zondag 28 augustus

Maas-Niederrheinpad

Venlo – Wellerlooi

Het wandelpad wordt aangeprezen met de woorden; Onbegrensd wandelen tussen Maas en Rijn. Dit is dan wel een verwijzing naar dat in een grijs verleden de Maas en de Rijn samen kwamen. Dus niet aan de huidige maatstaven denken. Bovendien is dit wandelpad niet echt nieuw maar heeft men 2 paden, het Maasduinen-Nierspad en het Maas-Swalm-Nettepad, samen gevoegd tot 1 grote die een lengte heeft van 342 km.

We beginnen ons wandelpad niet zoals vermeld in Venlo maar in het gehucht Velden. We hebben n.l. de auto op de route geparkeerd omdat dit makkelijker was dan helemaal door Venlo centrum te crossen om dan ook nog een geschikte parkeerplaats te vinden in de buurt van het startpunt. Nou is dat wel het station van Venlo maar aangezien het mode is om alles op de schop te nemen wagen wij ons daar niet aan. We steken de rijksweg over en lopen vrijwel meteen het bos in. Als we afslaan hebben we het idee dat de tekst niet helemaal overeen komt met wat wij doen. We moeten n.l. bij een slagboom een pad in maar we steken als het ware een grasveld over. We letten dan meteen extra op. Na wat slingeren komen we bij het eerste grote ven aan, Het Zwart Water. We draaien om het ven heen en zoeken dan wat buitengebied op. We volgen een pad langs een beekje dat parallel aan de Duitse grens ligt. We volgen het tot een café dat echt aan de grens ligt. We lopen de (oude) gemeente Arcen binnen. We hadden hier en daar al gemerkt dat de markering wat sober was maar nu zien we helemaal niets meer. Na een km komen we bij een visvijver waar we onze 1^ste rust houden.

We gaan verder en stuiten dan zo plotseling als ze verdwenen waren weer op de markering! Hmm ronduit vreemd. We gaan nu wat meer omhoog en omlaag en gaan dan ook door een klaphekje. Het is nu duidelijk te zien dat we door de Maasduinen lopen. Een mul zandpad omhoog voor een uitzicht en aan de andere zijde weer omlaag. We blijven in het bos lopen dat de Lommerheide heet en bij Stichting Limburgs Landschap behoort. Na wat omzwervingen in het bos steken we de rijksweg (N271) weer over om een stukje langs de Maas te wandelen. Even uit het gebied en na de watermolen weer het gebied in en richting Maas. We komen uit in de plaats Arcen. Hier lopen we kort doorheen en gaan dan op het kasteel toe. We lopen langs kasteel Arcen (bekend van de kasteeltuinen) en volgen de weg weer tot aan de N271 die we nogmaals oversteken. Nu zijn we weer terug in het bos We komen door het gehucht Lingsfort (nooit van gehoord!) steken de weg over en gaan verder door het bos.  En laten we nu alweer zo’n vreemd stuk route krijgen waar totaal niet gemarkeerd is. Het gaat dan steeds over zo’n km lengte en echt waar je kunt gaan twijfelen. Dan ben je blij met het boekje dat voorzien is van duidelijke kaarten. We lopen een stuk parallel aan de drukke weg maar slaan dan toch af dieper het bos in. We komen door het gehucht Brandemolen en gaan dan weer snel het bos in. Bij camping Klein Vink weer zo’n raar stuk niet gemarkeerd en ook komt de laatste (die wij zagen) markering niet overeen met de beschrijving dus halen we het kaartje maar weer erbij. We komen aan de voorzijde van de camping uit en stuiten weer op markering. Hier nemen we onze 2^de rust.

Als we weer verder gaan snappen we pas waarom het hier een komen en gaan is van mensen. De thermale baden liggen hier direct bij de camping. We gaan langs het missiehuis St. Paul en over een beekje. Opnieuw een zoek plaatje. Voor een pas opnieuw uitgegeven wandelpad slecht gemarkeerd! We vinden de route weer en gaan verder door het bos. We komen opnieuw bij de rijksweg N271 uit waar we kort langs lopen. Het gaat over een brug en we steken hierbij het Geldernsch Niers kanaal over. Vanaf de brug valt niet veel te fotograferen omdat het redelijk dichtgegroeid is. We komen nu bij een toeristische ingang van de Maasduinen. We gaan een smal pad op waar het barst van de dagjes mensen. We lopen al slingerend langs het eerder genoemde kanaal dat in een behoorlijke diepte ligt. Vanaf een uitzicht punt kan ik dan een mooi plaatje schieten. We draaien van het kanaal weg en gaan verder het bos in. Door klaphekjes en we komen op de heide terecht. De heide staat in bloei wat een prachtig gezicht is. We crossen wat heen en weer en vooral op en neer. De lucht om ons heen wordt steeds dreigender en het zal nu niet meer bij een paar spetters blijven als het weer begint te regenen. Als we het grote heide veld verlaten begint het inderdaad heel hard te regenen. Gestaag wordt het minder maar als we bij vogelkijkhut ’t Westernest komen gaan we toch maar even binnen kijken. Hier nemen we dan nogmaals een rust. De regen houdt net zo snel op als hij begon dus al met al hebben we nog geluk. We kijken vanuit de hut op het Westmeerven maar zien alleen een paar eenden in de verte.

Als we onze weg vervolgen komt ons een huifkar tegemoet. Het is een Duits vrouwtje dat ons vraagt of wij misschien weten hoe ze hier het gebied uitkomt want ze rijd steeds maar rond en komt alleen slagbomen tegen. Wij kunnen haar uiteraard niet helpen aangezien wij alles met beschrijving en boekje doen. Bovendien volgen wij de smallere paadjes en zijn veel door klaphekjes geweest. Wij lopen verder naar het uitkijkpunt op de Dikkenberg. Dan gaan we langzaam aan het gebied verlaten. Vanaf de parkeerplaats volgen we de grindweg tot aan de rand van de bebouwing. We komen Wellerlooi binnen en bij de kerk is ons eindpunt.

Als we op het station van Venlo staan zijn we blij dat we niet met de auto het centrum zijn ingereden want hier zijn flinke werkzaamheden aan de gang. Nadeel is dat we nu nog zo’n uur moeten lopen voor we bij de auto zullen zijn. We gaan door het park langs het Limburgs museum, wat ook al een hele kluif is omdat hier ook van alles op de schop is gegaan. De gemarkeerde prullenbak ligt op een hoopje maar het is goed te vinden. Wat door Venlo maar al gauw gaat het naar de Maas. We lopen wat op de dijk en gaan dan wat meer richting het water. We lopen geruime tijd over een wandelpad tot we vanzelf weer de dijk op worden geleid. Het gaat naar de sportvelden waar nog een bedevaart kapel staat. Deze Genooier kapel staat in het gehucht Genooi. Het Pieterpad komt hier ook langs maar toch kunnen we deze kapel niet meer voor de geest halen. Misschien liep 20 jaar geleden het Pieterpad anders? We komen bij de A67 waar we net voor afslaan. Iets verderop gaan we wel onder de snelweg door. We bereiken nu het gehucht Velden weer en dus ook onze auto en eindpunt.