis van Turnhout vertelt. Na het verlaten van het museum gaat het weer richting het centrum. Na 400m tussen huizen ligt nog de Franse kapel. 100m verderop komen we bij de St. Pieterskerk waar we opnieuw naar binnengaan. Na het verlaten van de kerk lopen we wat door straatjes heen en komen door een steegje weer bij de kerk uit. Dat was een rondje van de zaak. Na een kleine kilometer bereiken we de finish. Het was een leuke afwisselende wandeling met veel bezienswaardigheden.
|
Zaterdag 30 januari
Vinnige Veluwezoomtocht
Velp
Vandaag alweer nummer 6 van de 10. Na een roerige heenreis arriveren wij net als de 1ste wandelaars zijn vertrokken. Het belooft een mooie wandeling te worden met al die sneeuw wat hier gevallen is. We schrijven ons in en vertrekken meteen. Door een villapark, straat oversteken en dan gaat het al bergop d.m.v. trapjes. Een snelle jongen die ons onderaan voorbij kwam ging bijna boven gekomen flink onderuit, dus wij waren gewaarschuwd. Over een mooi laagje sneeuw is normaal gezien goed te lopen maar hier was dat niet het geval. Onder de sneeuw lag puur ijs dus het was uitkijken geblazen. Als we het pad vervolgen en omlaag moeten zien we voor ons al een paar mensen stunten dat belooft niet veel goeds. We gaan langs de struikenrand om nog enige houvast te hebben. Desondanks glijd ik toch onderuit. En ik niet alleen! We vervolgen onze weg al glibberend. We lopen nu door het nationaal park Veluwezoom en komen langs de Emmapiramide. Deze piramide werd ook de broodbult genoemd, nee geen brood te zien maar is een werkverschaffingsproject uit 1891. Nu staat er een uitkijktoren op die we toch maar even beklimmen. We zijn dan wel laat maar dan korten wel later de pauze wel wat in. Boven gekomen is het niet mogelijk om het infobord te lezen want daar ligt een paar cm sneeuw op. Weer onder gekomen zien we een monument staan. We gaan verder en komen op een breder pad terecht. Voor ik het in de gaten heb schuift mijn rechtervoet weg en schopt ik ook mijn linkervoet onder mij uit en ga ik onderuit. Theo wilde net zeggen dat het glad was. Ik heb wat last van mijn heup en elleboog maar loop rustig aan verder. We passeren een brandtoren waar een paar voetsporen naar toe leiden. Het bleken achteraf die van Roland te zijn geweest. Een smal pad over de heide veroorzaakt weer wat vertraging maar als je een beetje door de struikjes loopt is het goed te doen. Dus bij deze; SORRY, heidestruikjes. Na verloop van tijd komen we bij de soeppost waar iedereen verlangend naar uit heeft gekeken. Maar we komen van een koude kermis thuis. Want alleen Willem Ruis is ter plaatse aangekomen. De verzorgingsploeg kregen de wagen maar niet uitgegraven. Willem vraagt hoe het gaat en ziet dat ik niet zo soepel loop. Hij bied mij een plaatsje in de auto aan, erg verleidelijk maar dat sla ik af ik wil nog wat van de mooie wandeling genieten.
We lopen verder en draaien weer terug waar we eerder vandaan zijn gekomen. Dat zien we aan de brandtoren die we in de verte weer zien staan. Het is even weer een beetje normaal lopen maar dat duurt niet lang. We moeten bergop maar bij een paar treetjes glijd iedereen weg. Theo roept nog; je moet je aan de brem optrekken. Dat doe ik maar glijd toch weg maak een halve draai en kom op de brem terecht. En ik moet zeggen met de slappe lach kom je dan ook niet verder. Boven gekomen treffen we Nel Ruis, de dochters en Iris. Zij waren over een binnendoor pad gekomen wat iets korter was maar minder glad. We komen bij de schaapskooi uit en niet veel verder bereiken we de rust bij het bezoekerscentrum van natuurmonumenten. Een leuk opgezet bezoekerscentrum met diverse activiteiten voor kinderen. Zo is er ook een zwijnenkuil (kuil met zachte kussens) waar ze in kunnen spelen. Theo zegt tegen Rijk die net bij ons stond “hè lelijkerd moet je niet in die kuil zitten?” Onze Bunnikze Blauwe grijns wat maar weet er niet veel op te zeggen, wat zeer zeldzaam is. Bij deze rust zitten verschillende uitvallers die met Monique terug zullen rijden. Ger van Hattum komt aan wat meestal betekent dat de tijd om is.
We vertrekken rond kwart voor 2 wat zeer laat is. We komen vlak na de rust op het fietspad van Rheden terecht en we weten niet wat ons overkomt. We kunnen maar liefst 1 km lekker door lopen. Rijk loopt net bij ons, ook hij weet niet wat aan hem is. We gaan weer een sneeuwpad op en het bos weer in. We moeten door een hekje wat op zich al een karwei is omdat het rondom glad is. Dan komt er een trap omhoog die niet te nemen is. Hij is spek en spek glad tot aan de helft. De bovenste tredes zijn goed te doen. Boven gekomen gaan we langs koepel De Kaap. Door het geklauter krijg ik steeds meer last van mijn heup dus ik heb voor mijzelf al besloten om te kijken of het aanbod van Willem nog staat. Het is een geweldige route mede door de sneeuw en na verloop van tijd komen we op bekend terrein. We komen langs de Carolinahoeve waar we in het verleden al eens zijn langs gelopen. Nu nemen we diverse wildroosters en komen dan bij het spoor uit. Oversteken en naar de grote weg waar net Willem met zijn auto staat. Theo loopt verder en ik stap in want het is goed geweest.
Blij dat ik zit praat met nog een uitvaller die ook vandaag meerdere malen onderuit is gegaan. Willem had een telefoontje gekregen dat een paar wandelaars zich hadden verlopen dus die gingen we eerst zoeken. Onder het zoeken vertelde hij dat er toch wel hele brutale mensen rondliepen. Hij was gebeld geworden door Theo van de fruitpost dat er iemand dringend opgehaald moest worden. De man in kwestie vertelde dat zijn oom plotseling was overleden en hij graag naar huis wilde. Dat begrijp je wel dus Willem brengt hem naar de finish. Hij vraagt de man zich even af te melden. Willem parkeert de auto en ziet de man al weg lopen en vraagt binnen na of zich iemand zojuist heeft afgemeld. Wat blijkt? Nee dus! Hij erachteraan en vraagt om zijn naam voor het verslag en wat denk je? Een ZWART loper! Het is toch triest dat je voor zo iemand de moeite doet! Als we de 2 verloren schaapjes eindelijk hebben gevonden stappen zij ook in. Het zijn Jenny (die van allochtonen wandelen toch niet?) en Joop. Jenny had het helemaal gehad en Joop wilde eigenlijk wel afgezet worden bij de fruitpost. Hij wordt overgehaald om toch mee terug te gaan naar de finish. We stappen uit bij de finish, wat overigens niet zo soepel gaat en melden ons af. Ik praat wat met Erik Dikken en ga dan bij Joop en Jenny zitten. Om iets voor 18u komt Theo ook binnen. Iedereen is vandaag later dan gepland. Verschillende uitvallers zijn er vandaag te betreuren met of zonder letsel. Maar desondanks was het vandaag een prachtige wandeling en dag.
|
Zondag 31 januari
Rhoonse Griendentocht
Rhoon
Vandaag weer verder van huis dan gisteren maar we zijn er wel sneller gekomen! Bij de start zien we Bertus, Sandra en Henk Vink die gisteren ook in Velp waren. Ook zien we onze snelle jongens Co en Piet. Vlak na de start is al de splitsing met de 25 km die rechtdoor gaan. Zij komen daardoor niet langs de scheve kerk en het kasteel van Rhoon. De snelle jongens met Henk komen voorbij. We gaan al gauw het buiten gebied in waar we over schelpenpaadjes lopen. Als we de verharde weg, een dijk, opgaan is de splitsing met de overige afstanden. Over een gladde weg waar Henk ons weer tegemoet komt. Coby had gebeld dat ze toch naar de wandeling kwam dus Henk liep even terug. Hij was dan wel al een paar km op weg maar dat heeft hij wel voor Coby over. Het komt ons even bekend voor omdat we hier ook eens vanuit Barendrecht hebben gelopen. Onder het metroviaduct door en meteen rechtsaf. Dit kon niet missen want er hingen genoeg pijlen en er was nog met krijt bij gepijld. Na een kleine 10 km komen we bij een Mc drek waar eventueel gerust kan worden.
We lopen Hoogvliet (gem. Rotterdam) binnen waar in een stadsparkje een ruïne staat. We zien hier de Shell liggen wat op zich al een plaats is. We gaan een natuurgebied in met schotse Hooglanders. Bertus en Sandra lopen bij ons en net als gisteren heeft Sandra de neiging om zo’n beest te gaan knuffelen. Over een brug waar je als je pech hebt goede natte voeten kunt krijgen te zien aan alle rommel en riet die erop ligt. Langs het water en onder de brug door. De brug komt me bekend voor maar kan hem niet plaatsen. Sandra begint uitleg te geven dat het groene gestel wat ernaast staat de oude brug was. Ook dat komt me bekend voor, maar Theo zegt dan al; Ja en aan de andere kant staat bij dat groene ding een informatiebord waar dat opstaat. Ja toen wist ik het weer we zijn met W.S 78 Dordrecht langs deze brug gelopen maar dan aan de overkant van vandaag! Langs een speeltuintje en we bereiken de 1ste wagenrust. Hier kon je van alles krijgen zoals koffie, thee, bouillon maar ook snoepjes en peperkoek. En dat alles zat in de inschrijfprijs. Na een lekker warm bakkie gaan we verder.
We gaan een park in waar gisteren de bruggetjes behoorlijk glad waren geweest. Gelukkig voor ons is dat nu niet omdat de sneeuw weggesmolten is. Het is een afwisselende wandeling met van alles en nog wat. Over een wildrooster waar schaapjes staan te grazen en dan weer de dijk over. Door een stadspark en dan door naar de handbalclub waar de rust is. We lopen door en komen langs de oude maas te lopen. Weer even de dijk over en dan zien we een beschut bankje waar het zonnetje lekker op schijnt. We gaan er even bij zitten want we hadden al besloten om vandaag 30 km te lopen. We genieten van het uitzicht op de oude maas en zien diverse boten voorbij komen. Als we op het punt staan om verder te lopen komen Bertus en Sandra al pratend voorbij. Ze hebben niet eens in de gaten dat wij daar staan. We vervolgen de route en komen bij weer een bekend stuk route uit. Ook hier waren we met de wandeling van Barendrecht geweest. Bij het restaurant waar eigenlijk de rust zou zijn staat een bord buiten. Wandelaars van de wandeltocht waren niet welkom. Zeker is het geld van de eenvoudige wandelaar niet goed genoeg. De RWV had 200m verder een eigen post ingericht met een bakkie soep. Sandra en Bertus keken raar op en commentaar kon niet uitblijven. Dat krijg je als je pratend als kip zonder kop langs komt, toch?
We gaan nu door De Grienden waar het vandaag omdraait. Nu worden we ook echt vies want het is hier aardig modderig. Naar ons idee zijn we heel snel op de volgende wagenrust. Het blijkt dat ze een stukje route eruit hebben moeten halen vanwege werkzaamheden in De Grienden. Weer na een lekker bakkie nemen we afscheid van Sandra en Bertus die het rondje van de 40 km nog opgaan, zij zullen waarschijnlijk rond 17u op de finish aankomen. Wij gaan terug richting finish. We lopen nu verschillende verharde wegen wat de route van vandaag wel wat afbreekt maar ja je moet ook weer terug. Als we de plaats binnen komen gaat het een park in met hertenkamp. Hier lopen omheen en moeten dan nog een paar straten doorkruisen. Over de metro en we hebben de finish weer bereikt.
| | | |
| | | |
| | | | | | | | | | |