Zaterdag 1 mei

Wandeldag 2

Bij de start treffen we dezelfde man van gisteren die weer een stukje met ons mee loopt. In de 1^ste straat wordt net een groep militairen uit de wagen gedropt dus die zullen we onderweg ook nog weleens zien. Meteen het 3^de punt op de beschrijving klopt niet, maar een krijtpijltje wijst ons de goede weg. Ook het volgende punt klopt niet want we moeten i.p.v. la, ra. Een vrouw die de 30 km route liep bleek hier geen last van te hebben want dit was op de route van 30 km wel veranderd! Ik ben net aan 2 medewandelaars aan het vertellen wat men aan de start zei over onze routebeschrijving omdat hier 2 streepjes waren opgezet. Hier was, jawel al jaren geleden de situatie gewijzigd en ze wisten niet hoe er nu gepijld was. Een beetje vreemd deze 3 daagse wordt al voor de 41^ste gehouden dan kun je toch wel eens je beschrijving aanpassen, of niet soms? Het valt bijna niet op met al dat gepraat maar we zijn op de route van gisteren beland. We lopen op Westwoud af maar slaan nu ervoor naar links af. Inmiddels lopen we met een groepje van 7 waarvan 1 meneer met kaart. Steeds weer wordt gegrapt dat we bij hem in de buurt blijven lopen dan komen wel goed terug. 2 mensen uit Friesland die wij gisteren bij het parkeren hebben getroffen lopen ook bij het groepje. Zij hadden de alternatieve route gedaan en dat was bijna een fiasco. Ook zegt een man uit Lutjeswinkel; morgen wordt het nog erger. Dat klinkt veelbelovend! Het valt wel op dat we nu nog minder pijlen hebben als gisteren.  We lopen Nibbixwoud (gem. Medemblik) binnen en zien dan geen pijlen meer. Gelukkig klopt hier de beschrijving wel en bovendien hebben we de man met de kaart bij ons dus mocht het fout gaan…. We komen bij de rust aan in Midwoud en hebben dan ongeveer 11 km gelopen.

Het is best gezellig zo dat groepje van 7 en dus besluiten we om samen verder te gaan. Bij de kerk van deze plaats staat een vliegeniers monument. Net voor Oostwoud is de splitsing met de 30 km dat met een krijtpijl wordt aangegeven. We slaan linksaf wat bij ons als rd wordt beschreven. Hierna zien we praktisch geen pijlen meer? We steken een spoorlijntje over waar de stoomtrein tussen Hoorn-Medemblik overheen stoomt. We komen in de plaats Opperdoes (gem. Medemblik) dat me ergens bekend van voorkomt als eentje zegt dat het een aardappelsoort is. We lopen langs de plaats Twisk (gem. Medemblik) maar komen toch langs het stationnetje van die plaat terwijl we eigenlijk in Opperdoes zijn!?! We komen in de nieuweweg waar de buurt een kunsttoer heeft georganiseerd. Div. spreekwoorden waren in het plaatselijk dialect geschreven en uitgebeeld. De volgende straat had weer als thema Karel appel. Hier waren div. schilderijen gemaakt of appels (op flink voormaat) beschilderd. De volgende straat had weer als thema knipkunst. En weer verder waren oude ambachten gecombineerd met kunst. We verlaten dit leuke plaatsje en zetten koers naar Medemblik. Daar zou bij een café de rust zijn maar deze was gesloten (net als voorgaande jaren hoorden wij). Uiteraard is hier genoeg mogelijkheid tot rusten en vleien wij ons neer op een terrasje.

Na rust gaat het door de oude stad langs een monument en haven. We komen bij het Radboud aan en dat is niet een ziekenhuis wat de meeste nu denken maar een mooi kasteel. We volgen de dijk richting gemaal en vinden het jammer dat we over de drukke weg moeten lopen terwijl een paar meter naar links een mooi schelpenpad ligt. We steken de dijk over en gaan langs vakantiepark dat in de plaats De Vlietlanden (gem. Wervershoof) ligt. We lopen om het park heen langs en tussen de golfbanen door. Als we afslaan voor de kromme leek route stuiten we op de militairen. Zij hebben rust onder 2 grote partytenten en worden warm gehouden met dekens en soep. We krijgen nu even een mooi stukje natuur met zelfs wat bomen en struiken. Hierna volgen we weer wat lange wegen tot aan de rust in Hauwert (gem. Medemblik) waar we volgens papier nog 9 km moeten. We hebben nu wel al ruim 33 km afgelegd. De laatste 9 km wordt afgelegd over 10 punten dus je kunt je indenken dat het vrij lange wegen zijn. Natuurlijk is deze omgeving er ook naar.

Langs bollenvelden en de weg vervolgen. Door Zwaagdijk (gem. Wervershoof) en de weg verder vervolgen. We komen weer op de kruising van vanmorgen uit (afslaand voor Westwoud) en zien dat we hier gisteren ook hebben gelopen op de heenweg. We komen op een kruising waar we gisteren ook zijn geweest (nu hoor ik je denken, ja dat zei je al maar ik bedoel) met de terugweg (langs de molen) en toen hadden we niet in de gaten dat we hier al eerder waren geweest. Na een gezellige wandeling en dag met de man met de kaart uit Leeuwarden, het koppel uit Friesland en de man uit Lutjeswinkel met zijn dochter uit Zwaag zit ook deze dag er weer op. Echt weer iets voor mij dat ik wel weet waar ze vandaan komen maar niet 1 keer hun naam heb gehoord!

Zondag 2 mei

Wandeldag 3

Vandaag starten we opnieuw samen met het koppel uit Friesland en de man met de kaart. Na een kort babbeltje horen dat het koppel Anne en Pietsje heten. Over de route kunnen kort zijn, de 1^ste 3 km lopen we contra van gisteren. We komen voor de 3^de keer langs de molen van Oosterblokker en lopen het fietspad op en komen voor de 4^de keer op de kruising met Zwaag en Westwoud. Nu lopen we zelfs de heenweg van gisteren. Volgen dit tot einde en slaan dan van de bekende route af. Dit is slechts voor 1 lange straat waar we weer door Zwaagdijk lopen en als we afslaan komen we opnieuw op de route van gisteren terecht. De 1^ste rust is in Hauwert wat zelfs de laatste rust van gisteren was. Terwijl we rusten komt de man uit Lutjeswinkel (vandaag zonder dochter) ook aangelopen. We waren blijkbaar net weg want hij zag ons lopen toen hij bij de start aankwam. We praten met hem over de routebeschrijving die vandaag bij aankomst werd aangepast omdat een straat was afgesloten. Zoals we gisteren ook al hadden werd een bestaande wijziging niet aangepast. Ik moet zeggen dat als een fietspad wegens werkzaamheden meer dan een jaar is afgesloten je dit al eerder had kunnen wegstrepen en niet als de wandelaars willen starten.

Na rust gaat het links en rechtdoor tot de volgende rust. We komen opnieuw op de route van gisteren terecht en wel in Nibbixwoud. We laten de kerk nu rechts liggen en lopen verder naar Wognum (gem. Medemblik). Het is wel fijn dat we nu hier met een groepje van 6 lopen anders leek er helemaal geen eind aan te komen. Over de pijlen mogen we vandaag tot nu toe niet klagen want we hebben dan geen pijltjes (die toch onduidelijk zijn) maar wel krijtpijlen op de grond. In Wognum bij een café is de rust maar we besluiten om die over te slaan. Even is er verwarring want de krijtpijlen staan beide kanten uit. Theo maakt in deze plaats nog een unieke foto van een pinautomaat, en wel van de DSB bank! We lopen door de weilanden met koetjes maar voor Theo en mij is het de 1^ste keer dat we tussen de koeien lopen op het asfalt! We vervolgen het fietspad en slaan net voor Zuidermeer (gem. Koggenland) af en gaan naar het volgende plaatsje en wel Bobeldijk (gem. Koggenland). Het spoor over en opnieuw een lange weg vervolgen tot in Berkhout (gem. Koggenland) waar de volgende rust is. We zijn er nog niet over uit of we vandaag 30 of 40 km doen omdat de km hier aan de lange kant zijn en wij onze inpakhut nog moeten inpakken. Maar het is eigenlijk heel gezellig met het groepje en Anne zegt; jullie gaan ons toch niet in de steek laten.

We lopen toch maar verder in de hoop dat we nog een mooie route krijgen. We komen een stukje langs de A7 te lopen en dan gaan we eronderdoor. Links van ons ligt een park genaamd De Hulk waar we omheen lopen. Als we op de plaats Hoorn aanlopen wordt de route er echt niet mooier op. We lopen opnieuw over de weg terwijl links een mooi slingerend wandelpad door een park loopt. Ook de man met de kaart deelde mijn mening. We komen bij De Rooie Kip een café waar de rust is en ook de 30 km weer erbij komt.  Ik neem het besluit om na deze rust toch de 30 km route verder te volgen. Terwijl we gezellig met z’n alle zitten op te drogen en op te warmen hoor ik hoe de andere 2 heren heten. De man uit Lutjeswinkel heet Olfert (zijn dochter Sonja) en de man met de kaart Paul. Olfert verteld dat de route nu door het centrum van Hoorn gaat en beslist de moeite waard is dus laten we ons overhalen om mee te  gaan.

En ik moet zeggen ondanks dat we al geruime tijd geen pijlen meer hebben omdat die zijn weg geregend is dit zeer de moeite waard. We schieten weer eens wat foto’s wat we vandaag nog niet veel hadden gedaan. Als we het centrum verlaten komen we op een pad terecht waar we op dit moment vanwege werkzaamheden helemaal niet mogen komen. Het is dus duidelijk dat degene die hier pijlen zet hier niet op inspringt. We vervolgen de route gewoon zoals beschreven en kunnen er goed doorkomen. Als we de rijksweg oversteken en de route vervolgen blijken we een rondje te lopen. Ik had net van te voren nog tegen Paul gezegd dat de straat er misschien dubbel opstond. We komen totaal niet meer uit de routebeschrijving want de halve wijk hete hetzelfde. Terwijl we aan het overleggen zijn ziet Theo 2 wandelaars lopen en gaan we die richting op. We komen met meer geluk dan wijsheid weer op de route uit. Als we de straat waar de start is voorbij moeten lopen nemen we afscheidt van het groepje. Wij gaan na vandaag zo’n 36 km te hebben afgelegd terug naar de finish. Als we met hen verder waren gegaan waren we waarschijnlijk opnieuw op de route van dag 1 of 2 uitgekomen. En eigenlijk hebben we het hier wel gezien.    

Ons eindoordeel over deze 3 daagse;

*Routes, gezien de omgeving redelijk maar kan mooier.

*Beschrijving, waardeloos er wordt vanuit gegaan dat je bekent bent in de omgeving. Bovendien wordt hij niet aangepast aan de huidige tijd en sommige straten worden niet vermeld.

*pijlen, 1^ste en 2^de dag zeer beperkt 3^de dag goed tot het begon te regenen

*leden van de club, zeer vriendelijk.

*verzorging, goed maar chaotisch georganiseerd maar wel voldoende en wandelvriendelijke prijzen.

*Of wij hem nog eens zullen lopen? liever niet als wel

 

Woensdag 5 mei Verscholen dorp wandeltocht Vierhouten   Voor sommige onder ons is het vandaag een feestdag maar andere hebben een dagje vrij moeten nemen ondanks dat de 5 jaar nu om zijn. 1 keer in de 5 jaar vrij hebben is onzinnig (en zeker als je alleen maar vrij krijgt als het in je cao staat). Heel Nederland is 65 jaar geleden bevrijdt en niet alleen de zorg en ambtenaren! Bovendien is Bevrijdingsdag een dag om nooit te vergeten en pleit ik dan ook voor iedereen een vrije dag. Maar ook vind ik dat op een dag zoals vandaag alle winkels dicht moeten zijn zodat zoveel mogelijk mensen ook van deze “vrijheid” (nationale feestdag) kunnen genieten. De wandeling van vandaag wordt dan ook maar 1 keer in de 5 jaar georganiseerd.   Bij aankomst staan Anne en Pietsje voor de deur. We begroeten verschillende mensen o.a. Jaap, Glenn maar ook Rob en Aartje. Met de laatste 2 gaan we samen van start. Al gauw verlaten we de plaats en gaan het bos in. We zijn nog niet lang op pad of we komen al langs een monument. Bij dit monument waren verse bloemen gelegd. We blijven door het bos lopen van Veluwe Nunspeet. Als de 7,5 en 10 km ons hebben verlaten gaan we landgoed Vierhoutense heide in en ook verder door het bos. Als de 15 en 20 km ons hebben verlaten krijgen we een stukje zandverstuiving die we moeten oversteken. Door het bos gaat het verder, verlaten het landgoed en passeren een vennetje. Als de splitsing nadert met de 30 km zien we een vrouwtje lopen van de W.S die normaal de soep en koffiepost bemand. Dus roep ik al; thee met suiker en koffie met alles. Als antwoord krijg ik dan dat ze nu even buiten werking is. Bij de splitsing nemen we afscheidt van Rob en Aartje die 30 km lopen. We volgen weer diverse bospaden en komen langs een camping te lopen. Bij deze camping staat een camper langs de weg wat onze rust blijkt te zijn. Hier zitten Anne en Pietsje weer waar we bij gaan zitten. De koffie is op dus Theo gaat voor thee maar ook deze is even niet voor handen. Peter komt erbij en met nog wat wandelaars die we al vaker hebben gezien wordt het een gezellige boel. Toch moeten ook wij verder.   We steken een grindweg over en gaan weer verder het bos in. We passeren een paar vennetjes en aan de rododendrons te zien die hier staan lopen we opnieuw over een (voormalig?) landgoed. Menig rododendron had al aardig jaartje achter de rug. Helaas zijn wij of wat te vroeg of de zon wat te laat want ze bloeiden maar slechts hier en daar. Over de route mogen we echt niet klagen. Hij is mooi, goed gepijld en anders had je nog een zeer uitgebreide routebeschrijving. We slingeren heen en weer soms over een smal pad dan weer eens een breed zandpad. Bij de 1ste rust hadden we ongeveer 11 km afgelegd en onze volgende rust zal ook weer ongeveer 11 km verder zijn. Toch wordt het opeens een stuk drukker op de route. De kortere afstanden komen erbij zelfs de 7,5 km! We komen bij de volgende rustpunt aan samen met Peter. Ook Anne en Pietsje zitten weer hier. Theo gaat opnieuw een poging doen om koffie te halen maar gezien de drukte is die alweer op. Peter die eventjes na Theo gaat heeft wel een kopje kunnen bemachtigen omdat de 1ste rust hier net is toegevoegd. We zijn nu bij de gedenksteen van het onderduikerskamp. Bij het informatiepaneel blijven vele even staan om over het dorp te lezen. Van 23 april 1943 tot november 1944 verbleven hier onderduikers in de dichte Veluwse bossen. Half in de bodem gemaakte, gecamoufleerde, hutten dienden als schuilplaats. We gaan in de buurt van de gedenksteen op een bankje zitten. Het valt ons op dat ook veel fietsers hier komen. We gaan er half en half vanuit dat zij meedoen met een fietstocht.   Na rust komen we langs een paar van die verscholen hutten. Om binnen te komen moet men bukken. Binnenin kan zelfs ik nauwelijks staan! Na diverse foto’s gaat het verder. Langs de gedenksteen waar o.a. de namen opstaan van de oprichters, tante Cor en opa Bakker. We vervolgen de route en worden ingehaald door Isis, Erik en Rinda. Ongemerkt gaat het tempo wat omhoog. Bij het heideveld Hendrik Mouwenveld slaan de 7,5 km en 10/15 km af en gaan terug naar de finish. We gaan eerst nog een stukje langs de heide maar lopen dan toch weer het bos in. We krijgen weer een splitsing met de 30 km. We vragen ons wel af of er nog een rust komt want dat kunnen we op de beschrijving niet terug vinden. Over een wildrooster en een asfaltweg wordt bereikt. We steken over en hebben hier een waterpost, wat overigens de straat van de start was. Dat is wel wat minder dat je ruim 18 km geen rust meer hebt. Als het warm was geweest was het erg geweest.   We gaan een stukje over een boerenerf en dan de heide op. We draaien heen en weer en als we langs een nagemaakte grafheuvel komen gaat het bergop. Op de heuvel gekomen hebben we een mooi overzicht over de route. We zullen nog even wat over de heide heen en weer gaan slingeren. Als we het fietspad opdraaien komt er bijna een einde aan deze wandeldag. We verlaten de natuur en lopen de straat af tot aan het dorpshuis waar de finish is. Bij het afstempelen wordt er gezegd; O, daar heb je haar ook weer. Deze mensen blijken ook altijd bij de 4 daagse van Apeldoorn mee te helpen. We babbelen wat na en beginnen dan aan de lange terugreis.     Vrijdag 7 mei op zaterdag 8 mei 25ste Kennedy mars Hilversum   Bij de start krijgen we een mapje met informatie en een bonnenboekje. Deze bonnen zijn voorzien van telefoonnummers van de rustposten en marsleider. De bedoeling is dat bij elke rust een bonnetje wordt afgegeven zo kunnen ze zien af je gepasseerd  bent.   Om 22u is de start maar even voor 22u gaan we naar buiten omdat de marsleider een toespraak wilt houden. 2 wandelaars die vandaag van de partij zijn lopen maar liefst voor de 25ste keer mee. Zij krijgen een jasje met hun naam en de naam van de wandeling aangeboden. Bewapend met een duidelijke routebeschrijving gaan we aan deze 80 km beginnen. We vertrekken en lopen een stukje samen met Roel en Anita die vandaag hier ook voor het eerst lopen. Eerst gaat het wat door de bebouwing van Hilversum. We lopen langs het mediapark en volgen het fietspad Hilversum uit. We lopen Bussum in, langs de oude nieuwe watertoren. We lopen nu samen met Carola. Gezellig babbelend gaat het naar Naarden. Het is voor ons nu niet geheel onbekend omdat we in dit gebied ook met W.S. ’78 zijn geweest. Na een dikke 11 km bereiken we Naarden-vesting. Ook hier zijn we met wandelingen eerder geweest maar nooit in het donker. Als we bijna bij de 1ste rust zijn staat op de grond “bijna koffie” alleen bij deze rust is helemaal geen koffie te krijgen. Onder een carport is de wagenrust gemaakt en iemand schijnt met een zaklamp bij. Klinkt primitief maar alles was prima verzorgt. Na een paar heerlijke bakkies thee en wat lekkers erbij gaan we weer op pad.   De kop is eraf, we lopen Naarden uit en gaan richting Naarderbos. We lopen door ‘t gooi over fietspaden. We gaan onder de A6 door en vervolgen onze weg naar Muiderberg. We lopen nu een stuk samen met Ger (zonder hennie), Glenn en Loek. Glenn is goed bekend in de omgeving wat leuke details oplevert in de nacht. We lopen op kasteel Muiderslot af maar helaas is ligt hij te ver weg om goed te kunnen fotograferen. We hebben Muiden bereikt en op een pleintje bij het muizenfort (een museum) is de volgende wagenrust. Terwijl we hier weer van de goede verzorging zitten te genieten komen er een paar jongeren op de fiets aan. Erg leuk is het als ze heel beleeft aan een man vragen of ze iets mogen vragen en de wandelaar in kwestie NEE zegt. Iedereen schiet in de lach terwijl de jongen stug beleeft door vraagt waarom wij daar samen scholen. Als vertelt wordt dat we 80 km wandelen vragen ze waarom dat is en als ze daarop het antwoord krijgen voor de lol weten ze niet wat ze moeten.       We gaan weer op pad voor nog zo’n kleine 60 km. We lopen Muiden uit langs de Muidertrekvaart en de A1. Als we naar het water kijken zien we iets wat we nooit eerder hebben gezien. Een groep ganzen met wel zeker 50 kuikens tussen zich in zwommen van de kant af net toen wij langs liepen. Een mooi gezicht dat je overdag zeker niet vaak ziet. We volgen verschillende fietspaden richting Diemen. Als we Diemen binnen komen gelopen stuiten we op tramrails. We hoeven niet bang te zijn want ze rijden nu niet. We komen bij de rust in een verenigingsgebouw in Diemen. Hier krijgen we voor het eerst de tas. We hebben nu bijna 34 km gelopen.   Van deze rust uit gaat het richting Driemond. We tippen zelfs even Amsterdam aan. Voor we daar aankomen moeten we een paar lange wegen trotseren. Ook deze lange wegen zijn voor ons niet geheel onbekend want ook hier zijn we eens eerder geweest. We komen bij het Amsterdam-Rijnkanaal. Dit volgen we tot de rust bij een boerderij. Na rust volgen het Amsterdam-Rijnkanaal bijna 5 km lang om dan over het kanaal te gaan. Aan de andere kant een stukje terug en dan verder naar rivier de Vecht. We zijn in Vreeland aangekomen, gaan over een ophaalbrug en vervolgen onze weg en gaan later de fietstunnel onderdoor. We bereiken Loenen a/d Vecht, lopen langs de molen en komen bij de volgende binnenrust aan. De service laat hier te wensen over. Theo staat een tijdje aan de bar maar wordt niet geholpen. We pakken wat uit onze tas die we hier weer hebben gekregen en gaan dan maar verder.   We komen ook nu weer in bekend gebied uit. We volgen een voetpad langs de Vecht en komen in Nieuwersluis uit. We gaan over de ophaalbrug en gaan langs de oude kazerne. We kennen hier de omgeving want vorig jaar hebben we hier nog op een camping gestaan die we later ook nog passeren. We komen Breukelen in waar de route weer onbekender wordt. We lopen het gehucht Scheendijk in, en over fietspaden gaat het verder. We bereiken weer een wagenrust in een boerenschuur. De dames van de rust waren zeer vrijgevig. Zij hadden zin in iets warms wat niet zo gek was want zij waren ook de hele nacht al in touw. Dus hadden zij kippenvleugeltjes laten halen en ook de wandelaars mochten hier in meedelen. Jammie was erg lekker! Terwijl ik aan het knabbelen ben belt Rinus hoe het gaat en hoever we zijn. We hebben nu 65 km afgelegd dus het einde is al bijna in zicht.   De route vervolgt over wat verharde wegen. Het gaat naar Tienhoven, waar we langs de molen gaan. We vervolgen de kanaaldijk een paar km tot bij de volgende boerderij waar de laatste rust was. We hebben nu nog 6 km te gaan. We krijgen nu nog wat fietspaden te verwerken. We komen over bekend terrein omdat we hier met de 4 daagse van ’t gooi ook waren geweest. We gaan een stukje over de heide en dan begint het te regenen. Weliswaar niet veel maar toch een klein buitje. Al met al hebben we toch maar geboft vandaag en vannacht gezien wat ze eerder gemeld hadden. Samen met 2 andere wandelaars bereiken we de finish. Glenn, Ger en Loek komen vlak na ons ook binnengewandeld. We drinken even wat en praten even na en maken ons dan op om richting Haarlem te gaan.       Zondag 9 mei Molen en merenwandeltocht Krommenie   Vanuit Haarlem gezien is Krommenie een kattensprong. We lopen vandaag samen met Rinus de 25 km. Bij aankomst worden wij verwelkomd door iemand van de club die ons kent van de w W.S. Ook Glenn en Bertus zien we hier. We doen een bakkie en gaan dan op pad. Eerst gaat het wat door de bebouwde kom waarna het al gauw richting het water gaat. We volgen het water over wat schelpenpaadjes. We passeren de molen en volgen de markervaart waarna we over een ophaalbruggetje gaan. Vlak bij de scouting werden we in de boot genomen. De wandelaars werden met een soort sloepboot overgezet naar de andere zijde. We lopen een stuk langs de provincialenweg en komen in De Woude. We worden met een pondje overgezet. Eigenlijk is het de bedoeling dat je eerst de ronde over het eiland loopt en dan bij de rust aangaat. Alleen wij zijn eigenwijs en gaan een stukje contra naar de rust dat 200m verderop ligt. We pauzeren en gaan dan aan de ronde over het eiland beginnen.   We volgen een grindweg tot aan de camping. Over de camping en dan een grasdijk op. We hebben zicht op de Stierop en het Alkmaardermeer. We volgen de grasdijk zo’n 5 km en draaien dan naar de rust. Nu lopen we voorbij want 2,5 km verder is de rust van de wandelclub zelf. We worden weer met het pontje overgezet en moeten weer een stukje de provincialenweg volgen. We lopen het plaatsje Starnmeer in waar bij een boerderij met de naam “ouders wens” de rust was. We praten wat met mede wandelaars en horen nog van een man hoe het hem vergaan is in oorlogstijd.   Na rust vervolgen we het pad over het erf en komen weer op de asfaltweg aan het water uit. Even kunnen we onze route niet vervolgen om dat de brug open staat. NEE, dit is geen smoesje de ophaalbrug stond net open. We lopen een stukje langs de provincialenweg om dan via een tunneltje naar de andere kant te komen. We zijn aangekomen in West Knollendam waar we een appel krijgen aangeboden. We komen weer langs het water te lopen nu is het de Nauernaschevaart. Ik zie dat we nu aan de andere zijde van het water lopen van vanmorgen. Over de brug en Krommenie weer in. We crossen nog wat door de bebouwing en komen dan aan de finish aan.   Drentse wandel 4 dagen Odoorn   Donderdag 13 mei Wandeldag 1    Voor de 3de keer starten wij bij deze 4 daagse. Het is wel al 17 jaar geleden dat we hier voor het laatst waren. Het enige wat we van toen nog kunnen herinneren is dat de route over brede zand en bospaden ging en dat we variabele prijzen op de rusten hadden. Vol goede moed vertrekken we voor de 40 km. Vrij snel nadat we zijn vertrokken stuiten we al op de 4 daagse fotograaf. We gaan onder de N34 door en vervolgen de weg. Het kanaal word veelvuldig gevolgd. We gaan de plaats Kibbelveen in. Bij de Kibbelkoele een recreatieplas is de 1ste rust waar een cateraar met zijn wagen staat. We herkennen de wagen als de gek die ons niet zo lang geleden voorbij gescheurd kwam. We hebben nu 8 km afgelegd en aangezien ze de rust nog aan het opzetten zijn lopen we verder. We gaan het bos uit en komen langs een N-weg te lopen. Die voert ons naar Noord-Sleen. Hier zit langs de kant een meisje met koffie en thee met een koekje. Men mag een vrije gave doen. We gaan er zitten want jonge ondernemers moet je opgang helpen. We verlaten de plaats en lopen naar Sleen de volgende plaats met de caférust op zo’n 12 km.   Langs de molen uit 1914 gaat het verder. Wat door de bebouwing en Sleen uit. Weer komen we langs een kanaal te lopen. Zandpaden worden ingewisseld voor bospaden en dan komen we in het plaatsje Diphoorn uit. Halverwege dit rondje doen we een bankje aan om een bammetje te pakken want het gaat al tegen 12u aan! We lopen verder en kunnen de heenweg een flink stuk terug kijken. We komen via wat klinkerwegen weer in Sleen terecht waar we bij het café van eerder weer de rust is.   Naar ons idee doen we er vandaag wel lang over maar dat zal wel aan ons liggen. Het gaat over het gras bij de brandweerkazerne het bos in. Dit is niet van lange duur. Over een lange asfaltweg parallel (50m links van ons) aan de heenweg. We lopen opnieuw Noord-Sleen in. Langs de molen en de weg vervolgen. Vlak voor de rust staan 2 jonge meisjes met koffie en thee e.d. dus ook nu gaan we het jonge ondernemerschap steunen. Na een lekker bakkie en een babbeltje met moeders die de kids hielp gaat het verder.   We gaan terug naar het gebied van de Kibbelkoele. Maar voor we daar komen moeten we eerst onder de N-weg door. We gaan het bos in en lopen op weg naar de plaats ’T Haantje waar opnieuw een caférust is. Hier is de samenkomst met de 20 km en ook de 10 km kwam bij deze rust. Alleen die laatste zwaaide vanaf hier de andere kant op. We volgen weer het kanaal en komen op de heen route terecht. We lopen nu een flink stuk dubbel wat minder is. Zandpaden, bospaden noem maar op maar de km zijn toch echt wat lang gerekt. En dit terwijl in het routeboekje extra werd vermeld dat een GPS cursus was gevolgd en de afstanden op de rusten kloppend waren gemaakt. We komen bij een kanaal uit en volgen de weg erlangs tot aan de laatste rust. Bij dit dorpshuis in Odoornerveen is het een gezellige boel. We zijn hier op 36,6 km dus die 3,4 km lopen we nog wel even door. Als we aan de andere zijde van het kanaal lopen en zo’n 500m van de rust af zijn staat er een paddenstoel met Odoorn 4,7 km! Zouden we dan een binnenweg krijgen? Lijkt me sterk want als ik de routebeschrijving lees lijkt het erop dat we alleen rechtdoor gaan. We laten ons verrassen want of we willen of niet we zullen toch moeten lopen om aan de finish te komen. We lopen uiteindelijk zo goed als recht toe recht aan maar bereiken een uur na vertrek bij de laatste rust de finish. In de tent treffen we een paar bekenden, met Willem maken we een praatje want hij heeft de 80 km gelopen. Hij verteld dat hij in de nacht over 7 km ruim 2 uur heeft gelopen en ook het laatste stuk klopte volgens hem voor geen meter maar dat idee hadden wij ook al. Ook treffen we bekenden die we hier niet verwacht hadden. Jan met Louis en Rita staan gezellig een drankje te drinken met Helma. Bij het verlaten treffen we ook nog Olfert die morgen ook zal gaan lopen.   Vrijdag 14 mei  Wandeldag 2   Vol goede moed vertrekken  in afwachting hoelang de route vandaag zal zijn. Via een andere aanlooproute komen we bij het zelfde viaduct waar we gisteren op de terugweg ook onderdoor zijn gegaan. Aan de andere kant van het viaduct gaat de route anders dan gisteren. Door het bos vervolgen wij de route over brede zandpaden. Af en toe zit er een smaller pad bij maar die zijn op 1 hand te tellen. Na 5,8 km komen we bij uitkijktoren poolshoogte waar de rust is. We zien hier de fruitman van Apeldoorn. We lopen nog niet naar de rust toe maar beklimmen eerst de uitkijktoren. Deze toren ligt op een heuvel en is 20 meter hoog. Vroeger op dit punt stond een brandtoren maar toen het te gevaarlijk werd om die nog te beklimmen is deze toeristische toren neer gezet. We beklimmen de 90 tredes van de uitkijktoren. Boven gekomen hebben we een mooi uitzicht al is het niet al te helder. Onder gekomen maken we een babbel met de fruitman maar gaan dan weer verder.     We lopen nog een beetje door het bos en gaan dan de heide op. We crossen wat heen en weer om dan het gebied te verlaten. We lopen richting de bebouwde kom van Schoonoord. We slaan af en komen weer in een bosje terecht. Bij een mooi beschut bankje bij een vennetje lassen we een rust in. Als we even wat beter hadden gekeken hadden we gezien dat zo’n 100m verder de rust was. We lopen door een hekwerk en bereiken de rust dat in het restaurant van het openluchtmuseum Ellert en Brammert is. Vlak na deze rust is de splitsing met de 30 km. We lopen een stukje door het bos en dan eruit om het kanaal over te steken. Weer het bos in en dan een route wijziging die achter op de startkaart is gedrukt. We zijn een uur later bij de volgende rust in Wezuperbrug. Eigenlijk hadden we hier 10 km over moeten doen maar dit werd te lang of het komt omdat we gisteren ruim 46 km hebben gelopen! De rust is bij bungalow park Kuierpadtien waar we in 1992 geslapen hebben met deze 4 daagse! Uiteraard is in de jaren veel veranderd en herkennen we de ingang niet eens. Als we binnen ons stempeltje gaan halen zien we het binnenzwembad dat totaal niet veranderd was.   We vervolgen de route over het bungalowpark en lopen het winkeltje even binnen om wat lekkers te halen. Na het shoppen vertrekken we met onze lekkere trek op zoek naar een geschikt bankje. We verlaten het park en gaan het bos in. Omdat het hier toeristisch is aangelegd verwachte we om elke hoek wel een bankje aan te treffen. We treffen wel Olfert die uit een bosje komt gelopen maar geen bankje. Gezellig babbelend gaat het verder door het bos soms over fietspaden, soms fietspaden kruisend. Bij de Kielse kei zien we een kei leuk bankje en gaan daar na 3 km zeulen zitten. Olfert stapt rustig aan verder hem zien we later misschien nog eens. Terwijl we daar zitten te peuzelen komen de wandelaars voorbij gedruppeld. Zo ook Evert een voor ons bekende Belg. Hij kon ons vertellen dat de route van gisteren erg lang was. Hij liep de 80 km die ruim 88 km bleek te zijn geweest. Vandaag had hij gehoord dat de 40 km maar 32 km zou worden. Nou we wachten het maar af. Ook al zitten we kei lekker op het kei leuke bankje toch moeten de k Kielse kei gaan verlaten.   We gaan verder door het bos, steken nog een drukke weg over en gaan dan het bos in van boswachterij Schoonloo in. We komen het bos uit en lopen langs een boerencamping waar het wel heel druk was. De caravans stonden zelfs in de voortuin van de boer! Het duurt naar ons idee wel lang voor we bij de rust zijn maar als we dan nog door een groensingel lopen lijkt de rust toch eindelijk in zicht te komen. We zijn aangeland in Eesergroen dat we na de stempelpost weer snel verlaten. In de verte zien we de uitkijktoren van vanmorgen weer staan. Via wat lange omwegen komen we in het bos terecht en lopen richting de toren. We passeren een bordje met oorlogsmonument. Hiervoor moest je wel een smal paadje oplopen, om bij het monument te komen. Dit monument staat hier om aan te geven dat ook na de bevrijding slachtoffers vielen. De 3 keien verwijzen naar de 3 jongetjes (2 broertjes 9 en 14 jaar oud en hun vriendje ook 14 jaar oud) die hier zijn omgekomen omdat ze met achtergebleven munitie hadden gespeeld. We komen weer bij poolshoogte uit waar wat verwarring ontstaat i.v.m. routewijziging. Gelukkig is hier goed gepijld en komen we goed uit. We lopen een stuk op met een Brabants gezin en Evert. Bij de finish aangekomen verteld de man van het gezin dat zijn GPS ruim 42 km aangeeft. Je moet bedenken dit is met 2 keer een inkorting!   Zaterdag 15 mei Wandeldag 3   Vandaag lopen we eerst richting het centrum van Odoorn om dan via parken “achterom” het veld in te draaien. We gaan het bos in, volgen dit en, steken de weg Exloo – Odoorn over om bij het zwembad van Exloo te komen waar de 1ste rust is. Na de rust gaan we een heideveld op waar zelfs hier en daar jeneverbessen staan. Opnieuw wordt de weg Exloo – Odoorn gekruist om dan aan de andere kant door het bos verder te gaan. Ik had op de routebeschrijving gelezen dat we langs een vliegtuigmonument zouden komen maar in werkelijkheid bleek dat dit stukje eruit was gehaald. Weer de weg oversteken en Exloo binnen lopen. Eerst lopen we wat om de plaats heen maar dan gaat het naar het centrum waar bij een restaurant de rust is. Hier hebben ze blijkbaar nog nooit gehoord van wandelvriendelijke prijzen. Een kopje koffie 2 euro maar wat dacht je van een soep in plastic soepbekertje voor maar slechts 3 euro! Wij lopen verder en gaan wat verder op een bankje zitten om van ons eigen bakkie te genieten.   Aan de rand van de bebouwing gaat de 20 km eraf. Wat door het bos heen en wat slingerend heen en weer. We moeten nu een verzetsmonument passeren maar we kunnen hem niet ontdekken. De hunebedden zijn echter groot genoeg en die zien we dan ook niet over het hoofd. De hunebedden die we nu passeren zijn voorzien van informatie bordjes waar we even de tijd voor nemen we hebben tenslotte vakantie. Door het bos gaat het verder. Het valt ons wel op dat we vandaag wat meer smallere wandelpaadjes hebben en dat bevalt ons wel. Als we aan de praat komen met een paar wandelaars die ook de 80 km hebben gelopen horen we dat we bij stempelpost 2 al 1,5 km meer hadden gehad dan in de beschrijving stond. Dat beloofd toch weer wat! We komen op een rood/geel gemarkeerd wandelpad uit dit blijkt het Drenthepad te zijn. Net na de splitsing met de 30 km komt Evert bij ons lopen. We lopen het bos uit en volgen wat lange klinkerwegen. Ik zet nog even wat nostalgie (oude a.n.w.b. paddenstoel) op de foto en dan lopen we de plaats Buinen binnen. Vlak voor de rust begint de organisatie een tafel met stoeltjes neer te zetten. Vreemd is het wel maar als we bij de rust aankomen horen we wat er aan de hand is. De organisatie is boos opgestapt bij de rust omdat de wandelaars werden weggejaagd omdat ze hun boterhammen nuttigden bij de koffie. Het hotel waar de rust was had dit wel zo met de organisatie afgesproken. Evert vraagt aan ons waar de volgende café ligt maar dat is niet handig om aan ons te vragen omdat wij dit ook niet weten. We lopen de plaatselijke supermarkt binnen voor wat lekkers bij de boterham. Ook vandaag gaan we op zoek naar een mooi plaatsje om dit te kunnen veroveren. We lopen om Buinen te struinen en verlaten de bewoonde wereld. We komen bij het kanaal uit en gaan langs een sluisje en over de brug het kanaal over. Als Olfert erbij komt lopen zeggen we al; lopen we weer met een slaatje terwijl jij eraan komt. Bij een picknickbank langs het kanaal gaan we zitten. Olfert maakt ook van de gelegenheid gebruik om een bammetje te eten.   Gezamenlijk zetten we onze wandeling voort. Langs het kanaal en later er weer overheen. Hierbij komen we langs de plaats Borger. We zijn op weg naar het land van Bartje wat hier in de omgeving een begrip is. In onze ogen is het een vakantie park dat herinneringen oproept. Nee, we hebben hier niet al eens vakantie gehouden maar toen we de laatste keer bij deze 4 daagse waren liepen alle 40 km lopers verkeerd. Ik hoor je alweer denken hoe kun je zoiets nu van zolang geleden onthouden. Nou bij deze 4 daagse volg je geen pijlen maar paaltjes met gekleurde bandjes. De kleur van je startkaart (mits je 4 dagen loopt) is de kleur die je moet volgen. In ons geval is dat de blauwe kleur (in het verleden was de 40 km rood). Toentertijd zagen ze het laatste paaltje als eerste en zijn de wandelaars contra de route op gegaan. Tegen de tijd dat de organisatie daar achter was waren de meeste van de 40 km al vertrokken. Het leuke was dat zo halverwege de wandelaars je tegemoet kwamen gelopen. En dat was ter hoogte van het land van Bartje. Dit vakantiepark is ook zo veranderd sinds wij er zijn geweest maar is zeer leuk ingericht.   We gaan verder langs de golfbaan en opnieuw een fietspad op. We duiken weer het bos in. Voor een camping slaan we af en blijven heen we weer slingeren tot de 20 km er weer bij komt. We volgen de bewegwijzering naar de uitkijktoren van poolshoogte. We gaan onder de N34 door en opnieuw het bos in. We lopen vrij gericht op de uitkijktoren af. Bij poolshoogte is de laatste rust van vandaag. Olfert neemt een bekertje koffie dat maar liefst 1,80 kost en bovendien nog lauw en oud is ook! Was hij op het terras gaan zitten dan had hij voor 2 euro wel een vers bakkie gehad. Ik neem even op het terras plaats bij Louis, Rita en Jan. Zij liepen vandaag 20 km omdat de 30 km gisteren zolang was geweest dat het voor Rita te veel was geweest. Ze is sinds kort weer aan de grotere afstanden begonnen en doet het rustig aan (heel verstandig gezondheid gaat voor!). Na een gezellige babbel wenkt Theo en Olfert dat we verder gaan. Volgens route moeten we nog een dikke 3 km maar dat geloven wij niet echt. We komen met een boogje op dezelfde route van gisteren terecht en gaan dan over dezelfde route terug richting finish. We hadden gisteren gezien dat er naar een hunebed werd verwezen aan de andere kant van de weg en dus gaan we vandaag een kijkje nemen omdat we nu weten wat we nog moeten lopen. Olfert hangt samen met ons de toerist uit en steekt ook mee over. Gezamenlijk lopen we hierna Odoorn binnen en bereiken we op tijd de finish. Het Brabants gezin komt vlak na ons aan en kan ons melden dat de route vandaag 41,6 km was.   Zondag 16 mei Wandeldag 4     Alweer de laatste dag wat gaan je vrije dagen toch snel. We lopen weg via de route van de 1ste dag maar blijven het betonfietspad langer volgen. We draaien wat en kruisen de route van de 1ste dag waar de fotograaf stond. We lopen na een tijdje de plaats Klijndijk binnen en hebben de rust bij camping de fruithof. We zijn benieuwd of we hier nog wat herkennen want hier hebben we ook al eens gekampeerd. Uiteraard is hier veel veranderd maar dat is eigenlijk niet meer als normaal na 17 jaar! We lopen verder over de camping en via de achteruitgang het bos in. De 20 km gaat eraf en wij volgen een fietspad door het bos. Een groepje voor ons zien een smaller pad niet maar daar moesten we nu juist in dus even een gilletje om ze de goede weg op te leiden. We volgen wat bospaden en komen dan weer langs een hunebed. We bereiken een klinkerweg en zien dat we uit het gebied van boswachterij Emmen zijn gekomen waar ook het Drenthepad doorheen loopt. Hier kruisen we de route van de 40 km lus wat extra met pijlen was aangegeven. We lopen verder door het bos en gaan dan richting de plaats Weerdinge. De 40 km maakt hier een lus van ongeveer 10 km. Wij echter lopen vandaag 30 km. Als we die hebben volbracht zijn we met al die extra km van de afgelopen dagen toch aan onze 160 km over 4 dagen gekomen.   We lopen verder en gaan naar een paar lange veldwegen weer het bos in. Voor ons zien we van links naar rechts wandelaars voorbij komen wat de samenkomst van de 20 km betekent. Zo druk als we het nu zien hebben we het al die dagen bij elkaar nog niet gezien! We gaan langs de route op een bankje zitten en laten de stoet aan ons voorbij trekken. Wat ons opvalt dat er verdacht veel 40 km lopers vandaag 30 km lopen. Als het wat rustiger wordt gaan we verder. We komen langs de Valther tweeling wat 2 hunebedden zijn. Ook leken deze groter dan de andere hunebedden die we deze wandeling gezien hebben. We volgen zandpaden en komen dan richting de plaats Valthe. Bij het dorpshuis was het een drukte van jewelste. Hier was de volgende stempelpost en werd er door een blaaskapel muziek de wereld ingestuurd. In dit dorp was de afgelopen dagen wat te doen geweest want overal was versierd. In de straat van het dorpshuis was alles in het thema van bob de bouwer. Een straat verder had het thema met vuurtorens en strand. Weer wat verder was van alles versierd met brood. En hier liepen de wandelaars zo rond te kijken tot iemand riep dat we verkeerd gingen. We lopen Valthe uit volgen wat veldwegen en gaan dan het bos weer in. We lopen het bos weer in en komen nog langs een onderduikhol. Hier lezen we het infobord en gaan het gereconstrueerde onderduikerhol bekijken. Ook staat er een maquette over hoe het destijds uit heeft gezien. Na dit zeer interessante oponthoud gaan we verder. We komen weer bij de achterkant van de camping uit waar nu de laatste rust is.    We steken nu de weg Klijndijk - Odoorn om door een groensingel verder te gaan. We komen bijna op de kruising van vanmorgen terecht maar slaan daar net voor af,  dit om weer de weg Klijndijk - Odoorn over te steken. We zijn Klijndijk nog niet uit. We volgen het fietspad tot in Odoorn en draaien dan achter de plaats door. We gaan richting het centrum waar de jaarlijkse markt de nodige mensen trekt. We kunnen helaas door de drukte de paaltjes niet volgen en nemen de alternatieve route terug naar de finish. Het leuke hieraan was wel dat ondanks we verkeerd gingen we wel op de route liepen waar de muziekboxen stonden. Het was erg druk op het 4 daagse terrein. Louis, Rita en Jan waren net voor ons de tent in gelopen. We melden af maken nog een babbeltje en gaan dan naar onze camping om de inpakhut in te pakken. Deze 4 daagse zit erop. Het was best een leuke 4 daagse al vonden we wel dat ze veel gebruik maakte van fietspaden en zeer afhankelijk waren van horeca rusten.        23e int. 3 daagse Breda   Wandeldag 1 Zaterdag 22 mei    Zoals elk jaar zijn we ook dit jaar weer in Breda bij de pinkster 3 daagse. Om 9u is de start en net rond die tijd komen we bij het prinsentuin college, waar de start is aan. Het duurt echter even voor we binnen zijn. Als eerste lopen we Frans van Duuren in de armen. Daarna maken Marion en Hans Visser het ons onmogelijk om ons aan te melden. 2 meter voor de deur treffen we dan nog Ger van Hooydonk, die we alleen met deze 3 daagse altijd zien. We melden ons aan begroeten wat bekenden en gaan dan van start maar ver komen we niet want we komen weer een bekende tegen. Jan komt nu ook naar buiten en met zijn 3tjes lopen we de route op. Eerst gaat het door de wijk Princenhage, met zijn bierreclame museum. Het gaat richting woonboulevard en autosnelwegen. We zijn hier aardig bekend na de vele jaren dat we hier al lopen dus weten wat er komen gaat. Onder de viaducten door en op naar het Liesbos. Frans Staal is inmiddels ook bij ons komen lopen. Na ongeveer 4 km gelopen te hebben gaan we het Liesbos in. Hier struinen we ongeveer 2 km doorheen om dan bij de 1ste rust aan te komen. Hier zitten de Bourgondische wandelaars samen met onze militairen Erik en Eva (uit zweden!) aan een Jupiler.   Na rust is ons groepie verder uitgebreid want opa Theo heeft zich toegevoegd. We gaan het bos weer even in en gaan later het bos uit en het spoor over. We krijgen de splitsing met de 15 km en gaan wat opener gebied in. Frans vond dat het veel op zeeland deed lijken. En hier heeft hij ook wel gelijk in. Er komen ons wandelaars tegemoet die waarschijnlijk de 15 km liepen en hier dus helemaal verkeerd zaten. Na wat lange wegen bereiken we de volgende rust bij de molen net even buiten Etten-Leur. Opa Theo, Jan en Frans gaan op het terras zitten maar wij gaan verder. Het is zo een mooi weer dus zoeken we een leuk bankje op. We lopen een lange weg af, gaan naar rechts en dan via een mooie (Haagse) dijk terug richting molen. Halverwege zien we een mooi picknickstel waar we plaats nemen bij een paar dames. Wat later komt ook Jan er weer bij. We volgen de dijk verder tussen de bomen door en bereiken de verharde weg weer. Even oversteken en een smal graspad op. Een mooi stukje kwetsbaar natuur. In dit gebied zijn we wel al eerder geweest maar ook nog niet zo vaak. We komen na een bosje weer samen met de 15 km. Bij een wandelpad richting een boerderij was er iets gewijzigd. Normaal gesproken liep je altijd over het boerenerf maar nu zijn hier hekwerken aangebracht en een fietspad erom heen gemaakt. We bereiken weer de 1ste rust van vanmorgen wat nu de laatste rust van vandaag is. Ook hier gaan we uitgebreid zitten want we hebben tijd genoeg. Mits we maar op tijd terug zijn om nog even te gaan shoppen.   Na rust gaat het weer het Liesbos in. We crossen hier wat langs de rand tot in het gehucht Vaareind waar we weer het buitengebied opzoeken. Voor we de beruchte 6 viaducten (autosnelwegen, hoge snelheidstrein) onderdoor gaan wijken we nog van de route af. We gaan met Jan  de uitkijktoren op. Volgens Jan zijn het 80 tredes. Bovengekomen hebben we niet het mooiste uitzicht omdat je achter je tegen boomtoppen aankijkt en voor je de autosnelwegen en het industriegebied hebt liggen. Het gaat onder de viaducten door en het industriegebied in. Hierna volgt een park waar ik nog bloempjes pluk voor in de vaas die voor onze tent staat. In de vlinderwijk besluit Jan om even te kijken of zijn nicht thuis is maar, die was toch op vakantie? We komen langs het Poolse ereveld en bereiken dan toch weer samen met Jan (die van de andere kant erbij kwam want zijn nicht was niet thuis) de finish. We melden ons af en gaan dan toch meteen weg want we moeten nog even gaan shoppen en het is inmiddels later dan gedacht.     Wandeldag 2 Zondag 23 mei    Aan de start loop ik eerst de Gondeliertjes voorbij en herken ze later pas nadat mijn naam is gevallen. Vandaag gaan we samen met Jan op pad. Na een paar straten gelopen te hebben heeft Frans zich toegevoegd. Het gaat richting het ziekenhuis waar we het park in lopen langs de Weerijs. Weer wat straten en dan na een dikke 3 km gaan we het Mastbos in. We slingeren wat door het bos tot we de verharde weg weer bereiken. We gaan over de autosnelweg en lopen het gehucht Overa in. Dit wordt gevolgd door de plaats Effen waar op 8 km de 1ste rust is.   Een paar straten na de rust is de splitsing met de 20 km. We volgen wat lange wegen. Het duurt nu wat langer voor we weer in het bos komen. We zien bij iemand in de tuin een grenspaal staan die naar ons idee niet hier thuis hoort. Het gaat verder over een smal fietspad maar we blijven in opener gebied lopen. Het is heel gezellig om met Jan te lopen want buiten dat Theo en hij oude koeien uit de sloot lopen te trekken hoor je ook nog eens over nieuwe wandelingen en uitdagingen. Jan die dit jaar naar Slesvig Viborg gaat hoort van ons dan weer wat tips. We komen bij de rust van Corrie waar we 14,9 km hebben gelopen en we om 12.30u pas weglopen. Je moet natuurlijk niet vergeten dat we hier pas om 9u starten.   Na rust gaat het eerst even over wat verharde wegen en dan duiken we de Krabbebossen in. Jarenlang heeft Theo gevraagd waarom het Krabbebossen heet. Hij komt zelf met de conclusie dat het wel eens met de muggen te maken kan hebben. Tja, met deze 3 daagse worden we meestal veel gestoken en dan moet je dus krabbe! Even het bos uit en weer in tot bij de volgende rust bij het Koetshuis in Zundert. We zijn vrij laat want deze rust is maar tot 13.30u open. Jan vond het water te aantrekkelijk en neemt even een duik terwijl wij met Frans op het terras zitten. Net na 14u komen de Belgen van het Bourgondisch clubje aan zetten. De dames volgen wat later.   We gaan verder door een stukje van het bos van weleer maar verlaten dat al gauw om weer het opener gebied op te zoeken. Jan begint flink te kleuren want het zonnetje schijnt volop. Ongemerkt komen we dichter bij de volgende rust, langs een aardbeiboer bereiken we de asfalt weg waar bij de rust een stempeltje wordt gehaald en meteen verder wordt gelopen. We krijgen nu stukjes contra route voor de kiezen. Voor we bij het Krabbebos aankomen gaan we op een bankje zitten. Het is net zo’n ruilhandel. De één heeft dit en de ander heeft dat maar het is allemaal om op te eten. Net als we willen gaan komen de Bourgondische Belgen eraan. We gaan het bos in waar wat later de 20 km afstand erbij komt. We bereiken de volgende rust op 31 km waar al flink opgeruimd wordt want de tijd is eigenlijk al verstreken.   We lopen een beetje door de plaats Effen en om nog maar eens een foto te maken schiet ik er 1 van de kerk. Ik zie dat de deur openstaat dus even aanwippen. We zien niet veel van de kerk zelf omdat je alleen tot het Maria altaar, dat in een hoekje bij de ingang was gecreëerd, kon komen. We gaan verder langs de parallelweg en onder de viaducten door. Als vanouds draaien we een voetpad op en komen er al gauw achter dat dit niet goed is. In het verleden kwamen we altijd hier en zelfs vorig jaar nog, maar het braakliggend terrein wat ooit de autosnelweg was, is nu een weiland geworden. Er was een sloot voor gegraven en prikkeldraad gespannen. Toch hadden we geen zin om helemaal terug te lopen. Dus onder het prikkeldraad door en aan de andere kant erover heen. We gaan door een stukje bos en komen via het erf van een boerderij op de verharde weg. We gaan nu weer een strookje bos in over een smal wandelpad. We zijn nu weer in het Mastbos aangeland. Bij een slagboom zien we 2 Gondeliers die op Anneke wachten. We lopen samen met hun verder gezellig babbelend. We gaan langs het water en door een natuurgebiedje met biefstukjes (runderen). Het gaat nu opnieuw richting het ziekenhuis om weer het park in te gaan. Jan en Theo halen herinneringen op aan de 1ste slaapplaats(van deze 3 daagse), die we nu passeren. De laatste kilometers gaan sneller dan gedacht en we bereiken ruim op tijd de finish. Hier zit kale Jan met Haagse Henkie. Theo wilt meteen terug naar de tent want hij vind toch dat er geen sfeer in de school hangt. Een beetje heeft hij wel gelijk een muziekje op de achtergrond of een terrasje buiten was geen overbodige luxe.          Wandeldag 3 Maandag 24 mei   Alweer de laatste wandeldag van deze 3 daagse. We starten weer samen met Jan en lopen eerst richting het “winkelhart” van de wijk Princenhage. Het gaat een stukje door een park en dan moet de grote weg overgestoken worden. Opnieuw gaan we onder meerdere viaducten door maar nu niet bij de rijsbergseweg zoals gisteren maar bij het gehucht Rith. Onder het plaatsnaambordje is een monumentje van een jongeman die hier is omgekomen. We vervolgen deze weg een flinke tijd en draaien dan af een zandpad op. We komen na 5,5 km bij de 1ste rust aan. Hier zit opa Theo al terwijl hij toch nog aan de start zat toen wij vertrokken. Eerst dacht ik dat hij via de kortste weg hierheen was gekomen. hij vertelde echter dat hij een lift had gehad en vanaf hier zijn wandeling ging beginnen. Jan gaat er stilaan vandoor omdat ook hij vandaag zijn tent moet afbreken en dit wilt doen voor het eventueel begint te regenen.   Wij gaan verder want ook Theo is een beetje nerveus wat het weer aangaat. Ons staat vorig jaar dan ook nog vers in het geheugen. 1 wolk en 1 buitje was voldoende om bij het afbreken onze tent nat te maken. We moeten nu ongeveer 10 km afleggen tot de volgende rust. 3 km na de rust is de splitsing met de 15 km waar ik nog een vrouwtje op wijs. Zij was zo om zich heen aan het kijken dat ze de hele splitsing niet had gezien. We zijn in het gehucht Vuchtschoot aangekomen. We gaan het bos in en komen bij de Vloeiweide en het monument aldaar. Het zijn de fundamenten van een boswachtershuisje. We zijn hier al meerdere malen geweest toch staan we er even stil en neem ik er weer een foto van. We lopen iets anders dan we gewend zijn maar bekend blijft het toch. Dat kan natuurlijk niet anders als je al zo vaak hier hebt gewandeld. Zo’n 700m voor de rust zien we een mooi bankje langs de route heerlijk in de schaduw. We weten uit ervaring dat je bij Camping Liesbos (waar de rust is) niet echt buiten kunt zitten vanwege de rommelmarkt die daar vandaag wordt gehouden. Als we op de route kijken weten we wat ons nog te wachten staat. We gaan nog het Liesbos in.   Theo heeft geen zin om met dit weer een trui te breien in het Liesbos dus besluiten we een eigen route te maken. Na al die jaren hebben we het Liesbos ook wel een beetje gehad. We lopen de rust voorbij en volgen de weg tot we wandelaars tegemoet zien komen en we weer op de route zijn aangekomen. Als we wilden kon het zelfs nog korter maar dan zouden we een mooier stukje missen. Op een zandpad komt de 15 km er weer bij en gaat het terug naar de 1ste rust. Een paar fietsers maken de opmerking dat ze nu de clou snappen. Het blijkt dat deze mensen bij ons op de camping stonden en nu snapten waar we de hele dag uithingen. Ondanks we nu toch veel eerder bij de rust zijn dan gepland is Theo nog er onrustig wat betreft het weer. We drinken wat en gaan weer gauw verder.   We hebben nu nog 5 km te gaan en komen weer bij de plaats Effen. We volgen de parallelweg tot aan de viaducten maar gaan hier niet onderdoor. We slaan af naar links en gaan meteen weer links een zandpad in. Een stukje verder belanden we opnieuw op dezelfde verharde weg. We lopen weer tot het gehucht Rith en gaan daar wel onder de viaducten door. Bij het stoplicht steken we de drukke weg over en lopen opnieuw iets anders dan we gewend zijn. In een oude/nieuwe woonwijk lopen we weer iets anders en gaan hier over een bruggetje waar we met deze 3 daagse nooit eerder over zijn geweest! Dan is de route weer als vanouds. 8e straat links alsmaar rechtdoor en 2x rechts naar de finish. Theo praat nog kort met Cees van de organisatie en dan gaan we ons flexibele villa afbreken. Sommige denken nu; villa? Ja, onze inpakhut is voor meerdaagse wandelingen aan de kleine kant dus hebben we een uitbreiding gevonden in een flexibele villa.         67e Ronde van Zuid Limburg   Zaterdag 29 mei 1e wandeldag   Vandaag, op zaterdag is voor het eerst de start om 8u. Bij aanmelding vonden we het niet echt druk. Natuurlijk is er meer te wandelen dan de rvzl zoals ook nu bv de 4 daagse van Diever of 2 daagse in Diekirch, Luxemburg waar altijd veel Nederlanders naar toe gaan. Vandaag zal de route anders zijn dan andere jaren vanwege pinkpop die dit jaar een week na de Pinksteren wordt gehouden. In de vooraankondiging was vermeld dat we over Duits grondgebied zouden gaan maar ook dat gaat vandaag niet gebeuren. We zijn dan ook benieuwd waar de route ons vandaag heen voert.   Om 8u gaan we in de meute van start iets wat we normaal niet doen. Zoals altijd gaat het eerst door een stukje van Heerlen heen. Samen met Rinus en Rita lopen we langs het station, het politiebureau en gaan we naar het park. Hier is de route anders want we lopen nu niet eens langs het hertenkamp. Ik haal wat jeugdherinneringen op want hier heb ik als kind nog gespeeld en het is dus al een tijdje terug dat ik hier ben geweest. Rita die lange tijd niet heeft gewandeld loopt zonder ook maar 1 keer te rusten bergop het park weer uit. Ze mag trots op zichzelf zijn want de laatste jaren kon ze dit echt niet zonder stokken. We zijn in schaesbergerveld aangekomen en gaan onder de parkstadring door. Naar Kapellerbos en omhoog door dit bos. We lopen vlak langs de kapel af waar op het moment een mis wordt gehouden. Als we het bos verlaten komen we bij Hendriks-schoenmode waar traditioneel koffie thee of wat fris wordt aangeboden. Hier maken we uiteraard gebruik van. Geduldig wacht ik tot het theewater gekookt heeft in tegenstelling tot de vrouw naast mij die zelf bijna kookte omdat het haar te lang duurde. Ik heb de tijd want wij moeten nog nieuwe schoenen kopen. Theo is er langzaam aan toe en die van mij vallen van ellende al uit elkaar. Het is onze vaste schoenenzaak dus we zijn snel klaar. Rinus is al verder gelopen met Rita en we treffen ze later onderweg wel weer. We houden onze nieuwe schoenen meteen aan, doen nog een bakkie want we hebben tijd genoeg. Tilly, Jaap, Renate en Josje komen er ook bij en met hun gaan we dan ook weer op pad.   Nu is de route redelijk bekend maar toch zitten er oude stukken in waar we al meerdere jaren niet meer zijn geweest. De wagenrust is 3 km verder waar we Theo Gijzen zien zitten en wij verder lopen. We volgen een tijdje een groene route en belanden bij de 2de wagenrust. Nee we lopen niet zo vlug maar hier komen we later op de dag. Ze zijn nog maar net begonnen met opbouwen. Theo geeft zijn “oude” schoenen af aan Thea. We gaan de heide op waar we aan de praat raken met een koppel dat we al eens eerder hebben gezien. We hobbelen wat heen en weer en als het wat meer bergop gaat raken we het koppel kwijt (Hollanders dat beetje vals plat). We komen bij een tunneltje waar wandelaars ons tegemoet komen. Over het golfterrein naar de rust waar we opnieuw doorlopen. We gaan weer onder het tunneltje door waar we Ger en Jan tegen het lijf lopen. Iets verder ook Theo Gijzen. We ploffen op een mooi bankje neer zodat we wandelaars kunnen kijken.   Als we na onze rust verder gaan komen we bij een vochtig stukje route. Tussen de bomen is het enigszins te doen. Al was het voor mij niet echt gemakkelijk. Dat krijg je als je loopt te bellen (met Rinus) en ook nog de sandalen aan je tasje hebt hangen waarmee je dan klem komt te zitten. Het gaat richting koffiepoel waar vroeger ook wel vaker de wagenrust is geweest. We gaan verder de heide op en treffen opnieuw in de bergetappe het koppel van eerder op deze dag. Zij blijken uit Utrecht te komen dus ze hadden al een beetje kunnen oefenen op de Utrechtse heuvelrug. Bij het restaurant van het bezoekerscentrum kan normaal gerust worden maar vanwege een bruiloft werden de wandelaars weggestuurd. We gaan verder door het bos en over zandpaden. We komen dan na 3,5 km bij de wagenrust aan waar het gezellig druk is.   Na de rust gaat het door het bos omlaag. Na het verlaten van het bos langs de zandafgraving. Wat ons eigenlijk verbaasde was wel dat hier nog steeds een boerderij ligt dat inmiddels al bijna helemaal is omgeven door de zandafgraving. We lopen Heerlen weer binnen en opnieuw kan ik jeugdherinneringen ophalen. Opnieuw moeten we de parkstadring over wat we nu via een nieuwe fietsbrug doen. Door het park van Meezenbroek gaat het verder terug naar het centrum van Heerlen. We bereiken nu snel de finish.   Zondag 30 mei 2de wandeldag   Vandaag is er niet zo mooi weer voorspeld en lopen we weer op onze “oude”  schoenen, anders worden de nieuwe vies. Kort lopen we door de wijk en al gauw gaat het over de gemeente grens. Het is ons wat te druk op de route dus gaan we even aan de kant zitten. Als Helma en Jan aankomen lopen sluiten we ons bij hen aan. Onder A79 door en een veldweg in. We lopen naar Ubachsberg waar we het centrum doorkruisen en de plaats weer verlaten. In het gehucht Mingersborg (wat bij Ubachsberg hoort) is een rustmogelijkheid. Hier tegenover staat een kapel en een kruis. Terwijl we foto’s maken lopen Helma en Jan verder. Door Trintelen waarna we weer een veldweg opgaan. Trapjes af naar Eys waar we kort doorheen lopen. Bergop over het spoor van het miljoenenlijntje. We komen nu bergaf Wahlwiller binnen gewandeld. Hier is de 1ste wagenrust op 11,6 km waar we Jan en Helma weer treffen. Vlak voor we willen gaan begint het te druppelen. Ach we hebben toch al 1 vierde deel droog gelopen.   De rijksweg Maastricht – Vaals steken we over en bergop door een holle weg. Over veldwegen gaat het verder tot bij de appelpost. Op dit punt draait de 65+ afstand (30 km) af. Zoals altijd zijn degene die hier afdraaien alles behalve 65 jaar! Buiten dat er ook mensen zijn die lichamelijke problemen hebben en daarom hier af gaan lopen er ook een paar die gewoon nu al genoeg hebben van de regen. Toch missen de 30 km lopers nu een hele mooie route. Eigenlijk vinden we de zondag altijd de mooiste van deze 3 daagse. We gaan door een weiland en volgen de loop van de Geul. Uiteraard komen we langs de grote parkeerplaats met de vaste ijsman waar we even aangaan. We nemen allemaal een ijs(je) en peuzelen die op aan de zijkant onder een overkapping. Halverwege het ijs zegt Helma nog; net eet ik mij stuk vlaai niet op omdat het me teveel is en nu ben ik aan zo’n flinke bak begonnen! Na een gezellige zit met heerlijk ijs gaan we verder.   Weer door het weiland en langs de Volmolen van Epen. Dan een stukje asfaltweg en weer naar de weilanden. Hier gaat het via een holle weg omhoog. Bijna boven door een poortje en naar een parkeerplaats. We zijn nu bij De Rozenhof aangekomen waar de rust is en we zo’n 20 km hebben afgelegd. Omdat we redelijk lang bij de ijsman hebben gezeten lopen we samen met Helma door. Ook nu begint het weer te regenen maar omdat we het bos inlopen valt het allemaal wel mee. Je zult het misschien niet geloven maar ondanks ik op sandalen loop heb ik nog geen natte voeten. Maar voor hoelang dit nog is dat is nog maar een kwestie van tijd. Als we uit het bos komen regent het bijna niet meer. We lopen richting Vijlen maar gaan bij een huis een veldweg op. Hier houdt ik mijn voeten niet meer droog want ik zak aardig weg in de modder. Aan het einde is een sandalen wasstraat waar ik de modder uit mijn sokken kan spoelen. We beginnen wat trek te krijgen en nemen afscheidt van Helma en nemen plaats in een bushalte. Laten we toch net geluk hebben want er komt me toch een plensbui omlaag gevallen!   Na onze rust gaan we verder en komen na een tijdje bij de bouillonpost in Nyswiller. Hier zien we nog een handje vol wandelaars want echt druk is het nu niet meer. Als we weglopen komt Frans aan, die een lange café stop heeft gehouden. We vervolgen de route en komen uiteindelijk weer door Eys heen. Helaas ligt Eys in een gat en onze verzorgingspost boven in het gehucht Bosschenhuizen. Als we het weiland ingaan blijft Frans (die ons is bij gelopen) onder aan het hek staan, hij is wat moe van het “rusten” dus hij volgt wat later. We moeten nu nog 6 km en hebben nog ruim 1 uur en 45 min. te gaan dus dat moet toch lukken.   De plaats uit en verschillende kleuren routes volgen. We moeten richting de kalkovens van de Putberg. Dit is altijd een mooi stukje van de route behalve bij slecht weer zoals nu. Het wandelpad langs de Putberg is nu al wat beter dan vroeger omdat er toen prikkeldraad aan 2 kanten stond en je dus geen uitwijk mogelijkheden had. Toch blijft het stukje door het bos flink oppassen geblazen. Hier is het pad (als het regent of heeft geregend) glad en glibberig en bovendien barst het van de boomwortels. Als we het bos verlaten hebben bereiken we de bewoonde wereld van Heerlen weer. Door het park waar we een klein stukje anders lopen wat heel slim was gedaan omdat je dan bij de stoplichten uitkomt. Normaal was dit een hekelpunt omdat je aan het eindpunt/beginpunt van de A79 komt en die moet oversteken. Ger komt op het laatste stuk bij ons lopen en samen bereiken we om 1 minuut voor 18u (dus op tijd!) de finish waar gezellig wordt nagekeuveld.   Maandag 31 mei 3de wandeldag   Vandaag staat Valkenburg op het programma en was in het verleden weleens de twijfel of deze dag mooier was dan de zondag tegenwoordig absoluut niet. Het is de minst mooie dag geworden van deze 3 daagse en dat is ook duidelijk te merken aan de deelnemers op deze dag. De charme van het wegbrengen is weg en ook de route is niet spectaculair. Eerst gaat het richting kasteel Terworm waar we ingehaald worden door Harry Reijnen jr die dit jaar voor de 40ste loopt. Net als vorig jaar gaat het over de autoweg heen naar kasteel Cortenbach. Door Voerendaal waar we op een bankje neerploffen. We vinden de wagenrust wat ver zitten (9,5 km) en hebben nu zin in iets lekkers. Even binnen wippen en met wat bakkersgoed en een bakkie weer naar buiten. Een paar volgende ons voorbeeld die kregen ook lekkere trek bij het zien van ons gebak. Als het koppel van zaterdag aan komt lopen sluiten we ons weer even bij hun aan. Traditie getrouw snijden we af bij de vijver. Door een wijk van Voerendaal en dan weer dan misselijke stuk langs de drukke Valkenburgerweg. We gaan richting Ransdaal maar komen er niet want via het veld draaien we af komen we in Termaar uit. Hier lopen we nog een stukje door een wijk waar ik zie hoe een vogel tegen raam klapt. We komen dan bij de wagenrust op 9,5 km waar Rinus met een deel van zijn harem zit. Ja laat deze man toch gisteren een heel harem hebben gekweekt!   We lopen een stukje terug samen met motormuis Jan en gaan de trapjes op en het park in. Het gaat nu richting Schin op Geul waar we over het perron bij het station en langs de kerk lopen. We volgen het pad langs de Geul waar we vorig jaar moesten omlopen vanwege werkzaamheden. Bij de controle en  de 3 beeldjes slaan we af. Langs kasteel Sjaloen daarna de verkeersweg over en door het weiland omhoog en het bos in. Rinus wilde voor Theo boven zijn maar Theo neemt nog even een sprintje. Toch mag Rinus trots op zichzelf zijn want een paar jaar geleden had hij de grootste moeite met deze heuvel en nu heeft hij hem in 1 keer gelopen! Een beetje door het bos en via een vlakke weg Valkenburg in. Bij de Berkelpoort is opnieuw een controle (zoveel zie je zelfs bij de 4 daagse in Nijmegen niet) waarna wij verder gaan. We gaan even Valkenburg “in” en lopen hierbij een collega tegen het lijf. Stomme vraag; ben je vandaag vrij? Tuurlijk anders zag je me hier toch niet lopen! Een paar meter verder de volgende collega en na zo’n 5 min. opnieuw een collega. Niet te filmen jaren loop ik al de rvzl en in al die jaren geen collega gezien en nu al 3! Het moet niet gekker worden! Omdat we door het centrum zijn gelopen en van de route zijn afgeweken komen we van de andere kant bij kasteel Oost weer bij de route terecht. Hier gaan we op een bankje zitten (hetzelfde bankje als vorig jaar) om de wandelaars te zien komen. Samen met Jaap, Tilly, Renate en Josje gaan we verder. We gaan nu trapjes op omhoog. Boven gekomen gaan we het spoor over en verder omhoog, langs de blootgelegde mergelgrotten de Dölkensberg genoemd. We gaan naar het gehucht Walem dat vlak voor Klimmen ligt. In Klimmen gekomen draaien we af een veldweg achter de huizen door. We komen bij de voetbalclub waar de wagenrust staat.   Na deze rust gaat het achter langs een paar volkstuintjes. En wat schept mijn verbazing? Staat er een vrijwilliger van mijn werk in een tuintje! Dat is dan al nummer 4 vandaag, hoezo een vrije dag dan kun je het werk vergeten! Als we weer in het gehucht Craubeek komen gaan we langs de kapel en lopen door naar het gehucht Barier. Onder de snelweg door en de asfalt volgen. Dit is het mindere stuk wat ze echt anders kunnen. Rechtdoor en langs de golfclub. Hierna komen we bij de asfaltweg en lopen dan het fietspad weer tot in Terworm. Nu gaan we alsmaar rechtdoor op de finish af. We melden ons af en gaan dan nog gezellig bij elkaar zitten. Als we de tent worden uitgeveegd scheiden onze wegen maar niet van Rinus want die blijft nog een nachtje.