57^ste vierdaagse van Apeldoorn

Dinsdag 13 juli

Wandeldag 1

Voor het eerst slapen wij tijdens deze 4 daagse niet in hotel Astra zoals we de afgelopen tig jaar hebben gedaan. Dit jaar hebben we besloten om met onze inpak villa opstap te gaan.

Net na 6.30u komen we bij de start aan. Zoals Frans dan zou zeggen; we hebben de “goeie”  gemist. De wandelaars van de 40 en 50 km zijn namelijk om 6.30u gestart. Vandaag is de dag van de Loenense waterval. Vanaf het voetbalterrein van de Victoria Boys die we aan de achterkant verlaten zijn we zo in het bos. Hier blijven we echter niet in lopen anders zijn we vlug terug. We gaan het bos uit en langs de grote weg gaat het verder. Marco en Bert Timmermans komen even bij ons lopen. We praten kort bij en dan gaan ze er vandoor. Zij lopen de 50 km dus we zullen hun later nogmaals zien. We krijgen wat smalle paadjes wat altijd leuk is. We lopen inmiddels weer in het bos waar we door blijven lopen tot aan de 1^ste rust op 6,4 km. Zoals elk jaar is deze bij het viaduct van de A1. Op de rust treffen we opnieuw Marco en Bert. Ook Willem en zijn vrouwtje komen bij ons zitten. Willem heeft echt een leuk wandel T-shirt (zie foto) aan. Zijn vrouwtje heeft het minder getroffen. Zij is gestoken en loopt nu met een dikke arm.

Vlak na de rust is de splitsing met de 20 km. Wij gaan richting Beekbergen. We zijn toch al meerdere malen hier geweest en de route veranderd maar weinig maar toch zien we iets nieuws. Het is een monument dat bij de Koninklijke boom staat. Ook de boom is voorzien van een nieuw hekwerkje. Een stukje langs wat huizen en dan gaat het gauw weer het buiten gebied in. Over het spoor van de stoomtrein en dan komen we bij de volgende rust. Het is het pannenkoekenhuis dat andere jaren een eventuele rust was. Hierna volgt de fotograaf. We lopen nu iets anders dan want normaal gesproken buigen wij voor de waterval af. Nu echter lopen geheel tot aan de waterval en krijgen vlak voor de verharde weg de splitsing met de 30 km. Als we langs de andere zijde terug draaien staat er een controlepost.  Even wat babbelen en dan weer verder. Onze volgende rustpost is midden in het bos. Daar staat een busje met tafel en een paar stoelen. We nemen een lekker bakkie en zien hoe Willy Timmermans wordt geïnterviewd. Niet veel later wordt ik ook geïnterviewd door tv Apeldoorn (de interviews worden niet uitgezonden maar er werden wel beelden van ons getoond). We zijn nu over de helft en gaan weer op pad.

We vervolgen onze route waar een paar fietsers vragen hoe ze bij het ereveld Loenen kunnen komen. Aangezien we midden in het bos staan is het moeilijk te bepalen waar ze heen moeten. Maar Theo heeft een goed idee. Als ze onze wandelpijlen volgen komen ze vanzelf bij het ereveld terecht. Ze fietsen uiteindelijk de andere kant op maar als we bij het ereveld aankomen, komen zij van de andere kant aangereden. We besluiten vandaag om de toerist uit te hangen en gaan het ereveld Loenen eens van dichtbij bekijken. Als eerste lopen naar het kerkje in het midden. Heel slim was wel dat het licht pas aanging toen wij binnen kwamen. Dit betekent dat na een aantal minuten het vanzelf weer uit gaat en dus geen onnodig stroom wordt verbruikt. Op dit ereveld liggen buiten militairen ook burgers. Ook worden hier nog steeds militairen begraven denk dan aan missie zoals Afghanistan. Na een korte wandeling in het voorste gedeelte van het ereveld gaan we verder. We lopen nu ook weer een klein stukje anders en komen samen met de 30 km. Normaal gesproken kwamen we bij de parkeerplaats van de Loenense waterval bij elkaar maar nu is dat midden in het bos. We komen bij camping De Hertenhorst waar de rust is op 28,2 km. Hier gaan we bij Bertus zitten.

Het gaat weer verder waarbij we de grote weg van vanmorgen weer moeten oversteken. Zoals de laatste jaren vaker is geweest staat ook hier weer een vrouwtje met een lekker snoepje voor de wandelaars klaar. We lopen terug naar waar de 1^ste rust vanmorgen was. Hier zitten verschillende bekenden. O.a. Eva en Erik waarmee we een stuk samen verder gaan. Na wat gezellig gebabbel moet er ook eens een pitstop gemaakt worden. Dus onze wegen scheiden weer. We raken nu aan de praat met 3 dames die ook de 40 km lopen. 1 van hen heeft vorig jaar de 4 daagse van Nijmegen gelopen. Zij vond het hier een stuk zwaarder maar tevens ook veel mooier. Ze was overigens niet zo gecharmeerd van de dronken studenten in Nijmegen en hield meer van de rust die hier wel te vinden is. Aan de finish gekomen treffen we Olfert die ons kan vertellen dat ook Anne en Pietsje (het fries koppel) hier zijn. Nu gaan we nog even lekker zwemmen dat zal goed doen na zo’n warm wandeldagje

Woensdag 14 juli

Wandeldag 2

De 2^de dag staat bekend als langste dag. Standaard is deze wandeldag te lang (40 = 42,9 km) bovendien zal het vandaag ook nog broeierig warm worden en heeft het KNMI een weeralarm afgekondigd! We gaan fris en fruitig op pad en zullen wel zien waar het schip vandaag gaat stranden. We gaan vandaag via de hoofdingang naar buiten maar meteen na de poort gaat het meteen het bos in. We blijven door het bos gaan wat bij natuurpark Berg en Bos hoort. Dit gaat over in kroondomein Het Loo. We hebben bij de 1^ste wagenrust 6,8 km afgelegd. Na een bakkie thee gaat het verder.

 2,5 km verder is de splitsing met de 20 km. Het gaat richting Uddel en over heideveld Uddelsche buurtveld. We bereiken in Uddel de rust op 16,5 km. We zullen hier later weer terug komen. De 3 dames van gisteren zitten hier ook. We gaan de lus op en het lijkt wel bijna of we de laatste zijn. Slechts 10 mensen volgen nu nog de 40 km. We blijven in kroondomein Het Loo. We blijven ook nu voornamelijk in het bos lopen. We langs gemeentebos Nunspeet. We komen bij v.v. Elspeet waar opnieuw een rust is. We hebben nog tijd genoeg dus gaan we hier ook even zitten. Gezien de warmte is het ook niet verkeerd om bij te tanken.

We gaan weer vrolijk op pad maar stuiten al gauw op een routewijziging. We gaan 180 graden de andere kant op dan waar we eigenlijk heen moeten dus het vermoeden is al gauw dat we moeten omlopen. Dit hebben we echter niet meegerekend. Als we bij de rust van eerder terug komen hebben we nog maar een paar minuten om te rusten willen we nog binnen de tijd aan komen. We gaan op weg maar zijn beslist de laatste niet! Door het bos en over grindwegen gaat het verder. Maar voor we op de volgende rust komen lijkt er geen einde aan te komen. Willem is inmiddels ook bij ons komen lopen en heeft ook zoiets van; ik heb het nu wel gehad. Net voor we bij de rust komen worden we nog geholpen met oversteken waarbij meteen gezegd wordt dat we vooral rustig aan moeten doen. Op de rust gekomen gaan we er nog even goed voor zitten. Als we nu door zouden lopen zouden we nog op tijd binnen komen maar ja met dit weer moet je niets overhaasten.

We gaan op pad voor de laatste 6,8 km. Gelukkig blijven we zoveel mogelijk in het bos want het gaat er vandaag wel warmpjes aan toe. Van de 3 dames lopen er nog 2 op de 40 km nummer 3 is de 30 km opgegaan. Ik moet nog een extra pitstop maken dus Theo gaat ons afmelden. Ton mens geeft Theo de startkaarten en zegt; O, nee hé! Ze hebben ook nog gewonnen! En wat blijkt. Ik heb een prijs gewonnen. Wat weten we nog niet omdat we te laat binnen zijn is de stand waar men de prijzen kan afhalen al opgeruimd.

Donderdag 15 juli

Wandeldag 3

Dag 3 staat bekent vanwege halte Assel en Radio Kootwijk. Ook vandaag gaan we via de achterzijde bij de start weg. We vervolgen diverse bospaden die ons door het orderbos voeren. We lopen samen met Anne en Pietsje wat leuke verhalen en stomme praat oplevert. Op het Asselsepad is de rust op 6,3 km.

We gaan weer uitgerust en vrolijk verder. Na ruim een km gaat de 20 km eraf. Frans komt ook net aanlopen voor we het spoor overgaan. Hier hebben ze het nog over de kortste weg naar halte Assel. We leggen dit uit aan Anne en Pietsje die hier voor het eerst lopen. In het bos volgt dan de volgende splitsing en gaat de 30 km eraf waar we Frans uitzwaaien. We hebben nu zo’n 8,4 km afgelegd. Onze volgende rust ligt niet zo veel verder n.l. al op 10,2 km. Het is weer het busje met een tafel en een paar stoelen. Er zijn genoeg stoelen zodat we alle 4 kunnen zitten. Vlak na deze rust is de controle post waar Gerrie staat te knippen. Theo heeft ondertussen een zware last op zijn schouder gekregen. Een vlinder is op zijn schouder geland en lift met hem mee. (volgens mijn vlinderboek is het een tijgerblauwtje) Na wat foto momenten gaat het verder. En de vlinder blijft gewoon zitten. We gaan naar Buurschap Hoog Buurlo waar we over een betonnen fietspad lopen. We komen bij de schaapskudde aan. Door 2 hekjes en weer verder door het bos. Daarna gaan we over de Hoog Buurloseheide. Op een bankje zien we Henri Floor zitten die hier van de omgeving zit te genieten. Hij zit op de Willem Wensinkbank (was een boswachter 1956 tot 1987). Het gaat nu snel naar Radio Kootwijk waar onze volgende rust is. Als we bij de rust aankomen zien we dat het oude “hoofdgebouw” open is. Nieuwsgierig als we zijn lopen we daar eerst naartoe. Verder dan de hal komen we niet omdat er een  kunsttentoonstelling wordt gehouden.

Na de rust gaat het via de achteringang (= nieuw) weer de route op. We gaan over de heide en Theo legt aan Anne en Pietsje uit dat de “zandbak” oftewel de stuifduinen lang niet meer zoveel is als 20 jaar terug. Toen was het op deze dag altijd afzien als je door het zand moest. Voor je het goed en wel door hebt is de zandverstuiving weer verleden tijd. We komen samen met de 30 km en gaan het vakantiepark De Berkenhorst op. Hier bij het restaurant is de volgende rust. Het is er niet zo druk meer wat heerlijk is dan heb je voldoende plek om te zitten. 4,8 km verder is alweer de volgende mogelijkheid om te zitten wat ook een rede kan zijn waarom het hier niet meer zo druk is. De wandelaars verspreiden zich dan wat meer. Als we weer op weg gaan zien we Jaap lopen. Vreemd is dat wel omdat hij 30 km loopt zou hij normaal hier allang weg zijn. Het blijkt dat hij zijn pet was vergeten en omdat hij die voor zijn verjaardag had gekregen vond hij het toch de moeite waard om terug te lopen. Omdat we gezellig lopen te praten en te raden wat ik misschien gewonnen heb gaat het allemaal erg vlug vandaag. Voor we het weten komen we bij halte Assel waar wij dames even een pitstop maken.

Nu volgt een lang fietspad en ik moet zeggen het wordt bijna een traditie dat als we over dit fietspad lopen dat hier schuine praat wordt verteld. En het begint allemaal met de kuiten van Pietsje! Ik zal er niet verder over vertellen want dat is niet geschikt voor publicatie. We komen bij de controle aan waar een typisch streekgerecht op tafel staat. Menig een had het voor iets anders aangezien want het zag er naar uit dat het al 4 keer eerder was gegeten! Het bevatte o.a. karnemelk, worst, rozijnen en nog verschillende andere dingen die ik niet met elkaar zou combineren. Maar ach, als zij het maar lekker vinden toch? We komen nu in een stukje bos te lopen dat ons voert tot in Hoog Soeren. We lopen de hoofdstraat door en gaan voor het einde van de bebouwde kom weer het bos in. Nu is het ook niet ver meer tot de laatste rust op het Asselsepad. Ook al hoeven we nu nog maar 2,8 km tot de finish toch gaan we er lekker bij zitten. We hebben tenslotte voor de hele dag betaald.

Ook deze laatste km lopen we door het bos en worden er weer verhalen opgehaald van een paar jaar geleden. Maar ook wordt er verder gespeculeerd wat ik gewonnen heb. En ja, gezelligheid kent geen tijd. Als het gezellig is gaat de tijd altijd een stuk sneller dus voor we het weten lopen we het voetbalterrein op en maken de laatste meters van vandaag. Eerst even afmelden en dan de prijs ophalen. Ik mag een wandelpad uitzoeken en dat wordt het Willibrorduspad! Een leuke prijs voor de wandelaar.

Vrijdag 16 juli

Wandeldag 4

Vandaag is de dag van Hoenderloo. Traditioneel met muziek op het dorpsplein. We zijn nog voor de starttijd bij de start en zien nu pas wat het startsein is. Er staat op een stoel een grote bellenwekker en als die afgaat mag gestart worden. Het weer voor vandaag beloofd niet veel goeds maar we zien wel of we het droog kunnen houden. Vandaag lopen we samen met Anne, Pietsje en Olfert. Ook nu gaat het via de achteringang het terrein af. We gaan door het orderbos en over de overweg. Vervolgen het bos en komen aan de grote weg uit waar we moeten oversteken. Even een rot stukje omdat we over het fietspad langs de drukke weg lopen. Ook moet je bij de op en afrit van de A1 altijd goed opletten. We lopen nu even samen met Theo Tromp en worden alvast opgewarmd voor de vakantie voor volgend jaar. En zoals altijd als je met een groepje loopt ben je sneller bij de rust in de buurt dan je zelf denkt. We lopen door het bos en herkennen nu pas dat we over een paar 100 m de 1^ste rust hebben.

Na rust gaat het bergop de Bakenberg op. We krijgen nu een lang stuk voor de kiezen want de volgende rust ligt 12 km verder. Omdat Pietsje wel een aparte naam is en het in het Limburgs meerdere betekenissen heeft proberen we haar uit te leggen wat het allemaal is. Zo komt het dat ze wordt vergeleken met een bloedblaar. We lopen het bos verder door. Na verloop van tijd moeten we volgens onze route beschrijving zitbanken tegen komen met diverse teksten. Dit zien wij echter niet maar dat zou natuurlijk ook kunnen komen omdat daar wandelaars op hebben gezeten. Zo zien we ook Jan (motormuis) onderweg uitpuffen op een bankje. Wat later komt hij bij Pietsje en mij lopen, de heren waren al doorgelopen i.v.m. onze pitstop. Het is best een saai stuk om te lopen de hele omgeving lijkt op elkaar. We komen uiteindelijk bij Liederholt (vakantiepark) aan waar de rust is. We zoeken een plaatsje in de schaduw en nemen het ervan.

Na de rust gaat het verder waar we al gauw op de controle stuiten. Het is Gerrie weer die Anne, Theo en mij wat lang aan de praat houdt. Pietsje en Olfert zijn er intussen vandoor. Ik vraag nog aan Anne of zijn vrouw misschien nog gemerkt heeft dat haar man achter is gebleven maar hij dacht van niet. Weer gaat het door het “saaie” bos verder. Voor ons is het dan ook erg bekend. Voor Anne hier in tegen is het leuk omdat hij nog niet eerder de 4 daagse van Apeldoorn heeft gelopen. Het gaat nu snel op Hoenderloo aan maar voor we er zijn moet ik nog even het groen opzoeken. Ze lopen rustig aan verder ik zal ze wel weer bij het dorpshuus treffen. Als ik het dorpsplein van Hoenderloo bereik is de muziek aan het opruimen. Ook dat is elk jaar hetzelfde. Als wij Hoenderloo binnenkomen gelopen horen we meestal nog de laatste tonen spelen en dan pakken ze in. Bij het dorpshuus rusten we ook nu weer even.

Gezamenlijk gaan we weer op pad, kijken hoelang dat nu goed gaat. Even stoppen we om het kerkje te bekijken en dan gaan we verder. We merken dat Anne is achtergebleven maar die komt er al weer gauw aan. Ook Marco en Bert komen weer even bij ons lopen. Onderweg zien we op een boomstam Erik en Eva zitten. Als we nog zo’n 3 km moeten lopen naar de rust wordt de route weer wat mooier. Het gaat bergop en een paadje over heide wordt gevolgd. Dit blijft een mooi stuk en altijd de moeite waard om te fotograferen. Anne verdiend op dit wandelpaadje zijn bijnaam want met zijn grote platvoet gaat hij zo op een muisje staan. Moge hij ruste in vrede want hij bleef net niet in de groeve van zijn schoen steken. Bij de rust gekomen gaan we even lekker zitten. We zijn er dan nog niet maar wij willen Olfert, Pietsje en Anne dan toch al onderscheiden. Ze krijgen van ons het 4 daagse kruis uitgereikt.

We moeten nu nog 4,8 km afleggen met nog wat mooie wandelpaadjes voor de boeg. We gaan langs wat sprengen en komen aan het einde van het smalle paadje bij De Hamermolen. Voor Theo en mij is het wat onwennig maar we zijn vroeger dan andere jaren. Normaal smeren we het de laatste dag uit tot de laatste 15 minuten! Maar het is gezellig en we lopen daarom met de rest verder. Bij het tankstation waar we het bos inlopen krijgen we een sportdrankje aangeboden. Die is elk jaar maar omdat wij anders zo laat zijn krijgen we die meestal niet meer. Nu nog een stukje door het bos en het spoor over en we bereiken de laatste grindweg. Hier worden we begroet door Aartje die Pietsje, Anne, Theo en mij komt inhalen. Olfert is inmiddels doorgelopen omdat Sonja, zijn dochter, bij de ingang op hem staat te wachten. We feliciteren Sonja ook want zij heeft hier de 20 km afgelegd. Eigenlijk wilden we graag nog blijven maar omdat het nog steeds droog is besluiten we toch terug te gaan naar de camping om onze inpak villa in te pakken. Op de camping aangekomen worden we hartelijk begroet door onze overburen die met een bosje bloemen voor ons klaarstaan. Ik dacht meteen aan de reclame; Vriendelijke mensen hoe gaan we er mee om! Dat geeft weer een extra oppeper dat we de overige campinggasten met ons vroege opstaan niet hebben gestoord. Als alles droog, ingepakt en wel in de auto zit maken we nog een praatje met hen en gaan dan met de 1^ste regendruppels op weg naar huis.      

met dank aan Anne en Pietsje voor ingezonden foto's