|
Zondag 19 december
Adventswandeling
Margraten – Banneux
Elk jaar op de laatste adventzondag voor de kerst wordt door de Stichting Pelgrimswegen en Voetpaden deze wandeling van 42 km georganiseerd. Vorig jaar hadden wij het genoegen om met deze pittige wandeling kennis te mogen maken. ’s Morgens om 7u wordt er bij de kerk van Margraten verzamelt. Hier kan je een beschrijving kopen voor 1 euro, maar de beschrijving van andere jaren voldoet ook. We vertrekken meteen als we nog even geïnformeerd hebben of de bussen ook daadwerkelijk vanuit Banneux terug zullen rijden. De rijksweg wordt overgestoken en al gauw gaat het via holle en veldwegen, die volledig besneeuwd zijn naar de 1ste plaats Banholt. We lopen langs de kerk en verlaten deze plaats al gauw om weer wat veldwegen op te zoeken. Het is net als vorig jaar koud dus onze dikke, veiligheidsjassen zijn weer geen overbodige luxe. We zien nu voor ons in het dal de volgende plaats liggen, Noorbeek. Via een smal dalend pad gaat het richting de plaats op aan. Als we bij de verharde weg aankomen twijfelen we of we de weg moeten oversteken en het smalle pad verder moeten vervolgen of de sporen naar rechts volgen. We menen dat we vorig jaar over het smalle pad verder zijn gegaan dus doen we dat nu ook. Doordat het pad al aardig belopen is, is het hier en daar verraderlijk glad. Maar dit jaar ben ik goed voorbereid op pad gegaan en heb mijn schoenen voorzien van spikes. We blijken toch verkeerd te zitten en lopen dan op de kerk aan waar we langs moeten. Hier treffen weer wandelaars aan, die goed gelopen hebben of hier de route beginnen (± 36 km).
We gaan weer het veld in. Doordat alles wit is lijkt het vandaag extra helder. We bereiken net buiten Noorbeek de grens met België en dalen af naar St. Maartensvoeren. Dat afdalen gaat mij door mijn spikes goed af, ik ga zelfs sneller bergaf dan Theo en dat wil wat zeggen! Ook in St. Maartenvoeren lopen we langs de kerk en gaan dan weer na wat verharde weg (dat sneeuw vrij is gemaakt) het veld in. Langs de bosrand waar wij vorig jaar een rustpauze hebben gehouden. Op deze plaats begon het vorig jaar flink te sneeuwen waardoor we wat minder zicht kregen op de omgeving. We lopen, door een boomgaard en komen dan de plaats St. Jean-Sart binnen. Van hieruit konden we dit jaar wel een mooie blik werpen op de kerk van Val Dieu. We dalen af naar de abdij van Val Dieu waar ook de rust is op 17 km. We nemen een lekker warm bakkie thee onder het afdak omdat het van buiten naar binnen een te grote overgang is. Vanaf hier kunnen weer wandelaars starten voor nog 25 stevige kilometers. Voor we weer op pad gaan komen Roel en Ineke aangelopen. Ergens onderweg is Anita (die er ook bij zou zijn) ervandoor gegaan.
We gaan omhoog over de Berwinne (riviertje) en trapjes op een holle weg in. Het is een flinke klim omhoog maar toch loopt het ondanks hier veel sneeuw ligt beter dan vorig jaar. Het gaat richting Charneux. We komen weer op een asfaltweg uit (staat op de routebeschrijving, maar door de sneeuw is dit niet meer zichtbaar) waarna we in het gehucht Asse komen. Gelukkig lopen er een paar oplettende wandelaars voor ons anders waren vergeten af te slaan. Over een beekje en op weg naar de volgende kerk, die van Julémont wat bij Blegny hoort. Uiteraard is het bij deze wandeling die voornamelijk veldwegen volgt niet te vermijden dat je ook eens een drukke weg moet oversteken. Dat doen we dus nu en wel de weg Maastricht – Battice. We lopen richting Luik en dalen weer af naar het volgende gehucht, Loneux. We moeten een graspad op wat ook dit jaar weer niet te zien is door de sneeuw. Bij een weiland gaan we steil omlaag. Hierop volgen de gevreesde trapjes van vorig jaar die wij voorzichtig nemen. Het blijkt dat de onderste tredes glad zijn door het ijs dat erop ligt. Onder gekomen gaan we niet over het pleintje maar lopen aan het einde links. Dit is een wat makkelijker te lopen weg en het maakt uiteindelijk niks uit. We zijn in het plaatsje Bolland die we via een holle weg weer verlaten. Na ongeveer 1 kilometer komen we in Noblehaye uit. De kapel van Noblehaye is speciaal voor deze wandeling open. De koster is dit jaar ziek maar de vervanger heeft toch de deuren voor ons geopend. In de verwarmde kapel kan gerust worden waar de wandelaars dankbaar gebruik van maken. Als we naar buiten komen sneeuwt het.
Nu gaat het weer omlaag en het weiland in. Onder gekomen steken we met wat kunst en vliegwerk het beekje (het bruggetje is in het water gevallen) over en gaan door het weiland omhoog. We komen nu in het volgende gehucht genaamd Sonkeu. We moeten nu nogmaals een drukke weg n.l. Luik – Battice oversteken. We komen op bekend terrein o.a. door de wandeling vanuit Soumagne. We lopen door een wijk en de plaats uit om die later weer in te lopen. In het dorp Soumagne-Bas nemen we nog een rust. Het is nu nog 10 km tot Banneux. We hebben nog ruim de tijd om de mis van 17.30u te halen. We rusten uitgebreid en komen aan de praat met een groepje die vanuit Eys zijn vertrokken.
Na rust gaat het al gauw weer via wat veldwegen verder. In een holle weg worden we ingehaald door Ineke, Anita en Roel. Even komen we aan het twijfelen en volgens de route moeten we eerst wat naar links. Het groepje van Eys is erbij gekomen en die gaan dwars door het weiland wat korter zou zijn. Wij gaan voor het avontuur en lopen met de groep mee. Roel met zijn dames echter lopen “onze” route na. Het blijkt dat we inderdaad zo’n 100m korter hebben gelopen maar daarvoor hadden we in het weiland wat hindernissen in de vorm van paaltjes die kort op elkaar stonden. We komen nu op het natte wandelpad waar ook nu weer ondanks het goed gevroren en gesneeuwd heeft klunen is. We gaan naar en door Olne. Hier gaat de groep van Eys een heel andere kant op en dus volgen we weer onze eigen route. We gaan over een breed pad dat steeds smaller wordt. Vorig jaar ben ik hier nog op mijn achterwerk omlaag gesleed, maar nu hoeft dat niet dankzij mijn spikes! Onder gekomen gaan we over het riviertje De Vaux. Achter de huizen langs over een smal pad en we hebben nu het plaatsje Nessonvaux bereikt. Langs het station van Nessonvaux en over het spoor en weer bergop. Na een tijdje komen we door het gehucht Trasenster waar het steil omhoog gaat. Vorig jaar was de weg hier mooi schoon gemaakt door een schuif/strooiwagen, nu echter mogen we ploeterend door de sneeuw omhoog. We hebben nu nog een flinke klim te gaan over een smal pad en we bereiken Louveigné- Sprimont. Vanaf hier moeten we wit rode wandeltekens (LAW) volgen tot ons eindpunt. Maar die markering ontbreekt hier. Vorig jaar zijn we hier flink de mist ingegaan maar dat zal ons nu niet opnieuw gaan gebeuren! Bij het bord Banneux – Sprimont slaan we linksaf door een strookje bos. We komen vlak bij het heiligdom van Banneux weer bij de verharde weg en zien dat hier een flink pak sneeuw op het asfalt ligt.
Oei, dat ziet er niet zo goed uit want we moeten met de bus terug naar Margraten. Het is rond 17.30u en in plaats van de mis gaan we richting restaurant want we hebben van al dat geploeter trek in een warme hap gekregen. Binnen zitten verschillende wandelaars maar vanwaar uit ze vertrokken zijn? Als de mis is afgelopen wordt het langzaamaan steeds drukker. En dan horen we dat de bus van Eys niet de berg op kan komen! Dat klinkt niet goed want dat zou betekenen dat ook onze bus niet tot hier kan komen. Het noodscenario dat werd bedacht is om de bus tegemoet te lopen bergaf naar Pepenister. Ik moet dan wel even vermelden dat het 6 km zijn tot die plaats! Om 19.30u komt het bericht dat de weg vrij is gemaakt en de bussen en langzaamaan komen. In onze bus werden de 5 personen die meewilden reizen, maar zich niet hadden aangemeld, verzocht om uit te stappen omdat de bus te vol was. Om 20u zit iedereen in de bus behalve de mensen die naar Val Dieu terug moeten want hun bus is nog onderweg. Onze terug reis verloopt spoediger dan we hadden aangenomen. Voor de bus van Val Dieu was dat een heel ander verhaal. De bus kwam aan en reed zich vast op de parkeerplaats. Een sleepwagen vanuit luik heeft hem losgetrokken. De bus is echter op de weg weer vast komen te zitten waardoor de brandweer er nu aan te pas moest komen. Na het aanleggen van sneeuwkettingen konden ze eindelijk op weg. Alleen de ellende is dan nog niet voorbij want Val Dieu kunnen ze niet in. De meeste mensen kunnen door familie worden opgehaald, maar voor wie dit niet mogelijk was is er een nood oplossing bedacht in de vorm van een overnachting in het klooster van Wittem.
|
Vrijdag 24 december
Vandaag is geheel anders verlopen als dat we gepland hadden. Normaal gesproken zouden we vandaag van valkenbrug naar Banneux wandelen. Deze 51 km zou normaal gezien onder alle weersomstandigheden doorgaan. Maar gisteren werd echter al gebeld door de organisatie dat ze helaas alles moesten afzeggen. Begrijpelijk was het wel. Aangezien we zondag al in Banneux vreesden dat de bus niet zou kunnen komen hadden we al half en half verwacht dat de boel zou worden afgeblazen. Ook werd gisteren al een verbod voor vrachtwagen in België uitgevaardigd en was de weg voor auto’s tussen Aubel en Battice onbegaanbaar geworden. Bovendien ligt hier ook een aardig pak sneeuw en werd er vandaag nog sneeuw gemeld.
Toch houdt het weer ons niet tegen en gaan we vandaag wat wandelen. Alleen zal ook dat op aangepaste wijze worden uitgevoerd. Het was onmogelijk om Theo’s auto uit de garage te krijgen. En mijn auto staat op de parkeerplaats ingesneeuwd maar welke is eigenlijk van mij? Alle auto’s zijn bedekt met een witte sneeuwdeken. Dus dan beginnen van huis uit met de Zuid-Limburg route. Dat deze ook geheel anders zou verlopen konden we bij het vertrek niet vermoeden. In ieder geval om een lang verhaal kort te maken…….
Geniet van de foto’s!
|
Zondag 26 december
Snerttocht
Dommelen
Vandaag weer in dommelen. Niet echt om te wandelen maar meer om uit te buiken van het kerstdiner dat we gisteren hadden bij Theo Gijzen. Bij aankomst treffen we de 3 musketiers maar ook nog vele andere bekenden. Gezien het weer was hier de 30 km route vervallen. Tegenover het startlokaal gaan we eerst naar de kerkskribbe kijken die op het terrein bij de kerk staat. We gaan op pad en in de woonwijk is het een beetje glibberen (maar niet voor mij ik ben voorzien van ijzerwerk). We verlaten de plaats en gaan een zandpad op, nou ja dat is het normaal gezien nu is alles wit. Ger die ook komt uitbuiken loopt even bij ons. Er wordt nog wat nagepraat over het gezellige etentje bij Theo. Als we het bos inlopen maakt Ger een mooie foto van ons 2 samen iets wat maar zelden gebeurt. Het valt ons op dat we een andere route hebben dan andere jaren. Dit vinden we dan ook weer een mooie meevaller. Mede door de sneeuw is het een prachtige route. We zijn pas 4,7 km onderweg als we al de 1ste rust krijgen.
Na een lekker bakkie gaan we verder om van de witte omgeving te genieten. Hier is wel minder gevallen als in het zuiden maar door de sneeuwbui die gisteren nog is gevallen zijn de bomen mooi wit. We gaan het bos weer in. We komen uit bij een camping waar we via de hoofdingang het terrein verlaten. We komen bij de watermolen waar we even Marcella denken die hier het leven liet. Ger komt van achter ons aanlopen. Vreemd hij was toch voor ons bij de rust weg gegaan? Ger heeft het rondje van de 15 km extra gelopen om een beetje aan zijn geplande km te komen. Even babbelen en weer gaat hij ervandoor. We komen bij een grote vijver aan waar we een smal pad langs het water moeten volgen. Hier komen we ook nog eens terug. We komen bij de 2de rust waar we een kop snert krijgen. Henk blijkt geen snert te eten en sponsort zijn erwtensoep aan Theo. Jan Reesink die gisteren ook bij Theo had gegeten komt binnen gevallen. Ondanks dat Theo gisteren goed gegeten heeft gaat de kop snert gesponsord door Hoveniers bedrijf H.C. Vink uit Schelluinen er goed in. Na een paar andere paadjes komen we bij het smalle pad langs het water uit waar we Willy en Stefan, gevolgd door martin uit Roosendaal tegen het lijf lopen. Met die laatst genoemde nemen we even de laatste (lappenmand) nieuwtjes door. Het gaat verder langs wat boerderijen. Deze zijn nu gesierd met ijspegels van aardige afmetingen. Als we een akkerland oplopen wordt het wat mistig achter ons. De omgeving is doordat hij wit is bijna niet te onderscheiden. Voor we het einde bereiken komt martin bij ons lopen. Een stukje over het Market Garden pad. Terwijl ik even op de beschrijving kijk hoeveel straten we nog moeten blijkt dat we er al bijna zijn. Aan de finish drinken we een kopje thee aangeboden door het eerder genoemde Hoveniers bedrijf uit Schelluinen. Waar we met Sandra, Bertus, Henk, Rino en zijn vrouw (naam mij onbekend) nog even wat napraten. We zullen hen waarschijnlijk woensdag weer zien in Hoogerheide.
|
Woensdag 29 december
8ste 5 dorpskernentocht
Hoogerheide
Via België is hoogerheide voor ons nog redelijk goed bereikbaar. Bij aankomst hangen er briefjes met de mededeling dat wegens de huidige weersomstandigheden de route van de 40 km is aangepast. Na een belletje gisteravond wisten we echter al dat de 40 km vandaag 34 km zou zijn. Na een kort babbeltje met Patrick, Eddy, Nicol en de 3 musketiers Sandra, Bertus en Henk gaan we van start. Voor de deur begint het glijden en glibberen al en niet lang na we gestart zijn worden mijn ijzers ondergebonden. Er was ons net ter oren gekomen dat gisteren tijdens de grenzeloze wandeltocht iemand was gevallen en een pols had gebroken. (sterkte toegewenst) We lopen de bebouwing uit maar niet veel later weer in. Hierna steken we de N289 over. Na zo’n 4 km komen Ton en Piet van Eck bij ons lopen en babbelen we even over Margraten Banneux waar zij toch vanaf hebben gezien vanwege het weer. Op 4,6 km is de 1ste rust in een schuur. Het is er heerlijk warm en de koffie en thee smaakten goed.
Na rust gaat het verder het bos in. De 10 km gaat eraf en we dringen verder door in het bos. De route is afwisselend maar met de sneeuw valt het hier reuze mee. We vragen ons dan ook wel een beetje af wat er nog eigenlijk “slecht” te doen was? We steken nogmaals de N289 over en gaan richting Huijbergen (gem. Woensdrecht). We volgen de pijlen die af en toe wat moeilijk te zien zijn, maar zo’n drama is het niet want rood/witte lintjes ondersteunen de boel. Toch, als we tussen de rododendrons lopen zien we opeens geen van beide meer! We blijven het hoofdpad volgen en zien steeds wat wandelaars net om de hoek verdwijnen. Nu maar hopen dat zij ook daadwerkelijk deze tocht lopen. Na een paar 100m zien we rechts van ons weer een pijl en een lintje. Zoals die hangt komen wij van de andere kant af. Nou ja, we lopen weer op de route! Een groepje voor ons slaat rechts af en onze route gaat naar links. Dus een geluk bij een ongeluk dat we deze mensen hebben gevolgd! We komen bij de 2de rust aan. Bij een boerenerf staat een partytent (verwarmd!) wat als rustplaats diende. Patrick zit met zijn wandelmaat Martin, uit Roosendaal en zal ons wel spoedig achterna komen. Een geheel opgefokte wandelaar vraagt waar hij nu eigenlijk heen moet. Bij deze rust kom je n.l. maar liefst 3x. Deze man was hier voor de 2de keer en vroeg of hij dat rondje dan nog eens moest lopen.
Wij gaan vol goede moed op pad voor het 1ste rondje dat aangegeven wordt met 25/40 km 1ste keer. Ik moet wel even zeggen dat de 40 km 2de keer dezelfde kant opging. We gaan een parkje in en cirkelen hier wat heen en weer. Het duurt wel lang voor de splitsing komt en langzaam begint bij ons het vermoeden te komen dat de 40 km lopers 2 keer dezelfde lus moeten lopen. De ergernis slaat bij mij langzaam toe en ik begrijp die gefrustreerde man nu helemaal. We gaan de plaats uit en de grens met België over. Een beetje door het open veld maar al gauw het bos weer in. Hier blijven we al slingerend doorheen lopen. Als Martin en Patrick komen vraag ik; en hebben jullie de splitsing gezien? Nee, zegt Patrick we moeten dit lusje 2 keer lopen. Nou mooi niet dus! Ook al is de route nog zo mooi als we ergens niet van houden is dubbel lopen! En zeker geen 8 km! Bij de rust gekomen staat opnieuw iemand bij de organisatie en vraagt of dat echt de bedoeling is om de lus 2 keer te lopen. Deze man geeft een andere optie aan. “Loop door tot de finish en start dan op de 10 km dan krijgt u een hele andere route”. Hij vergeet echter wel dat je dan toch ruim 5 km hetzelfde loopt! Ook deze man is zeer zeker niet blij met de situatie en vertelt ons onder het wandelen dat hij niet was gekomen als hij dat geweten had. Nou dat geldt voor ons zeker want wij hebben zelfs gisteren nog gebeld en dat hadden ze dan zeker wel mogen vertellen. Ze hadden tegen ons gezegd dat de 34 km gegarandeerd was uitgezet maar dat klopt niet want de maximale uitgezette route bedraagt 25 km! Gelukkig moet ik zeggen dat de overige route toch nog afwisselend is. Als we de weg oversteken en een natuurgebied in willen gaan komen Stefan en wandelmaat Willy aangelopen. Na mijn vraag of hun toch geen 34 km wilde lopen kreeg ik net zo’n reactie als wij ook gaven; “Ik ga toch zeker geen 8 km dubbel lopen!” In het natuurgebied gaan we nog op een bankje zitten we hebben toch nog tijd over. Terwijl we hier van de omgeving en wandelaars genieten zien we een wandelaar aankomen. Van een afstand zien we al dat het jaap met zijn sigaar is. Als een oude stoomloc zie je om de stap die hij zet een rookwolkje voorbij komen.
Via het industrie gebied van Hoogerheide gaat het terug naar de finish. Bij aankomst staat Henk Vink op het punt om weg te rijden. Zij hadden nog gedacht om de 10 km route te gaan lopen maar toen zij net aankwamen viel hun plannetje in het water want de pijlophalers waren net weg! Dus de tip van eerder genoemd door de organisatie op de rust blijkt niet te werken! Een mooie wandeling maar met een slechte informatie zowel vooraf als op en tijdens te tocht. Het dubbel lopen van de lus werd door veel wandelaars zeker niet in dank afgenomen. Ook hoorde we vaker de reactie dat dit een rede is om niet gauw meer terug te komen!
|
Donderdag 30 december
Winterwandeltocht
Heesch
Vandaag zijn we in het Brabantse land terecht gekomen eigenlijk door Henk Vink. Henk zei dat vandaag in Heeswijk-Dinther , Nistelrode en Heesch een gezamenlijk georganiseerde wandeltocht was. Aangezien we bij ons in de omgeving steeds op hetzelfde uitkomen zijn we op internet gaan kijken wat deze wandelingen precies inhielden. Heesch is vanuit ons gezien het verste weg toch hebben we met een bepaald doel deze startplaats uitgezocht. Hier hebben we n.l. nog geen speldje op de kaart staan. Eerst hadden we het idee om 2 tochten (Heesch en Nistelrode) te combineren maar omdat de starttijd zo krap is halen wij dat niet. Maar op de site kon men wel routes van de afgelopen jaren downloaden en uitprinten. Dat hebben we dus gedaan zodat we vandaag toch 40 km kunnen lopen. Aan de start treffen we Willy en Rianne die 2 tochten gaan proberen te combineren. Gezien hun snelheid moet dat eigenlijk geen probleem zijn.
We starten vanaf Eeterij ’t Bomenpark in Heesch wat aan de rand van een natuurgebied en vlak bij de A50/A59 ligt. We gaan meteen het natuurgebied in. De route is niet gepijld (alleen daar waar nodig) maar beschreven. Voor een groot deel zullen we gebruiken maken van het wandelnetwerk. Van het ene wandelknooppunt (WKPT) naar het volgende. Over de heide dat we met pijn en moeite onder de sneeuw ontdekte. Als we het bos uitkomen blijken we in Nistelrode te zijn aangekomen. Eventjes komen we niet helemaal uit de beschrijving. Er staat; fietspad van het viaduct op. Maar wat bedoelen ze nu? Richting het viaduct of het viaduct op/over. Het blijkt richting te zijn. We zijn nu in het industriegebiedje van Nistelrode aangeland. We komen wat verderop wandelaars tegen die vanuit deze plaats zijn vertrokken. Langs de achterkant van de plaats door en het buitengebied weer in. Onder het viaduct door en de 1ste rust. We stempelen en lopen meteen verder want we komen hier later nog eens terug. De weg die we nu lopen is zelfs met mijn ijzerwerk moeilijk te lopen. We gaan het bos in en volgen weer de WKPT route. We zien in het bos een kabouter staan. Deze is onderdeel van het kabouterpad wat hier is uitgezet. Erg grappig om verschillende kabouters zo in de sneeuw te zien staan. Het verwonderd ons wel dat ze er nog goed bij staan. Tegenwoordig wordt zoveel gemold dat het bijna een wonder te noemen is dat ze er nog zo mooi bijstaan. We kruisen wat met de andere route en komen dan bij een weiland waar we doorheen moeten. Hier liggen wat sneeuwduintjes maar je komt er goed doorheen. We Bereiken nog geen uur later de rust weer. Hier treffen we Stefan en Willy die ook vanuit Heesch zijn vertrokken. Ook Roel zit hier alleen hij is vanuit Nistelrode gestart.
We vertrekken samen maar naar 200m moeten we afscheidt nemen. We gaan over een pad langs een sloot terug naar de verharde weg. Weer die WKPT volgen. Opnieuw komen we even samen met de route van Nistelrode (dit staat op de beschrijving). We gaan nu een begrazingsgebied in. De dieren zien we niet maar de sporen des te meer. We slingeren heen en weer en gaan dan weer onder een viaduct door. Na de asfaltweg overgestoken te zijn komen we in het gebied van vanmorgen. We passeren een bankje waar we met de W.S tocht vanuit Ravenstein (02-10-’10) onze rust hebben gehouden. We bereiken nu de finish. We stempelen houden een rust en gaan dan op pad met onze uitgeprinte route.
We lopen weg bij de Eeterij en gaan 180º de andere kant uit dan vanmorgen. We gaan onder de A59 door. Aan de andere kant een grafmonument uit een ver verleden. We volgen de weg langs de autobaan. Niet mooi maar bij de 1ste weg slaan we af. Om na een paar 100m weer terug langs de autobaan uit te komen. Weer slaan we bij de eerste mogelijkheid af. Een paar straten tot vlak voor Oss. Bij een waterput slaan we af en keren terug naar de autobaan. Eronder door tot bij het pannenkoekhuis dat open zou zijn volgens het uithangbord. Dan maar verder weer terug onder het viaduct door en even langs de autobaan. We slaan af en lopen relatief, tegenover de 1ste wandeling van vandaag, veel verharde weg. nu alles wit is valt het wel minder op maar toch is het minder mooi. Na wat langs en door de rand van Oss gelopen te hebben gaan we wat onverharde paadjes op. We komen niet uit de beschrijving. We moeten op een T-splitsing rechts en daarna links dit kan hier echter niet. We lezen de route een beetje verder door en komen tot de conclusie dat we weer op de weg langs de autobaan moeten uitkomen. Daar we de autobaan zien liggen lopen we daar op aan om de route hopelijk weer te kunnen oppikken. En ja zo was het ook! We gaan het viaduct onderdoor en komen weer in Heesch. Wat achterlangs en dan Heesch zelf in.
Bij café (open!) ’t Tunneke moeten we na het verlaten de weg oversteken. We crossen wat door Heesch heen en zoeken dan weer het buiten gebied op. We krijgen opnieuw een saaier stukje route. Een paar lange wegen met helaas wat veel verkeer. Deze 20 km is beduidend minder mooi dan de eerste 20 km die we hebben gehad maar daarvoor hebben we tot nu toe nog niets hetzelfde gehad. We bereiken de rand van Heesch weer maar blijven aan de rand lopen. Als we de bebouwing echt achter ons laten moeten we een drukke weg oversteken. We komen dan op de heen route van vanmorgen die we herkennen omdat hier 1 van de 3 pijlen hangen die we vanmorgen gezien hebben. Ook volgen we dit maar een 50m en verlaten die route dan weer. We weten dat de finish nu nadert. Tot op het laatste pad na, krijgen we niets dubbel! Rond 17u gaat het dan weer op huis aan.
|
zoals jullie zien wordt er hard aan de site gewerkt. nu moeten alleen nog de foto's worden toegevoegd. dit zal ook zo spoedig mogelijk gebeuren dus nog even geduld.
wij willen iedereen een goed uiteinde en een stralend 2011 toewensen
 en 
| | | |
| | | | | | |
