Donderdag 2 juni

58e Margratentocht

Sint Geertruid

 

Op deze Hemelvaartsdag zijn er altijd veel meerdaagse tochten te lopen maar ditmaal moeten we morgen gewoon weer bij de baas verschijnen. Na jaren van afwezigheid zijn we dan weer eens bij deze Margratentocht. Voor mij is het zelfs meer dan 20 jaar geleden om precies te zijn was ik bij deze wandeling voor het laatst op 4-5 1989! Bij de start treffen we Jo. We gaan op pad voor de 42 km en verlaten de zaal aan de achterzijde. Ook al zijn we al 20 jaar niet meer bij deze tocht geweest de omgeving kennen we uiteraard wel. Het gaat snel richting het bos. Over wat veldwegen en we passeren de grens met België. Er komen ons 4 jonge mannen voorbij met het hoogste woord. Als hier al wild in de buurt was geweest zal dat nu zeker in een straal van 3 km zijn gevlucht. Misschien een beetje overdreven maar dat maakt misschien duidelijk hoe luidruchtig zij waren. We lopen ’S Gravenvoeren binnen waar bij een bekende zaal de 1ste rust is. We werpen een blik op de route en gaan verder. Onderweg gaan we dan op een bankje zitten en zien zo alle wandelaars voorbij trekken. Zo komen ook de 4 jonge mannen voorbij met nog steeds sterke verhalen maar al wat minder volume. Ook Jo komt even bij ons en samen met hem lopen we verder.

 

Eerst wat omhoog en dan door het weiland omlaag naar Sint Maartens Voeren. Langs de kerk en weer het dorp uit. Jo blijft nog lang bij ons lopen. We lopen de volgende plaats in, Veurs (Sint Maartens Voeren). Hier hebben we een rust bij een boerderij waar we Jo uit het oog verliezen. Het gaat bergop waar we prachtige vergezichten hebben, voor de toeristen een lust voor het oog. Als we richting Teuven gaan slaan we af naar de grens met Nederland. We lopen weer op Nederlandse bodem verder naar Hoogcruts. We zijn nu op het krijtland pad belandt. Dit volgen wij tegengesteld van zoals wij het toen hebben gelopen. We gaan op een bankje zitten en Jo komt flink wat later nog even bij ons staan. Hij dacht dat wij bij de rust verkeerd waren gegaan en had de achtervolging ingezet. In eerste instantie zijn we inderdaad verkeerd gegaan maar na 50m hadden we al gemerkt dat we verkeerd zaten. Jo echter dacht dat we door waren gelopen.

 

Na onze rust vervolgen we de weg en gaan door het heuvelland door richting Mheer. We lopen Bergenhuizen binnen waar tussen de boomgaarden in een samenkomst is. Hier zien we Erwin (Belg) met zijn vrouw/vriendin? Zij liggen dan een ronde van 9 km op ons voor. We lopen Mheer in en gaan bergop richting het kasteel. Tegenover het kasteel is de rust. We lopen ook nu verder en slaan rechts af het bos in omlaag. Langs de bosrand en het weiland in. We komen door het gehucht Terlinden. Deze kant loop je wat minder vaak op. Het gaat richting De Plank waar we de drukke weg oversteken. Terwijl we aan de rand van het bos en weiland op een bankje zitten komen de 4 jonge mannen voorbij. Ze zeggen nu heel vriendelijk goedendag en zijn een stuk zwijgzamer geworden. Bovendien zien ze er erg vermoeid uit. De vraag blijft waar zijn ze nu het meeste moe van? Van het wandelen of de sterke praat?

 

We maken een flinke draai en komen opnieuw in Terlinden uit maar nu aan de andere kant van het gehucht. Het gaat snel via directe wegen terug naar Bergenhuizen en de samenkomst. Nu hetzelfde stuk naar Mheer. Vanaf nu lopen al afstanden weer samen. Het is nu nog zo’n 4,5 km tot de finish. Kort door Mheer en de weilanden weer in. Tot onze verrassing komen we nog in een voor ons onbekende plaats. Het is Herkenrade wat tot de gem. Eijsden-Margraten behoort. Ons zegt het niets maar misschien zijn we hier ooit wel eens geweest. We lopen St. Geertruid al gauw in waar we Frans Staal kunnen begroeten. Ook hij had vandaag voor Margraten gekozen maar niet omdat hij morgen weer bij de baas moet verschijnen, want die tijd heeft hij allang achter zich. Bij afmelden zien we Renate en Dieter (van de sokken). Met Dieter ging het nu even niet zo goed. Zijn been was ingepakt en het bleek dat hij een aantal weken geleden gevallen was. Door de val moest hij zelfs aan zij been geopereerd worden. Dan blijft nu natuurlijk de vraag of hij voor Nijmegen weer op de been is.

 

 

 

Zaterdag 4 juni

Biwanto

Mijnsheerenland

 

Vandaag wat verder van huis in een voor ons onbekende plaats wandelen dat betekend een speldje op onze kaart. Tot voor gisteren wisten we niet eens waar deze plaats lag, kun je nagaan! De wandeling wordt georganiseerd door de scouting, waar ook de opbrengst voor bestemd is. Rond 7u starten we voor de 40 km. Eerst door een park en dan lopen we Maasdijk (gem. Binnenmaas) in. Over een dijk langs oude huisjes en we lopen de volgende plaats Westmaas (gem. Binnenmaas) in. Hier is ook een splitsing van de 25/40 km. Vele lopen rechtdoor waarvan ik twijfel of die wel 25 wilden lopen. Ze zijn te ver weg om te roepen. Langs de kerk en de weg al volgend het dorp uit. Deze weg volgen we ruim 2 km. We gaan een dijk op en die voert ons naar het gehucht Strijen. Als we de dijk verlaten krijgen we een heus grindpad voor de kiezen. Als men deze niet wilde trotseren kon men op de dijk rechtdoor blijven lopen. Dat was bovendien 2 km korter. Wij zijn echter blij dat we eens wat anders onder de voeten hebben dan asfalt. We komen na een ommezwaai en opnieuw een splitsing met de 25 km terug op de dijk. We krijgen nu onze 1ste wagenrust op 13 km. Bij deze rust kon men koffie of thee krijgen. Ze waren nog maar net klaar dus het theewater moest nog gekookt worden. We wachten hier op want we hebben tijd zat. Een vrouwtje bij ons aan tafel had het helemaal gehad na dat grindpad. Ze was het oefenen voor Nijmegen die ze dit jaar voor het eerst wilt gaan lopen. Nee, geef haar maar asfalt. We hebben haar meteen uit de droom geholpen en gezegd dat bij de 4 dgs ook een lang zand/grindpad (dag 2) in de route zit.

 

Na onze rust verteld Theo dat hij opving waarom het grindpad extra in de route vermeld stond. In het verleden zijn er wandelaars geweest die hebben gezegd dat ze door het bewuste grindpad blessures hebben opgelopen en daardoor de 4 dgs niet hebben kunnen (uit)lopen. Persoonlijk vind ik dat wel een leuke smoes, zolang je jezelf maar niet de schuld hoeft te geven of niet soms? In ieder geval als je niet in staat bent om een grindpad van zo’n 2 km te volgen dan vraag ik me toch serieus af of je geen andere uitdaging moet gaan zoeken. We zijn ondertussen bij de plaats Strijen zelf aangekomen en lopen over een houtsnipperpad (o jee, misschien krijg ik een splinter in mijn sandaal). We worden echter al gauw terug geroepen want we lopen verkeerd. We moesten naar links en iets verder een houtsnipperpad in. We volgen een pad langs het water en gaan na het Gemaal Overwater linksaf. We volgen nu weer een lange weg en worden maf van de postbode. Te voet zou hij net zo snel zijn geweest als met zijn auto. We lopen in Cillaarshoek (gem. Strijen) over een dijk en langs de kerk en de plaats uit en Maasdam (gem. Binnenmaas) weer binnen. We komen nu bij de 2de wagenrust bij een boerderij. Hier vullen we onze watervoorraad weer goed aan.

 

Na een heerlijke rust onder de bomen gaan we de dijk weer op. Volgens de verhalen (gehoord op de rust) staat ons straks nog een zwaar en vervelend stuk te wachten. We laten ons verrassen en gaan monter verder. We zijn al over de helft en ondanks het polder is valt ons de route mee. Dat dit een nieuwe omgeving is speelt natuurlijk wel mee. Maar ondanks dat heb ik al een paar keer het idee gehad dat we hier en daar al eens zijn geweest. We komen nu Maasdam (city) binnen en krijgen nogmaals een splitsing met de 25 km. We lopen over een schelpenpad. Als we onder een viaduct doorgaan weet ik het zeker. Hier zijn we al eens geweest en wel met een W.S 78 wandeling vanuit Zwijndrecht! Aan het einde van dit lange pad is de rust bij het veerhuis. Deze ligt in de plaats Puttershoek (gem. Binnenmaas) bij de veerpont. Wij lopen iets verder door omdat daar leuke bankjes staan. We rusten aan de waterkant van de Oude Maas. We hebben niet al te veel zin om op te staan want in de schaduw en met dat heerlijke windje kom je helemaal bij.

 

We gaan toch verder voor de laatste 11 km, langs de suikerunie. We volgen wat verharde wegen en gaan dan een fietspad (dijk) op richting Oud Beijerland. We denken dat we nu de bewuste dijk hebben gevonden waar de wandelaars het over hadden. Oké, het is vandaag warm en de zon doet goed zijn best maar om te zeggen dat dit zo’n vreselijk stuk om te lopen is, nou dat valt ons reuze mee! Aan het einde van de weg draaien wij even van de route af. We hadden n.l. van verre (dat kan hier goed) iets langs de bosrand gezien. We zien dat het om een monument gaat met informatie bord. Een eigenwijze piloot is iets verderop in het weiland neergestort. Hij had tegen de bevelen in een Duitse truck willen aanvallen en is daarbij door Duitse soldaten die in de buurt in een boerderij verbleven uit de lucht geschoten. Als hij die beslissing toen niet had genomen had hij misschien nu nog geleefd.  We komen in de volgende plaats en wel Blaaksedijk (gem. Binnenmaas). Over het industriegebiedje vervolgen wij onze weg. Bij de plaatselijke supermarkt kon men eventueel naar het toilet. Even komen we bij een verkeersituatie die veranderd is en lopen we vast op de beschrijving. Gelukkig staan hier wat pijlen op de weg die aangeven waar we heen moeten. We lopen de plaats uit en steken de N217 over. We krijgen nog een drinkwaterpost en zien Mijnsheerenland al liggen.

 

Na ons gelaafd te hebben gaan we verder en wordt het een drukte van belang op de route. Groepen kinderen en veel losse wandelaars lopen nu rond. Ik moet er even bij vermelden dat buiten de 25/40 km ook nog kortere afstanden te lopen zijn maar die pas vanaf 12u konden starten. De groepen zelfs pas om 13u! We moeten nu nog een paar straten af leggen maar toch gaat de korte afstand er nogmaals af. Bij de finish hangt een gezellige sfeer en vlak na ons komen de eerste groepen aangewandeld. Op zich een leuke wandeling en voor de oefenaars een goede trainingstocht voor de 4 dgs van Nijmegen. Maar voor ons zal het bij deze ene keer blijven want de route is elk jaar hetzelfde.

 

 

Zondag 5 juni

23e Pinnentocht

Nederweert

 

Dit jaar gaan we weer naar de wandeling waarvan de opbrengst bestemd is voor de Kinder Vakantie Week. Goed bewapend met muggenmelk en after bite vanwege de vreetlustige muggen die rondom Nederweert huishouden. We lopen weg langs de mooie kapel die deze plaats rijk is. We slaan meteen dezelfde route op als 2 jaar geleden maar dat zal toch de aanlooproute zijn. We gaan over veldwegen richting bos. Het regent na lange tijd eens maar bij vertrek hadden ze al gemeld dat dit maar tot 8u zou duren volgens de buienradar. Ook nu lopen we nog hetzelfde als 2 jaar terug en onze hoop brokkelt al wat af. Niet dat het geen mooie wandeling was maar als je steeds al weet hoe de route verloopt (en dat na 2 jaar!) dan vergaat je de zin wel. Het wordt stilaan droger en de jasjes kunnen langzaam weer uit. Als we in het bos lopen halen we herinneringen op. Hier vlogen van die terroriserende muggen rond. Eerst dachten we nog dat het nu wat minder was met de muggen maar zodra je blijft stilstaan komen ze van alle kanten aangevlogen. Bij een boerderij is de rust waar dit jaar voor het eerst ook gestart kon worden. Alleen op de folder stond niet vermeld dat vanaf hier alleen 10/25 km kan worden gelopen.

 

We gaan het bos weer in langs de paarden draaipoort, speciaal gemaakt voor ruiters. Langs de openluchtkapel vervolgen wij het pad. Links van ons zien we het uitkijktorentje dat we dit keer links laten liggen. We lopen door het Weerterbos dat overgaat in het Brabantse Hugterheide. We lopen nog een stuk door het bos en dan langs de rand met hier en daar een huis. We lopen de plaats Maarheeze binnen maar verlaten het bos niet. We gaan boswachterij De Pan in en vervolgen onze weg door het bos. Als we het bos weer even uitlopen passeren we een oorlogsmonument. Hier zijn 3 bemanningsleden van de R.A.F. overleden, 4 anderen zijn gevangen genomen. We gaan de heide op waar we een rust inlassen. Het is n.l. van rust 1 naar rust 2 maar liefst 12,5 km! Dat vinden we wat te ver en  we hebben wel zin in een bakkie. Het is jammer dat de route op een enkel pad na tot nu toe hetzelfde is.

 

Na nog wat gecirkeld te hebben over de heide gaan we door het bos verder, waarna we in Sterksel uitkomen. Bij een camping is de rust. Hier lopen we nu door aangezien we ongeveer een half uur geleden pas hebben gerust. Het volgende traject bedraagt maar liefst 13,5 km. We gaan weer het bos van boswachterij De Pan in en richting de heide. We steken die heide weer over op zo’n 50m van waar we op het bankje hadden gezeten. Dan het bos in waar we voorlopig blijven. We komen op een verhard fietspad uit bij een dikke steen. Hier nemen we opnieuw een rust want het is dan wel afgekoeld tegenover gisteren maar toch is het drukkend warm. Dus wat extra drinken en rusten is geen overbodige luxe.

 

We gaan het bos weer in en langs een paar vennen. Het is een mooi gebied maar hier worden we lastige gevallen door van die rotte steekvliegen. We komen weer op de heenroute van vanmorgen uit en bij een bankje nemen nog eens een rust. Zo’n 500m verder is de laatste (wat ook de 1ste rust was) rust. Nu is het nog 8 km en donkere wolken komen langzaam op ons af. Goh, dat hadden we volgens mij 2 jaar geleden ook al zo! Zelfs dat valt in de herhaling! We lopen niet helemaal tot de ruts want we hoeven toch niet te stempelen. Het wordt nu wel opener terrein, en Theo hoort het wat rommelen in de verte. Over wat verharde wegen langs boerderijen en dan weer een graspad op. We lopen nu een stukje anders en zien op een graspad langs een boerderij dat ze een rust aan het opruimen zijn. Aangezien die niet bij ons vermeld werd zal dit voor de kleine afstanden zijn geweest. En zo was het ook, op de eerstvolgende weg gaat de 5 km eraf en loopt de 7 km met de rest mee. We komen nu over een leuk graspad te lopen dat helaas op de heenroute uit komt die we nu terug zullen volgen tot aan de finish. Dit stuk is ruim 2,5 km lang dus dat verdient geen schoonheidsprijs. We zijn voor de bui binnen en hebben er toch een mooie, maar helaas wel bekende wandeling er op zitten.

 

 

Vrijdag 10 juni

Seuterwandelvierdaagse

’s-Gravendeel

 

Vandaag is de laatste dag van de Seuterwandelvierdaagse die men ook in afzonderlijke dagen kan bewandelen. Kunnen we meteen kijken of het de moeite waard is om eens 4 dagen te komen. De start is even wat moeilijker te vinden door de vele eenrichtingsstraten maar gelukkig is het dorp niet zo groot. Om 7.15u gaan we van start samen met een wandelaar die we kennen via de W.S. Hij loopt elke dag mee en doet een klein verslagje. We lopen al gauw een grasdijk op en dat vinden wij al een goede binnenkomer voor een wandeling die vermeld staat als geheel verhard. Wat een beetje pech is dat we vandaag richting Puttershoek gaan waar we afgelopen zaterdag ook zijn geweest. De route beschrijving is mij niet geheel duidelijk maar er is ook gepijld. We volgen een paar lange dijken en komen op een punt waar we met de W.S ook eens zijn geweest. We draaien van die route af en volgen de dijk richting Puttershoek. De hoge snelheidslijn gaat vlak voor de plaats onder de Oude Maas door. Bij de molen gaat het rechts richting veerpont. Vanaf hier volgen we dezelfde route als vorige week langs de suikerunie en verder tot bij het monument. Het enige verschil is dat we tussentijds nog een rust hadden.

 

Ook nu is de beschrijving niet duidelijk want we moeten rd naar Heinenoord maar dat zien we nergens staan. We komen langs het monument en volgen een mooie weg, waarna de splitsing met de 30 km volgt. Hier zien we dat we later hier weer terug komen om ons bij de 30 km te voegen. We gaan over de Heinennoordtunnel heen, en volgen de verharde weg en zien dat we dit ook als terugweg moeten aflegen. We lopen de dijk tot einde langs de plaats Heinenoord. Het gaat verder over de volgende dijk waar we afslaan en over een stukje gras richting de molen lopen. Hier nemen we een rust het is zo’n mooi plekkie. Aart (vtm) komt ons voorbij gelopen. We bedenken steeds dat het een wel erg grote picknickbank is waar we aan zitten. Als we weg lopen zien we dat de tafel de vorm heeft van een snee brood. Dit is natuurlijk een knipoog naar de molen die meel maalde.

 

We lopen de plaats Goidschalxoord (nooit van gehoord!) binnen. Rechtdoor vervolgen tot in Heinenoord waar de volgende rust is. Aart zit hier nog als we komen stempelen. Als we net op het dubbelstuk lopen komt Aart bij ons lopen en blijft gezellig plakken. Ook hij vind het minder dat dit het zelfde is maar hier zijn niet zo veel mogelijkheden. Vlak voor de samenkomst plukt Aart een jasje uit de struiken en zegt; “Zo ik zal mijn jasje maar weer meenemen”. Tja, het blijven rare lui die wandelaars. Hij had geen zin om zijn jasje mee te slepen op het rondje van de 40 km. We lopen langs Blaaksedijk en de supermarkt van vorige week. Het is inmiddels donker om ons heen geworden en de druppels beginnen te vallen. Aart is dan nu wel blij dat hij zijn jasje weer heeft. We naderen de plaats Puttershoek weer en lopen die in waar de pijlen anders hangen dan de beschrijving ons verteld. Door een nieuwbouw wijk en naar de schaatsclub van Kees Verkerk. Hier zou de volgende stempelpost zijn maar die zit al dicht. Waarschijnlijk komt dat omdat dit jaar voor het eerst de 40 km ook op vrijdag was en zij niet gewend waren dat wij (40 km) later bij deze rust zouden aankomen. Theo en ik gaan rusten in een verderop gelegen bushalte en Aart loopt verder. Het was geen slechte keuze want het komt er nu even met bakken uitgevallen.

 

We vervolgen onze route weer als het net weer opgehouden is met regenen. We gaan dwars door de plaats heen tot we weer aan de Oude Maas komen. Hier komt ons organisatie tegemoet die vraagt of we ons verlopen hebben maar dat was niet zo. Zij zelf waren bezig met het afhalen van de 15 km pijlen die tegengesteld van ons kwamen. We slaan bij de kerk af en lopen langs de Vliet tegengesteld van vorige week. Bij de eerst volgende voetgangersbrug erover en we lopen Maasdam in. We gaan linksaf en krijgen nog een mooi stukje natuurgebied waarbij de routebeschrijving ook een beetje te kort schoot. Maar het was goed gepijld en we kwamen daardoor toch bij de molen van vanmorgen uit. Vanaf deze laatste stempelpost (de molen) kan ik heel kort zijn. De terugweg is n.l. contra van de heenweg. Dit is een behoorlijke afknapper! Ook nog omdat het hier echt anders kan. We mogen dan hier wel niet bekend zijn maar daar we met de W.S al eens in deze omgeving hebben gelopen weten we dat er een mooi wandelpad langs het water loopt dat uiteindelijk ook op het zelfde uitkomt en een stuk minder dubbel lopen zou betekenen. We lopen langs de schapen en het zijn beslist geen domme beesten. Hoe zeggen ze dat ook wel? Als er één schaap over de dam is volgen er meer? Nou dat weten wij nu zeker! Er was een schaap die had ontdekt hoe ie langs een wildrooster moest komen. Hierna volgende er nog een paar die dat wel zagen zitten. We bereiken de finish waar Bertus op ons zit te wachten. We krijgen een gladiool aangeboden en een medaille. Van Bertus horen we dat deze wandeling aan de weg timmert maar toch denk ik dat we nog even een paar jaar wachten met terug komen (tot ze bijna klaar zijn met timmeren). We zitten nog even gezellig samen met een paar clubleden. Zij staan open voor kritiek en zijn ook bereid om hun best voor de wandelaars te doen. Aan hun vriendelijk hoeven ze in ieder geval niet te werken want het zijn vriendelijke en gezellige mensen.

 

 

24e int. 3 daagse Breda

 

Dag 1

zaterdag 11 juni

 

Zoals elk jaar zijn we weer neergestreken in Breda. Vlak voor 9u komen we binnenvallen en begroeten Kees en Inge, Marion en Hans Visser en Roland. Ook Frans en opa Theo zijn van de partij. Van die laatste hadden we ook niets anders verwacht want hij is samen met Theo één van de laatste 5 deelnemers die alle edities van Breda hebben meegemaakt. Zelf doe ik ook niet echt onder met mijn 20ste keer! We melden ons aan en gaan dan op ons gemak van start. Het gaat meteen links richting een woonwijk die 20 jaar geleden echt nog niet bestond. Het regent helaas als we langs het Pools ereveld lopen. De straat over en langs de eerder benoemde wijk en het industriegebied / woonboulevard in. Onder de 6 viaducten door van o.a. de A16 en de hoge snelheidslijn. Aan de andere zijde is de uitkijktoren ook wel bliksemschicht genoemd. Als we daar net voorbij lopen komt Roland bij ons lopen die naar de toren was geweest vanwege een geocash. We blijven samen lopen, gaan wat verder een ruiterpad (sop, sop) en lopen zo het bos in. Als we het bos uitlopen komen we bij de 1ste rust waar de situatie voor de fietsers positief was verbeterd. Bovendien konden wij nu ook een stuk veiliger oversteken. Op de rust doen we een bakkie en babbelen met Corrie en wat Gondeliers.

 

Meteen na rust is de splitsing met de 15 km, opnieuw gaan we met Roland verder. Het spoor over en aan het einde moest men links en direct rechts de weg oversteken. Verschillende wandelaars hadden niet in de gaten dat de pijltjes op de grond ook bij de markering hoorde en liepen dus verkeerd. Ook Rene en Lia behoorde bij de ongelukkige. Wij gaan ook even verkeerd maar met opzet. Roland had weer een geocash maar die vonden we niet. We gaan verder en halen Lia en Rene weer in omdat de puppy’s niet zo goed kunnen (willen) wandelen. Opnieuw heeft Roland een geocash die hij al snel vond. We lopen verder en merken op dat het een paar jaar geleden is dat we hier zijn geweest. In het buitengebied van Prinsenbeek in een oude boerderij zit de caférust op 12,4 km. Even babbelen we met Frans en dan komt opa Theo aangelopen op het moment dat wij weer verder gaan. We volgen nu een paar lange fietspaden langs de mark. Alleen zie je hier niet zo veel van omdat hier een flinke rietkraag groeit. Op de zeedijk bij een picknick bank nemen wij onze rust. Roland komt met Inge en Kees voorbij terwijl wij onze bammetjes oppeuzelen.

 

We volgen opnieuw slingerend het fietspad door de natuur tot we uitkomen op het fietspad langs de grote weg. We moeten hier 2 km langs lopen wat niet anders kan. We draaien bij de eerste gelegenheid van deze weg af en zoeken het bos weer op. We hebben weer zin in een bakkie want de volgende rust ligt pas op 24 km. Langzame Arie komt bij ons zitten. Waardoor we bijna worden gelanceerd omdat de bank niet zo stabiel was als hij eruit zag. Hij was blij dat hij eindelijk even kon rusten omdat (zijn eigen woorden gebruikend) de rust ergens voorbij was geraasd. En dan heeft hij de bijnaam langzaam! We slingeren door het bos tot bij een boerderij. Daar lopen we om heen terwijl we vroeger over het erf gingen. Volgens mij hebben we er zelfs wel eens een rust gehad. We gaan het spoor over en bereiken de rust bij Corrie.

 

Na rust komt ons nog een wandelaarster van de 15 km tegemoet. Het blijkt Ria te zijn die na jaren afwezigheid (wandelmoe?!) weer aan de wandel is. We steken de weg over en gaan het bos in waar we samen zijn met de 15 km. Roland had een sms gestuurd dat hij de geocahs bij de bliksemschicht aan het zoeken was en als we tijd en zin hadden dat we misschien konden komen helpen. Tuurlijk willen we dat wel dus sms sturen. Er moet wel even bij vermeld worden dat we nog 3 km te gaan hadden voordat we bij hem zouden zijn! Door het bos gaat het verder. Even een stuk langs de bosrand en dan verlaten we hem voor vandaag. We steken de straat over bij een braakliggend terrein. Hier stond ooit een manege. Even een paar straten en we komen bij Roland die nog volop aan het rondspeuren is. Ik ga hem helpen en beklim de toren terwijl ik dat dit jaar eigenlijk niet had willen doen. Theo kijkt van onderaf toe en maakt een paar leuke plaatjes. Er komt een jong gezin aan die ook op zoek gaan naar de schat. Wij geven het na een tijdje op. En vervolgen onze route. Onder de 6 viaducten door en langs het industrie gebied van vanmorgen. Door het park en de woonwijk waar we vanmorgen langs liepen. We steken de grote weg over en zien net voor we de finish bereiken Frans en opa Theo op de fiets wegrijden. We blijven aan het einde nog gezellig hangen en gaan voor de verandering eens als laatste wandelaars weg.

 

Dag 2

zondag 12 juni

 

Vandaag staat 40 km op het programma. Bij aankomst blijkt dat ze de wandelaars al om 8.30u hebben laten starten. Dus als we vertrekken zitten we al aardig in de achterhoede. Het gaat wat door de woonwijk heen waar flink gebouwd maar ook gesloopt wordt. Over het viaduct van de drukke weg krijgen we de nijging om af te snijden. Je loopt n.l. met een boog om dan onder bij het viaduct uit te komen. We hebben het er nog net over dat opa Theo dit wel zou doen, als we hem over het viaduct zien lopen. En jawel hoor even kijken en daar komt hij omlaag. Onder gekomen loopt hij samen met ons verder. Hij komt hierdoor op een stukje route waar hij nog niet eerder had gelopen omdat ook bij een afsnij stukje hoorde. We volgen een graspad en steken de verharde weg over om dan de loop van de mark te volgen. We stevenen op een boerderij af waar we vroeger wel eens de rust hebben gehad. We gaan door een klaphekje en komen in een nieuw natuurgebiedje uit. Hier hebben we nog nooit eerder gelopen maar daardoor moeten we wel een eind omlopen voor de rust. Zelfs opa Theo loopt mee om! Na rust laten we opa Theo weer achter want hij loopt zoals gewoonlijk zijn eigen versie van de 3 daagse. Een stukje door het bos en contra over een stukje langs de mark. Als we het bos inlopen blijven we wat plakken bij Hans en Marion. Langs de bosrotonde waarna het richting de kikkerpoelen gaat. Alleen zitten hier niet alleen kikkers. Mooie waterlelies en ook schilpadden bevolken hier de plassen. Aan het einde van het pad het oorlogsmonument. We steken de weg over om richting het water te gaan. We blijven de loop van de mark nu een aantal km volgen tot en met onder de weg door. Hier slaan we linksaf om de rust te bereiken die opnieuw onder gebracht is in een boerderij.

 

Eerst is de route een beetje landelijk maar we gaan al gauw het bos in. Als we het stilte gebied inlopen zegt net 1 van de 2 dames voor ons, O jee nou moeten we de mond houden. Waarop Theo en ik tegelijkertijd sssssssst sissen. Ze beginnen te lachen en 1 van de dames krijgt ook nog telefoon waarop nog meer gesis volgt. We gaan de Strijbeekse heide op. De omgeving zegt ons niets maar dit zou dan ook al een ouder stuk route zijn van zo’n 20 jaar geleden. Het is een welkome afwisseling op het anders zo bekende omgeving. Door een hekje en bij een picknickhut gaan we dan zitten. Lia en Rene komen even later met de kinders (puppy’s) bij ons zitten.

 

Na onze rust gaan we met een boog om de plas water heen en het bosgebied van de Chaamse beek in. Als we het bos verlaten gaat en nog langs een akkerland. Even de weg oversteken en we zijn opnieuw terug bij de rust. We hebben nu ruim 24 km  erop zitten. Na deze post moeten we een stukje contra lopen van de heenweg maar we gaan niet onder het viaduct door. We volgen de weg die redelijk druk bereden wordt. We gaan over het viaduct na de andere kant van de snelweg. We gaan het mastbos in en komen langs een ven. Ook dit herkennen we niet echt. Dit ven heet de Galderse Landweer. We halen een paar dames in die erachter kwamen dat ze toch wat meer spieren in hun lijf hadden dan ze dachten want ze voelde spieren die ze nog nooit eerder hadden gevoeld. Ach dan weten ze nu in ieder geval dat ze werken! Door het mastbos gaat het verder over nu inmiddels de bekende paden. De 20 km komt erbij waarna we de brug over de snelweg richting Effen nemen. Hier hangen al wat pijlen voor morgen (die hebben een andere kleur) wat we wat raar vinden. Dit blijkt achteraf een foutje in de organisatie die zouden pas later gehangen moeten worden. Toch is hierdoor niemand fout gegaan dus eind goed al goed.  Langs de kerk van Effen en langs de rijsbergse weg over het fietspad verder onder de viaducten door. Hier sloegen we vaker net na af maar nu niet. We lopen geheel door tot aan de verkeerslichten en draaien dan terug over een oud stuk asfaltweg. Hier was vroeger een op/afrit van de snelweg. We lopen door tot bijna aan het pad bij de viaducten. Nog een ommezwaaitje en we zijn bij de laatste rust.

 

Na de rust een klein stukje dubbel door het bos en dan de weg oversteken en een wandelpad in. We komen wel op de bekende weg uit en volgen naar onze mening te lang het fietspad. We steken de drukke weg over bij de  verkeerslichten en lopen wat door een park. Theo wijst op een oud gebouwtje en zegt; Daar is het allemaal begonnen. Dat was de 1ste slaapplaats tijdens deze 3 daagse. Ik kan me van de afgelopen 20 jaar ook wel herinneren dat we inderdaad diverse start maar ook slaapplaatsen hebben gehad. In het verleden kon je n.l. bij deze 3 daagse ook gebruik maken van een gezamenlijke overnachting. Nu gaan we uiteraard met onze inpakvilla op pad. Wat door de sloopwijk en we bereiken de finish. Hier zijn wat toeschouwers die ons begroeten. Zo is Frans van Duuren die ons meteen bij de ingang al opvangt. Ook Haagse Henk en kale Jan zijn vandaag van de partij.

 

Dag 3

Maandag 13 juni

 

Vandaag gaat het eerst door Breda en de verschillende parken. Langs de KvK waar we nu eens voorlangs gaan. Dit hebben we bij mijn weten nog niet eerder gedaan. We komen toch op het zelfde uit dus dat maakt niet uit. Er lopen net een paar mannen voor ons. Ze lopen vandaag 30 km en aan hun loopje te zien is dat voor het eerst. Ze zijn blijkbaar aan het trainen voor de 4 dgs van Nijmegen. Ze doen nog wel eens een keertje 50 km. Bovendien moest je 2 weken voor de 4 dgs niet meer lopen. Nou naar ons idee moeten ze dan snel opschieten met die 50 km want over een maand is de 4 dgs al! We gaan het mastbos in waar ik voor ik uit mijn broek ben al toe geroepen krijg dat ik moet afknijpen. Nou ik wil niet veel zeggen maar ik liep al een tijdje te knijpen! We lopen een tijdje met Frans Staal en komen op de route van gisteren uit. We gaan richting Effen maar nu niet over het viaduct. We slaan ervoor af en volgen het fietspad dat onder de snelweg doorloopt. Langs de Aa of Weerijs. Nee, het ligt niet aan mij dat ik het niet meer weet maar ze kunnen hier blijkbaar niet besluiten of het de Aa of de Weerijs is. Over het bruggetje en weer een stukje route van gisteren. We slaan af en komen op 9 km bij de rust aan. Wij lopen door, op zoek naar een bankje.

 

We volgen eerst een paar verharde wegen en gaan dan de Krabbebossen in. Dit is een bosgebied waar we een lang bospad aflopen zonder een bankje tegen te komen. We weten dat we nog langs een bankje moeten komen omdat we daar al eerder hebben gezeten. Alleen kunnen we ons niet meer herinneren hoe ver die was. We lopen een stukje met Kees en Inge Mol. We worden ingehaald door mensen die bij ons op de camping staan. Even een gezellige babbel en ze gaan snel weer verder. We komen het bos uit en weten dat we nu vlak bij ons bankje zijn. Net als we gaan zitten komt Frans eraan die meteen de opmerking maakt dat we nu op 13,8 km zitten, wel ver voor een bankje hé? Zoals gewoonlijk heb je als je zo alleen zit veel meer aanspraak en leuke opmerkingen van de wandelaars. Zo kwam iemand met zijn stempelkaart. Even later komt Roland met Theo van Montfort ook aangelopen. Ook Roland legt zijn startkaart neer waar ik dan ook een krabbel op zet. Zelfs de dames van het stilte gebied van gisteren komen even bij ons staan voor een praatje.

 

Na onze rust volgen we een zandpad waar we gepasseerd worden door de Bourgondische wandelaars. We volgen een paar fietspaden en een oude trambaan. Aan het einde van die trambaan staat een kapelletje. Het gaat nu vlug op Rijsbergen aan. We komen bij de brug waar de wandelaars ons tegemoet komen op de terug weg. Even is de verleiding groot maar we lopen toch even door tot de harmoniezaal voor een stempeltje. We lopen wel echter verder want we willen later nog op een bankje gaan zitten. Het gaat via een omweg naar de rust en via de kortste weg terug naar de brug. We volgen weer een paar smalle kronkelende fietspaden en komen uit bij de stuw met vistrap. Hier weten we dat een mooi bankje aan het kabbelende water staat. Eigenlijk is het veel te vroeg om al te gaan rusten maar we doen het toch. We kunnen vanaf waar we zitten een paar leuke plaatjes schieten. Zo komt de groep van Hans en Marion ook weer voorbij. Hans loopt de hele dag al te klieren dat het lang duurt voor de verhaaltjes op de site staan. Nou, hans ik heb uiteraard nog meer te  doen maar ik probeer ze binnen een week online te zetten, nu tevreden?

 

Na een paar verharde wegen verdwijnen we het bos weer in. We lopen weer in het Krabbebossen. Het is niet zo’n groot gebied maar als je aan de ene zijde heen loopt en aan de andere zijde terug dan heb je toch een andere route. Als we het bos verlaten komen we al gauw bij de laatste wagenrust. Hier wordt nog even gebabbeld met o.a. Hans en dan gaan we gauw verder. We hebben nog een inpakvilla in te pakken en dat willen we het liefst droog doen. We gaan op de rijsbergse weg in Effen aan. Die volgen we over een parallel gelegen straat en iets verder over de parallelweg. We steken over en lopen over wat landelijke weggetjes verder. We krijgen nog een zandpad en draaien dan weer de verharde weg op. We gaan onder de viaducten van de rithsestraat door en gaan naar de verkeerslichten. We volgen na het oversteken een paar paadjes achter en tussen de huizen door. De weg oversteken en onder poort van de melkfabriek huizen door. We lopen nu samen met Peter uit Eindhoven die hier voor de 2de keer mee loopt. Het begint wat te miezeren. Eerst is het nog niet zo veel maar na een paar straten en vlak voor de finish gaat dat toch over in regen. We bereiken de finish en gaan nog even zitten, want het regent toch. Als het weer droog is gaan we op weg naar de camping om te kijken hoe nat de tent is geworden. Bij de camping aangekomen blijkt dat hier enkele druppels zijn gevallen. Maar gelukkig langs onze villa!

 

 

zaterdag 18 juni

Bostocht

Ede

 

Eigenlijk lag in de planning om met de inpakhut naar Friesland te gaan maar door omstandigheden hebben we onze planning omgegooid. Vandaag is er een ruime keuze aan wandeltochten. We kiezen voor Ede omdat dit een speldje betekent en een onbekender gebied is. Bovendien is pas om 8u starten wat betekent dat we dan ook niet zo heel vroeg op moeten. We komen rond 7.45u aan bij de start waar ze nog in volle gang zijn om alles klaar te maken voor de start. Het gaat er een beetje chaotisch aan toe. We begroeten Henk Gorter, Henri en Coos. Al met al zijn we toch rond 8u aan de wandel.

 

Als maar rechtdoor tot bij een landgoed waar we door een beukenlaantje lopen. We gaan al gauw het bos in, met de 1ste splitsing waar de 5, 10 en 15 km al afslaan. Het bos uit en op de Doesburgermolenweg langs de molen. We herkennen het hier van een W.S  wandeling vanuit Lunteren. We blijven de eerder genoemde weg volgen dat een hele lange straat blijkt te zijn. We slaan af en gaan weer het bos in. Dit is het Lunterse buurtbos. De pijlen hangen af en toe raar. Soms hangt er een rechtsaf pijl waar gewoon een rechtdoor pijl voldoende is. Of een rechtdoor pijl terwijl je echt naar links afslaat. Een beetje vreemd maar we komen er toch uit. Weer een flink stuk over de verharde weg maar als we langs het vakantiepark zijn gelopen gaan we het bos weer in. Opnieuw verharde weg tot bijna aan de overweg en dan gaat het weer het bos in. Als we langs een akkerland lopen zien we Henri op een bankje zitten. We vinden dit een goed plan want we zijn al tegen de 2 uur aan het wandelen. Henri geeft aan dat we hier (volgens GPS) op 11 km zitten. Hij maakt met de zelfontspanner een foto van ons drietjes en gaat er dan langzaam weer vandoor. Coos loopt n.l. vandaag 30 km en hij wil haar niet te lang laten wachten.

 

We lopen verder door het bos. We verlaten het Edese bos en splitsen met de 5 km die er blijkbaar weer bij was. We steken de grote weg richting o.a. Apeldoorn over en gaan dan weer het bos in. Over een wildrooster en de 10 km gaat eraf. Het is een mooi bos met oude beuken en wisselend groen. We komen na een ommezwaai bij de rust uit die, op een parkeerplaats, midden in het bos stond. We doen een bakkie want we waren tot de conclusie gekomen dat er maar 2 rusten op de 40 km waren. Voor ons gevoel hebben we nu ongeveer 15 km afgelegd.

 

Na rust gaat het snel het bos uit en langs de Apeldoornse weg over de parallelweg. Dit vinden we wat minder. De 30 km gaat eraf en we gaan opnieuw het bos in. Na een paar paadjes weer een splitsing met de 30 km die er weer ergens bij moet zijn gekomen. We slingeren wat heen en weer en moeten dan onze regenbeschermers uithalen. Het wordt erg donker om ons heen en het duurt niet lang of we moeten ons ook echt beschermen tegen de regen. Doordat we in het bos lopen valt het reuze mee. Voor we bij de hei aankomen is de regen dan ook over. We lopen eerst langs de hei over het fietspad maar volgen even later een fietspad over de hei. We slaan af en volgen het fietspad tot aan de volgende rust die ook op een parkeerplaats is. Hier waren de picknickbankjes in een minder goede staat dan bij de 1ste rust maar gelukkig konden wij toch goed zitten. We denken dat we zo’n 25 km hebben gehad. Het is jammer dat zoiets niet op de route staat.

 

Na rust het fietspad vervolgen en we komen bij de nieuwe kazerne weg waar een tank staat. We gaan tussen de kazernes door en het bos weer in. We lopen nu in het Geldersch landschap rond. Op de beschrijving staat weinig informatie waardoor je al gauw niet meer weet waar je bent gebleven. Als we ruim 1u en 20 min aan het lopen zijn zien we allerlei wandelaars in de bosjes zitten. Wij zelf willen ook nog even zitten maar zoeken toch liever een bankje op. Het betrekt zich weer en we horen soms zelfs een donderslag. Maar omdat we steeds draaien hebben we geen idee of het op ons toekomt of juist wegtrekt. We vinden een bankje, niet de mooiste en stevigste maar we kunnen er zitten. Een ouder stel komt ook bij ons zitten. Ze vragen hoever het nu nog is?

 

Als we verder gaan weet ik waar we zijn op de beschrijving. Een gok dat we nog zo’n uur moeten lopen komt overeen met de gedachte dat we op de 2de rust op 25 km zaten. Een stukje langs een heideveldje en uiteraard als je ze niet meer zoekt zie je overal bankjes staan. We komen aan de achterkant van een kazerne uit en volgen het fietspad richting de bebouwde kom. Langs de ingang van kazerne Maurits. Deze ligt aan de nieuwe kazerne weg maar dan aan de andere zijde van waar wij eerder zijn geweest. Nu nog een paar straten, voornamelijk rechtdoor en we bereiken de finish.

 

We hebben onderweg verschillende bordjesgezien van een mountainbike route maar die hadden toch mooiere paadjes dan die brede zandpaden die wij hebben gevolgd. Dat zijn volgens ons wel wat gemiste kansen. Maar misschien is het bewust gedaan omdat die mountainbike tocht was. Of wilde ze de wandelaars wat meer verhard laten lopen in voorbereiding op de 4 dgs van Nijmegen?

 

 

zondag 19 juni

18e heuvellandwandeltocht

Beek

 

Lekker dicht bij huis is ook wel eens fijn. Bovendien kunnen we er vandaag een combi van maken. Zoals gewoonlijk bij deze club verlaat je het terrein via de achterkant. Door een paar veldwegen en dan achter de tuinen langs van Neerbeek. We komen uit bij de A76 die we richting Heerlen volgen. Het is niet zo’n heel lang stuk dat we langs de autoweg lopen. Voor we bij Spaubeek zijn slaan we af een veldweg in gevolgd door een holle weg. Het is of, dat we hier al lang niet meer geweest zijn of, zelfs helemaal nog niet. Als we aan de rand van Spaubeek komen gaan we door een steegje (uitgezonderd tractors?) achter langs de boomgaarden. Hier staan veel kersenbomen, met eraan heerlijk zoetsappige kersen net buiten het bereik van onze korte armpjes! Na nog wat veldwegen en een overwoekerd voetpad komen we in Groot Genhout aan waar de rust is.

 

We lopen Genhout uit en via veldwegen naar de rand van Schimmert. Langs de kapel en een stukje om het dorp heen. We lopen Schimmert binnen en zien een monument. Wij zijn n.l. op de plaats aangekomen waar vroeger de kloosters van op de Bies stonden. Zo heet het gehucht (op de Bies) dat een deel van Schimmert is. Het gaat door een paar paadjes langs het gehucht Oensel.  We lopen Schimmert weer uit bij het gehucht Kruis. Even over de grote weg langs de kapel en de veldwegen lonken ons alweer. We nemen een pad langs een hertenwei en gaan richting watertoren. In Klein Haasdal is in het café waar wandelclub van Schimmert altijd vertrekt, de rust.

 

Na rust gaat het na rotonde met kunstwerk genaamd waterdruppel. Hier slaan we af richting watertoren. Het gaat opnieuw een veldweg in. Deze volgen we alsmaar rechtdoor, steken de weg Schimmert - Aalbeek over en passeren de oude molen. We blijven met een grote boog om Schimmert heen lopen en gaan naar het gehuchtje Brandt. We slaan af naar Terstraten waar we kort doorheen lopen. Berg op en boven gekomen de weg over en het veld weer in. Ook nu komen we op een onbekend pad uit. We lopen weer tussen de boomgaarden door en nemen nogmaals het overwoekerde pad. We lopen nu echter bij de rust door omdat het nog maar 3,4 km naar de finish zou zijn. We verlaten Genhout en zoeken de veldwegen weer op. Al slingerend gaat het richting Beek. Eerst dachten we nog waar komen al die mensen vandaan omdat er een grote groep wandelaars liepen. Dit bleken mensen te zijn die met een excursie van de ivn mee deden en een stukje van onze route volgden. In Beek aangekomen nemen we een paar straten en verlaten Beek nog even. Dit is om ons door een rustig paadje naar de finish te voeren.

 

Natuurwandeling

Klimmen

 

In het centrum van Klimmen (hihi het is maar een dorpje) is de start. Bij aankomst lijkt het door de geparkeerde auto’s hier een stuk drukker dan in Beek. Bij nader inzien stonden de clubs zo goed als gelijk qua aantal deelnemers. Het echtpaar van de knblo bond zitten binnen. Hij was heel actief bezig met zijn middagdutje toen wij binnen kwamen. Zij stoten hem aan nog voor Theo de (actie)foto had kunnen maken. We schrijven in en doen meteen een bakkie. Hier horen we van mede wandelaars dat de 25 km ruim 30 km was dus we zijn benieuwd hoe het met de 15 km dan is gesteld. De heer van de bond komt met zijn bammetje bij ons zitten, wat een gezellige babbel wordt. We moeten toch eens gaan en bewapend met route beschrijving gaan we op pad.

 

We steken de grote weg over en krijgen een leuk voetpad naar Craubeek. Bij de kapel oversteken en half verharde weg volgen (steeds rechts aanhoudend) tot we onder het spoor doorgaan. We gaan op Winthagen aan niet via de mooiste route want we volgen de lange verharde weg tot we moeten afslaan om in Winthagen te komen. Het begint net even flink te regenen en we willen wat schuilen. Als we de bocht omlopen en achter een paar struiken willen gaan staan blijkt dat hier een rust is. Deze staat niet op mijn papier maar is voor ons een welkome verrassing. Ook een wielrenner komt schuilen en om iets zinnigs te doen neemt hij maar meteen een koffie met broodje erbij.

 

We gaan verder en volgen de weg ruim een km. Bij de kapel in het gehucht slaan we af, opnieuw over de verharde weg. We krijgen een paar voetpaadjes waar we al langer niet meer zijn geweest. We lopen achter de camping van Colmont door. We hebben wel het idee dat de route erg lang is. Onze rust die vermeld stond op het briefje zou op 7,3 km zijn en we zijn nu toch al ruim 2 uur aan het lopen met een onderbreking van pakweg 10 min! Bij een fruitboer is de rust. Na rust is het de weg vervolgen en rechtsaf slaan. Nu volgen een 2 km lange weg tot in Ransdaal. Voor het spoor is de splitsing en de 10 km die terug gaat naar de finish. Wij zullen dan nog wel een klein blokje om moeten denken wij. 2 keer laten we de gelegenheid om onder het spoor door te gaan liggen. Wat betekent dat we nog naar de volgende plaats lopen. We bedenken ons net voor we Schoonbron in lopen dat de fout van de 25 km (die ruim 30 was) weleens in de route van 15 km zou kunnen zitten. Want buiten het rondje dat zij maakte vanaf de rust hebben ze steeds met ons samen gelopen. Het gaat door naar Schin op Geul waar we over het spoor gaan en dan weer omlaag. Via een graspad gaat het omhoog naar een kruising. Hier gaat het rechts richting Klimmen en Termaar. Als we Termaar bereiken ligt Klimmen links van ons op de berg. Toch gaat de route nog verder rechtdoor Termaar in. Een blik op de route en op onze klok zegt dat het goed is geweest. We zijn nu al ruim 4 uur aan de wandel en Klimmen is vanaf hier (kortste weg) nog 1,2 km. wij besluiten naar de finish terug te keren want het is welletjes geweest.

 

 

Toeractief Vechtdal Vierdaagse

 

We hebben een paar dagen vrijgenomen om eens rond te neuzen bij deze redelijk nieuwe 4 daagse. Met de inpakvilla gaat het naar de camping te Lemelerveld waar de 1ste wandeldag start. Deze 4 daagse start n.l. vanuit 4  verschillende startplaatsen.

 

Woensdag 22 juni

Lemelerveld

 

We gaan van start rond 7.15u voor de 40 km. Dit betekent dat men dan eerst een ronde van 25 km loopt en daarna een ronde van 15 km. Het mogen meteen duidelijk zijn wat de 3 afstanden hier bedragen. We krijgen een route beschrijving mee met op de achterzijde een plattegrond in kleur! We verlaten het camping terrein via de hoofdingang en lopen kort door de plaats heen. Over een driesprongbrug (zie foto) gaan we langs het Overijsselskanaal. Als we via een stuw weer aan de andere kant van het kanaal lopen worden we gefotografeerd. We komen nu bij een voetpad met een bordje betreden op eigen risico? We bereiken zonder kleerscheuren de andere kant van het pad. We steken een drukke weg over en lopen al gauw weer over veldwegen verder. Na een graspad volgt een klinkerpad. We lopen een achteringang van een camping in. We lopen wat over de camping tot aan de kantine waar de 1ste rust is. Hier hoeven we niet te stempelen.

 

Terwijl we de kantine verlaten komen de “meisjes” uit Groningen aangelopen. Even een kort praatje en dan lopen we verder. We hebben al een paar bekende gezichten gezien. We steken na verloop van tijd opnieuw een weg over en komen bij een koeienhotel. Het is een proefboerderij die de slogan heeft; “Kom koeien kijken”. Als we de hoek omgaan van de boerderij komen de koeien ons bekijken. Over een wild rooster en we staan tussen de koeien. Aan het einde van het pad staat een wereldbol met spade, een symbolische verwijzing naar de nieuwe landschapsinrichting die hier heeft plaatsgevonden. Wat verderop zien we een uistekende rustplaats, voor ons dan. Jan en Wilma uit het Noorden van Limburg komen voorbij. Als we verder gaan komt net Henri Floor aangelopen.

 

Het gaat verder over rustige wegen die bijna allemaal naar de volgende rustpost leiden. Maar wij gaan echter het bos in en volgen een oud paardenparkoers. Hier en daar ziet men nog wat springhindernissen. Er komen een paar W.S ’ers o.a. Jack voorbij. Een leuke opmerking makend van, als die Limburgers er zijn is het altijd gezellig. We lopen in het gebied van het IJssellandschap. We verlaten het bos bij een klim en evenementen terrein. Bij een boerderij slaan we af richting de volgende camping. Na de stempelpost gaat het snel naar het kanaal. Eerst een stukje naar links en langs het kanaal en dan eroverheen. Aan de andere kant lopen we terug langs het kanaal terwijl Jan en Wilma voorbij komen. Scherp afdraaiend van het kanaal gaat het over een smal pad verder. We komen op de klinkerweg uit en moeten de N348 oversteken. Nog een paar lange straten en we komen bij de rust/finish in de buurt. Wij gaan echter eerst nog op een bankje zitten.

 

Bij de rust/start lopen we meteen verder de route van de 15 km volgend. Het gaat nu dwars over de camping en het kampeerveld. We verlaten het terrein door een poortje waarbij we meteen in het bos lopen. Er komen ons wandelaars tegen en ook de fotografe zien we hier weer. Alleen nam ze nu foto’s van de vermoedelijke 15 km wandelaars. We komen bij het Overijsselskanaal maar nu een andere tak dan vanmorgen. Zoals we het nu kunnen beoordelen is het dubbel lopen hier tot een miniem beperkt. Over het kanaal en door wat bebouwing heen. Na het verlaten van de plaats gaat het over een erf van een boerderij, Friso 1 verder. We volgen dit halverharde pad tot bij de volgende boerderij de Friso 2. We zien een bos opdoemen dat waarachtig op een heuvel ligt. We lopen op het bos af en gaan er ook in. Het gaat maar liefst bergop naar de top van de Lemelerberg. We komen op een rolstoel pad uit waar wij op een bankje gaan zitten. Onze blik kunnen we werpen op het monument waar we later langs zullen komen. Jans komt even bij ons staan en maakt even een praatje.  

 

We volgen het rolstoelpad langs het monument van de leeuw die hier in 1813 werd geplaatst. De huidige leeuw stamt uit 1934 omdat de oude liggende leeuw verweerd en vernield was. Naast het monument is de stempelpost. We lopen verder en komen uit op de heide met vele jeneverbes struiken. Het valt ons op dat we voor de stempelpost de straat overstaken en omhoog moesten, maar erna niet meer bergaf zijn gegaan terwijl we wel dezelfde weg overstaken. Dan vraag je, je toch wel af hoe kan dat?! We slingeren kort door het bos en gaan dan opnieuw de heide op met nog meer jeneverbes struiken! Maar aan al het mooie komt ook eens een einde. We verlaten het gebied van de Lemelerberg en volgen een paar lange wegen. We passeren een ooievaarsnest kompleet met inwoners. Als we de bocht omgaan is er eentje pas op zichzelf getrokken. Dit nest is namelijk nog in aanbouw. We zijn bij het kanaal aangekomen en lopen nu terug naar waar de fotografe stond. Nog een kort stukje door het bos en via een achteraf paadje komen we de camping weer opgelopen. Een finishstempel geeft aan dat we vandaag behaalt hebben. Ik snap niet waarom het de 4 daagse van de Vechtdal heet want de mensen zijn vriendelijk en vechten doen ze niet!

 

Donderdag 23 juni

Diffelen

 

Via een kleine achteruitgang verlaten we de (start) camping. Het gaat een gloednieuw fietspad op. Volgens ons is hij zelfs nog niet helemaal klaar omdat de kanten nog moeten worden aangevuld. Na een paar 100m krijgen we gelijk want hier is een bulldozer bezig zand langs de kanten te duwen. Het gaat door het 1ste gehucht n.l. Rheeze. We volgen een paar verharde wegen en gaan dan op het fietspad verder. We volgen steeds blauw/witte pijltjes. Deze markering behoort bij het Vechtdalpad, een vast wandelpad. We komen in de bebouwing uit van Hardenberg. We gaan onder de N343 door en komen uit aan de Vecht. We gaan over een brug en een stuw en slaan dan af om, op een afstandje, parallel aan de Vecht te lopen. 2 bruggen verder gaat de route weer naar de andere zijde van de Vecht. Wij echter stellen het moment nog even uit want we gaan even van de route. We zagen dat de supermarkt iets verderop was. Aangezien we nog een kleine boodschap nodig hadden voor het avondeten besloten we om er nu even heen te lopen. Dat spaart weer een weg naar de supermarkt op weg terug naar de camping.

 

We vervolgen de route weer en gaan opnieuw door Hardenberg heen. Langs de molen anno 1533! We verlaten de bebouwing en zoeken het buitengebied weer op. Op een veld naast de weg staat een ree (later hoorde we met jong) rustig te grazen. Het gebied is verboden voor iedereen i.v.m. broedgebied dus zij voelde zich heel veilig. We komen bij camping met stempelpost. We hebben nu 11 km afgelegd. We lopen kort over de camping en een deel van het bungalowpark en verlaten het door een poort. Over de verharde weg tot we boswachterij Oldemeijer ingaan. We zijn op zoek naar een bankje maar die zijn hier dun bezaaid. Steeds als we bij het fietspad in de buurt komen hopen we dat er een bankje staat. En ja als we de heide opdraaien zien we aan het parallel gelegen fietspad een bankje. Deze is ons alleen niet gegund. Nog voor we erbij zijn begint het wat te druppen. Geen goed plan zonder beschutting dus lopen we verder. Dan zien we een hutje op de hei dat bij nader inzien een brug blijkt te zijn. Ik hoor jullie al denken kan ze nu al niet meer het verschil tussen een hutje en een brug? Jawel hoor bekijk de foto maar!

 

Na een lekkere rust gaat het verder. Helaas begint het nu dan wel echt te regenen. En goed ook! Voor ons een geluk dat we nog tussen de bomen lopen. We komen bij een recreatieplas waar we omheen lopen. De jeugd die een sportdag hadden sloegen net op de vlucht voor de regen. Even het bos uit voor nog een rustgelegenheid en dan het bos weer in. Het is inmiddels droog geworden dus als dat vandaag alles is zijn wij tevreden. Als we het bos verlaten komen we in Rheeze uit waar we vlak aan de heenweg lopen. We lopen via de snelste weg terug naar Diffelen.

 

Na onze rust gaan we samen met Jans op pad. Eerst lopen we een stuk over het fietspad wat we ook contra nog zullen doen. We slaan af maken een lusje door het bos en komen op hetzelfde fietspad uit waar we ook contra zullen komen. We slaan opnieuw af en lopen weer het bos in. Het bos uit en onder de N36 door. We gaan opnieuw het bos in met soms smalle paadjes. We lopen een normaal afgesloten gebied in en staan versteld van wat we hier aantreffen. Hier staan meerdere grote jeneverbes struiken. Als we bij een overstap over het draad komen zien we links van ons wandelaars. Daar zijn o.a. de Groningse “meisjes” en Wilma en Jan bij. We volgen nog een paar paden door het bos en we komen op de verharde weg uit. We bereiken de wagenrust met stempelpost. Hier zit Henri Floor en 2 dames die noodgedwongen door autopech de 15 km lopen. We nemen een bakkie net voor de catering opdoekt. Achter ons zal waarschijnlijk niemand meer komen.

 

We vervolgen de weg die vrij lang blijkt te zijn tot we op het punt in het bos komen waar we de wandelaars zagen lopen. De lucht begint zich te betrekken maar gelukkig trekt het langs ons. We volgen een paar mooie (W.S. waardige) paadjes en komen dan bij de oude Vechtarm uit. Deze is uitgevochten want hij loopt dood. We gaan weer het gebied van de jeneverbessen in en moeten een overstap trotseren. Aan de volgende kant bij de overstap kunnen we onder de draad door wat een stuk makkelijker gaat. Jans heeft eieren voor haar geld gekozen want de volgende donkere lucht is een stuk minder vriendelijk. Het is nog wel droog maar er komt toch een rot rommelend geluid uit. Henri die nu bij ons loopt heeft er ook niet zo’n vertrouwen in. Als we bij de tunnel van de N36 aankomen en het begint te regenen, besluiten we om te schuilen. Even later komen nog 3 wandelaars aangelopen. Zij lopen wel door maar wij wachten nog even af. We gaan verder omdat we geen gerommel meer horen en denken dat het ergste voorbij getrokken is. We lopen het fietspad af tot aan de finish. Terwijl we afmelden begint het weer wat te druppelen dat al snel in regen overgaat. We zijn nog niet bij de auto of we vluchten het toilet gebouw in want de regen is overgegaan in een stortbui. Ook Henri die naast ons geparkeerd stond was binnen gevlucht. We wachten de hevige regen, afgewisseld met hagel even af voor we terug gaan naar de camping.  

 

Donderdag 24 juni

Beerze

 

Vandaag vertrekken we opnieuw vanaf een camping. En wat voor één! Parkeren mogen wij op de parkeerplaats van de gasten. Ieder kampeerplaats heeft een parkeerplaats en ik heb al een bordje met nummer 622 gezien, bepaald geen kleine camping dus. We lopen over het terrein weg en krijgen een kleine indruk. Via een andere in- en uitgang verlaten we de camping steken de weg over en gaan het bos in. We gaan het spoor over en komen in wat opener gebied terecht. Graspaden worden afgewisseld met asfaltwegen. We lopen over het landgoed Junne wat zowat over gaat in het volgende landgoed, Eerde. We komen bij een biologische boerderij waar de 1ste stempelpost is. In een boerenschuur bij de kalfjes kun je rusten. Je moet af en toe wel oppassen want ook een stel zwaluwen huizen hier en vliegen en kwetteren door de stal heen.

 

We lopen de weg af en steken de N341 over. We lopen nu recht op het kasteel van Eerde toe. De nodige paparazzi blijft even voor het kasteel staan en lopen dan verder over dit mooie landgoed. We komen dan bij het kampterrein van de scouting. Hier lopen we dwars overheen en lopen dan een smal pad door het bos. Trap op en weer de N341 oversteken. Men passeert een monument ter nagedachtenis aan het kamp Erica. We lopen verder door het bos en stuiten op een uitkijktoren. Uiteraard kunnen we die niet negeren. We gaan omhoog en vanaf de grond lijkt hij me klein. Boven gekomen hebben we een mooi uitzicht over de omgeving. We moeten de 108 tredes weer omlaag om de route te kunnen vervolgen. Beneden gekomen lopen we samen verder met Jans die net kwam aanlopen. We lopen een stukje over de heide en komen dan bij de volgende rustgelegenheid. We lopen verder en komen bij het Besthmenerven. Een mooi stukje route mogen we wel zeggen. Jans besluit op een bankje te gaan zitten maar wij vinden het wat te vroeg en lopen verder. We volgen nu erg lange graspaden dwars door het bos. Als het tijd wordt voor een rust vinden we geen bankje meer. We gaan het spoor over en zien er dan eentje staan die we aandoen. Ons plezier is helaas niet van lange duur want het begint even flink te regenen. We vervolgen dan maar onze route waarbij we 2 maal de 15 km route kruisen. Aan het einde van de weg zien we een schuilhut en besluiten dan hier maar ons bakkie en bammetje te nuttige.

 

Na onze rust is het helemaal niet meer ver tot aan de camping waar we meteen de 15 km route opdraaien. Het gaat het bos in waar we een paar smalle paadjes volgen. En wel glooiend! We nemen een dalend pad omlaag en steken de 25 km route over. We blijven in het bos lopen en komen bij een Vechtarm. Dit water ziet er wat vriendelijker uit dan gisteren. Zo dacht Henri er blijkbaar ook over want hij was op een bankje langs deze Vechtarm gaan zitten. We volgen het pad langs de Vechtarm en slaan af samen met het Overijssels Vechtdal wandelpad. Als we langs het akkerland lopen zien we de rust schuin links voor ons liggen. Wij gaan echter naar rechts en komen met een boog bij de rust aan. Hier zitten nog best veel wandelaars dat hadden we niet gedacht.

 

We verlaten de rust en gaan opnieuw het bos in. We komen bij de drukke weg die we moeten oversteken. Aan de andere zijde moeten we door een greppel. Goh, zegt Theo nog, als je dacht dat je slechter ter been was loop je toch de 15 km? Nou vandaag kon dat beter de 25 km zijn want die was vlak en niet zo zwaar! We gaan het bos in met van die lange graspaden. Het spoor over en door het bos. We komen nu uit op het punt waar we de 25 km route kruisen. Het verbaast ons dat ook op de 25 km route nog steeds wandelaars lopen. We lopen over wat smalle glooiende paadjes maar niet zo erg als de eerste paar km van deze ronde. Jans die weer bij ons loopt zegt nog; Hier moeten ergens stuifduinen liggen maar die zullen we niet meer zien. Nou ze had het nog niet uitgesproken of we gaan de zandbak in! Als we de stuifduinen achter ons laten lopen we tussen de jeneverbessen door. Ook Jans was verwonderd van de vele jeneverbes velden die we de afgelopen dagen zijn tegen gekomen. We volgen nu een langer zandpad langs de camping tot aan de ingang waar we de finish bereiken. We zien Gerda en Joost uit Aalsmeer waar we nog een tijdje mee blijven babbelen.

 

Zaterdag 25 juni

Ommen

 

Alweer  de laatste dag van deze afwisselende 4 daagse. Vandaag moeten we vanaf de parkeerplaats wat verder lopen dan de andere dagen maar ook nu is het parkeren prima geregeld. We gaan van start en gelukkig is het droog. Het zou vandaag een heel druilerige dag worden dus dat belooft niet veel goeds. Ook nu verlaten we de camping via het camping terrein. Wat bij deze camping meteen opvalt is dat we meteen het bos inlopen en er geen hekwerk om de camping heen staat. Even langs een weiland en een sloot en we komen op de verharde weg en lopen een stuk langs de N34. We hebben net de plattegrond bekeken en menen dat het stukje dat ingetekend staat minder lang is dan dat we hier nu langs lopen. We komen er al gauw achter dat de N34 verlegd is en de kaart dus niet meer overeen komt. Bij nader inzien ziet de weg er ook nog erg nieuw uit. We gaan langs de bosrand en volgen een zandpad die we verlaten om het bos in te gaan. Hier maken we rondje langs een heide veld en draaien weer terug naar het zandpad van eerder. We komen op een kruising slaan linksaf en volgen deze weg praktisch tot in Ommen. Het is een minder stuk want deze weg volgen we ruim 3 km! Helaas is hier niets anders mogelijk omdat we op de kaart hebben gezien dat de ronde van de 15 km binnen de ronde van de 25 km is gemaakt. We gaan onder de weg door en komen in Ommen uit. Midden tussen de huizen ligt een oud joods kerkhof. We slaan even af voor een beschutte rust want inmiddels is het gaan regenen.

 

Na onze rust gaan we door Ommen tot we langs de molen en bij de N34 komen. Volgends de beschrijving zullen we zo meteen op de route van het Pieterpad uitkomen. Aangezien we dat bijna 20 jaar geleden eens gelopen hebben zijn we benieuwd of we daar nog iets van herkennen. We steken de Vecht over en lopen een landgoed op. Aan het einde van het pad komen we bij de stempelpost dat bij het station van Zeesse ligt. We gaan het spoor over en gaan een opener gebied in. Henri loopt even bij ons als we voor ons in het bos een uitkijktoren zien liggen. Een blik op de kaart verraad dat dit hetzelfde bos is als gisteren en wij die toren hadden beklommen. We gaan dan het bos in maar komen niet in de buurt van de toren of route van gisteren. Dat vinden wij natuurlijk een toppertje! We blijven in het bos en volgen nog steeds het Pieterpad. Maar wij kunnen ons niet herinneren hier al eens gelopen te hebben. We zijn net een weermannetje en vrouwtje. Het is steeds jasje aan en jasje uit. Onder de bomen valt de regen mee en kan het jasje vaak uit maar als je weer buiten het bosgebied komt moet hij toch weer aan. Het is voornamelijk motregen maar je kunt er toch goed nat van worden. Het is dan ook erg jammer dat deze dag zo verregend. Als we op landgoed Junne richting een boerderij lopen zien we dat hier een wagenrust is. De boer in kwestie heeft een schuur ter beschikking gesteld dat we in ieder geval droog kunnen zitten. Verschillende mensen maken hier dankbaar gebruik van maar ook genoeg mensen lopen langs omdat ze niet in de gaten hadden dat er binnen gezeten kon worden. Vanaf hier is het niet zo heel ver meer terug naar de rust/finish. We gaan over de stuw van Junne die voorzien is van een vistrap. Na een paar straten en afscheidt genomen te hebben van het Pieterpad komen we bij de N34 die we nogmaals oversteken. Bij de camping is live muziek om de wandelaars te verwelkomen.

 

Wij gaan na een korte stop en het aankopen van de 4 daagse foto verder met de laatste 15 km van deze 4 daagse. Het gaat door het bos aan de andere zijde van de camping weg. Zoals al gezegd blijven we met deze ronde binnen de ronde van de 25 km. Hierdoor is ook deze ronde beperkt in zijn mogelijkheden. We gaan de sloot van vanmorgen ook over maar dan op een ander punt. Ook nu blijven we erlangs lopen maar nu over een smal bospad. We komen uiteindelijk bij het zelfde stuk heide aan waar we nu aan de andere kant langs lopen. We moeten een lang pad aflopen tot aan de N34 die we oversteken. Weer een lang zandpad en we bereiken hierna gauw de volgende stempelpost. De wagenrust was al bijna ingepakt maar men kon nog wel wat krijgen al was de keuze nu beperkt. In een boerenschuur kon men weer beschut zitten. We treffen hier Henri en ook Jans komt even later binnen gevallen. Iedere wandelaar is erg blij om even uit de miezerige regen te zijn. We verlaten de rust weer met nog 8 km te gaan. Door het veld en richting bos. We komen bij een vogel kijkhut op palen. Dat weerhoud ons niet om een kijkje te gaan nemen. Alleen is er niets te zien, geen vogeltje, geen wild. Als we verder lopen, komen we tussen de jeneverbessen te lopen. Als er nog iemand tegen ons zegt dat die zeldzaam zijn dan stuur ik ze deze kant eens op! Het lijkt wel de rode draad van deze 4 daagse. Ik heb inmiddels iets raars ontdekt op de beschrijving. We finishen 2 keer! Bij de 1ste finish plaats komt ons km aantal op 15,2 km. Dan gaat het een paar straten verder en eindigen we uiteindelijk op 15 km? We lopen het bos uit en komen bij de N34 die we nog een keer oversteken. Een geluk dat aan deze weg groot onderhoud en veranderingen plaatsvindt want anders was over komen een probleem geweest. We lopen na zo’n km door de fietstunnel onder de N34 door en zijn daardoor weer aan de verkeerde kant voor de finish! We lopen door het bos en gaan weer naar de jeneverbessen. Kort er tussen door en dan draaien we weer terug naar de grote weg waar we voor de laatste keer oversteken. Dan komen we er ook achter dat de laatste paar regels op de beschrijving een foutje moet zijn. Per ongeluk van een andere dag of ander jaar gekopieerd. We bereiken op tijd de finish waar we een enquête in vullen over deze 4 daagse.

 

Conclusie;

 

Een zeer mooie afwisselende 4 daagse. Mede door de verschillende startplaatsen. Goed gepijld, mooie plattegrond in kleur, alleen de routebeschrijving was iets minder. Omschrijving was goed maar klein gedrukt op een roze ondergrond daardoor moeilijker leesbaar. Rusten goed verdeeld. Ook dat de 40 km eerst de 25 km en daarna de 15 km loopt is niet vervelend omdat ze er alles aan doen om zo min mogelijk over dezelfde route te moeten komen. Zeer zeker de moeite waard en wij zullen zeker terug komen.

 

 

Zondag 26 juni

Rond wandeling

Olst

 

Om nog optimaal van ons lang weekend te genieten maken we vandaag nog een korte wandeling van zo’n 20 km. Bovendien zou het vandaag de mooiste dag van ze allemaal worden. Vanaf het station is de start van deze rondwandeling. We gaan het spoor over en volgen kort het Hanzestedenpad. We slaan af en lopen via een paadje achter de sportvelden door. We komen uit bij de bejaardenhuisjes van het gehucht Boskamp. We gaan kort door het bos heen en komen aan de Soest Wetering uit. We lopen eerst langs het water over het fietspad. Als we de brug gepasseerd zijn moeten we de grasdijk op en het water verder vervolgen. Dan merk je meteen dat wandelpaden ook nadelen kunnen hebben. We lopen namelijk tot ver over onze enkels door het hoge gras. (als het een gewone wandeling was geweest waren er ons al wandelaars voorgegaan die een “droog” pad zouden hebben gecreëerd) Het duurt dan ook niet zo heel lang voor de nattigheid door onze schoenen heen sijpelt. Het is zeker wel een mooi stukje te noemen. We komen op de verharde weg uit en draaien weer het bos in. Het is tijd voor een rust dus gaan we op een bankje zitten. Cafés zijn we hier nog niet tegengekomen. Die zouden onderweg voldoende aanwezig zijn maar als je op het topografisch kaartje kijkt zie je meteen dat alleen in het centrum van Olst horeca te vinden was.

 

Na onze rust gaan we door het bos verder. Een mooi oud beukenbos waar we alweer snel uitlopen. We volgen een lange veldweg en een paar asfaltwegen tot we opnieuw aan de Soest Wetering komen. Op dit kruispunt waren we op de heenweg ook langs gekomen. We volgen het fietspad nu de andere kant op maar ook langs het water. Waar het fietspad ophoudt gaan we via de asfaltweg richting Olst terug. Makkelijk wordt het je niet gemaakt want men gaat eerst nog naar de volkstuintjes. Hier was het een drukte van jewelste. Er werd geschoffeld en geoogst. We lopen nog een stukje door een privé tuin. Leuk dat aan de ene zijde van de weg staat verboden toegang voor iedereen en aan de andere zijde staat helemaal geen bord. We bereiken ons eindpunt en moeten helaas terug naar onze inpakvilla.

 

We besluiten nog om even van de Lemelerberg te gaan genieten. We hebben nog tijd genoeg en anders komen we toch in de file terecht. Terwijl we een beetje de beentjes strekken horen we opeens een kreet van; “krijg nou wat”.  We lopen zomaar Tony en Alice in de armen. Ze staan in de buurt op een camping. Na een gezellige babbel wordt het voor ons stilaan tijd om de inpakvilla weer in zijn tas te proppen. Jammer dat we nu het prachtigste weer hebben maar van de andere kant, de tent is wel mooi droog!