4 daagse Nijmegen

Dag 1

Dinsdag 20 juli

 

Vandaag is het Theo’s feestje. En het wordt een lange dag want we moeten vandaag een uur eerder starten. Dit is vanwege de weersomstandigheden die ze vandaag verwachten. En wat je dan ook niet moet vergeten we moeten ook 1 uur eerder dus om 16u binnen zijn. Bij ons slaap adres zitten 3 jonge jongens die dit jaar het voor de eerste keer meedoen. Zij lopen mee d.m.v. via vierdaagse.

 

We gaan rond 3.30u van start. We zijn amper op weg of we horen al dat er iemand vraagt op hoeveel km de 1ste rode kruis post zit, nou dat klinkt veelbelovend! Zoals elk jaar bij dit grote evenement is de route grotendeels hetzelfde. Hier en daar zullen eens wat straten aangepast zijn om de wandelaars goede door tocht te kunnen geven. De 1ste wandeldag staat bekend als de dag van Elst. Theo heeft vandaag een toepasselijk T-shirt aan. Er staat n.l. op; Als er 1 loper over de Waal is volgen er meer. Tja, en dat klopt vandaag natuurlijk. Na een paar km gaan we over de waalbrug die we nu niet zo mooi op de foto kunnen zetten als anders. Als we normaal gesproken hier kwamen begon de lucht op de achtergrond al lichter te worden. Dus maak ik er nu maar geen foto van. We komen dan in Lent waar je Via Begonia de plaats weer wordt uitgeleid. Met de warmte vinden wij het wel meevallen. Onderweg valt altijd wel iets te beleven. Toch blijf ik de eerste dag altijd vervelend vinden. Niet omdat het niet gezellig is maar je moet zo ontzettend aan de drukte om je heen wennen. Onderweg komt Theo met het hoedje aangelopen die deze 4 daagse geheel in het oranje zal lopen. Onderweg treffen we Corné, Roland en het rendier. Even lopen we een stukje met hen samen. Uiteindelijk in Elst gekomen gaan we bij de burgermeester zitten. Aangezien we tijd zat hebben blijven we hier wat langer zitten. Een vrouw wil mij moed in spreken (had ik niet nodig maar ja) ze zegt; Kom op je bent op de helft! O, zeg ik volgens mij ben ik daar al ruim overheen. Ze kijkt me aan en dan laat ik mijn polsbandje zien die de kleur rood (50 km) heeft. Zij had mij blijkbaar voor jonger aangezien.

 

Net voor we Elst uit lopen zien we Hella van de KRO lopen. (later blijkt dat wij gefilmd zijn op de achtergrond van dat interview). We lopen nu weer samen met Corné, die samen met ons even een kijkje neemt bij de bus van Denemarken. Even een babbeltje met Kate, Phil en Tony en dan gaan we weer verder. Onderweg verliezen we Corné weer uit het oog omdat die lekkere trek had gekregen. Onderweg treffen we ook Miranda die vanwege haar hielspoor nog steeds niet mee kan lopen. ze heeft een aardig alternatief gevonden ze helpt nu bij de Ronnie Tober club mee in de verzorging. We melden dat Corné nog ergens achter ons loopt en gaan weer verder. Vlak voor we de brug over gaan bij Valbrug waar de fotograaf staat besluiten we om nog even te gaan rusten. Hier komt een vrouw in de schaduw zitten die duidelijk oververhit is. Duidelijk niet naar haar lichaam geluisterd want het was pas de 1ste keer dat ze ging zitten vandaag.

We geven aan om vooral te proberen om met een natte doek haar lichaam wat af te koelen maar ze geeft aan dat ze het al heel erg koud heeft! Een toeschouwer begeleidt haar naar een EHBO post want ze kon al bijna niet meer op haar benen staan.

 

Wij gaan goed uitgerust verder en passeren de fotograaf. Hierna gaat de route een stukje anders wat trouwens wel leuker is, en misschien ook iets korter. Als we bij de fruitkraam van Apeldoorn langs komen maken we een grapje met hem en dan weer verder. We komen uiteindelijk in Oosterhout uit met de gevreesde dijk zoals de media aangeeft. In 2006 is het hier volgens de media geheel fout gegaan maar dat er voor de dijk (vanaf Elst) al mensen omkiepten word met geen woord over gesproken. Bovendien is het ook een beetje je eigen verantwoordelijkheid om te zorgen dat je wat drinken bij je hebt. Na de dijk gaat het weer snel richting de waalbrug. Ik wijk even af en in de tussentijd komen er een paar slapies voorbij. We zijn rond 15.15u terug aan de finish dus veel te vroeg want we hebben nog tijd over! Ook de jongens zijn goed terug gekomen zij het niet geheel ongeschonden. Sander heeft een paar blaren en Sven zijn oogjes vallen dicht. Mark daarin tegen lijkt nog vrij fit te zijn. Zij hebben genoten van deze dag en hebben zich nog het meest verwonderd over de dronken mensen aan de start die hun uitgeleide schreeuwden.

 

Dag 2

Woensdag 21 juli

 

Sander adviseer ik om eerst zijn blaren af te plakken maar toch start hij zo. Vandaag konden we gewoon weer om 4u van start en om 4.40u vertrekken we achter de meute aan. De route is wat veranderd want we blijven nu door lopen tot aan Heumersoord, waar de militairen verblijven, en slaan dan pas af om de scheidingweg over te steken. We weten dat we deze route (gedeeltelijk) nog 2 dagen moeten lopen en wordt er niet mooier op. Maar het blijft vandaag de dag van Wijchen waar de 30 km lopers zoals vanouds over het marktplein zullen lopen. We lopen heerlijk vanmorgen het is dan nu ook niet warm of niks maar dat zal het in de loop van de dag wel gaan worden. Voor vandaag hebben ze een luchtvochtigheid van 45 % voorspeld dus het zal uiteindelijk broeierig gaan aanvoelen. Op weg naar Alverna komen we dan een bloemsproeier tegen met ADHD. Heen en weer zoevend over een deel van de weg zodat je er fijn omheen kunt lopen. Ja, want dat zal vandaag weer niet gaan meevallen. Niet iedereen is er namelijk van gecharmeerd als de mensen met tuinslangen staan te sproeien. Ik ook niet vanwege mijn blanke kleur. Je kunt je dan blijven insmeren (ik heb al factor 50+) en bovendien is het voor een verhit lichaam ook niet goed. Dus als we de kans hebben om erlangs te gaan dan doe wij dat. Het gemene van deze dag is wel dat je verschillende keren Wijchen in komt en weer uit gaat voordat je eindelijk kunt zeggen dat je in Wijchen bent. Als we net het rondje van de 50 km zijn opgegaan houden we een rust bij een wandelclub. Heerlijk onder een dikke boom in de schaduw en kijken hoe de wandelaars voorbij trekken. Zo zien we ook Chris en zijn gevolg uit Venray weer voorbij gaan en gaan we hun strakjes weer achterna om even wat te babbelen.

 

We lopen  Balgoij binnen waar de controle moet zijn. in Nijmegen wordt je altijd nerveus want mis je een controle dan ben je gewoonweg uitgevallen. We zijn al ruim een km op weg vanwaar wordt aangeven dat er controle is maar we hebben nog niemand gezien. We lopen op de dijk van Niftrik aan en vragen dan maar eens om ons heen of die al iemand gezien hebben. Maar nee ook deze wandelaars hebben nog geen controle gehad. We zijn al ruim 3 km verder als we 4 controleurs zien lopen. het blijkt dat de scanapparaten het hebben begeven.  Halverwege de dijk van Niftrik zien we onderaan nog een controleur lopen maar die maakt ook alleen nog maar gebaren van; hij doet het niet! Waar normaal afgesneden kan worden staat nu geen agent maar toch lopen alle wandelaars braaf over de route verder. Blijkbaar wil toch niemand het risico nemen. Voor het spoor slaan we af en zijn dan aan de terug weg bezig. Theo gaat even een pitstop maken en ik loop door tot onder het viaduct. Na lang wachten vind ik het toch wel heel vreemd dat Theo er nog niet is en besluit hem even te bellen. En wat blijkt hij is mij in een onbewaakt moment voorbij gelopen en stond aan het einde van het viaduct op mij te wachten. Het moge dus duidelijk zijn dat het tijd wordt dat we weer gaan rusten want als het zo druk is dat we elkaar zelfs bij een viaduct mislopen wordt het hoog tijd. We rusten een kleine km voor de samenkomst langs het spoor bij een hondenclub en blijven hier langer zitten. Als ik ons 2de bakkie ga halen komt Chris met de bende van Venray weer voorbij.

 

Ondanks we al langer hebben gerust is het in Wijchen nog niet echt rustiger geworden. We treffen opa Theo op dezelfde plek als vorig jaar aan. Het gaat nu stilaan op Beuningen aan. Hiervoor gaat het wel eerst over een industrie terrein waar we Chris weer treffen. Even gezellig babbeltje en wat drinken en dan gaan wij weer langzaam verder. Iets verderop zien we aan de andere zijde van de straat een gedenksteen. Hier is een jongen van 16 jaar verongelukt. Ook zien we Carola (www.carola1985.nl) bij de feestelijke tent zitten. Haar moeder is er ook en die is vandaag 50 jaar geworden! Wat verder heeft electrabel een heuse mini intocht bedacht. Door een container voorzien van foto’s van de intocht. Nu is het nog een kwestie van de weg aflopen voor we weer in Beuningen aankomen maar wij nemen eerst nog plaats bij de fruitman. Hier blijven geruime tijd zitten tot opa Theo zich weer bij ons voegt.

 

Met hem lopen we een stuk samen verder. Het gaat door naar Weurt waar we opa weer uit het oog verliezen. Voor we de waalkade bereiken hoor ik een oude man nog tegen zijn kleindochter zeggen; ‘Normaal moeten we nog over de waalkade maar omdat de scandingen het toch niet doen kunnen we door het centrum gaan’. Eerlijk gezegd hoop ik voor het kind dat hij dat niet heeft gedaan want laat op de waalkade de scanners het toch doen!

 

Onderweg hoor je de gekste dingen maar de uitspraak van de dag is toch wel; Eet geen ijs onderweg want dat slaat meteen op je spieren?! Sander vertelt dat hij onderweg (op de lus van de 50 km ) toch bij de EHBO-post is geweest en dat hij op zijn kop had gekregen. Onderweg had hij zich de voeten afgeplakt maar toen de EHBO de tape eraf haalden trokken ze ook het vel mee. Zijn maatjes Sven en Mark hebben trouw op hem gewacht tot hij van de slagbank terug kwam. Na bijna 2u wachten en behandelen gaan ze de dijk naar Niftrik op en zijn bijna geheel alleen waardoor ze een beetje in paniek raken. Toch hebben ze ook vandaag uitgelopen!

 

Dag 3

Donderdag 22 juli

 

Vandaag wordt de dag van Groesbeek of van de bergen genoemd. Nou ja vele weten blijkbaar niet dat Nederland geen bergen heeft alleen heuvels. En dat de beruchte zevenheuvelenweg niet eens bestaat uit 7 heuvels! Ach fris en monter gaan we op pad. Mark, Sven en Sander zijn vlak voor ons de deur uitgegaan en op weg naar de start (zij zijn dan al gastart) zien we hen lopen. We scannen ons bandje en zijn hun in een paar minuten bijgelopen. Sander heeft wat opstart problemen en ook de andere 2 voelen hun spiertjes nu ook goed. We blijven kort bij ze lopen en zullen ze vandaag nog wel eens zien. We zijn nog geen 3 km op weg en Theo heeft al zin in koffie dus pauze houden. We lopen verder halen daarbij de jongens weer in en als we het buitengebied van Malden inlopen gaan we weer zitten. Het is ons wat druk op de route. Eva en Erik komen voorbij en zo nog vele bekenden. Ook de jongens die zich een beetje verwonderen dat alweer zitten. In Malden zelf gaan we bij de gehandicapten zitten wat we elk jaar doen. Ook Chris zit hier met zijn gevolg. We vinden het altijd weer gezellig bij deze mensen en we slaan ze dan ook nooit over. Tegenover staat een stand van de NS waar je grote fluitjes kon krijgen. We regelen er een paar meer voor de kinderen waar wij overnachten. Het is of allemaal of gene!

 

We zijn goed en wel op weg of we zien iemand met een bijzondere band om. Het is een riem met allemaal mini flesjes drank. Ondanks het pas 7.15u is wordt ons een drankje aangeboden. Theo neemt een Sauer Apfel en kiept die in één beweging naar binnen. Het gaat verder naar Mook maar voor we daar zijn treed ik eventjes uit voor een pitstop. Als ik weer achter Theo aanga loop ik de jongens weer voorbij. We besluiten om op ze te wachten en een stuk met hen samen te lopen. In Mook is de splitsing met de 30 km. Hier vertelt Theo aan de jongens dat ze morgen hier ook zullen komen maar dan de andere kant op, en dat het dan één groot feest is vanaf hier. We verliezen hun weer uit het oog en komen in Milsbeek bij Chris terecht. Hier eten we heerlijke koudeschotel.

 

We gaan op pad en zien net na de splitsing (waar dit jaar ook voor het eerst de militairen meegaan met de 40 km) de jongens opstaan uit het gras. Omdat ze te langzaam lopen voor ons verliezen we ze al gauw weer uit het oog. In Ottersum wordt weer de nodige foto’s genomen en verder gelopen. Vóór de samenkomst gaan we bij een boerderijtje even zitten. De jongens komen ons weer voorbij en wij geven hen de tip mee om voor de groep van Venray te blijven. Zij lopen n.l. ook niet zo snel en zijn bovendien altijd op tijd binnen. Bij het restaurant nemen we toch nog een extra rust omdat het erg druk is. Na diverse heuveltjes komen we in Breedeweg uit. Hier treffen we Chris weer aan een broodje frikadel. Ook komen er gefrituurde hapjes voorbij. Voor de deur stopt een motorambulance die ook meteen de schaal met hapjes onder zijn neus krijgt geduwd. De reactie was; Goh, heb ik geluk dat mijn zuster naar het toilet moest.

 

We gaan gezamenlijk verder maar omdat we sneller lopen verliezen we hun alweer uit het oog. Halverwege de heuvel naar Groesbeek staat de motorambulance. Ik erop af en vraag of we ze moeten helpen om de motor de heuvel op te duwen. Na een gezellige babbel gaan we verder. Bovenop de heuvel staat de volgende motorambulance. Weer ga ik er heen en zeg dat hun collega’s onderaan de berg staan en of zij ook al niet meer verder konden. Ook deze mensen konden er de humor wel van inzien want ik kreeg als commentaar dat ze geen benzine meer hadden omdat ze te weinig klanten hadden gehad. Na hun lachend achter te hebben gelaten gaan we op weg naar de zevenheuvelenweg. Daarna gaat het naar Berg en Dal en als het gezellig is gaat alles veel sneller dan gedacht. We komen op de laatste 3 km Linda en Jolanda tegen, 2 slapies van ons. Voor we echter aan het einde van deze dag komen gaan wij nog even van de route. Niet zoals Frans naar het café maar ons wandelboekje te halen. We komen terug op de route melden ons af en stempelen ons boekje. Daarna gaan we nog even kijken wie nog als laatste binnen komen. Uiteraard een flink stel bekenden die de laatste minuten gebruiken om de finish te bereiken. Ook de 2 motor ambulances komen daar waar wij staan tot stilstand. Even nog een laatste babbeltje met hen wat ze heel erg konden waarderen. S’ avonds maken we dan nog een groepsfoto van alle lopers en ons gastgezin.

 

Dag 4

Vrijdag 23 juli

 

Wat zal vandaag zijn Via Gladiola natuurlijk! Tenminste als je het haalt want ook op deze dag zijn er mensen die niet meer starten of toch nog moeten opgeven onderweg om wat voor een rede dan ook. De eerste tig km zijn dezelfde als woensdag wat natuurlijk niet geweldig is maar dat kan met zo’n massa ook bijna niet anders. Als we bij Hatert over de brug zijn is het duidelijk dat veel mensen de eindstreep al ruiken. Ze zijn goed geluimd en zingen uit volle borst mee. Vandaag is de dag van Cuijk met de pontonbrug als hoogtepunt. Via Overasselt waar de splitsing is met de 40 km Daarna gaat het over verschillende dijkjes naar Nederasselt (waar de groentjes erbij komen). Hierna richting Grave waar we over de brug van Grave gaan. We vinden het erg druk en besluiten dan ook om een rust te zoeken. Net buiten Grave tegenover de militairen rustpost gaan we bij een wandelclub zitten. Terwijl we hier zitten komt er een motorambulance stapvoets voorbij gereden. Als de berijders onze kant op kijken beginnen ze enthousiast te zwaaien. Het zijn de 2 van de hapjes van gisteren. We zitten hier een ruim uur voor we besluiten dat we maar eens verder moeten gaan.

 

Het gaat naar Gassel waar we te horen krijgen dat we op tv waren geweest. Een commandant van een groep militairen houdt Theo aan en met veel handen en voeten werk komt Theo erachter dat deze man hem herkent van Castlebar. Weer wat verder loopt een Amerikaanse soldaat met een bordje om zijn nek met free hugs. Theo opent zijn armen met ohhh en de Amerikaan doet hetzelfde en ze omarmen elkander stevig. Buiten dat ik helemaal in een deuk lig doet dat de colonne Amerikanen dat ook. We komen in Beers terecht waar het gigantisch druk is. Hier is de samenkomst met de 40 km. Dit duurt echter niet lang want nog geen 100m gaat de 50 km er weer af en lopen de militairen met de 40 km verder. Het is wel een goede graatmeter voor Cuijk. Want als het hier druk is zal dat ik Cuijk ook zo zijn. Dus je kunt het aan je wateren aanvoelen, er moet weer gerust worden. We komen bij een standje van bewoners die alle tuinstoelen buiten hadden gezet. Tegen een redelijke prijs kon je wat versnaperingen verkrijgen. We plaatsen een paar stoelen in de schaduw en wachten dan af of we de jongens nog zullen zien. Nadat de groep van Venray voorbij is en wij al ruim weer één uur gezeten hebben komen de jongens er dan toch aan.

 

We lopen samen met hen een stuk op. Door Vianen en dan richting Cuijk. Ondanks de jongens niet meer zo fit zijn genieten zij toch van deze 4 daagse. In Cuijk echter verliezen wij ze uit het oog omdat mijn nichtje Judith langs de kant staat. Zij heeft wegens een blessure de hele 4 daagse aan haar neus voorbij moeten laten gaan. We moeten weer verder maar voor we de pontonbrug bereiken treffen we nog kale Jan en Haagse Henk op het terras. Ook hier wordt even geklept. We volgen de burgermeester de pontonbrug op, het is inmiddels al 14u geworden. Op de ponton schieten we nog wat plaatjes en ook worden wij samen door een mevrouw op de foto gezet. Aan de andere zijde staan een paar tafels met van alles te eten erop. Het is een lopend buffet voor de wandelaars. Dit alles is wat is overgebleven van de militairenpost en wordt nu gratis aan de wandelaars gegeven. Er ligt van alles pudding, yoghurt, chocolade donuts, diverse soorten fruit enz. heerlijk toch! Iets verder krijg ik mijn eerste gladiolen. Dat wordt dus nog een flinke sleeptocht tot in Nijmegen. Het gaat nu naar Mook, Molenhoek en Malden. In die laatste plaats rusten we nog wat en tref ik een vrijwilliger van mijn werk die hier bij zijn zoon op bezoek is.

 

Ach zoals altijd en dat geldt voor iedereen is er van alles te beleven op de intocht route. We treffen Theo met het hoedje die nog een laatste café aan doet waar ook Frans van het terras komt om ons even te begroeten en feliciteren. Dit jaar blijkt dat het op de Sint Annastraat het beter is geregeld. Normaal als je de dansende agent voorbij bent staan de mensen midden op straat. Dit jaar staan aan één kant dranghekken en aan de andere kant werden de mensen terug gedrongen door agenten op de fiets. Voor we de finish bereiken blijven we nog even staan. Eventjes rustig wat water drinken voor we ons over het overvolle plein naar het afmeldtentje begeven. Tja, want dat is dit jaar minder goed geregeld voor de 50 km lopers. De aan- en afmeldtent staat op het plein bij de 30 km lopers en is moeilijker bereikbaar voor ons. Ruim op tijd melden wij ons af en gaan nog gezellig bij de groep van Venray staan. Dit is een beetje dubbel afscheidt van Chris want als hij na 2 jaar ertussen uit te zijn geweest weer zal gaan lopen gaat hij de 40 km op! Om 18.15 gaan we terug naar ons slaapadres om te douchen en afscheidt te nemen van onze slapies. Maar voor we echt naar huis gaan lopen we nog een laatste keer naar de wedren. Om te kijken of de barometer al is aangevuld. Het plein ziet er verlaten en rommelig uit want hier wordt al druk gewerkt om de boel weer 4 daagse vrij te maken. De barometer is compleet en van de 39.933 zijn er 36.504 die deze 94ste editie hebben uitgelopen. Ook mark, Sven en Sander hebben het vel begeerde kruisje binnengehaald en ik mag wel zeggen ze hebben doorzettingsvermogen laten zien! Mijn petje af voor hun!

 

ik heb als proef deze keer 2 mogelijkheden om de foto's te bekijken,

 

linkerfoto via photobucket                                                          rechterfoto via picasa