95^ste int. Vierdaagse van Nijmegen

Dinsdag 19 juli

De dag van Elst

Om iets voor half 5 gaan we van start. Zoals elk jaar moet je even wennen aan de enorme drukte. Vele (dronken) studenten zwaaien, en schreeuwen de wandelaars uit. Op elke straathoek klinkt wel een of ander deuntje. Soms is het niet om aan te horen door de sterkte van de boxen maar ook van het vals zingen. We lopen kort door het centrum en gaan zo snel mogelijk naar de Waalbrug toe. Alleen gaan we er dit jaar niet zo soepel over als andere jaren. We gaan door de drukte maar stapvoets over de brug. In Lent komen Willy en Rianne bij ons lopen. Natuurlijk wordt nagepraat over de 4 dgs van Apeldoorn. Wat later treffen we Bertus met Sandra waar we een stukje meelopen. Onze ogen zijn desondanks steeds op de wandelaars gericht. We kijken n.l. uit naar Chris en zijn maatjes met hun O, zo bekende T-shirts met groeten uit Venray. We komen bij café roskamp waar we Theo Gijzen zien die voor de 25x de 50 km loopt. Speciaal voor deze 4 dgs heeft hij 4 pakken laten maken. Hier in Bemmel staat de burgemeester er alleen voor. Heel de tribune voor de ere gasten is leeg. Terwijl wij passeren zet hij net een sombrero op. Wat verder op de route treffen we Corné die een stukje met ons meeloopt. Ook de groep van Venray komt dan nu eindelijk aanzetten. Gezamenlijk gaat het verder. We raken hun weer kwijt omdat ze aan de koffie gaan maar later zullen we ze zeker weer ontmoeten. Bij de NS gaan wij ook zitten en zien vele bekenden voorbij komen.

Voor de splitsing met de 40 komen we een gigantische opblaasmuis tegen. Onder begeleiding van een orkest rent Theo naar deze muis toe. Hij valt de muis in zijn armen en danst op de muziek de tango. Dolgelukkig neemt Theo afscheid van de muis en vervolgt zijn weg achter Hennie aan. Na dit voorval komen we bij de splitsing van de 40 en 50 km. Emotioneel zwaaien we met onze zakdoek naar de 40-ers. Met tranen in onze ogen vervolgen we onze weg naar Huissen. Helaas valt er in Huissen dit jaar niet veel te beleven. Na Huissen gaan we de dijk op richting Arnhem. Halverwege de dijk gaan we een bankje opzoeken. Dit bankje staat als het ware in de bosjes. In Arnhem gekomen worden de bejaarden weer jaarlijks gelucht. Altijd gaan we op zoek of 1 van deze krasse oudjes een oud vierdaagse kruisje opgespeld heeft. Tot nu toe zonder resultaat. Het gaat door naar Elden. Hier worden appels uitgedeeld. Normaal gesproken zijn wij hier eerder en vissen we achter het net maar dit keer konden we bij wijze van spreken kisten meenemen zoveel hadden ze nog. Ook zagen we nergens klokhuizen liggen wat er op kan duiden dat de wandelaars geen zin in appels hadden. Van Elden gaat het naar Elst waar het vandaag om te doen is. Ruim 4 km lange weg wordt gevolgd naar Elst. Tussen deze 2 plaatsen is de samenkomst met de 40 km.  Doordat we niet meer over het spoor gaan maar er onder moeten lopen we niet 1 hele rechte weg naar Elst. In die plaats is de samenkomst met de 30 km. In Elst loopt een romein met lange benen rond. Bij de burgemeester gaan we aan de koffie en thee. Hier zien we Ria die vandaag vanaf hier, een stukje meeloopt. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan! Ook langzame Arie zien we hier. En dan komt Corné samen met Miranda aangelopen. Het is fijn om haar naar verschillende jaren van afwezigheid weer te zien wandelen. We mogen het niet te hard roepen maar het lijkt er dan toch op dat ze de hielspoor heeft overwonnen.

Als we Elst willen verlaten komt Frans bij ons lopen die deze wandeling met een gouden randje loopt. Het is de 51^ste keer dat hij hier loopt maar omdat we in 2006 na 1 dag het strijdtoneel moesten verlaten gaat hij dit jaar voor zijn 50^ste vierdaagse. We lopen een stuk samen met Frans op. We raken hem echter weer kwijt als we bij de knblo romein aangaan. We gaan richting Valburg. Terwijl we een paar keer aan de kant moeten voor een ambulance wordt het de wandelaars om ons heen duidelijk dat de warmte plotseling is komen opzetten. We zien in Valburg Miranda en Corné die net van een rust vertrekken. We lopen met hen samen verder. We naderen de 4 daagse fotograaf. We hebben een mooi gaatje gecreëerd zodat we mooi op het kiekje gezet kunnen worden. Om samen met Miranda en Corné goed op dat kiekje te komen moeten we onze ruimte verdedigen. Er komt een groepje van links de route op en gaat vlak voor de fotograaf in ons mooi gecreëerde gaatje lopen. Ik zeg; Theo jaag ze eg! Waarna hij zich grommend naar die mensen omdraait. Zij moeten er erg om lachen nog maar te zwijgen van ons zelf. We krijgen onze ruimte terug en komen dan uiteindelijk mooi op de foto te staan. Het gaat verder naar Slijk-Ewijk waar we Corné en Miranda weer uit het oog verliezen. Hierna volgt Oosterhout de laatste doorkomst plaats voor de “vreselijke” dijk. Wij rusten eerst nog wat en treffen dan opnieuw Corné en Miranda.

We gaan gezamenlijk de dijk op en besluiten unaniem dat deze dijk helemaal niet erg is. Wij hebben hier al eens met een wandelpad gelopen en als je dan hier loopt is het een eindeloze dijk met niets eromheen maar nu…. Aan het einde van de dijk bereiken we Lent weer. Tijd voor een pitstop. We zien Kees Martens met zijn ouders lopen. Dhr. en Mevr. Martens (bij ons bekend als papa en mama Kees) zullen waarschijnlijk het oudste (beiden 83) echtpaar zijn die meedoen aan de 4 dgs. In Lent zitten Phil en Tony op het terras. Zij begroeten ons hartelijk en hadden al verwacht ons hier te zien. Nu is het niet meer zo ver na de finish. We gaan de Waalbrug weer over om aan de goede kant van de Waal te komen. Dan gaat het terug over dezelfde route als de heenweg tot op de wedren waar wij rond 16.30u ons afmelden.

Vandaag een gastauteur n.l. Annette die het schuin gedrukte stukje tekst heeft geschreven. Zoals jullie zien zit haar gevoel voor humor op hetzelfde niveau als dat van ons.

Woensdag 20 juli

De dag van Wijchen

Vandaag  is het Theo’s feestje. Het is niet alleen de dag van Wijchen maar wordt ook roze woensdag genoemd. Een van onze medeslapers, Robbert heeft zich dan vandaag dan ook in die kleur aangepast. Vandaag lopen we de andere kant op wat betekend dat we dwars door Nijmegen gaan. Bij kamp Heumersoord komen de militairen erbij. Mijn nichtje Judith wordt gebeld zodra we langs het Shell tankstation lopen. Dit is omdat mijn oom Sjaak hier al eens vaker is uitgevallen en hij met haar meeloopt. Het gaat dit jaar echter heel goed met hem. In Hatert voor wij over de brug gaan zien we bij het café Eva en Eric die op het kamp verblijven. Bij de NS gaan we rusten.

Na rust naderen we de autobaanbrug. We nemen dan een extra rust en drinken koffie en thee voor het goede doel. Deze mensen sparen voor een elektrische sportrolstoel waar de gemeente gedeeltelijk aan meebetaald. Over de snelweg op naar de 1^ste militaire post. Er wordt nu maar mondjes maat getoeterd. We maken ons op voor het onverharde stukje route van vandaag. Het gaat naar Alverna waar we Venray treffen. Dit is niet voor lange duur aangezien wij sneller lopen. We komen Wijchen binnen nemen afscheid van de 30 km en de groentjes! Zij gaan er dit jaar eerder af dan andere jaren. We vervolgen de weg waar het ondertussen drukker is geworden met 40-ers. Voor de splitsing gaan we een winkelcentrum binnen. Theo wilt n.l. een speen kopen voor Annette zodat ze niet meer op dopjes sabbelt. Tja Annette dat krijg je ervan als je van die gekke dingen zegt! De lol alleen al van het kopen en het gezicht van demedewerkster is al om in een deuk te liggen. Ondanks het nu toch al erg druk is van 40-ers zijn er nog steeds van die mensen die als kip zonder kop rondlopen. Lopen ze 40 km en letten er niet op dat de groep mensen zich opsplits. Zij lopen dan tot de controle en worden dan terug gestuurd. We gaan door Balgoij en op naar Niftrik. Helaas begint het net wat te regenen als we de dijk opgaan. Het zijn uiteindelijk niet meer dan wat spetters. Bij het draaipunt gaan we bij de RET even rusten. Marco en Bert komen erbij en zij feliciteren Theo met zijn verjaardag.

We lopen samen met hen verder. Als we na een boog in Niftrik zelf komen raken we hen weer kwijt. Maar we lopen niet lang alleen want we vinden de groep van Venray weer terug. Met hun lopen we samen verder tot in Wijchen waar de doorkomst niet zo prettig is vanwege de drukte. Wij besluiten om te gaan rusten en zien hen later misschien wel weer terug. Als het wat rustiger is geworden lopen wij aan en zien bij het verlaten van Wijchen een andere oom van mij. Hij vertelde dat Judith en Sjaak allang voorbij zijn. Niet zo gek want zij lopen 10 km korter! We gaan een stukje anders dan andere jaren. We komen via een andere weg langs de rand van het industriegebied. Op de weg die naar Beuningen leid zien we Chris uit Venray met zijn clubje weer. Zij zitten aan de koude schotel. Ook wij mogen mee smikkelen. We krijgen een T-shirt voor de vrijdag zodat we een beetje bij de club horen. We lopen een stukje met opa Theo mee en verliezen Venray uit het oog omdat we bij de knblo romein aangaan. Ook opa Theo raken we kwijt maar vinden hem bij de buurtvereniging van Beuningen weer terug.

We lopen samen met hem verder door de plaats en  nemen afscheid net voor Weurt. Hier staat bij de sluizen een pin-up girl, pikant in bikini. We lopen Nijmegen in en zien dan tot onze verwondering de groep van Venray lopen. Eentje heeft het erg moeilijk waardoor hun tempo flink omlaag is gedaald en wij hen daardoor nog bij konden komen. We lopen tot bijna aan de finish samen. Wij draaien kort ervoor af om de bestelde vlaaien op te halen. Op ons logeeradres wacht voor Theo een leuke verrassing hij krijgt voor zijn verjaardag een krat bier aangeboden. Zijn feestje wordt een gezellige boel mede door de speen voor Annette.

Donderdag 21 juli

De dag van Groesbeek

Vandaag zit de “bergetappe” in het parkoers. Veel stellen deze heuvels niet voor, toch liggen sommige wandelaars er nachten wakker van. Het is zelfs zo erg dat er vandaag meer zwartlopers op de route worden gespot. We gaan nog voor 4.30u van start want we willen proberen een paar mede slapers onderweg te treffen. Willy en Annette lopen beide de 40 km en starten laat dus theoretisch gezien moet het kunnen lukken. Maar het zou natuurlijk ook heel leuk en gezellig zijn als we de badraven van Venray zouden zien. We treffen bij de samenkomst met de militairen Eva (bye-bye) en Eric. We lopen een stuk samen met hen op al druk met handen en voeten pratend want Eva verstaat alleen Engels en dat is niet mijn sterkste punt. Maar gelukkig treed Eric af en toe op als tolk. Zij gaan koffie drinken en wij lopen verder. We komen zo’n 500m verder bij een woonhuis waar gratis koffie wordt geschonken. Theo lust wel een bakkie (zeker nadorst van gisteren) maar moet even geduld hebben omdat hij nog niet is doorgelopen. Uiteraard neemt hij zich daar de tijd voor. Ondertussen belt mijn Judith dat ook zij gestart is, en Sjaak alleen verder loopt omdat het niet zo goed gaat.

We lopen verder en passeren het Shell tankstation waar een paar uur later mijn oom zou gaan opgeven. Volgens mij wordt het tijd dat ze het tankstation afbreken kan hij daar tenminste niet meer uitvallen. We komen Malden binnen en hebben onze volgende rust, koffie drinken voor het goede doel, stamceldonatie. Weer wat verder staat de volgende goede doel koffie maar die slaan we maar over want dat wordt een beetje te veel. We komen dan Malden zelf binnen. Even een paar sokjes kopen bij de bejarden. Theo gijzen zit hier op het terras alleen gaat het met zijn voeten een stuk minder. Hij heeft het bloed in de schoenen staan maar dat weerhoudt hem niet om de 25^ste keer de 50 km vol te gaan maken. We vervolgen de weg en gaan dan bij de gehandicapten zitten samen met de groep van Venray. Judith komt erbij en tot de splitsing blijven we samen lopen. We leren haar waar ze goed kan zitten en nemen bij weer een woonhuis net voor Mook weer een rust. Door Mook waar we vrijdag weer zullen komen maar dan voor de laatste kilometers!het gaat naar Middelaar, plasmolen en dan milsbeek. Vlak voor de splitsing treffen we de groep van Venray weer op een rust. Wij mogen weer van de koude schotel smikkelen en nemen na onze rust afscheidt van Judith.

Als we het rondje van de 50 km opgaan loopt een jonge moeder en oma met de kinderwagen op onze route. Theo is nieuwsgierig of het makkelijk loopt en vraagt of hij eens een stukje mag duwen. De moeder vind het goed als we de kleine maar niet meenemen. Zo gezegd zo gedaan Theo achter de kinderwagen. Rino en Andre komen net voorbij wat de nodige opmerkingen oplevert. Via wat lange wegen gaat het naar Ottersum waar het een dooie boel is. Weinig muziek, bijna geen mensen en helemaal geen burgemeester! We lopen de groep van Venray voorbij en met Corné verder die net van het terras komt gestapt. Ook terug naar de samenkomst zijn lange wegen. Als ik in het maïsveld zit krijg ik een sms van Annette dat ze bij de samenkomst zijn. wij zijn er echter ook niet zo ver meer vanaf dus ff wachten, wordt terug gezonden. Bij de militairenpost zit Willy, Annette en Erwin. Zijn maatje robbert is al doorgelopen.

Samen lopen we verder op naar Nijmegen. Het is een gezellige boel en de 1^ste heuvels gaat Erwin goed af al zijn we dan nog niet op de zevenheuvelenweg. Door Breedeweg op naar Groesbeek waar de 30 km erbij komt. Hier staat de knblo romein waardoor we ons groepje weer kwijt raken. Na ons toetje gaat het verder en treffen we opa Theo weer die we snel daarna ook weer uit het oog verliezen. We gokken erop dat Erwin, Willy en Annette bij de militairenpost gaan zitten. Wij gaan op een mooi tempo de zevenheuvelen weg op. Hier krijgen we van alles aangeboden van een zak drop tot een bekertjes bonte vla. Als we bij de militairenpost aankomen zien we de 3 gezochte niet dus eventjes een belletje. Blijkbaar hebben we ze onderweg ergens ingehaald omdat ze langs de kant waren gaan zitten. Het begint nu echt donker om ons heen te worden en de regen die voorspelt was zal nu snel gaan vallen. We hullen ons in de plastic en wachten nog dapper op hen. Het wordt natter en natter en we lopen dan toch maar aan. Het gaat naar Berg en Dal waar we Corné tegen komen. We hebben het over de boomzager die alle dagen al veel reclame maakt. we denken niet dat er nog een verkeersbord langs de route is te vinden zonder een sticker van deze boomzager. Corné heeft de goede man echter nog niet eerder gezien. Deze bomenzager roept ook steeds bomen snoeienuhh waarop de wandelaars al antwoorden met; bomenzagenuhh. We komen in Berg en Dal aan en treffen dan Willy, Erwin en Annette weer wat een welkom weerzien oplevert (het moet niet gekker worden). tot bijna aan de finish lopen we met hen mee. We draaien even af om onze wandelboekjes op te halen op ons slaapadres. Dat scheelt weer 100m van de 200m die we van slaapplaats tot wedren moeten afleggen.

Vrijdag 22 juli

De dag van Cuijk

Alweer de laatste wandeldag maar ook tevens onze laatste vakantiedag. De eerste km zijn t/m de brug over de autosnelweg hetzelfde als dag 2. Onderweg horen we een nieuw lied. Na goed luisteren komen we er n.l. achter dat ze zingen; Jan – van – Vulpen, bomen snoeien, bomen zagen. En dat op een mars deuntje. Heeft hij indruk gemaakt of niet? Bij het tankstation zien we een paar boerenkippen. Leuk gemaakt en zo mogen blij zijn dat het geen 30 graden is! We lopen een stukje door het bos langs de Overasseltsche en Hatersche vennen. We stoppen halverwege om bij een wandelclub iets te nuttigen en zien daar ook Robbert en Erwin. Voor de verandering volgt eerst de splitsing met de groentjes net voor Overasselt. Bij de RET nemen we een rust. Als we net de splitsing met 30/40 km voorbij zijn krijg ik een sms van Judith dat ze bij die splitsing is, we hebben elkaar net gemist. Wij lopen richting Nederasselt waar we bij de brug naar Grave met de groentjes samen komen. Ondanks dat we eerder zijn dan anders is het niet zo heel erg druk. Het gaat door Grave voor een knipje. Net voor we de plaats uitgaan zien we een bejaarde vrouw die trots haar medailles laat zien. Bij de militairenpost houden we een pitstop en gaan dan verder.  

Over wat lange wegen gaat het naar Gassel waar we wegens de drukte een rustplaats opzoeken. We treffen per toeval de groep van Venray die ook op dezelfde plaats komen rusten. Gezamenlijk gaat het verder. Janne heeft het moeilijk en moet meegesleept worden, waardoor Janneke en Aukje het ook steeds moeilijker krijgen omdat het tempo onder de maat ligt. Peter en Martin zijn echter al doorgelopen omdat ze het langzame tempo moordend vinden. We lopen wat samen met de dames maar verliezen hen uit het oog omdat het ons ook te langzaam gaat. We komen Beers binnen en gaan langs de kant zitten bij 2 andere (voor ons) bekende wandelaars. Steeds als er iemand voorbij komt kunnen wij die met naam begroeten waardoor we van de plaatselijke bewoners te horen krijgen dat we ook iedereen kennen. We lopen samen met Venray tot aan de verzorgingspost waar we aan de koude schotel en Theo ook aan het bier gaat. Ik stuur een sms naar Annette om te zien of ze hier al voorbij zijn. Dat blijkt van niet ze zijn vlak voor Beers. We wachten tot ze er zijn en gaan daarna pas met de groep op pad.

We zien Theo Gijzen die het nu toch wel zwaar heeft met zijn kapot gelopen voeten. Maar eigenwijs als hij is wil hij niet naar de EHBO. Het gaat door naar Vianen waar we nog een stop nemen. We lopen samen met Janneke en Aukje maar wij worden voor het spoor opgehouden, door Jan Breul. Als we door Cuijk heen lopen is er al een aardige leegloop aan de gang. Er komen bijna geen wandelaars meer voorbij. Op de pontonbrug staat ons dan ook nog de muziek in de weg. Vanaf hier is het bijna één rechte weg door naar de finish wat wel nog zo’n 16 km is. We gaan over de dijk naar Mook. Hier treffen we Roland samen met Corné en Miranda. We blijven geruime tijd bij hen lopen. Het gaat door Molenhoek en vervolgens naar Malden. Het wordt inmiddels ook wat drukker op de route. We krijgen Venray weer in het oog. Door hun groene shirts en groene ballonnen vallen ze goed op. In Malden ga ik even een pitstop maken en Theo loopt rustig aan verder. Aangezien de groep van Venray een stuk rustiger loopt en herkenbaar is ben ik ze zo weer bij.

Theo heeft in de tussen tijd zich een beetje ontfermt over Janneke die ook niet meer zo lekker loopt maar dat niet laat merken en zich niet zo laat hangen als Janne. We bereiken de Via Gladiola waar we als groep (Chris heeft zijn schaapjes niet echt in bedwang) samen verder lopen. We worden gefilmd door TV Gelderland als we als een stel malloten, we zijn er bijna, zingen. Iets na 17u melden we ons af en mogen we onze herinnering in ontvangst nemen. We drinken nog samen met de groep en wachten op Frans (50^stex), Frits (ook 50^stex en helaas niet gezien) en Theo Gijzen (25^stex). We maken ons op om onze spullen te pakken maar eerst douchen en eten we nog. Dan gauw een foto van de barometer die eens een keer is bijgewerkt. Het is al ruim 21.30u geweest als we afscheidt nemen van ons gastgezin en medeslapers.