zondag 4 september

wandelpad RZL Alpenvrienden

Gulpen – Epen

Vandaag hebben we geen zin om ver te gaan of om een georganiseerde wandeltocht te doen. Dus pakken we het boekje van de Alpenvrienden (uit Valkenburg) weer ter hand en gaan verder waar we in mei zijn gestopt. Vanuit het centrum van Gulpen gaat het over de Gulp naar het einde van de bebouwde kom waar we bij de Geul uitkomen. Door het weiland tot aan de verharde weg en oversteken. We komen in Cartils uit waar we de huizen rechts laten liggen en een wandelpad inlopen. We duiken, zoals beschreven, het donker van het hellegat in. We gaan dus onder het spoor door van het miljoenenlijntje en volgen het wandelpad door het waterwingebied. We volgen de weg tot in Eys bij de kerk. Vanaf de kerk gaat het langzaam maar steeds steiler omhoog. Over het spoor van het miljoenen lijntje, waar we linksaf slaan. Bij de vijfsprong met een kruisbeeld nemen wij al onze 1^ste rust. Het is vandaag vies benauwd en extra drinken is dus niet verkeerd.

We vervolgen de onverharde weg omlaag naar Nijswiller. Voor de boerderij gaat het links de weilanden door. Een paar straten en langs de kerk. We gaan op de drukke weg af en steken die over. Omhoog het bos in richting Mamelis. We komen bij de inmiddels verouderde hekwerk van de nertsfarm. Hier slaan we af en gaan via de oude Zuid-Limburg route omlaag. Het is overduidelijk waarom de Zuid-Limburg route verlegd is want het pad is door slijtage van o.a. water vrij moeilijk begaanbaar. We volgen het pad tot beneden aan de beek en zijn daarbij als het ware het klooster van Mamelis voorbij geschoten. We zijn aan de Duitse grens beland, wat even verderop gekenmerkt wordt door een grenspaal. Vroeger stonden hier rood/witte paaltjes om die grens aan te geven. We lopen een stukje door Duitsland. Door stadsdeel Laurensberg/ Lemiers. Hierbij wordt duidelijk weergegeven dat je een Duits en Nederlands Lemiers hebt. We lopen over een smal pad we steken de beek over, waarbij we weer op Nederlandse bodem uitkomen. Bij de weg Vaals-Maastricht gekomen, steken we over en volgen het pad langs de sportvelden. Het begint even flink te regenen, maar een dikke boom vangt het meeste voor ons op. We gaan verder door naar het gehucht Holset. Als we richting Vaals gaan passeren we het vakantiepark waar Zorro net komt aangewandeld. Nee, ik ben niet gek geworden en het is ook geen carnaval maar de hoofdrolspeler van de musical Zorro komt aangelopen om in de gereedstaande (eigen) bus te stappen. We lopen langs de Camilianenkerk omhoog. Even zijn we géén brug te ver maar merken dat we een brug te vroeg, over zijn gegaan. We herstellen de fout en komen langs Hotel Bloemendal. We stevenen nu af op de grens met Duitsland.

We gaan even Duitsland in en lopen dan via een onbekende weg omhoog naar het bos. We zijn weer even aan het twijfelen of we goed zijn maar buigen dan toch een smal stijgend pad in. Boven gekomen blijkt dat we niet goed zijn en slaan we links af om op onze route, bij de uitkijktoren uit te komen. Hier zijn verschillende kunst boomhuizen gebouwd (je kunt de boom in) die ook beklimbaar zijn (tot vandaag!) Ook van af het drielandenpunt gaat het niet zo soepel en moeten we goed zoeken. We vinden de weg en gaan dan kort België in. Bij de volgende grensovergang keren we echter alweer terug. Het gaat het bos in waar we een paar zeer lange grindwegen volgen. Eigenlijk volgen we dit net zolang tot dat we het bos verlaten. We hebben dan wel prachtige vergezichten. We komen onder bij de Geul die we dan volgen tot in Epen. Bij de bushalte hoeven we niet lang te wachten wat toch weer scheelt omdat de bus maar 1x in het uur komt.