zaterdag 24 september

Tocht om de Noord

Kloosterburen – Groningen

Vandaag de 6^e editie van het Gronings wandelfestijn. Ook dit jaar is de route weer anders. Oorspronkelijk wordt het, van Drenthe tot het Wad genoemd. We starten echter in Kloosterburen aan het Wad. Dit wordt met een rede gedaan. Om de wandelaars meer te kunnen bieden in Groningen stad hebben ze die dag naar de “rustige” zondag verplaatst. ’s Morgens bij de start treffen we onze Friese vrienden Anne en Pietsje. Ook Emmy die met bus 1 mee moet komt binnen gevallen. Ze had zich verslapen maar was gelukkig op tijd voor haar taxi. Hierdoor was ze nog wel nicotine loos waardoor ze bijna haar bus miste. De bus brengt ons in een goed half uur naar Kloosterburen waar bij de voetbalclub de startstempel wordt uitgegeven.

De uitgeleide wordt waargenomen door de carnavals vereniging die hier in het noorden ook blijkt te zijn doorgedrongen. Achter langs het sportveld door en wat steegjes worden gevolgd. Als we op de hoofdstraat van het dorp zijn gaat het de ene deur van de boekwinkel in en aan de andere kant weer uit. Verschillende wandelaars denken dat dit niet bij de wandeling hoort maar wij weten wel beter. We komen bij de kerk waar we binnen gaan. Niet omdat we nieuwsgierig zijn maar omdat dit de route is. Aan de andere zijde naar buiten en de tuin door. Hier staan wat monniken met biologische fruit en lekkere, (proef) hapjes. We lopen door een parkje en komen bij een man die aan kleinschalig wadlopen doet. Hoe kleinschalig is op de foto goed te zien! We verlaten het dorp en gaan over een zogenaamd hoogholtje (boogbruggetje) om dan het fietspad te vervolgen. We gaan op het volgende dorp af te weten Wehe den Hoorn. Hier zie ik dat we de route van vorig jaar kruisen. We slaan af en lopen een schoolplein over en door de HHC school heen gaat de route verder. Hier kijken we wat rond en mogen één of andere zoete koek proberen. We nemen hier een korte koffie pauze en lopen dan samen met de Friese vrienden verder.

We steken de weg over om door een atelier te lopen die we via de tuin weer verlaten. We vervolgen diverse fiets- en schelpen paden af en toe afgewisseld door een hoogholtje. We komen in Eenrum, waar we vorig jaar ook zijn geweest. Alleen kwamen we nu uit een andere richting. We gaan naar het mosterd museum dat bij de molen De Lelie ligt. Uiteraard nemen we ook nu weer een potje mosterd mee om thuis weer eens een lekkere mosterdsoep te kunnen maken. Emmy vinden we hier op het terras terug. Na ons “molenkoekje” gaat het verder door de kaarsenmakerij. Ook nu verlaten we stilaan het dorp om dan via de snelste weg naar de volgende plaats te lopen. We worden geholpen met oversteken en lopen dan Mensingeweer in. Bij de molen krijgen we een speculaasje voor energie. We staan echter al gauw stil. We moeten over een hoogholtje dat nu een zintuigtunnel is geworden. Bovendien gaan we aan de overzijde het dorpshuis binnen voor de 2^de stempel. Hier start dan ook de 31 km route.

We vervolgen onze weg over een smalle weg. Hier komen ons verschillende wandelaars van het Pieterpad tegemoet. In gedachten zien we hen al verbaasd kijken als ze bij de zintuigtunnel komen waar ook zij (tegengesteld) overheen moeten. We lopen de gemeente Winsum in en stuiten op een file van wandelaars. Het blijkt dat we met een bootje worden overgezet. Ondanks wij hier geruime tijd moeten wachten, op ons beurt, vinden we dat de wandelaars hier erg rustig onder blijven. Emmy vertelt aan een medewandelaar dat ze een mooie slaapplaats heeft gevonden. Zo horen we ook dat deze heer een flinke klokken verzameling in zijn huis heeft hangen. Het is dan wel een kunst dat ze zich dan verslaapt! Na een kop thee en een ruim half uur kunnen we aan de andere zijde de route verder vervolgen. Een lang fietspad tot bij boerderij Kleikracht. Door de stal gaat het verder en via de winkel verlaten we het privé terrein weer. Bij de sportvelden van Winsum bereiken de volgende stempelpost. Hier komt de 25 km route erbij. we treffen Paul (de man met de kaart) uit Leeuwarden. Hij loopt wegens omstandigheden 25 km en kon alleen met de laatste bus mee omdat hij zijn afstand had gewijzigd.

Onder een brug door waar sleutelkoorden werden uitgedeeld. Zo kan ik weer een paar bejaarden blij maken. Ik moet zeggen een gewild artikel voor mensen die steeds de sleutels vergeten/kwijtraken. Anne en Pietsje staan ze graag af voor dit goede doel. We gaan nu op het centrum van Winsum af. Op het plein staat een grote feesttent die voor nog meer op onthoud zorgt. We mogen over de rode loper naar binnen en komen in een walhalla van smaakjes terecht. Het begint beschaaf met een flesje water maar al gauw volgt vers geperst sinasappelsap. Daarnaast een borreltje genaamd Pieterpad. Zo volgen nog in willekeurige volgorde; mosterdsoep, div. kaasblokjes, chocolade likeur, brood met kruidencrème, div. worst en pannenkoekjes. Ook waren er diverse infostands o.a. van de brandweer. Buiten stuiten we op een boot vol vis. We vervolgen de route kort door de hoofdstraat en lopen dan door een dierenwinkel. Langs een molen en naar een kerkje die open was om te bezichtigen. Hier treffen we met het naar buiten gaan Gerda en Joost uit Aalsmeer. Langs de kerk door een parkje en naar een tunneltje toe. Hier komt Henny ons tegemoet omdat hij zijn fototoestel kwijt was geraakt. Door een oude boomgaard gaat het verder waarna we een fietspad volgen. Als we fietspad vervolgen moeten we in de bocht naar links rechtdoor. We komen bij een hekwerk waar we een privéterrein op lopen en vinden Emmy terug. We komen gezamenlijk in Onderdendam aan. Vanaf hier is het nog een kleine 20 km.

Door het dorpshuis met expositie gaat het verder. Via de sporthal verlaten we het dorpshuis weer. We volgen de weg langs het water en komen bij de molen waar men kwark met rode bessen kon proeven. Opnieuw raken we Emmy kwijt. We lopen rustig aan verder en komen net buiten de plaats bij een boerderij waar we door de stal heen gaan. Pietsje doet aan koe knuffelen omdat ze met deze beestjes is opgegroeid. Aan de andere kant van het bedrijf mag je een kijkje nemen bij de robot die deze koeien melkt. Zeer interessant al zeggen we het zelf! Na het verlaten zien we in de verte de volgende opstopping. Het blijkt om een energie drankje te gaan. Normaal gesproken zijn we daar geen fan van maar deze was aardig te drinken. Anne en Pietsje zijn het niet gewend om overal te kijken en stil te staan en beginnen vermoeide benen te krijgen ze besluiten dan ook om door te lopen. Helemaal niet erg, niet dat we ze niet graag hebben maar dat is het voordeel van wandelen, het kan zo hard of zacht als je zelf wilt. En vrienden kijken elkaar ook nooit scheef aan. Terwijl we nog even op het bankje blijven zitten komen er oude vrachtwagens voorbij wat weer leuke plaatjes oplevert. We vervolgen het water aan onze rechterzijde tot bijna in Bedum. Het spoor over en langs een nieuwbouw wijk. We komen bij de kerk waar de route weer doorheen loopt. In centrum Bedum is de volgende stempelpost. Het gaat verder al heel snel het dorp uit waar wij in een groensingel op een bankje gaan zitten.

We vervolgen onze route en komen bij de volgende aanbieding, een Groninger klei voetenbad. Misschien raar maar echt waar sommige wandelaars maakten hier gebruik van! Iets verder een aromatisch mest masker maar dat was niet zo in trek. Het gaat nu op Zuidwolde aan. De molen van deze plaats zien we al liggen. Bij molen en het gemaal werd opnieuw iets aangeboden. Omdat het de week van de dijk was kreeg je een aardigheidje en een kleine indruk van hoe het hier zou zijn als er hier geen dijken waren. Theo voelt zich als een vis in het water. Even bekijken we het gemaal en horen hier ook van Henny dat hij zijn fototoestel terug had. In Zuidwolde zelf werden wandelaars gevraagd om mee te werken aan het kunstwerk op de brug. We gaan naar de kerk waar Theo en Henny de toren beklimmen. Glenn en ik blijven beneden. Er komt een delegatie organisatie naar binnen o.a. met Peter Velthuis. Als we de kerk verlaten zien we aan de overzijde van het Boterdiep Joost en Gerda lopen. We lopen door het dorpshuis met oude foto’s en bereiken de rand van Zuidwolde. Hier staan boxen en zo horen we dat Joost wordt geïnterviewd. Ook de delegatie met Peter komt ons nu tegemoet. We lopen net met René die ziet dat een man in een auto wordt geholpen. Nieuwsgierig als ze is vraagt ze aan de chauffeur welke beroemdheid hij vervoert. Het blijkt om de burgemeester van Groningen te gaan. Hij vind het leuk dat we vragen of we een kiekje van hem mogen maken en doet spontaan het raampje omlaag. Nu gaat het stilletjes omhoog en komen we bij een man in een oud PTT uniform. We vragen al of de brug zo open gaat maar hij stelt zich voor als de glimlach controleur. Wat kun je anders dan hartelijk lachen? We volgen nu wat langere wegen richting Adorp. We komen er niet want we steken het spoor en de voorrangsweg over. Dan zien we een paar toiletboxen. Het zijn vrolijke toiletten, waar je bovendien nog versiert wordt met een fleurig bloemetje. We gaan nu aan de laatste 4,5 km beginnen.

We volgen een paar smalle fietspaden en komen op een nieuw geasfalteerde weg uit. Emmy belt dat ze binnen is en terug gaat naar haar slaapadres omdat ze met een paar andere gasten mee kan rijden. We lopen wat door stille straten komen bij het water uit en gaan bij het plaatsnaambord, Groningen over de brug. Nog een paar straten en we bereiken de finish. Het is voor ons de 3^de keer dat we deze wandeling lopen maar wel de 1^ste keer dat we op tijd zijn voor de mosterdsoep! Hij smaakt ons goed, en na het veroveren van onze portie gaan we weer terug naar onze inpakvilla die in Eelde op de camping staat.

zondag 25 september

tocht om de noord

anloo – Groningen

Vandaag starten we vanuit de provincie Drenthe en zullen hier ook menige km binnen deze provincie afleggen. We zitten samen met Emmy in de bus en drinken bij aankomst nog een bakkie. De start gaat vandaag niet gepaard met allerlei activiteiten maar we lopen Anloo uit en het bos in. Er is een duidelijk verschil in provincie te zien. We volgen een paar zandpaden en zien dan rechts van ons een hunebed. Als je al twijfelde had of je wel in Drenthe liep was dit toch het overtuigende bewijs. We gaan onder de N34 door waar de nodige foto’s worden gemaakt van diverse spinnenwebben. Aan de andere kant lopen we een stukje evenwijdig langs de N34. Terwijl we hier onze route vervolgen komt er nog een bus met wandelaars aan die enthousiast op de al reeds lopende wandelaars zwaaien. Stilaan lopen we de bebouwing in waar aan elke lantaarnpaal een paar klompen hangt. We zijn het dorp Annen binnengekomen waar we door een dorpsomroeper worden verwelkomt. Pietsje en Anne komen hier bij ons lopen maar door een pitstop raken we ze al gauw weer kwijt. We draaien een bospad in en komen dan bij een maïsveld uit. Hier gaan we dwars doorheen. We mogen blij zijn dat hier een mooi breed pad door was gemaakt anders hadden we er mooi uitgezien. Het is dan wel mooi weer maar de dauw heeft toch alles goed nat gemaakt. Door het dorp en dan komen we weer bij de N34 uit waar we weer kort langs lopen. Langs de sportvelden lopen we de plaats Zuidlaren binnen. Het valt ons op dat we nog geen plaatsnaamborden hebben gezien. We komen op een eigenterrein van een stichting terecht waar de 1^ste stempelpost is. Binnen is het een drukte van jewelste. Een bandje staat live te spelen helaas voor ons wat te hard van kwaliteit. We lopen via de achterkant de tuin in. Net om de hoek zien we een mooi bankje waar, het op komende zonnetje zijn straaltjes op werpt en gaan daar zitten. Hier kunnen we toch van de muziek genieten die nu voor ons op een normale sterkte te horen is. Sjaak en Nel komen voorbij, Zij zijn net gestart op de 32 km. Kort hierna volgen ook Anne en Pietsje waarvan wij gedacht hadden dat ze al door waren. Ook het stel uit het Westland komt met een grote glimlach voorbij.

We vervolgen onze route langs het hertenkamp en komen bij de kerk uit. Hier staat een pijltje naar de zij ingang van de kerk maar de deur is dicht. We kijken voorzichtig door de hoofdingang naar binnen en worden meteen aangesproken door de kosteres. Het bleek dat om 10u een mis zou beginnen en er communicatie fout was betreffende met de openheid van de kerk. Iets verderop zien we 2 mannen staan die we aanspreken of ze misschien niet beter dat pijltje weg kunnen halen want we kunnen ons voorstellen dat als men in de mis zit en steeds aan de deur wordt gerammeld dat niet prettig is. Of deze heren daadwerkelijk wat hebben ondernomen is natuurlijk de vraag maar we hebben het in ieder geval gemeld! We steken de weg over en komen op het privé terrein van een sanatorium uit. We verlaten dit weer en lopen nu ook snel Zuidlaren uit. We volgen nu wat zand en schelpenpaden en passeren camping De Bult. We blijven door het bos lopen en komen ook langs Nivonhuis De Hondsrug. We lopen nog wat verder voor we weer gaan rusten en komen dan na een goede km bij de volgende stempelpost in Noordlaren. Hier start de 25 km die net met een bus aankomen. We gaan al zigzaggend door het restaurant heen om te stempelen. Omdat het nu hier zo druk is lopen we toch maar verder. We lopen over een zandpad en treffen het Groningse “meisje” Tiny. Even gezellig babbelen over de tocht die ons goed bevalt. Er is nu dan wel minder te beleven als gisteren maar de wandeling op zich is heel mooi. We komen nu bij het spoor uit die we oversteken en het plaatsje Glimmen binnen lopen. Bij het dorpshuis rusten we en zien we Emmy weer. Hier zit een verhalen verteller die uitbundig zijn verhaal ten gehore brengt.

Bij het verlaten van onze rust zien we wandelaars terug komen die verkeerd waren gelopen. We gaan langs de sportvelden steken de weg over en gaan het bos in. Hier staan allerlei kunstwerkjes die we kunnen bewonderen. Ook hier in het bos zien we wandelaars van een andere kant komen. Een pijltje was weg en ze hadden het duidelijkste pad gevolgd. We gaan over de Drentse Aa heen en onder de A28 door. Iets verder gaat het over het Noord Willemskanaal heen. We volgen wat fietspaden en komen in Vosbergen bij het muziekmuseum uit. Langs het museum door waar bij de poort een kleine demonstratie was van een oude draaiorgel. We vervolgen de route en komen langs een vlinderkampje. Hier kan ik natuurlijk niet langs lopen! Theo wordt op een bankje achtergelaten en ik ga met mijn camera in de aanslag op zoek naar vlinders. Nou echt zoeken hoef je hier duidelijk niet te doen. Ze fladderden flink om me heen en sommige lieten zich ook vastleggen. Terwijl ik langs de bloemen loop komt aan de andere kant van het hek Carola (1985.nl) langs. Na een oponthoudt gaat het verder naar landgoed Lemferdinge. Hier was een stand waar je een stukje worst met wijnslakken kon proeven. Ook allerlei informatie over wandelpaden in Drenthe was hier te vinden. Het gaat verder over een grasdijk. Halverwege staat natuurmonumenten met een verrekijker. In het veld is een vos te zien maar duidelijk is wel dat deze opgezet is want zo stil blijft die echt niet zitten met de vele wandelaars die hier passeren. We vervolgen de dijk verlaten hiermee Paterswolde maar lopen daarmee ook de provincie Groningen in.

Bij de ophaalbrug steken we de weg over en krijgen we het energie drankje weer aangeboden. We volgen nu de nieuwe hoornsedijk geruime tijd. Vlak voor het watertappunt staat dan de vrolijke toilet. De “gewone” dagjes mensen zullen bij het zien van deze toiletten en toiletheer wel raar opkijken. Bij een sluisje blijven we even kijken. Er is een 5 persoonskano in gepeddeld en zij willen graag naar de andere zijde. We volgen nu een fietspad door een park met aan de linkerzijde een groot meer. Hier zijn we in een grijs verleden met het Pieterpad ook eens geweest maar we hebben geen idee waar we toen gelopen hebben. We verlaten het park om richting hotel Hampshire te lopen. Via een terrasdeur lopen wij langs de bar naar de hoofdingang, weer naar buiten. We zijn nu aan de rand van Groningen uitgekomen. We lopen een stukje langs het Noord Willemskanaal, en gaan er wat verder overheen. Nu nog dikke 10 km tot de finish. We gaan onder de A28 door en langs het zwembad en bereiken langzaamaan het centrum van Groningen. We ploffen nog even op een bankje om van de omgeving te genieten.

Hat gaat naar de Jozefkerk waar we een kijkje nemen en dan naar restaurant “De Apedans” waar we dwars doorheen lopen. We komen via aanwijzingen in het St. Anthony gasthuis terecht. Het is hier goed opletten op de pijlen en de routebeschrijving is nu erg nuttig. Het is en blijft moeilijk om in een stad te pijlen. We lopen door wat steegje en gaan naar het volgende kijkpunt. We gaan door een poort uit 1653 van het Peper Gasthuis. Mooie kleine hofjes met een oase aan rust en dat in de grote stad je kunt het je bijna niet voorstellen. En dan gaat het mis! De krijtpijlen wijzen ons de weg maar het idee is dat dit niet klopt. Mensen op een terras wijzen zoals de pijlen staan maar dat komt ons verdacht voor. Als we een straat verder zijn lezen we onze beschrijving nog eens goed door. En ja hoor, we zitten helemaal verkeerd. We lopen op de grote kerk af en draaien terug een steegje in. Hierdoor komen we aan de terraszijde van restaurant ’t feithuis uit waar we doorheen zullen lopen. De mensen die hier aan het eten zijn vinden het wel grappig dat al die wandelaars hier voorbij lopen. We lopen nu naar de Martinikerk waar we maar een klein stukje van de kerk kunnen bewonderen omdat er een viering is. We cirkelen door Groningen centrum gaan door de gardepoort uit 1639 en lopen de prinsentuin in. Hier is echter maar 1 pijltje te zien en het verdacht bestaat dat hier wat weggehaald is. Jammer dat mensen dit doen maar helaas ook niet te verkomen. We gaan naar het gemeentehuis waar ons een verrassing staat te wachten. We mogen over de rode loper naar binnen maar worden ook nog eens onthaald met meerdere hapjes. Dan gaat het door het gemeente huis en op het academie gebouw aan. Ook hier lopen we doorheen. We komen de mensen uit het Westland tegen die we tijdens de rvzl de tip van deze wandeling hebben gegeven.

We gaan nu richting de parken en gaan links, rechts slingerend heen en weer. Om de vijver met fonteinen heen, wat een prachtig park is dit! We verlaten het park en gaan onder het spoor door. We komen in de wijk tuinzicht waar de bewoners samen aan de brug hebben gewerkt om te verfraaien met mozaïeksteentjes. In deze wijk lopen we ook dwars door een studentenhuis, voor naar binnen achter naar buiten. We volgen nu door een park de weg naar de finish. We worden ontvangen door het complimenten loket. Daar aangekomen krijgen we ons pronkjewail aangereikt en kunnen we aanvallen op de stamppot. De zuurkoolstamppot is op maar de boerenkool en hutspot smaken goed. We blijven nog even babbelen, zo komt Peter Velthuis even vragen hoe we het vandaag vonden. Als laatste wandelaars komen Carola met haar vriendinnen binnen wij zijn ze onderweg dan weer ergens gepasseerd. Ook Joost en Gerda komen nog een babbeltje maken. Het koppel uit het Westland bedankt ons voor de geweldige tip en houd zich aanbevolen als we nog eens iets weten. We vonden het weer een geweldige 2 daagse en hebben enorm genoten. Op de route van de 1^ste dag was heel veel te bezichtigen en vandaag een hele mooie route waar de afwisseling van de 2 provincie overduidelijk waren, wat wil je nog meer. Wij kijken al uit naar volgend jaar wat ze ons dan weer willen voorschotelen. Het is in ieder geval de moeite waard om vanuit Limburg hier (Groningen) te komen wandelen.