Zaterdag 3 april

Kennedymars

Sittard

 

Zoals elk jaar op paaszaterdag wordt de kennedymars gehouden. Voor de start kun je de startkaart al laten knippen en in het startvak plaatsnemen. Dit doen wij niet omdat we dat veel te druk vinden en bovendien is het van bovenaf beter om foto’s te maken om een indruk te geven hoeveel mensen gezamenlijk starten.

 

Om 5.15u gaan we van start voor deze 80 km. Meteen na de start is al de routewijziging en het zal ons benieuwen waar die ons heen gaat voeren. Leuk is hij echter niet want normaal ging het altijd door het centrum van Sittard en over de markt heen waar toch altijd wat mensen langs de kant stonden. We lopen een paar km als Bertus en Sandra bij ons komen lopen. We zijn nu echter niet ver van de start weg omdat we er met een boog omheen hebben gelopen. We lopen wat door het industrie gebied waar we de terugweg van straks kunnen aanraken en lopen dan zelfs een donkere straat in. We lopen Sittard uit en komen na een fietspad weer in de bebouwing. Wij hebben al gauw in de gaten dat dit Millen (Duitsland) is. We volgen de weg een paar 100m en lopen dan over een bruggetje heen waar we de grens weer over gaan. We volgen een fietspad richting Susteren. Tot onze verbazing komen we weer op de oude route van jaren geleden terecht. Opnieuw kunnen we de terugweg bijna aanraken want net voor de spoorwegovergang gaan we rechtsaf. We treffen Richard (er is hoop) die hoopt goed hersteld te zijn van een tekenbeet en deze 80 km succesvol hoopt te halen. We bedenken net dat we vroeger met de route over Camping Hommelheide liepen maar dat dit nu een bungalowpark is geworden. En aangezien we een paar weken geleden hier met de wandeling van W.V. Echt niet meer welkom waren is het voor ons een verrassing dat we nu dwars over het bungalow park gaan. We volgen nu een paar lange wegen en komen dan bij Camping Böhmerwald waar de 1ste controle en verzorgingspunt is. Hier doen we een bakkie zoals gewoonlijk. We hebben ruim 17 km gelopen dus mag het ook wel.

 

Als we verder gaan krijgen we van een wandelaar een chocolade paaseitje aangeboden. Tja, zei hij; mijn vrouw zei, hier heb je wat voor onderweg te snoepen. Ik zei nog tegen haar bedankt weet je niets beter dan 1 kilo paaseitjes. Het was duidelijk dat hij van het gewicht af wilde want iedereen die maar een eitje nam was hij dankbaar. Het gaat door naar Mariahoop, waar elk jaar een blaaskapel de wandelaars aanmoedigt. Bij het 2de cafeetje in Mariahoop zit zoals altijd Theo Gijzen. Bij de toilet is het me te druk dus lopen we verder, ik zoek wel een struikje op.

We lopen over het fietspad langs de Nederlands Duitse weg. We komen bij de fotograaf, en voor het eerst in lange tijd staan we weer eens met z’n tweetjes op de foto. Het gaat het richting Posterholt, de 2de controle en verzorgingspunt. Wij lopen iets verder door naar Reutje op zo’n 30 km. Hier treffen we Richard en zijn wandelmaat weer. Na rust gaat het verder richting Montfort. In de plaats zelf zien we een klein winkeltje waar we even ingaan. We hebben wat leuke paas dingetjes gezien (en gekocht). We zien net bij het verlaten van het winkeltje dat Richard voorbij komt. Net voor Camping De Reigershorst waar de rust is op 38 km komen we bij hem lopen. We besluiten om door te lopen en doen dat samen met Richard alleen begint het nu helaas te regenen. Het spoor over en de A73 naar Brachterbeek wat Maasbracht is. Nu gaat het snel richting Thorn. Voor we de brug overgaan van de maas krijgen we een sportdrankje en iets verder van de scouting een bouillon. Het gaat over de brug richting Wessem. Door dit plaatsje vinden we altijd zo lang trekken. Buiten de plaats gekomen gaat het naar Thorn waar we 20 min later aankomen. Hier krijgen we na de verzorgingspost opnieuw een routewijziging maar dat komt doordat ze aan de weg aan het werken zijn. We komen via een steegje op de route uit en moeten even een stukje teruglopen naar het café waar we normaal gaan zitten. De uitbaters vonden het niet fijn dat de route dit jaar niet langs hun café kwam want buiten de vaste mensen kwam hier niemand vandaag. Er zit nu 51 km in de benen en voor vele is dit ook het eindpunt.

 

Hier in Thorn worden de wandelaars ook wat verwend met bouillon en wafels. Vlak na Thorn krijgen we de grens met België en gaan we op weg naar Maaseik. Maar eerst kom je nog door de plaatsjes Kessenich, Geistingen en Aldeneik. Als we Kessenich net uitgaan zien we een meisje die bijna wordt gedragen door haar moeder. Een busje van de organisatie komt aanrijden en draait het raampje open. En nu denk jij; ach meisje moet ik je meenemen. Tenminste dat had ik verwacht. Maar nee hij zei; Kom op het gaat nog hartstikke goed met je! Wij schoten daar toch wel van in de lach. In Geistingen ga ik nog even het café in voor een pitstop en dan lopen we rustig aan verder. In Maaseik aangekomen wissel ik mijn schoenen voor sandalen want ze zitten niet lekker waarschijnlijk omdat de lijm wat loslaat. Richard komt voorbij en ook Sandra en Bertus. We gaan de maas over dat tevens de grens vormt met Nederland. We lopen samen met Sandra en Bertus verder. Via het fietspad bereiken we Susteren. Het gaat nog naar Dieteren waar de laatste controle knip wordt gegeven. Hier rusten we nog even kort, tenminste dat was de bedoeling. Theo gaat in het gemeenschapshuis 2 thee halen en ziet dat de theekopjes niet worden gepakt. Hij vraagt erna waarom de theekopjes niet worden gebruikt voor de thee en krijgt als antwoord dat ze vandaag alleen kant en klaar thee hebben en koffiekopjes gebruiken. Goh zegt Theo dan laat maar (want op de tafels stonden wel degelijk theekopjes). Een vrouwtje wat na Theo thee besteld krijgt wel een theekopje en geen kant en klaar thee maar gekookt water met een theezakje! Dus je begrijpt wel we draaien ons om en gaan verder.

 

Een dikke km verder gaan we zitten bij café Alois waar we wel vriendelijk geholpen worden en een lekker kopje thee kunnen leute. Net voor we het café verlaten komen Richard en Theo Tromp voorbij. We lopen een beetje bij en lopen een stukje met hen verder. Susteren uit, dan nog een lang stuk langs het spoor waar het rode kruis elk jaar voor verlichting zorgt. Dit jaar maken wij daar dankbaar gebruik van. Ook hier is een kleine routewijziging omdat aan het spoor gewerkt wordt. We moeten dwars door een container. Vanaf het fietspad loop je zo Nieuwstadt in. Hier is het altijd weer een feest om door het centrum te lopen. Veel publiek een orkestje over de weg en veel gezelligheid. Ook hangt hier een bord met nog 5,5 km alleen klopt dat niet. Het is nu nog 6,4 km! We verlaten Nieuwstadt roepen een paar wandelaars terug die een pijl hebben gemist om eindelijk weer richting Sittard te gaan. Nog  4 km te gaan en je wandelt Sittard binnen. Nog door de laatste wijk (Hoogveld) waar je ook weer warm wordt onthaalt, dit jaar door een paar presentatoren met verlichting op en om zich heen. Om 22u bereiken we dan de finish waar we ons afmelden, boekje stempelen en de foto gaan bekijken. 

 

 

Maandag 5 april

7e “nuwelant-mars”

Nuland

 

Vandaag, paasmaandag, is er weer voldoende te wandelen maar onze keuze is op Nuland gevallen. Niet alleen omdat we een speldje in onze landkaart erbij kunnen prikken maar ook omdat we eens wat nieuws willen zien en we op de terugweg bij Theo Gijzen gaan eten. We hebben niet zo’n haast i.v.m. het eten later op de dag dus we komen net na starttijd aan. We schrijven ons in en gaan van start. Ger die ook mee is heeft toch besloten om rustig aan de 30 km mee te lopen. Eigenlijk wilde hij de 20 km doen vanwege zijn ontstoken teen. Bij de start is meteen al een splitsing. We lopen al gauw Nuland uit en even later weer in. We draaien langs de rand van Nuland en verlaten de plaats opnieuw. Ook dit is echter niet van lange duur want via een oud kerkpaadje lopen we Nuland weer in. Langs de kerk en opnieuw het buitengebied in en nu verlaten we de plaats nogmaals. We gaan het bos in en het valt ons op dat ze alle mogelijkheden die ze hier bezitten ook echt benutten. We komen aan de rand van het bos bij de rust. Onder een overkapping bij de boer kun je met dit weer heerlijk zitten en mocht het gaan regenen dan zit je nog droog ook. Op tafel stonden kommetjes met chocolade paaseitjes.

 

Na de rust steken we de grote weg over en krijgen een splitsing met 1ste en 2de keer. We gaan de autosnelweg A59 over en gaan opnieuw het bos in. We slingeren wat over fietspaden heen en weer en passeren een wandelpaadje waar we net ervoor langs hebben gelopen. Dus het had allemaal weer veel korter gekund. Als we een fietspad langs een watertje volgen krijgen we de splitsing met de 20 km. Deze stond goed aangegeven maar hing duidelijk verkeert. Volgens de pijlen moest de 30 km rechtdoor en de 20 km rechtsaf. Maar afslaan doe je altijd na de pijl en dat was juist het probleem met deze splitsing. Hij hing op een paal van een bruggetje waardoor je het idee kreeg (als je 20 km liep) dat je eerst over het bruggetje moest. Een paar mensen achter ons komen aan het twijfelen maar zien dan de herinnering hangen op welke afstand men zich bevind. Toch hadden wij het idee dat meerdere zich hier verliepen. Door een bosje gaat het verder. Als we een mooie picknick bank zien gaan we er even gezellig zitten we hebben toch tijd. Ger doet even zijn schoen en sok uit en ik constateer dat zijn teen er niet echt charmant uitziet. Hopelijk voor hem helpt de volgende operatie hem hier eindelijk vanaf. We lopen nu wat meer in het buitengebied en gaan achterlangs een camping. Om de camping heen, die flink op de schop wordt genomen. We zijn toch al geruime tijd aan het lopen na de splitsing als ons door mede wandelaars wordt gevraagd hoeveel we lopen. Het blijken 20 km lopers te zijn die inderdaad de splitsing verkeerd hadden begrepen. We draaien wat heen en weer door een bosje en komen aan een brede sloot hier lopen we een stukje langs tot we over de brug gaan. We komen op een kruising uit waar we al eerder waren geweest. Het is namelijk het punt waar wij om de camping heen liepen. Op deze weg is de volgende rust waar we weer een bakkie doen. Echt weer van die ouderwetse rusten met een partytent en een caravan.

 

Na rust gaat het verder over het brede zandpad, afslaan en langs een sloot tot we aan de rand van de bebouwde kom komen van Maliskamp (gem.‘s-Hertogenbosch). We lopen door de plaats heen, langs een oud klooster wat nu verdacht veel wegheeft van een verzorgingshuis. Als we een grote rotonde naderen lopen we de volgende plaats is. Het is Rosmalen (gem. ‘s-Hertogenbosch) waar we bij de rotonde oversteken. Midden in de rotonde zit een enorm gat waar je op de A59 kunt kijken (wel afgeschermd d.m.v. een rooster). Aan de andere zijde zien we een paar stuifduinen waar we helaas van weglopen. We lopen opnieuw door het bos, soms over zandpaden en dan weer eens over fietspaden tot we weer bij de drukke weg komen die we moeten oversteken om bij de rust te komen. Wij doen dit echter niet want het is zo’n mooi weer dat we besluiten om door te lopen en een bankje zoeken. We lopen een privéterrein op van de stichting Cello, wat een stichting voor gehandicapten is. We gaan bij een sportveldje op een bankje zitten.

 

 We lopen hierna een stukje parallel aan het spoor en gaan door een poortje een heideveld op. Als we dit gebied weer verlaten hebben we de samenkomst met de 8/20 km. Het is nog ongeveer 2,5 km tot de finish. Over wat zandpaden tot we de bebouwde kom van Nuland weer bereiken. Door de nieuwbouwwijk gaat het op de kerk af waar de finish ligt. Schuin tegenover de finish ligt nog Villa Maasdonk wat in 1912 gebouwd is als liefdes gesticht en in het verleden gebruikt is als klooster, bejaardenhuis en school. Nu herbergt het een woonwinkel voor exclusieve interieurs. Een mooie en verrassende wandeling die zeker de moeite waard was!

 

Zaterdag 10 april

Fjoertoer

Midsland

 

We hebben weer een eiland gevonden dat we kunnen bewandelen. Na maanden geleden al ingeschreven te zijn is het nu eindelijk zover. Al zal deze wandeling weer totaal anders zijn dan de andere eilanden (Ameland, Texel) die we al eerder aandeden. We moeten zoals wel vaker vroeg uit de veren, we hebben n.l. de boot van 8.30u gereserveerd want als we op Terschelling aan komen moeten we eerst ons mini inpakhutje (die na 15 jaar weer eens van zolder komt) opzetten. Ik hoor nu al verschillende mensen denken wat lopen ze en hoeveel? Nou de wandeling is 41 km lang en start pas, jawel om 15 uur! We komen aan en lopen eerst naar de camping, want aanmelden (wat overigens in de haven gebeurt) is vanaf 12u. We hebben om 12.30u afgesproken met Emmy om haar bij de aanmelding te treffen. Bij aanmelding krijgen we een rugzakje met inhoud. Hier zit een boekje in met de geschiedenis en wat wetenswaardigheden voor de Fjoertoer. Ook een pet met led verlichting behoort tot de inhoud. We pakken een visje en gaan eventjes door West-Terschelling om dan nog wat te gaan drinken. En dan gaat het gebeuren. Om 14.15u komen er verschillende bussen aan die de wandelaars naar de startplaats in Midsland brengen. Elke afstand heeft een eigen tijd dat ze naar de start worden vervoert dus deze bussen zijn alleen bestemd voor de 41 km lopers. We komen bij de start (ET10) aan en treffen een paar bekenden uit de regio Rotterdam (geloof ik) en 2 uit Groningen. Voor de rest, buiten Emmy dan, zijn er geen bekende gezichten. Vlak voor 15u wordt men gevraagd om naar buiten te komen voor de rek, strek (en verrek) oefeningen. Het is een grappig gezicht hoe al die mensen daar op de maat van de muziek staan mee te doen. Voor de wandelaars uit mogen de nordic walkers starten zodat men geen last heeft van hun wandelstokken.

 

Om precies 15.07u (Emmy heeft geklokt) gaan we dan van start voor deze middag/avond/nachtwandeling. We lopen om het gebouw heen en gaan al gauw richting en door de duinen. Als we het zand achter ons hebben gelaten gaat het verder over een fietspad door de duinen heen. Ook al lopen wij vrij achteraan toch is het nog erg druk op de route. Dat is niet zo gek als je bedenkt dat op elke afstand (je kan hier ook 15/21 km lopen) 750 deelnemers worden toegelaten. Ik hoor je al denken; en was het aantal bereikt? Nou dan zal ik even een beetje uitleg geven over deze wandeling. Zodra de inschrijving opengaat heb je ongeveer 30 uur om je in te schrijven en dan zijn alle afstanden vol!!!  Onvoorstelbaar als je bedenkt dat deze tocht pas voor de 3de keer wordt gehouden. De routes worden gemarkeerd met gele pijlen maar ook met een soort bakens. We gaan een fietspad op bij de plaats West aan Zee en draaien dan terug richting Midsland, waar we bijna bij het startpunt uit komen. Hier komt dan de route van de 21 km erbij, alleen zijn zij nog niet gestart want dat gebeurt pas om 19u! We gaan een mooi stukje natuur in waar normaal wat dieren staan te grazen. Die zijn nu in de verste verte niet te zien wat niet zo gek is met die mensenmassa. We komen langs een kunstwerk gemaakt van tuinkers. Het heet de heksenkringen en morgen (11-4-’10) worden deze geoogst. Iedereen is hierbij welkom om met een beschuitje of salade van deze tuinkers te komen genieten. We bereiken dan nu de 1ste rust waar we wat konden drinken en een mars of cranberrykoek konden nemen.

 

Na rust gaan we verder, vervolgen de route achter de mensenmassa aan. Om schrikdraad veilig te passeren waren er een tapijten over het draad heen gelegd. We gaan weer een stukje bos in waar we bij de verharde weg aankomen waar de splitsing met de 21 km is. We komen door een dorpje en lopen dan de polder in. Op de dijk aan, waar we onderlangs lopen. Een paar wandelaars die nieuwsgierig waren wat aan de andere kant te zien was gingen de dijk op. Ook Theo ging een kijkje nemen. Als we van de dijk weglopen staat er een herdenkingssteen uit 1910. We lopen opnieuw het duingebied weer in. Ondanks we hier nooit eerder zijn geweest komt het ons zo bekent voor. Het heeft wel iets weg van de duinen bij Overveen. Ook Emmy had diezelfde indruk. Het is weer een flinke ruk tot de volgende rust en omdat bij de 1ste rust geen zitgelegenheid was hebben we nu echt behoeft om even te zitten. In deze duinen zijn de bankjes dun bezaait. Bij een monumentje bij een oude bunker gaan Emmy en ik even zitten terwijl Theo even bij de bunker gaat kijken.

 

Na onze geïmproviseerde rust gaan we verder over het klinkerpad door de duinen. We draaien het strand op waar bij strandpaviljoen Heartbreak hotel de 2de rust en stempelpost is. We hebben nu 22 km afgelegd dus dat we eerder behoefte hadden om te zitten was niet zo gek. Je kon nu opnieuw iets te drinken krijgen, met een gevulde koek. We drinken even iets maar lopen dan verder omdat we nog niet zo lang geleden al hebben gezeten. We verlaten het strand al weer gauw en komen weer in de duinen terecht. We lopen nu bijna alleen, heerlijk rustig dus. Als we bij een verhard fietspad aankomen wordt die rust jammerlijk verstoord. Van links naar rechts komen de 21 km lopers erbij en dat is een aardig grote massa mag ik wel zeggen. We komen bij een strandtent waar opnieuw gestempeld moet worden. Hier branden diverse vuurkorven en ze hebben zelfs een kleine Brandaris nagemaakt. Onderbegeleiding van lichteffecten worden we de duinpan uitgeleid en gaan we het strand op. Nu begint het al aardig te schemeren en diverse wandelaars maken hun pet verlichting aan. Wat later doen wij hierbij mee, en als je achterom kijkt is het een en al lampjes. Opeens roept Theo; kijk daar! Onvoorstelbaar maar er komen een paar paarden over het strand gelopen. Niet dat je in het donker deze donkere paarden normaal zou kunnen zien maar deze waren volledig behangen met lampjes! We lopen op de volgende strandtent af voor een stempel en gaan verder over het strand. Na een paar km de volgende strandtent waar we wel even gaan rusten. Na heerlijk opgewarmd te zijn (er staat een kille wind) gaan we verder voor nog 10 km? Op het strand stond het Fjoertoer mannetje, nou ja mannetje hij was een paar meter hoog, verlicht en spuwde vuur. We lopen weer verder over het strand als de paarden opnieuw aankomen lopen. Nu film ik ze zodat beter weergegeven wordt dat het echt paarden zijn. Emmy kan het niet geloven dat het echt paarden zijn maar als je goed kijkt zie je op de 2 voorste, ruiters zitten. Opnieuw komen we bij een strandtent waar we nogmaals een stempel moeten halen. Vanaf hier gaan we het strand af en gaan we de duinen weer in. Als we bij een fietspad richting bosje lopen zie ik een pijl 42 km. Zijn we hier dan al geweest? Ja! Dit is vlakbij het fietspad van West aan Zee waar we aan het begin van de dag zijn geweest. We lopen nu het bosje in waar veel muziek is en onze route wordt aangegeven d.m.v. lichtbakens. Hier kregen we een worstje en water of sportdrank aangeboden. We lopen verder en zien dan opnieuw een hoopje mensen. Midden in het bos, midden in de nacht (het is nu 0.05u) staan een paar zwarte vaten. Een paar in het zwart geklede dames gaan hierop wat muziek maken. Omdat ze zo gaan beginnen blijven wij ook even staan. Na afloop zet de mensenmassa zich weer in beweging en gaan we over een fietspad het bos uit en door de duinen verder. We lopen op de haven af en zien links van ons de enige echte Fjoertoer (Brandaris) het eindpunt van deze wandeling. We lopen de bebouwing in en gaan door wat steegjes om dan via de rode loper de finish te bereiken. We stempelen ons wandelboekje en krijgen nog een pin als herinnering aan deze tocht. We lopen samen met Emmy richting het cafeetje waar we eerder deze middag hebben gezeten. Helaas is deze al dicht dus besluiten we om naar de bussen te lopen die de wandelaars weer terug brengen naar hun overnachtingadres. Een hele belevenis om deze wandeling eens mee te maken. Ook proberen ze elk jaar verbeteringen aan te brengen.  

 

 

Zondag 11 april

Kloet wandel loop

Stede Broec

 

Na de 1ste boot vanaf Terschelling is Stede Broec een logische optie om aan te doen voor een wandeling. We komen nog ruim voor einde starttijd aan maar kunnen toch al ons wandelboekje stempelen. We gaan meteen op pad voor de 25 km die hier te wandelen is. Na 100m is de splitsing met de 5 km en het is maar goed dat de pijlen genummerd zijn want anders waren we snel terug. We zijn er dan meteen op bedacht om de routebeschrijving te lezen want de splitsingen worden blijkbaar niet van te voren aan gegeven. We lopen over een parkeerplaats en gaan via een graspad een parkje in. We lopen dat echter gauw uit om dan lang rechtdoor te gaan tot de grote weg waar we de plaats zijn inkomen rijden. Hier is opnieuw een splitsing en meer als 2 pijlen hing hier niet. Gelukkig letten we nu goed op dus gaan we goed. We slaan af en lopen dan opnieuw lang rechtdoor. Voor een brug slaan we af en gaan we het Weelenpad op. Door een pas aangelegd stukje park en dan de verharde weg oversteken om via een overstapje een graspad te bewandelen. Hier kon men ook omlopen en het fietspad volgen maar waar wij liepen was toch echt mooier. We komen weer bij een verharde weg uit en gaan links en even daarna weer links het streekbos in. We gaan even op een bankje zitten om dat we aan rust toe zijn. Hier in het streekbos blijken we een klein rondje te draaien om dan weer op hetzelfde punt de weg weer over te steken. We volgen nu een gele route en als we over een hoge boogbrug komen gelopen zien we mensen die van links erbij komen. Zij hadden zich duidelijk verlopen want ze snapten er niets meer van. Als we bijna bij de rust zijn steken we nogmaals de weg over om een stukje door een ander stukje van het streekbos te lopen. Het komt mij toch wat bekent voor en als we de rust bereiken weet ik zeker dat we hier al eens zijn geweest. Theo zegt het even niets.

 

We lopen verder en ook bij Theo begint vaag wat te dagen. Bij puntje 59 is de splitsing maar hier hangt alleen de terugroute nog. Hier is misschien een pijltje weg maar we hebben de routebeschrijving dus we gaan stoer verder. We lopen de plaats Enkhuizen in en als we bij het sportcentrum moeten afslaan zien we nog steeds geen pijlen hangen. Vreemd een paar pijltjes weg maar alle? Gelukkig is de route goed beschreven anders hadden wij aardig gebaald want we zijn ruim op tijd om nog tijdig binnen te komen. Door een parkje en wat door de bebouwing. We lopen nu richting de vesting van Enkhuizen. Hier zijn we inderdaad in het verleden al eens geweest. We lopen langs de koepoort en verder over de dijk die om de plaats heen ligt. Met een kort ommetje komen we weer bij de koepoort uit maar gaan er nu onder door. Het fietspad wordt gevolgd en even kom ik niet uit de route, we weten echter waar we ongeveer op aan moeten lopen en doen dat dan ook. We komen weer op de route uit. We lopen nu het stuk route wat we toen (24-6-’07) ook hebben gelopen tot we weer bij de rust uitkomen. We vinden het wel vreemd hier hangen alle pijlen nog van de heen en terugroute alleen het rondje van de 25 km was helemaal weg. De laatste 5 km kunnen we weer gewoon op pijlen lopen waardoor je toch wat meer van de omgeving kunt genieten. Het laatste stuk loop je grotendeels door het aanwezige park langs de grote weg (waar je niet veel van ziet) kronkelend over de schelpenpaadjes. Alleen de laatste paar 100m is hetzelfde als de heenweg. We gaan ons afmelden en maken nog een praatje met iemand van de club die het vervelend vond dat de pijlen weg waren.      

 

 

Zondag 18 april

Bloesemtocht

Eijsden

 

In de veronderstelling dat we om 7u konden starten komen we veel te vroeg op de start aan. Men was nog bezig met alles klaar te zetten voor de inschrijving dus besloten wij om hen niet te storen en alvast te vertrekken om dan later in te schrijven. We lopen Eijsden al gauw uit en komen bij het kasteel uit. Hier hing een verwijzing dat mensen met een hond rechtdoor moesten en de overige wandelaars de kasteeltuin ingingen. Een stukje door de tuin en dan komen we weer op dezelfde weg uit. Dan gaat het door diverse steegjes tussen de huizen door. Er leuk gemaakt! We gaan op het spoor aan en lopen hier een stuk langs. We worden ingehaald door controleurs op de fiets. We gaan de grens over en even later ook het spoor en komen in Moelingen waar de rust is op 5,3 km.

 

We lopen een klein stukje route dat we kennen van de wandeling vanuit Berneau. Bij een lantarenpaal hangt een groot bord met; bedankt voor het weghalen van de pijlen. Nou dat klinkt goed! We kunnen de route goed volgen omdat hier zwart/gele linten hangen. Over een bruggetje en door een holle weg omhoog. En wat zien we dan de pijlcontroleurs. Zijn staan te wachten en als we bij hen zijn is er net iemand met de auto aangekomen. Wat is er nu aan de hand vraag je je af. Nou het splitsingsbord wat op dit punt hoorde te hangen was volledig vernielt. En sterker nog dat was al de 3de keer! De heren op de fiets waren dit stuk route vanmorgen vroeg al eens nagegaan maar toe was alles tip top in orde. Maar sinds ze gisteren begonnen waren met pijlen hadden ze al meerdere malen op dit stuk de pijlen moeten vernieuwen. Waar het bord heen met bedankt… hadden ze de pijlen in het beekje aangetroffen. We vervolgen onze weg door een boomgaard vol met bloesem wat ook wel bij de naam van de wandeling hoort. Bij een oude hoeve is de rust in de plaats Berneau. Dit weten we niet omdat we een plaatsnaam bord passeerden maar omdat we langs het startlokaal kwamen van de wandeling van in januari.

 

We gaan een drukke weg over en dan het weiland in. Dat had ik nu helemaal niet verwacht. Het gras staat goed hoog en ik loop op mijn sandalen. Hier komen de pijlcontroleurs niet uit de routebeschrijving. We moeten rechts aanhouden en komen dan weer op een veldweg uit. Mijn sokken droppen van de nattigheid toen we uit het weiland kwamen. Hierna gaat het over stoffige veldwegen verder. Moet ik nog wat verder vertellen of kun je bedenken hoe mijn voeten nu uit zien. Gelukkig is het mooi weer en zal het later op de dag warm genoeg worden om weer op te drogen. We draaien weer terug naar Moelingen waar we een voor ons onbekende grensovergang nemen. We bereiken Mesch (gem. Eijsden) en als we denken bijna bij Eijsden te zijn blijken we Withuis (gem. Eijsden) nog aan te doen. Hier komt ook de korte afstand erbij en het is maar goed dat ik goed oplette anders gingen we tegengesteld de 9 km tegemoet. We lopen de veldweg af en komen weer bij het spoor uit en dan valt ons in dat we inderdaad nog aan de verkeerde kant lopen. Via wat rustige wegen bereiken we de finish waar de sokkenkerel staat. We hebben hier 18 km gewandeld omdat we voor de Amstel Goldrace weer aan de goede zijde van Maastricht willen zijn. Dus gaan we nu naar……   

 

Lentetocht

Wijnandsrade

 

Op de terugweg naar huis doen we Wijnandsrade nog aan om daar de 28 km te gaan wandelen. We verlaten de bebouwde kom al heel snel via een smal wandelpad dat uitkomt in een bosje. Over veldwegen gaat het verder naar het gehucht Swier (gem. Nuth), waar we de doorgaande weg oversteken en over veldwegen verder gaan. We passeren het kapelletje dat door buurtgemeenschap Swier is geplaatst en lopen de richting van Voerendaal op. We tippen de plaats Weustenrade (gem. Voerendaal) aan waar de splitsing is met de 8 km. Bij een boerderij is de rust. Hier is ook een splitsing die midden op de rust hangt.

 

Na rust gaat het naar de verharde weg en komen we erachter dat we in Retersbeek (gem. Voerendaal) zijn aangeland. Een stuk de verharde weg volgen en dan weer over veldwegen verder. We komen langs de golfbanen van Voerendaal te lopen. Het valt ons op dat op dit golfterrein redelijk veel bomen staan. We komen bij het spoor uit gaan eronderdoor en lopen door Voerendaal heen. Even later gaat het weer via een achteraf paadje terug richting spoor en terug naar de andere kant. We komen nu weer op de weg uit die naar de golfbanen leidt. We slaan linksaf en gaan onder de A79 door, de 23 km echter slaat net hiervoor af. We steken de doorgaande weg Voerendaal/Klimmen over en horen dan plotseling een auto hard remmen gevolgd door een flinke klap. We kijken meteen richting autobaan en zien nog een auto om zijn as draaien. Verschillende auto’s stoppen en helpen de ongelukkige naar de veilige kant (auto was op de linkerweghelft tot stilstand gekomen). We lopen opnieuw onder het spoor door en gaan een veldweg in dat in Ransdaal uitkomt. We tippen even de bebouwing aan maar draaien dan meteen weer een veldweg in. We gaan net voor de brug over het spoor naar rechts en nemen het volgende viaduct wat ons dan tot het plaatsje Craubeek (gem. Voerendaal) voert. Even door het gehucht Barrier en we komen weer bij de autobaan uit. Er staat nog steeds een busje langs de kant die getuigen was van het ongeluk en ook de politie is nog aanwezig. We lopen een veldweg langs de A79 en komen weer uit op de weg naar Retersbeek. We lopen eerst op die plaats af maar voor we er zijn slaan we af om via de veldweg de rust weer te bereiken. We hebben nu 16,7 km afgelegd. De rust is al ver opgeruimd wat niet zo gek is want we hebben bijna geen mens meer gezien.

 

We gaan verder en lopen opnieuw richting Voerendaal. Langs de anders kant van de golfbaan en opnieuw onder het spoor door. We volgen het spoor tot we langs het station komen. Nu gaat het naar kasteel Cortenbach die in de steigers staat. De veldweg aflopen tot aan de A79 en linksaf een stuk parallel hieraan. We gaan erover heen en slaan net voor het bordje Heerlen af. Opnieuw onder het spoor door en een smal wandelpad volgen. We komen weer bij een viaduct van de A79 en zien dan dat we toch Heerlen aangedaan hebben. Het is het natuurgebied van kasteel Terworm. Als we weer aan de goede kant van de autobaan zijn passeren we kasteel Rivieren dat zo verscholen ligt dat een goede foto onmogelijk is. Via een wandelpad bereiken we Weustenrade weer waar de laatste rust was.

 

De pijlophaler (op de fiets) is inmiddels ook al achter ons, wat niet gek is want we zijn laat gestart en met dat mooie weer hebben wij geen haast. Bovendien hadden wij ons boekje bij inschrijving al gestempeld. We gaven aan dat hij de pijlen mocht weg halen want Wijnandsrade zouden wel kunnen vinden. Toch deed hij het niet want hij vond dat we gelijk hadden om met dit mooie weer van de wandeling te genieten. Dat noemen we nog eens wandelaars vriendelijk. Vanaf hier gaat het redelijk recht op de finish aan, maar daarvoor moeten we eerst nog door het gehucht Brommelen. We lopen via een veldweg snel op het eindpunt aan en komen net voor de plaats op het fietspad uit. Vanaf hier kwam de pijlophaler ons dan voorbij want nu konden we volgens hem niet meer fout gaan. Een afwisselende wandeling alleen jammer dat met de lusjes 2x Voerendaal werd aangedaan.    

 

 

Zaterdag 24 april

25e Marche du Porte-Bonheur

Longvilly

 

Als we bij de start aankomen lopen Peter en Nestor net weg. We schrijven ons in en vertrekken samen met Henkie, die ook de weg naar het land van Bastogne heeft gevonden. We gaan al gauw van de grote weg af en een weiland in. Tot onze verrassing komen we bij een Calvarieberg uit met een kruiswegstatie. Hier gaat het omhoog en komen we op dezelfde verharde weg uit. We vragen ons af of we hier nu wel of niet met de auto hebben gereden maar als we bij een kruising uitkomen weten we het antwoord. Nee, want we hebben steeds rechtdoor de weg gevolgd en nu gaan we rechtdoor een bospad in. Als we bij de 1ste rust aankomen, na zo’n 3 km moeten we het strookje inleveren dat onderaan de inschrijfkaart hangt. We gaan het dal waar we nu zijn weer langzaam uit en lopen via wat veldwegen verder. In de verte zien we Peter en Nestor lopen omdat we het loopje van Peter herkennen. We gaan het bos in waar we de splitsing hebben met de 21 km. Nu lopen de 13 en 42 km nog samen. Door het bos gaat het verder en ondanks Peter en Nestor een voorsprong van ongeveer een kwartier hebben zien we ze toch op zo’n 20 meter van ons aflopen. Alleen wij gaan nog naar de rust en zij kwamen van de rust. We moeten een klein stukje heen en weer. Henkie rust kort en gaat er dan weer vandoor.

 

Als ook wij zijn vertrokken komen ons een paar Franstalige tegemoet die niet weten waar ze heen moeten. Op het punt waar wij het contra stukje verlaten hing n.l. geen pijl. Maar bij de start was al aangegeven dat elke afstand zijn eigen kleur pijl had. Dus ze moesten eigenlijk weten dat waar wij heen liepen voor hun niet goed was. Zijn liepen (daar kwamen wij achter met handen en voeten werk) de 13 km route. We gaan het bos door en komen uit op een verharde weg die naar Bourcy leidt. Net voor de plaats slaan we af en gaan over wat veldwegen verder. We zien in de verte weer wandelaars lopen die richting een houtzagerij gaan. We maken een ommetje en komen dan bij de houtjes voorbij. Iemand van de club hangt net een paar lintjes bij omdat ze het wat onduidelijk vinden. We zijn nu wel in Bourcy aanbelandt en na een monument is de café rust. We hebben nu dik 14 km gelopen en zullen hier later nog eens terug komen. Eerst lijkt het nog dat we een ronde maken om weer bij de rust uit te komen maar schijn bedriegt. We krijgen Peter, Nestor en Henkie weer in het oog. Ze willen vandaag maar niet echt doorlopen. We gaan een nieuw asfalt fietspad op dat wel eens een oud spoorbaantje kon zijn geweest. We komen in de plaat Hardigny uit waar bij een kapel druk gepoetst werd. De beelden in deze kapel waren zeer mooi. We volgen de verharde weg waar een paar oude racewagens voorbij kwamen. En de meeste hadden het idee dat ze nog even moesten demonstreren dat ze nog konden racen. Heel vervelend op een smalle asfaltweg met veel bochten en verschillende wandelaars. Links op een boom verwijst een pijltje (neer gehangen door de club) naar een Lourdes grot. Helaas was deze vrij onderkomen. We draaien opnieuw een verharde weg op maar nu van de auto’s weg en bereiken de volgende rust in Rachamps.

 

We moeten nu weer 6,5 km lopen om hier weer terug te komen. We lopen al babbelen weg. De heren blijven wat achter om foto’s te trekken (wij schieten ze gewoon) waardoor ik hen weer vast kan leggen. De stomme praat hangt in de lucht als Henkie zegt; je moet je wel insmeren met dit weer. Ik had dit uiteraard al gedaan en heb dan ook nog smeersel bij me. Nestor was op zijn hoofd aan het verbranden. Dus de tube wordt uit de tas gehaald en hij begint zich in te smeren. Leuk gezicht al die crème op zijn hoofd. Zijn armen smeert hij dan ook maar meteen in. Het is een leuk rondje waarbij we opnieuw het oude spoorbaantje aandoen. Deze is recent pas opgeknapt want ook de bankjes met prullenbakken blinken nog. We komen in de buurt van de kapel weer op de heen route dus we gaan ongeveer een km dubbel lopen. Bij de rust kon je niet echt zitten, een paar stoelen en volle zon maar dat was voor ons geen probleem want we hadden op de heenweg tegenover de kerk een mooi bankje zien staan. Als de heren die zich vandaag als een paar oude dametjes gedroegen voorbij zijn is het voor ons ook weer tijd om op te stappen.

 

We volgen wat lange verharde wegen. Maar vervelen doet het niet echt. Waarschijnlijk ligt het aan dat hier weinig tot geen verkeer komt. Vlak voor Bourcy moeten we even langs een zeer drukke weg lopen maar gelukkig is dat niet meer dan 200m. We komen bij het café uit van eerder op de dag en treffen daar Fons en Lorri. Zij zijn vandaag eens niet zo ver van huis. Nog 9,5 km en dan hebben we het weer gehad wat gaat zo’n dag toch vlug. Als we onder een viaduct doorgaan staat de berm vol met bloei van groot hoefblad. En wat zijn de heren vandaag tot hulp bereidt! Als ik ga plassen bieden ze allemaal aan om me te komen helpen maar er valt niets vast te houden dus waar willen ze me dan mee helpen? Er wordt weer vreselijk veel gelachen en vooral om nestors kuiten. Tja, want hij had dan wel zijn hoofd en armen ingesmeerd maar zijn kuiten leken of ze van de barbecue kwamen. We bereiken de plaats Moinet, waar we als een stel paparazzi foto’s maken van een monument. Volgens mij waren we vanmorgen ook al hier geweest. En dat klopt ons 2de controle was nu de laatste rust. We lopen de laatste 3,5 km ook nog samen want het is veel te gezellig om al afscheidt te nemen. Er wordt gewezen op een paar windmolens met de woorden; die staan in Luxemburg. Even na 16u bereiken we de finish waar we dan toch afscheidt moeten nemen. We gaan op de terugweg even iets anders want als we dan toch zo dicht bij Luxemburg zijn gooien we daar nog de tank vol. Via de alternatieve weg terug via België en Duitsland (wat ook nog eens korter was dan de heenweg) bereiken we ons huis.

 

Zondag 25 april

Lentetocht

Echt

 

Dat soms je programma kan veranderen is vandaag weer eens duidelijk. We hadden eigenlijk in gedachten om vandaag naar Merselo te gaan omdat we daar al menig jaartje niet meer zijn geweest. Maar we hadden vanmorgen toch niet zo veel zin om lang te rijden dus zoeken we het wat dichter bij huis. Als we de autosnelweg bij Echt afkomen gereden zien we de eerste vroege vogels al lopen. Het is nog niet eens 7u! Als we vertrekken komt zo’n groen mannetje binnen gestapt, wat betekent dat het team van de nationale reserve hier vandaag ook komt wandelen. We lopen een stukje door het centrum en langs nieuwbouw huizen, gaan dan trapjes af en over een sloot heen. We lopen een paar meter terug omdat we een kerkhofje zagen. Hier liggen allemaal nonnetjes begraven van de Ursulinen orde die na 125 jaar uit Echt zijn weg gegaan in 1989. Hoe vaak zijn wij al in Echt geweest? Ik zou het niet weten maar, in de afgelopen jaren zijn wij hier nooit eerder geweest! Nu krijgen even een minder stuk maar willen we aan de andere zijde van de snelweg en het water komen moet dit even. Hier is het dan waar we de vroege vogels hebben gezien die lopen ruim een half uur voor. Onder de A2 door en daarna onder en over de kanaalbrug. Men betreed nu de gemeente Maasgouw. We gaan over de oude maas en hierna het gaat richting Ohè en Laak waar we vlak voor afslaan. We gaan een nieuw aangelegd natuurgebied in. Het is een voormalig grindgat dat nu Molenplas heet en bij de Maasplassen behoort. Ook dit is geheel nieuw voor ons. We blijven om Ohè en Laak lopen en komen uiteindelijk in Stevensweert uit. Bij de maasdijk maken we een foto van de grenspaal met kanon (voor ongenode gasten) en lopen dan naar de rust in het parochiehuis.

 

De 25 en 40 km lopen hier een rondje van 6,5 km en komen dan weer hier terug. We gaan verder langs de kerk en over het marktplein. Na wat straten kruisen we de heen route en lopen een saai stuk over een fietspad. Als we een kapel in het oog krijgen slaan we af en lopen met een boog naar de plaats Ohè en Laak. Nu komen we er wel doorheen en gaan op de molen af die we bijna de hele route al zien. In plaats van de veldweg naar de molen te nemen slaan we even af naar de kapel van eerder. We willen hem even van dichtbij bekijken omdat we hem nog niet kennen. De st. Anna kapel is helaas gesloten maar met een paar bankjes voor de deur is het een mooie rustplaats. Ook zien we hier 2 pijlen liggen die ergens afgerukt zijn. Daar deze van kunststof zijn nemen we ze mee om bij de rust af te geven. We gaan verder en komen nu echt langs de molen en draaien af richting Stevensweert. We zien nu de groene mannetjes over het saaie fietspad lopen, dus ze zijn zo’n 5 km achter ons. Langs de maas gaat het verder en een beetje door een woonwijk. We komen in een parkje uit waar we om de vijver heenlopen en dan trapjes opgaan om opnieuw over de oude maas te gaan. Nu volgen we een lang fietspad richting Maasbracht. Over de sluizen heen waar we Maasbracht binnenlopen. Bij een school is de rust.

 

Als we hier weglopen begint het wat te druppelen. Geen grote hoeveelheden maar een wolkje schudt wat overtollig water uit. Na zo’n 500m is het al opgehouden met spetteren. We lopen wat door Maasbracht heen en komen op de route van de kennedymars uit. Maar dan tegengesteld want we lopen nu Brachterbeek binnen. Langs de kapel en dan rechtdoor naar de kerk. We lopen steeds maar door tot we bij de stroomkast, oeps, ik bedoel clauscentrale komen. Hier gaan we over een grindpad verder. Als we weer op de verharde weg uitkomen zien we rechts van ons een paar mooie bankjes en ach wat zou het, tijd zat dus even een bammetje oppeuzelen.

 

De route gaat nu naar de fietsbrug waar je ook te voet over mag bij de stuw (van Linne) over de maas. Hierna gaat het verder door een soort opvangbekken en naar en over de sluis van Linne. We slaan linksaf en komen nog eens bij een sluis nu die van Heel. Hier blijven we even kijken omdat de sluisdeuren zo opengaan. We komen bij de wagenrust in het gehucht Osen waar wij nog nooit eerder van hadden gehoord. Hier zit de verzorging van de militairen te wachten tot hun maatjes komen. Eentje stempelt de startkaart van de groep al af en ik reageer met; kunnen ze dat kleine papiertje niet zelf meenemen? Ze kunnen er gelukkig om lachen waarschijnlijk omdat ze ons wel al vaker hebben gezien. We bereiken de plaats Heel waar we een nieuw natuurgebiedje ingaan. Als we op de verharde weg uitkomen gaat het over het fietspad verder naar het gehucht Pol. Ook hier zijn wij nooit eerder geweest! We volgen de weg 2 maal over een viaduct en komen in Wessem bij de A2 uit. We gaan eronderdoor en nemen aan de andere zijde de trap omhoog. We lopen dan nu weer tegengesteld van de kennedymars. We gaan de maas over en komen weer in Maasbracht uit waar we een stuk langs de maas lopen tot we weer op de heen route komen. Nu een paar straten tot de laatste rust. Van hieruit is het nog 6 km tot de finish.

 

We zijn benieuwd hoe ze ons zullen leiden. En daar kunnen we vrij kort over zijn. Over wat veldwegen tot over het viaduct A2/A73 en over het industrie gebied richting Echt. Voor we de bebouwing inlopen gaan we nog linksaf een fietspad op. Het verwonderd mij wel omdat een goeie meter ervoor een voetpad ligt dat door een groensingel slingert. Langs het spoor en dan 1 keer afslaan (volgens de route beschrijving) tot aan de finish. Het is maar goed dat we weten waar de finish ligt want als je bij het marktplein komt, waar nu een grote braderie is, was geen pijltje meer te vinden! Aan de finish zit Ton Mens die verteld dat er zo’n 600 wandelaars zijn geweest. Zij was verwonderd dat zelfs wij nog nieuwe stukken route kregen voorgeschoteld.    

 

 

Int. 2 en 3 daagse van West Friesland

 

Vrijdag 30 april

Wandeldag 1

 

Onze inpakhut is weer uit de winterstalling gehaald dus gaan we eens naar Blokker en dan hebben we het niet over de winkelketen maar de plaats. Om 8u mag er gestart worden voor deze wandelingen over de volgende afstanden; 20, 30 en 40 km. Gewapend met routebeschrijving gaan we op pad. Ook zouden er pijltjes hangen. Na het 2de punt gaat het al bijna fout want volgens de routebeschrijving moeten we bij verkeerslichten rechtdoor oversteken. Maar als we bij de verkeerslichten komen blijkt dat we al een puntje verder zijn. Mmm, waar waren dan die verkeerslichten? We lopen net samen met een man die we kennen van bij de W.S omdat hij deze tochten ook graag loopt. Volgens mij komt hij uit de buurt van Haarlem. We lopen de plaats Zwaag (gem. Hoorn) in en even later weer uit. Voor de plaats Westwoud (gem. Drechterland) slaan we af en gaan op naar de volgende plaats, Oosterblokker van dezelfde gemeente. Het begint nu helaas wat te regenen en dus wordt het zakje tevoorschijn getoverd. En laat ik vandaag toch helemaal in stijl zijn. Ja, ja op Koninginnedag loop ik in een oranje regenjasje (wat meer geluk dan wijsheid was). Langs gekleurde bollenvelden gaat het over een lang fietspad verder. We gaan uiteindelijk het spoor over en bereiken de 1ste rust. We zijn nog steeds in Oosterblokker en hebben nu zo’n 8 km afgelegd.

 

Als we willen vertrekken komt Harm aangelopen die meteen met ons verder wil lopen. Omdat we hem al ruimere tijd niet meer hebben gezien is dat heel gezellig. We lopen over een lange straat en zijn er dan eigenlijk pas achter dat de splitsingen niet worden aangegeven. Maar omdat we lezen is dat niet zo’n probleem. Toch doet zich weer een moment van twijfel voor. Want de pijl hangt voor rechtsaf maar daar is slechts alleen een boerenerf zichtbaar. We vervolgen de weg en komen in Hoogkarspel (gem. Drechterland) waar we dan toch rechtsaf slaan. We komen in het plaatsje Hem (Drechterland) waar ik meteen vraag hebben we dan ook een plaatsje Haar?. Een paar meter verder lopen we de plaats al weer uit en wat schept onze verbazing? We steken de provinciale weg over en zien een bewegwijzeringbord met de aanduiding Hem 4 km! Dan gaar het over een stukje fietspad parallel aan de weg waar een wegkruis stond. Meteen gaan we van een ongeluk uit maar niets blijkt minder waar. Dit is een monument voor een oorlogsslachtoffer. Opnieuw lopen we een plaats in nu Venhuizen (gem. Drechterland). We komen nu al gauw bij de 2de rust waar Harm 15 km heeft afgelegd en wij 17 km. Wel vreemd als je bedenkt dat we exact dezelfde route hebben gelopen.

 

Na rust nemen we afscheidt van Harm die hier terug draait en wij zullen hier later nogmaals terug komen. Het duurt maar 7 punten voor we hier we terug zijn maar dat is dan wel meteen 10 km verder! We lopen de plaats uit naar de dijk op aan. We zien rechts een pijltje hangen terwijl we links van de weg lopen. De pijlen zijn namelijk alleen van zeer dichtbij goed te onderscheiden. We moeten l.a. naar buurt maar deze straat heet anders dus gaan we rechtdoor. Bovendien als we nu al afslaan zijn we wel heel snel terug bij de rust. We lopen de dijk op en hebben een mooi zicht op het Markermeer. De volgende zijstraat van de dijk is ook niet buurt dus nog wat verder. Er komt iemand van de club langs die nog vriendelijk groet vanuit zijn auto. Als we het einde van dit stuk dijk hebben bereikt hebben we toch echt het vermoeden dat er iets niet klopt. En zo is het ook. De straat buurt zijn we allang voorbij. Dit zien we op een plattegrond die langs de weg staat. We lopen een andere straat in die weer op buurt moet uitkomen. Al met al als we weer op de route uitkomen hebben we ongeveer 4 km extra gehad. Een fietser spreekt ons aan van waaruit de wandeling is en herkend ons dan van 3 weken geleden toen we in Enkhuizen hebben gewandeld. Als we bij de rust terug komen moeten we volgens de beschrijving nog 13 km.

 

Voor ons lopen nog 2 mensen van de 30 km. We lopen nog wat door Venhuizen, langs wat parkjes met punkies zoals ik de kleine waterhoentjes noem. Dan gaat het weer naar het plaatsje Hem dat volgens ons langgerekt is. Als we bij de elbaweg komen kunnen we kiezen of de route volgen of alternatief. Deze route zou dan niet gepijld zijn. Aangezien de beschrijving ook niet van beste kwaliteit is wagen wij het er niet op en volgen de oorspronkelijke route. We komen in de volgende plaats en wel Wijdenes (gem. Drechterland) waar de volgende rust weer was. Als we in de straat van de rust komen komt van de andere kant iemand van de alternatieve route. Hem hadden we niet meer gezien vanaf de 2de rust, dus het vermoeden bestaat dat die route of langer of lastiger te vinden was. De rust was op nummer 66 en we komen net aan het begin van de straat erachter dat we hier ook weer terug komen. We besluiten dan om niet helemaal naar de rust te lopen maar meteen verder te gaan met de route.

 

Dan lopen we een lange weg en als we een wandelpad opdraaien weten we niet wat ons overkomt. Na ruim 30 km krijgen we ons 1ste onverharde pad. We gaan een grasdijk op en lopen tussen sloten door naar de dijk die in de verte oprijst. We gaan de zuiderdijk op hebben zicht op vele kitesurfers. We verlaten de dijk weer bij de kerk van Schellinkhout (gem. Drechterland) en volgen de weg alsmaar slingerend rechtdoor. We gaan het spoor uiteindelijk over en komen weer in de plaats Oosterblokker. We komen langs de molen en slaan dan eindelijk af naar Blokker. We komen om 17.30u aan de finish met op onze hielen de 2 mensen die 30 km lopen. Nou de 1ste dag zit erop we zullen zien wat ze er morgen van bakken.

 

vervolg van deze 3 daagse vind u in de maand mei.