|
Zaterdag 17 oktober
Montferlandtocht
Wehl
Vandaag alweer de 2de W.S wandeling van het seizoen 2009/2010. vandaag is de wandeling uitgezet door Annemarie en Ger van Hattum. Om 8.45u worden de wandelaars al losgelaten. Omdat wij even terug zijn gelopen naar onze auto weten we niet of Roland al is gestart. We zullen hem later op de dag wel zien. We lopen samen op met Isis en Rinda. Het gesprek is van serieuze aard aangezien het met Rinda nu even wat slechter gaat. Ze ziet er uit als een zeerover met haar oogkapje. Voor de mensen die het nog niet hebben meegekregen wat er is gebeurt; Rinda heeft last gekregen van aangezichtsverlamming wat (waarschijnlijk) het gevolg is van een tekenbeet die zij in haar rug heeft gehad. Het oogkapje moet zij dragen i.v.m. het uitdrogen (omdat je niet of onvoldoende met het oog kunt knipperen) van het oog. Aan de rand van de bebouwing staat een zogenaamd hagelkruis. Uiteraard worden hier weer de nodige foto’s geschoten. We raken hier Rinda en Isis kwijt maar komen dan weer aan de praat met een wandelaar uit Groningen. Ja zo zie je maar weer de W.S brengt provincies samen. Door het Stille Wald wat met de wandelaars uiteraard niet stil is. Onze de Bunnikse blauwe komt ons Rijk snotterend voorbij. We lopen langs de natuurcamping Dassenboom. Nu komt van links een groep nordic walkers erbij. Zij gaan echter iets verder rechtdoor en slaan wij af. Sommige wandelaars werden hierdoor ff op het verkeerd been gezet maar dat kwam vanzelf goed. We lopen het gehucht Loerbeek binnen. Niet veel later kruisen we een grote weg en gaan weer het bos in. Links van mij zie ik opeens een grote sponszwam die ik op de gevoelige plaat vastleg want die is tenslotte zeer zeldzaam. Slechts een paar 100m verder weer een sponszwam. Als je beter kijkt zie je echter dat het een ander soort sponszwam is. Volgens mijn paddo boek is het een jonge stinkende franjezwam die ook zeldzaam is en bovendien op de rode lijst staat. Als deze paddenstoel ouder word verkleurd hij naar donker grijs of lila-bruin maar de toppen blijven wittig. Zo weer wat geleerd! Een controleur komt op de fiets aan en dat is niemand minder dan Willem Ruis! Normaal fiets Ger van Hattum maar aangezien hij deze wandeling heeft uitgezet heeft hij vandaag andere taken. Toch wel onwennig om Willem op de fiets te zien. We gaan op en neer soms klimmend door het Bergherbos verder. Tot we uiteindelijk de plaats Zeddam bereiken waar de soeppost is bij onze uitzetters Annemarie en Ger thuis! We treffen Roland en Corné en verlaten de soeppost met hen samen. We lopen op het fietspad terwijl aan de kant van de weg een Duitse auto stopt. Het is niemand minder dan onze sokkenkerel die samen met zijn vrouw op weg is naar een wandeling in de buurt. Eventjes wordt er gebabbeld en gaan we weer ieders eigen weg. Bij de rotonde worden we over geholpen door de voorzitter. Wat een eer vandaag. We gaan het bos weer in waar we wel paddo’s zien maar niet zo’n bijzondere als vanmorgen. Soms wordt er gelachen om stomme praat maar ook is het soms stil vanwege de zware kost waarover gesproken wordt. Maar bovenal is het rustig want het rendier is er vandaag opnieuw niet bij. 7 km na de soeppost moeten we ergens grenspalen met Duitsland passeren maar aangezien wij als kippen zonder kop lopen missen we die ergens. We komen stiekem Stokkum binnengelopen. Bij de Maria kapel (1999) wordt even gestopt voor een foto. Nu gaat het vlug naar de caférust. Bij deze rust stond een paddenstoel (zo een van beton) met plaatsnamen wat allemaal op Stokkum lijken incl. de afstand naar die plaats toe. Na rust gaat het gauw de bebouwing uit. We lopen op een mooi kasteel af dat kasteel huis Bergh blijkt te heten. Hier blijven de wandelaars even hangen voor het fotomoment van de dag. Willem komt weer op zijn fiets voorbij en ook de Bunnikse blauwe met een rijkelijk rode neus. We lopen om het kasteel heen en door het dorp waar Rijk even de weg kwijtraakt omdat de pijlen wat minder duidelijk zijn. De plaats uit en het bos weer in. Ja, ja weg gaan het Bergherbos weer in en passeren de nodige paddo’s weer. We verlaten het bos uiteindelijk om het plaatsje ’s Heerenberg binnen te lopen. Dit is echter niet van lange duur. We lopen de plaats uit en de volgende weer in. Het is het plaatsje Lengel. Van beide plaatsen hebben wij nooit eerder gehoord en nu zijn we er al doorheen gelopen! Het gaat nu al snel op de koffiepost aan die weer bij Annemarie en Ger thuis is. Nu treffen we Ger en bedanken hem voor de mooie route maar ook dat ik het maar niks vind dat Willem nu voor hem op de fiets zit. Dit maakt hij weer goed omdat hij vanaf nu weer een stukje met de wandelaars meefietst. We lopen weer naar de rotonde van vanmorgen die we nu zelfstandig over moeten zien te komen. We lopen Zeddam in uit en weer in. Langs een grafelijke korenmolen. De 1ste gegevens van deze molen dateren al uit het jaar 1441, maar dankzij een heer J.H. van Heek in 1929 van de sloop gered. In 1991 heeft een gehele restauratie de molen weer bedrijfsvaardig gemaakt. We verlaten Zeddam weer en kunnen opnieuw op de sokkenkerel zwaaien die met zijn auto voorbij komt gereden. We lopen een stukje samen met Ina tot we bij de fruitpost in loerbeek aankomen. Vandaag krijgen we een peertje. We lopen rustig aan verder en raken aan de praat met een Surinaams vrouwtje. Het is echt grappig om te horen hoe mensen over de hobby wandelen denken. maar haar collega’s sloegen echt alles. Zij had aangegeven van het weekend 40 km te gaan wandelen en wat kreeg ze voor een reactie?! Wat wandelen? Meid je bent een allochtoon die lopen niet! Dan valt je toch niets meer in! Wij kunnen er gelukkig met z’n alle om lachen maar als je donker bent wordt je geacht lui te zijn of zo? De verhalen over en weer doet het laatste stukje route vergeten dat grotendeels uit verharde weg bestaat. Wat overigens niet anders mogelijk is want we moeten toch weer aan de finish uitkomen.
voor meer foto's klik op de foto
|
Zondag 18 oktober
Winterserie olat
Waalre
Ook bij olat is het winterseizoen weer begonnen. De 1ste wintertocht start dan ook in Waalre. Bij de start treffen we Corné die vandaag weer gezellig met ons mee stapt. De 1ste wagenrust zal vandaag op een dikke 7 km zitten. We moeten de zaal eigenlijk aan de achterzijde verlaten waar wij pas achter komen als we de voordeur uit lopen en Rianne en Willy om de bocht zien komen. Dat begint al goed de toon voor de dag is al gezet. Het is vanmorgen een beetje mistig en doet meteen wat winters aan. Het voelt ook fris aan wat ons er weer aan herinnert dat de winter in aantocht is. We verlaten het dorp al snel en gaan de weilanden in. Typisch iets van de olat om snel het groen in te duiken. Daarom lopen we deze tochten ook zo graag. Het heeft wat mysterieus zoals de wandelaars de mist in verdwijnen. We volgen een pad langs de Dommel waar wij ons afvragen of we hier al eens eerder zijn geweest. Door een greppeltje wat voor de achterop komende wandelaars lijkt of iemand valt en weer overeind krabbelt. We bereiken de 1ste wagenrust waar ik mijn knuffel bij Esther haal zoals ik altijd doe als ik haar zie. Ze ziet er goed uit er zijn aardig wat kilootjes bij haar verdwenen. Er komt slechts één Belg van het palmclubje aangelopen. Hij is ook maar alleen vandaag want de rest heeft weer eens een club feestje gehad. Ha! houden we vandaag eens bammetjes over! Na de rust gaan we om een vennetje en nemen afscheidt van de 10 km. Een kleine km verder gaat ook de 15 km eraf. 2,5 km verder is al de 1ste caférust van vandaag. Dit is bij een manege waar we verder lopen. Hierna gaat het even mis. We moeten links en gelijk weer rechts. De pijl hing echter een beetje ongelukkig. Ik had hem wel gezien maar dacht dat het rechtdoor moest zijn. Een stukje verderop staan wat wandelaars te twijfelen dus neem ik mijn routebeschrijving erbij en zie al waar het mis ging. De fout herstelt en de route vervolgen. Achter ons klinken een paar bekende stemmen, het zijn Eddy en Nicole. We blijven door het bos hobbelen, waar de 20 km onze route verlaat. We lopen het plaatsje Walik (gem. Bergeijk) in en meteen weer uit. Ruim een half uur voordat we bij de volgende wagenrust aan moeten komen stuiten we er al op. Nasibal en zijn maatje hadden de opdracht gekregen om daar de wagenrust op te zetten maar eigenlijk was dat ruim 3 km te vroeg. Hierdoor werd wel de volgende rust, wat weer een caférust was, niet te kort op deze wagenrust. Iedereen is natuurlijk verwondert om de rust al aan te treffen maar zoals gewoonlijk heeft nasibal hier weer een antwoordt op. Nee, deze rust staat goed alleen jullie zijn te vroeg. Of kijk maar hier op de pijl staat wagenrust dus wij staan goed. Na een lekker bakkie en wat spekjes gaan we weer verder. Wat over de heide en dan gaan we het bos opnieuw in. Na een hindernis parkoers in het bos waar we over en tussen een omgevallen boom door moeten gaat het verder richting Westerhoven (gem. Bergeijk). Hier is de caférust waar de 3 Belgen van vandaag zich hebben samengevoegd. Gezellig op het terrasje met een drankje erbij het kan ook weer niet anders. Langs de kerk en het dorp alweer uit. Wij lopen wat verder tot we bij een vijver komen en samen met Corné op een bankje gaan zitten. Isis, Eric en Rinda komen voorbij en blijven even staan voor een praatje. Ook de 3 van het palmclubje komen voorbij waarbij ze gespot worden door onze fotocamera. Corné vind dit ook best wel gezellig en het weer is prachtig dus wat willen we nog meer! We vervolgen de route en komen op een bekend stukje uit. Hier hebben we met de nachttocht (kempenlandtocht 7-8-09) ook gelopen. We passeren de Valentinus kapel die bij daglicht beter te fotograferen is. Wat verkeerswegen oversteken en wat fietspaden volgen. Bij de laatste wagenrust genieten we van een bakkie soep en zien nog wat bekenden. Langzame Arie die vandaag de 30 km loopt omdat hij wat laat is vertrokken maar ook onze Belgische vrinden Linda en Patrick. Goh, komt het Belgen aantal vandaag op 5! Het bos weer in en niet veel later al weer uit. Het is nog zo’n 4 km tot de finish. We komen opnieuw op de route van de nachttocht en passeren de watermolen waar Marcella het leven liet. We verlaten de route van de nachttocht en gaan een zandpad op. Even een stukje over een camping en we bereiken het dorp Waalre weer. Via de achteringang komen we netjes op tijd binnen. Hier zit Frans Staal met Peter van de Ven en Peter Heesakkers. Ook Rinus die vandaag toevallig in de buurt was komt net even binnen wippen. Zo wordt er nog wat gezellig na gebabbeld en gaan we een klein uurtje later ieders eigen weg richting huis.
meer foto's? klik op de foto
|
Zaterdag 24 oktober
15 int. Rhein-Mosel 50 km
Winningen an der Mosel
Dit jaar heeft de wandelclub uit Koblenz een andere start. Theo en Theo Gijzen gaan samen op pad voor de 50 km terwijl ik achterblijf in de startlocatie. Vandaag dus geen verhaaltje maar de foto’s kunnen we jullie niet onthouden dus bij deze;
klik op de foto voor meer
|
Zondag 25 oktober
Jubileum wandeltocht
Overveen
Vandaag de laatste jubileumwandeling i.v.m. het 75 jarig bestaan van de Nederlandse Wandelbond. De start is vandaag pas om 10u! Vanaf 9.30u zou de start pas opengaan. Wij komen dan ook rond deze tijd bij de start aan en zien de wandelaars al volop vertrekken. Dan vraag je, je wel af waarom nog starttijden bepalen als je ze toch laat vertrekken. Bij de ingang staat Rinus al op ons te wachten. We begroeten Helma, Emmy en nog vele andere bekenden. We schrijven in en doen eerst een bakkie want we hebben toch een rit van ruim tweeënhalf uur achter de rug. Met zijn viertjes (Theo Gijzen, Rinus, Theo en ikzelf) gaan we iets na tienen van start voor de 25 km. Over de prins Bernhardbrug en het park in. De omgeving is voor ons natuurlijk niet onbekend omdat we hier al meerdere malen zijn geweest. Het 1ste minpuntje wat ons opvalt is de splitsing. Deze staan wel op de routebeschrijving aangegeven maar in de praktijk zijn het 2 pijlen die boven elkaar hangen met daarop geschreven welke afstand(en) waar heen gaan. Als 1ste gaat de 15 km bij ons weg wat op zich raar is omdat er ook een 5 km route is. Vandaag is weer zo’n typische paddo fotografeer dag. Verschillende soorten laten zich van hun beste kant zien. We letten wat minder op de omgeving omdat we dat toch al kennen. Als we bij De Zandwaaier (een informatiecentrum) komen zijn we bijna bij de start terug. Hier gaat de 5 km af. Dit heb ik op mijn briefje gezien maar in de werkelijkheid niet! We gaan nationaal park Zuid-Kennemerland in. Bij de ingang Koevlak waar we het terrein betreden moest je voorheen een duinkaartje kopen. Dit is echter tegenwoordig opengesteld voor iedereen. Wel moet je nu betalen om je auto hier te mogen parkeren. Toch maar goed dat we dan te voet zijn. Hier zijn we in het verleden vaker in en uit gegaan. O.a. met de herfstkleurenwandeling die Hans Hoek vroeger voor de bond uitzetten en bepijlde. Wij hebben hem daar vaker meegeholpen en denken er nog graag aan terug. In de duinen staat een monument waar gefusilleerde verzetstrijders zijn gevonden. Helaas wordt het slecht onderhouden want de letters zijn slecht leesbaar. Vlak hierna is de splitsing met de 10 km die bijna niemand gezien heeft. Het waren 2 pijltjes boven elkaar en bovendien hingen ze zeer ontactisch. Wat later splitsen we opnieuw met de 15 km die er blijkbaar weer bij was gekomen. Ook nu hebben meerdere deze splitsing niet gezien waaronder ikzelf. Als we wat verder meer tussen de struiken (over het brede wandelpad) lopen zien we op een kruising een paar winsenten lopen. Ze komen gestaag maar zeker onze kant op. We vervolgen onze weg en lopen richting de rand van de Kennemerduinen. Voor het verlaten schiet ik nog een paar zeer mooie (al zeg ik het zelf!) plaatjes van een paar paddenstoelen. Bij hoeve Duin en Kruidberg is de controlepost. Hier gaan we bij Emmy en Helma zitten. We hebben nu bijna de helft afgelegd n.l. 12 km. We gaan na de rust weer terug waar we vandaan komen. Een stukje contra en dan weer het duinen gebied in. We blijven de schelpenpaadjes volgen en vervolgen onze weg naar de volgende rust die bij strandpaviljoen Parnassia is. Echter voor wij daar komen krijgen we nog een splitsing met de 20 km. Deze staat helemaal niet op onze beschrijving want we missen de punten 91, 92 en 93. Op een boom waar we recht tegenaan lopen hangen 2 pijlen wat de splitsing voorstelt. Als we langs de Hazenberg lopen wijkt Theo Gijzen van de route af om deze berg op te gaan omdat daar Hans en Adje zijn uitgestrooid. Eigenlijk was het de bedoeling dat we op de terugweg (die over de Hazenberg ging) hier even zouden blijven stilstaan voor onze overleden wandelvrienden. We komen Rolf Craenen tegen die zegt dat wij verkeerd lopen maar als puntje bij paaltje komt blijkt hij verkeert te gaan! Vanaf de berg gezien loopt de route rechts omlaag en hij ging toch echt links omlaag. Bij Parnassia rusten we even en gaan dan weer op pad. We stuiten op Martin en Gerda die op wacht stonden. We komen opnieuw op de Hazenberg waar Gerda en Joost zich bij ons voegen. Zij wisten wel dat Hans in de duinen was uitgestrooid maar niet waar. We blijven even stilstaan maar gaan dan toch stilaan verder. Rinus bouwt een voorsprongetje op die we niet meer inhalen. Samen met Martin en een wandelmaat gaat het verder. Voor we het weten gaan we de duinen uit en richting de finish terug. We treffen opa Theo aan de bar samen met Ruud van de W.S 78. Ze komen gezellig bij ons aan tafel zitten waarna wij als allerlaatste wandelaars de zaal verlaten en aan onze terugreis met uitlaatstop Eindhoven, beginnen. Een mooie wandeling, alleen jammer van die waardeloze splitsingen.
voor meer foto's klik op de foto
|
Zaterdag 31 oktober
Dag van Bocholtz
Bocholtz
Gisteravond stond ons rendiertje voor de deur te trappelen want hij wilde vandaag mee voor de dag van Bocholtz. De dag is eigenlijk een vervolg op de Nacht van Bocholtz die gisteravond om 21u van start is gegaan. De 40/50 km die nog overdag gelopen moet worden werd dit jaar voor het eerst opengesteld voor daglopers. Bij aankomst treffen we al een paar bekenden o.a. Willy (het rode gevaar) met Rianne. Ook de veldlopertjes en Ger Reneerkens lopen ons in de armen. Ger die normaal de nachttocht (110 km) loopt heeft afgelopen nacht meegeholpen. Hij heeft onlangs een operatie aan zijn teen gehad en vond het verstandiger om genoegen te nemen met de 50 km. We vertrekken klokslag 7 uur, dit weten we 100% zeker omdat de kerkklok begon te luiden. We verlaten Bocholtz bergop. Over het spoor en al gauw een veldweg op. Ze zeggen vaker morgenrood water in de sloot, maar zo rood als vanmorgen de lucht kleurt hebben wij eigenlijk nog nooit meegemaakt. Zelfs de suikerbieten op de rand van een akkerland werden omgetoverd tot rode bieten. We lopen de veldweg af en komen op een T-splitsing uit. Helaas waren hier wat bandjes weg gehaald waardoor verschillende wandelaars zich verliepen. Ikzelf had net ervoor op de routebeschrijving gelezen dat we rechts en meteen linksaf moesten. De beschrijving op zich was ook best wel grappig. Zo moesten we bij een dikke boom richting platte bos lopen. Wie weet wat dat betekent? Het hele bos omgezaagd of wat zouden ze toch bedoelen. Gelukkig was het goed aangegeven en kunnen we de route met een gerust hart volgen. We passeren de grens met Duitsland wat vele niet merken. Theo die hier in de omgeving is opgegroeid kan dat precies vertellen. Het gaat naar Nyswiller waar we een stukje van de rvzl lopen. Ger en Henny (Heerlerbaan) komen voorbij, zij doen vandaag de 40 km omdat Henny vannacht de nachtdienst in gaat. We steken de rijksweg over gaan een veldweg in en volgen dit tot voorbij het modelvliegveldje. Over veldwegen met soms door een dorpje zoals Hilleshagen (gem. Gulpen Wittem). Het gaat op Vijlen aan maar tot de kern van het dorp komen wij niet. We blijven om Vijlen heen lopen en tippen alleen de bebouwing aan als we afslaan richting het bos. We gaan het Vijlerbos in waar we na 10,2 km bij een boshut de 1ste rust hebben. Bij deze rust zijn alleen koude dranken verkrijgbaar dus halen wij ons thermoskannetje tevoorschijn. Het is nog geen 9u dus een warm bakkie gaat er wel in. Rudolf die een beetje onrustig om ons heen staat te draaien besluit toch maar om door te lopen. We zullen hem later wel terugzien. Na de rust volgen we een lang bospad waar ons de 1ste nachtloper voorbij komt. Het is vandaag weer prachtig paddo fotografeer dag. We lopen verder het bos in en gaan opnieuw een grens over alleen is dat nu met België. We zijn al vaker hier geweest toch zien wij een oorlogsmonument voor het eerst. Ons vermoeden is dan ook dat het onlangs weer vrij is gemaakt van overhangende struiken. Als we het bos uitkomen lopen we Gemmenich binnen. Hier komen we elk jaar i.v.m. de kerststalletjes wandeling. Op de grote straat komend raken een paar lange afstandlopers even de draad kwijt. De pijl hangt naar rechts maar links hangen ook bandjes. Net om de hoek hangt echter een bordje met de tekst; heenweg. Een paar meter verder weer verwarring want in een straatje omlaag hangen ook bandjes. Maar dit is natuurlijk de terugweg waar we de route zullen gaan kruisen. Langs de rand van Gemmenich, waarna we op een oude mijnspoor uitkomen. Dit volgen we tot in Plombieres. In een park met grillhut is de volgende rust. Hier hebben ze wel warme dranken tegen een vriendelijk prijsje (€0,50) waar we gebruik van maken. We hebben nu 18,7 km afgelegd. Vanaf deze rust lopen de 110 km en 50 km een lus om hier uiteindelijk weer terug te komen. Als we goed en wel aan ons rondje zijn begonnen komt ons de omgeving bekend voor. We weten alleen niet zo gauw waarvan. We lopen het plaatsje Montzen Gare binnen wat mij ook wel wat zegt. Als we dan over een veldweg lopen dat langs het spoor uitkomt begint het langzaam te dagen. We zijn hier met een avondwandeling geweest! We komen langs de garage waar met die wandeling toen de rust was. We gaan weer over een oud mijnspoor en komen dan weer bij het park van eerder aan. We doen opnieuw een bakkie maken een babbeltje met een paar “lange” lopers. Het blijkt dat zij zich hebben verlopen op het punt waar de andere lange afstandlopers ook stonden te twijfelen. We vervolgen nu de route samen met de 40/100km wandelaars. We komen langs de Geul te lopen en volgen weer een of andere grensroute. We gaan richting en langs Gemmenich en dan op naar Moresnet. Die laatste staat bekend om zijn hoge en lange spoorbrug. De kerkdeur staat open dus even binnenkijken en dan op naar het beroemde brug. Aan de overzijde van de kerk staat nog een gedenkteken dat met de brug te maken heeft. Helaas kunnen wij geen frans dus weten wij niet waarom deze gedenkteken is. Bergop en onder de brug door waar ik verrast wordt door een vlinder! Volgens mij was het een gele luzernevlinder die volgens mijn boek maar tot begin okt. wordt gezien. Maar in het zonnetje was het vandaag ook wel lekker. Natuurlijk ga ik er weer achteraan maar voor ik kan afdrukken is ie weer pleite. Aart die voorbij komt kijkt een beetje raar op waarom ik in de berm sta. We draaien weer richting Gemmenich en gaan dan het bos weer in. Als we het bos uitlopen en richting een spoorwegviaduct gaan komt Rene ons voorbij. Hij vertelde ook weer eens iets grappigs. Hij liep ook de grote afstand en kon ons mededelen dat ze vannacht de weg waren kwijtgeraakt. En hij niet alleen maar alle wandelaars! In de nacht wordt n.l. in groep gelopen en de aanvoerder liep op GPS gegevens. Deze viel echter uit tijdens het wandelen omdat ze opeens geen bereik meer hadden. We lopen nu een stukje over de kerststalletjesroute en komen bij ons heen en terugstuk uit. Net na de grens is op een parkeerhaven de rust. Deze is drukbezet en lopen wij verder. Het eerst volgende bankje is niet zo heel ver van de rust vandaan. We hadden natuurlijk ook om een plaatsje kunnen vechten op de rust maar wij vinden dat de lange afstandlopers voorgaan. We hebben nu 35 km afgelegd en genieten volop. Het is een mooie route en prachtig weer. Het enige minpuntje is mij rug waar ik wat last van heb. We lopen richting en langs Vaals en gaan daarna weer op weg naar Vijlen. Langs het bungalowpark lopen we de rand van Vijlen in. Bij een garage is de rust maar wij lopen langzaam verder omdat hier geen sanitaire stop gemaakt kan worden. We steken bij de rotonde de rijksweg over en gaan opnieuw de grens over. Even nog een stukje door Duitsland. We nemen nog eventjes plaats op een bankje omdat ik dat na een heuveltje nodig heb. Marion die ook de 110 km loopt komt aangelopen maakt een babbeltje en gaat gauw verder omdat iemand op haar wacht. We gaan verder lopen Nederland weer in en kruisen de route van vanmorgen op het punt waar de bandjes weg waren. Om 17,30u bereiken wij dan de finish waar we het rendier weer aantreffen. Na een praatje met Ton Mens en drankje gaat het richting huis wat vandaag maar 10 minuten rijden is!
meer foto's ? klik op de foto
| |
| | | |
| |
|