Zondag 6 november

Campinatocht

Dessel

Na wat wegwerkzaamheden dat ons flink de weg laat zoeken rijden we eindelijk richting en door Dessel. De start blijkt in het gehucht Witgoor te liggen. Als we bijna bij de start zijn zien we een fietser zonder licht rijden. Het is niet zomaar een fietser maar Peter uit Mol. Aangezien de start op 9 km van zijn huis ligt doet hij sportief. Rond 8u gaan we samen met Peter van start. We gaan achter het startgebouw door en krijgen al gauw verschillende splitsingen. We gaan het kanaal over en lopen al gauw weer het bos in. Als we uit het bos komen, komt Pol (Grashopper) van links erbij. Hij heeft blijkbaar het pijltje gemist die je het bos instuurde. Dus verkeerd gelopen zonder dat hij het wist. Veel kan het niet gescheeld hebben omdat hij niet lang na ons gestart is. We lopen het bos weer in waarbij we een paar slootjes passeren. Over verschillende vlonders die ondanks er gaas overheen gespannen is nog steeds spekglad zijn! We gaan opnieuw over en langs het kanaal. Het kanaal, de beekjes en slootjes zullen vandaag wel de rode draad zijn van de wandeling zijn. Het valt ons op dat er maar weinig paddenstoelen zijn te bespeuren. We komen bij de 1^ste rust aan die maar liefst op 8,7 km ligt. Dit is toch echt ver te noemen naar Belgische begrippen. Het is eigenlijk niet zo ver want ook de 4 km komt hier. Bij de rust treffen we Miel (lid van deze club) die hier aan het meehelpen is. Ook Ria, de vrouw van Pol zien we hier met een zak vol paddenstoelen, nu weten we waarom we er geen onderweg zijn tegengekomen!

Na de rust gaan we om het gebouwtje heen en lopen richting de bosrand. Hier zien we de 1^ste paddo’s, Ria zal dan hier niet geweest zijn. Ook nu krijgen we smalle paadjes langs diverse kanten van een beek. De beek is aardig dichtgeslibd met kroost waardoor we nu een groene draad volgen. Met Peter worden de verschillende nieuwtjes uitgewisseld. Met mijn teen gaat het nog steeds niet goed. Beter gezegd, het gaat elke week een beetje slechter. Bij het campinastrand, een groot meer is de splitsing. We gaan langs een camping en lopen als het ware om het water heen. We zullen uiteindelijk bij het campinastrand weer samen komen met de overige afstanden. Terwijl we langs 1 van de vele slootjes lopen komt Jacqueline erbij. Een pijltje hangt wat los en links van ons hangen pijlen terwijl de laatste pijl rechtdoor hing. Na even goed gekeken te hebben blijkt dat we linksaf moeten en aan het pijltje moet zijn gerommeld. Op het verste punt van de lus van deze 36 km is een rust bij een restaurant.

Jacqueline gaat na deze rust weer op haar eigen tempo verder. We vervolgen onze weg om het water heen en komen na verloop van tijd weer samen met de andere afstanden. Ondanks wij niet van de snelste zijn komen nog steeds wandelaars erbij. Na een afwisselend parkoers komen we weer bij de rust waar Miel aan het “werk” is. Het is hier nog een drukte van jewelste. Voor ons is het nog ruim 7 km naar de finish maar je kunt ook nog korter lopen n.l. 1,4 km (via de 4 km) of 2,8 km (via de 8 km). Bij het naar buiten gaan treffen we Nicol en Eddy die pas laat op pad waren gegaan omdat ze in de veronderstelling waren dat er maximaal 24 km was te wandelen.

Na de eerder genoemde splitsingen gaat het naar een zandafgraving. Om de waterplas van de afgraving heen en we komen nog bij een uitkijktoren. Deze SAS4-toren is 37 meter hoog en telt 217 treden. Uiteraard kan het ons niet weerhouden om naar boven te gaan. Peter blijft echter onder want hij blijkt hoogtevrees te hebben. Boven hebben we ondanks het wat heiig is een mooi uitzicht. Het valt ons op dat het een flinke stevige toren is maar in de top is het goed te voelen dat er beweging in zit. Na een kort verblijf in de top gaat het weer naar beneden. We lopen nu nog een stuk langs het kanaal en kort door Witgoor. We komen via de parkeerplaats weer bij de finish aan. Een leuke afwisselende wandeling, bijna olat waardig.