zaterdag 27 augustus

14^e DAK wandeltocht

Drunen

Vandaag weer eens in het Brabantse land en wel even voorbij Den Bosch. Bij de start kan ik al meteen Iris en Hennie (ja, ja niet vergeten!) begroeten. Samen gaan we van start waarbij Iris mij kan vertellen dat eerdere jaargangen van deze wandeling best leuk waren. Grote gele pijlen wijzen ons de weg en bovendien krijg je nog een beschrijving mee. Vanaf het sportpark loop je al gauw de parken in. Een paar keer kruis je wat wegen en fietspaden maar dan gaat het richting het buitengebied. We komen bij een poortje waar het door heen gaat en we van wandelaars om ons heen horen dat dit de stierenwei is. Dat klinkt veel belovend, maar is gewoon natuurgebied De Baardwijkse Overlaat. Hier laat ik Iris gaan op de voet gevolgd door Hennie. Even wat fotootjes schieten van de omgeving en dan een dijkje op langs het Drongelens kanaal. Je komt uit aan de rand van Waalwijk. De 40 km moet meteen de weg oversteken en dan naar links over de brug. Na de brug gaat het aan de andere kant van het kanaal verder. De splitsing echter hangt aan de andere zijde van de weg waardoor zich menigeen van de 15/25 km verloopt omdat ze achter de 40 km aanlopen. Aan het einde van het fietspad loop je naar links de woonwijk in die je via de parken weer doorkruist. Met deze lus van de 40 km passeer je het stadion van RKC Waalwijk. Bij het zwembad lopen we dan weer het groen in. Ongemerkt draaien we zodat we het zwembad schuin voor ons hebben liggen. Het valt op dat hier in de omgeving veel water/vijvers zijn. Het bos is de volgende stap op de route waar je langs een water loopt, naar mijn idee een dode arm van het kanaal. Het heet Het Galgenwiel maar ik heb altijd gedacht dat een wiel rond was en dit was toch lang. Bij het café met diezelfde naam is de rust en controle op 11,9 km.

Na rust de straat oversteken en een smal pad in. Hier komt een postauto voorbij dus vraag ik me af of hier nog een huis ligt want het pad is net breed genoeg voor een auto en wandelaars die moesten in het groen gaan staan. Vlak hierna is weer een splitsing met de 15/25 km die er weer bij waren gekomen. De route volgt vanaf nu voornamelijk de knooppunten paaltjes. Zo loop je bv. Van knooppunt 5 naar 7 en daarna van 7 naar 4 enz. Hierdoor krijg je leuke afwisselende wandelingen. Buiten dat de paaltjes route goed gemarkeerd is wordt er ook nog door de club gepijld. Ik kijk maar zelden op de route maar vraag me toch af wat mbr zou betekenen. Het blijkt dat we fietspaden over steken die veel gebruikt wordt als Moutain Bike Route. Bij een afslag van zo’n knooppunt staat rechts van ons een monument waar ik dan ook even een foto van maak. Het is neergezet ter nagedachtenis aan alle overledenen tijdens WO2. Deze plek voor het monument is niet zomaar gekozen maar hier lag ten tijde van de oorlog een Duits munitiedepot ook wel het ausgabelager genoemd. Ook nu tijdens het lezen van het infobord wordt ik nog bestookt het zijn dan wel maar eikels die uit de boom vallen maar toch! Het gaat verder over de knooppunten route die overgaat in de grote zandbak van de Loon en Drunense Duinen. Bij een camping café is de rust op 25, 4 km. De rust wordt wreed verstoord door een flinke zwarte wolk die het niet kan laten om wat spetters omlaag te gooien. Hoe gezellig druk het ook is, bij de 1^ste spetters is het terras leeg!

Na rust gaat het langs de rand van de zandbak verder maar erdoorheen worden de wandelaars niet meer gestuurd. We gaan verder met de knooppunten route maar dan met de hogere nummers (40 naar 75) hierdoor duurt het langer voor je bij het volgende knooppunt bent. Maar het is mooi lopen door het bos. Af en toe moet je om of over de omgevallen bomen heen. Iris en Hennie komen weer aan en blijven even hangen. Het gaat wat regenen wat weer betekend dat we ons opnieuw in plastic hullen. Iris krijgt het vrij snel voor elkaar maar Hennie is wat met zijn ene arm aan het worstelen. En dan toch dapper zeggen dat het wel lukt! Volgende keer vraag ik niet of het lukt maar trek ik dat ding zo over zijn bolletje heen! Samen komen we bij de zorgboerderij aan waar de volgende en laatste rust is op 31,7 km.

Nog 8,8 km te gaan en even moet je langs de weg lopen. Dit gaat niet anders want we moeten op de 1 of andere manier weer in het bos zien te komen. We passeren huize “witmeer”  dat beter huize “witminder” kon heten want het was echt een klein huisje in het bos. Wel overigens een mooi plekje om te wonen. Het gaat van knooppunt 76 naar 75 en dan naar 40? Nou ja het zal wel kloppen. Bij een ANWB paddenstoel gaat het via het fietspad richting Drunen. Langs een kapel, ff binnen kijken uiteraard. Deze kapel is gebouwd in 1994 door de schuttersgilde van Drunen. We gaan over het Drongelens kanaal waarna nog een splitsing met de 15 km volgt. Wij volgen het kanaal, in de regen nog wat verder. Iris heeft inmiddels honger gekregen en wurmt zich in haar tas om een broodje te pakken. We komen weer in de bewoonde wereld van Drunen uit en volgen als het ware alsmaar rechtdoor tot bijna aan de finish. We moeten nog even om het sportterrein heen en komen dan toch bij de finish aan. Een afwisselende wandeling leuker dan verwacht! Nog niet eerder hier gestart dus weer een speldje erbij!