Zaterdag 10 september

26ème Marche internationale

Wanze

Vandaag zijn we weer eens in België beland en wel wat (van ons uit gezien) voorbij Luik. Vanuit Wanze zijn we nog niet eerder gestart. Bij binnenkomst worden we begroet door Nestor die we al geruime tijd niet meer hebben gezien. We vertrekken bergop langs de kerk en gaan een privé weg in. Pas aan het einde van deze weg zien we een bordje staan dat deze weg ook echt privé gebied is. Over een oud spoor en de natuur even kort in. Het gaat via een veldweg naar een oud klooster, wat een enorm complex! We komen op de doorgaande weg richting start/finish uit. We zijn nu in de plaats Antheit wat ook bij Wanze hoort. Bij een veredelde school is de 1^ste rust. Wij lopen meteen door niet omdat we niet willen rusten, maar omdat we rust willen. Er liep n.l. vanaf het begin een groepje Franstalige Belgen achter ons die een aardig volume hadden. Dus we zagen het niet zitten om in een kleine ruimte met veel kabaal te zitten. Bovendien is de volgende rust weer een dikke 4 km verder.

Door het veld omlaag en wat verder weer omhoog. Dit is even een mooier stuk route. We komen in de plaats Villers – le – Bouillet. Over een natuur leerpad gaat het weer stilaan omhoog. Op een bankje planten wij ons neer om een bakkie te doen. Het blijkt dat er verschillende bekenden hier meelopen zo ook de veldlopers Lamby en zijn vrouw. Na zo’n km komen we bij de rust uit die we nu door toedoen van het bankje overslaan. Door het veld gaat het verder. We komen bij een boerderij uit. Steken de drukke weg over en lopen rechttoe, rechtaan naar Ampsin (Amay). Niet de leukste weg om te lopen, erg druk en ze mogen 70 km p/u dus tel uit je winst. We komen via een flinke afdaling bij de volgende rust die voor het fietsmuseum ligt. Als we een infobord staan te lezen komt Nestor aangelopen. Hij moet toch maar eens leren om foto’s te schieten want met dat foto’s trekken wordt hij te langzaam. Hij had ons met de rug naar hem toe willen hebben maar wij waren te snel omgedraaid dus had hij te langzaam op het knopje gedrukt.

Bijna voor de rust is de splitsing. Als je nu verwacht dat de 30 km mee gaat met de 42 km retour kom je bedrogen uit. We draaien een steengroeve in. Lopen een kleine km over dit terrein en dalen dan met trapjes af terug naar de weg. Opnieuw een splitsing want de 30 km gaat nu wel retour. We lopen langs de zijkant van de groeve omhoog en gaan het bos in. Hier blijven we doorheen slingeren tot bij de volgende rust. Het is inmiddels erg warm geworden dus nemen we een uitgebreide rust. 2 Duitse wandelaars zitten heerlijk te schommelen op de schommelbank dus of zij nog verder gaan??? Eddy en Nicol komen ook aangelopen.

We gaan grotendeels via het bos terug naar Ampsin. Helaas is de omgeving niet zo fotogeniek. Soms heb je mooie vergezichten maar die worden verpest door een paar koeltorens die langs de Maas staan. Maar ook heb je wel eens het geluk om een vlinder, in dit geval een bont zandoogje, op de foto te zetten. We komen het bos uit, lopen Amay daarbij uit, en lopen op een drukke weg aan. Langs een paar mooie optrekjes waar we ook nog een monument passeren. Een stuk langs een drukke weg en een smal graspad in. We komen op de heen route uit die ons naar het museum leidt.

Na rust volgen we de weg tot bij de 2^de splitsing van de 30 km. We lopen daarbij langs een paar enorme kalkovens en zien dat wij eerder er over heen zijn gelopen. Eddy en Nicol met wandelmaatje komen voorbij terwijl wij plaatjes schieten. We lopen nu het dorp zelf even in. Bij de kerk zijn rare dingen te vinden zoals een kanon van heel lang geleden. Als bewaking ervoor ligt een lama. Iets verderop ligt zelfs een kameel. Nee wij zijn niet gek maar het circus is in het dorp! Om de kerk heen, waar bij het café o.a. Eddy en Nicol zitten. Volgens hun wandelmaat moesten ze later nog optreden in het circus. Ik heb maar heel wijselijk mijn mond gehouden en niet gevraagd welke act hij zou gaan doen. We lopen de bebouwing uit, langs de drukke weg (parallel aan de Maas) die we 2 keer over moeten steken en gaan dan flink omhoog. We lopen wat door het bos en draaien dan een veldweg op. Bij een oude kapel moeten we de weg oversteken. De kapel heb ik van buiten nog wel op de foto staan maar de binnenkant heb ik maar achterwege gelaten. Er stonden wel heiligen in maar zo’n puinhoop is heiligdomschennis. We komen het plaatsje Pâturages (Wanze) in en lopen het meteen ook weer uit. We hebben helemaal geen idee hoeveel km we nog moeten maar wel dat het lang trekt. Het is erg warm en de wegen lijken daardoor erg lang. Over wat nieuwe fietspaden bereiken we de laatste rust in Antheit.

Na een goede drinkpauze gaan we voor de laatste 3,3 km. Er werd alleen niet bij verteld dat het meteen flink omhoog zou gaan. We bereiken het topje en duiken vrijwel meteen weer omlaag. Over deze 3,3 km is niet veel te vertellen. We lopen richting de nieuwbouw wijk die nog gebouwd (straten e.d. al aanwezig) moet worden. Via een paar achteraf paadjes, de drukke weg steken die over en bereiken na een paar honderd meter de finish. Bij binnenkomst worden we begroet door Peter uit Mol, die wij hier totaal niet verwacht hadden. Maar ook door Patrick die ook nu weer het openbaar vervoer van België (en soms van Nederland) steunt. Even wordt er wat na gepraat en dan gaat het op huis aan.