Zaterdag 2 juli

Veenputtentocht

Oudenbosch

Vandaag is het mijn feestje en gaan we naar Oudenbosch. Dit betekent weer een speldje op onze kaart. Bij aankomst treffen we Hans en Marion Visser met hun wandelmaatjes. Marion had goed onthouden dat het vandaag mijn verjaardag is en komt me dan ook hartelijk feliciteren. Even na 7u vertrekken we. Het is wat somber buiten en een paar spatjes vallen. We lopen door Oudenbosch heen en terwijl we bij Hans en Marion lopen komen we bij een kerk. Niet zomaar een kerk maar een replica van een basiliek. We lopen door de tuin schieten de nodige plaatjes en komen dan opnieuw bij een basiliek uit. In deze basiliek schijnt Frans Bauer te zijn getrouwd. Hans loopt vandaag 30 km (oude man hoeft in Nijmegen niet meer) Marion loopt met haar maatjes wel de 40 km. We komen bij de 1^ste splitsing dus bye, bye Hans. Maar, ja Hans had niet goed gelezen en dacht dat hij pas na 9 km zou afsplitsen. Het was best een komisch gezicht toen hij erachter kwam dat hij nu al afscheidt moest nemen. We lopen de bebouwing en Oudenbosch uit. We gaan het spoor over en zien van rechts weer de 30 km erbij komen. Volgens de beschrijving zullen we na zo’n 6,5 km een natuurgebied ingaan. Het blijkt een polderdijk te zijn waar geen zijpaden aan zaten. We bereiken na een kleine 9 km de 1^ste rust. Daar is het zo druk, zowel aan de koffie als bij de zitplaatsen dat wij besluiten verder te lopen.

We gaan bij een heuse jachthaven over de Lamgatse brug en volgen dan een weg die ons opnieuw over het spoor voert. We volgen een 2 km lange veldweg die ons naar Zevenbergen brengt. Hier is het voor ons niet onbekend omdat we al eens vanuit Zevenbergen zijn vertrokken met een wandeling. We splitsen weer met de 30 km. We volgen een zeedijk die langs de Mark ligt. We komen nu echt in bekend gebied terecht. Nog geen maand geleden waren we hier tijdens de pinkster 3 dgs vanuit Breda. We komen bij de Haagse dijk waar we even van de route gaan om op hetzelfde bankje als van de 3 dgs te gaan zitten. Hier zitten we beschut voor de wind en mocht het gaan regenen zitten we hier ook nog redelijk droog. We vervolgen de route en stoten op een wagenrust. Hier kon men water of ranja krijgen. De 30 km kwam op dit punt er ook weer bij. We volgen de Haagse dijk tot het einde en steken de straat over, de 30 km splitst hier weer. We gaan het natuurgebied in en komen langs de naam van de wandeling namelijk de Veenputten. Ook dit is voor ons geen onbekend stukje. We lopen met een boogje om terug naar de 30 km en komen bij de molen waar de controlepost op 22,5 km is. We vervolgen onze weg naar de volgende plaats Etten-Leur. Ook deze plaats is voor ons niet onbekend maar het moge weer duidelijk zijn dat we hier alweer de nodige jaartjes niet meer zijn geweest. Het lijkt net of ze heel Etten-Leur hebben afgebroken maar alleen de molen hadden laten staan. We herkenden helemaal niets meer! Bekend en toch onbekend! We blijven door Etten-Leur crossen soms door de bebouwing en soms door de buitenwijk. We komen uiteindelijk bij de volgende rust in een café. Hier kon men vers gemaakte soep kopen voor slechts 1 euro. Ik hoor jullie al denken; Wat is het addertje onder het gras, klein kopje of toch niet zo vers? Nee van dat alles was geen spraken! Het was gewoon lekkere, echte, verse, groente soep in een fatsoenlijke soepbeker. Veel wandelaars maakten dan ook gebruik van dit aanbod.

Na de heerlijke soep gaat het verder we lopen nu de plaats Hoeven in. Door wat straten en dan langs de buitenverblijfjes. We krijgen nu voor het laatst een splitsing met de 30 km. Langs een splinter nieuw vakantie park en dan gaan we zowaar nog het bos in. Het mag dan wel maar 900m lang zijn dat we in het bos mogen rondlopen, het is dan wel een mooi bos. Na het bos gaat het snel naar Oudenbosch en de finish terug. Een best grappige wandeling die ondanks het bekende terrein toch goed was. We babbelen nog wat na met Hans en Marion en gaan dan op weg naar huis. Op de terugweg stoppen we als verrassing, even bij nog een jarige job.