Wandelvakantie Ierland

Woensdag 30 juni

Heenreis

Vandaag gaan voor het eerst met het vliegtuig naar een meerdaagse wandeling. Voor mij (Hennie) is het zelfs de allereerste keer dat ik ga vliegen. Om 3u rammelt de wekker al en vertrekken we richting Schiphol. Op Schiphol komen we verschillende bekenden tegen zoals Ger en Henny, Sandra, Bertus, Glenn, Peter en Math. Ook hun reisleider (Andre Hamelink) die ons ook een plaatsje in de bus van Dublin naar Castlebar heeft bezorgt loopt hier rond. Voor je eindelijk in het vliegtuig zit heb je toch een hele wandeling achter de rug. Rond 9u mogen we dan het vliegtuig in. Het opstijgen, vliegen en landen is mij goed afgegaan. In Dublin wordt het groepje busgangers verzamelt en gaat het naar de gereedstaande bus.

We hebben nu nog zo’n 4u bussen voor de boeg. Halverwege wordt gestopt voor een klein hapje of drankje en een pitstop. Als we in Castlebar aankomen wordt eerst een groepje van 7 afgezet. De bus wordt gedraaid en maar liefst 25m verder stoppen we alweer om de volgende groep eruit te laten. De bus wordt in de achteruit gegooid voor zo’n 20m en de volgende worden eruit gelaten dat is nog eens deur aan deur services. En dan zijn wij aan de beurt. Even ontstaat er twijfel maar toen toevallig Louis en Jan langskwamen vonden we uiteindelijk ons slaapplaatsje. We dumpen alles en gaan ons aanmelden. Het valt ons meteen op dat het totaal niet druk is bij het aanmelden. Toch treffen we al een bekende het is Tony uit groot Brittannië . Voor ons wel een voordeel omdat we nog boodschappen gaan doen voor het eten en ontbijt. Roel die gestapeld slaapt zal wel bij ons (Isis, Erik Theo en mij) eten. ’s Avonds is er nog een briefing maar daar zijn we niet meer naartoe gegaan. Dit is omdat het toch wel een lange dag was en onze redenatie was dat we alle bekende wel één dezer dagen zouden tegenkomen.

Four Days Walk Castlebar

Donderdag 1 juli

Wandeldag 1

Om 8.30u is de start bij het hotel waar wij gisteren ons hebben aangemeld. Het is wat chaotisch bij de start want eigenlijk weten we niet zo goed wat de bedoeling is. Iedereen die zich al aangemeld heeft wordt buiten verwezen om een veiligheidsvestje op te halen. Nadat we zijn vertrokken gaat het in colonne het dorp uit. We volgen de verharde weg door het glooiende land. We zien hier fuchsia’s in het wild groeien. Na een tijdje krijgen we een controle en de splitsing met de 10 km. We blijven de verharde weg door het glooiende land volgen. Samen met Roel lopen we gezellig te babbelen. Ook voor hem is het de 1^ste keer dat hij hier in Ierland wandelt. Terwijl we foto’s aan het maken zijn komen Sandra en Bertus bij ons lopen. We bereiken de 2^de controle waar ook een rustpost is ingericht. Nou rustplaats is een beetje een groot woord. Want meer als 2 toiletten een tafel met 2 jerrycans met limonade en 3 kurkjes was het niet. Wij hadden gelukkig van te voren gehoord dat de verzorging onderweg te wensen over laat. Hier gaat ook de 20 km van ons af. Theo Tromp die wij vanmorgen bij de start al hadden getroffen ging hier ook af.

We gaan weer verder en de wandelaars zijn hier aardig uitgedund. Het lijkt wel of wij de laatste zijn. De omgeving om ons heen wordt steeds glooiender en dus ook mooier. Theo laat hier zijn fantasie de vrije loop. Zo ziet hij in een berg een hondenkop. Ook Roel ziet wel een hondenkop in de berg. Terwijl we met Isis en Erik lopen te kleppen zie ik een heideblauwtje dus fotocamera in de aanslag en klik. Gelukt! We zijn nu ruim anderhalf uur aan het lopen en verlangen wel naar een rustje. We zoeken om ons heen en vinden een muurtje waar we op neer ploffen. We worden nu nog ingehaald door een paar wandelaars. We kijken eens op het kaartje wat we bij ons hebben en zien dat we later bij een meer zullen komen. Net voor we bij de meer zijn komen we bij een controle met water en limonadepost, met opnieuw 3 krukjes (helemaal nieuw want het verpakkingsplastic zat er nog omheen We volgen een drukke verharde weg parallel aan het meer. Echt bijzonder is dit ook niet omdat we het verkeer goed in de gaten moeten houden. Na een paar km komen we langs een sportveld met een monument voor de poort. We draaien eindelijk van deze drukke weg af en komen in een dorpje. Hier staat een klein kerkje waar we met ons 5 even binnen gaan om te kijken. We vervolgen de weg en hebben na verloop van tijd weer zin om even te gaan zitten.

We hebben nu zo’n 30 km gelopen en een bankje hebben we nog steeds niet gezien! Een auto van de organisatie komt aan en biedt ons nog wat te drinken aan. Iets verder op willen we gaan zitten bij een huis in aanbouw op het terras maar er wordt meteen iets geschreeuw in de trend van niet welkom. Dus wat verder en bij een boerenschuur op een stoepje. We zijn blij dat we eindelijk even kunnen zitten. We moeten nu naar schatting nog 7 km voor we weer in Castlebar aankomen. Erik en Isis lopen nu flink voor ons uit en Roel blijft gezellig bij ons. Na wat stom geklets en veel gelachen te hebben komen we Castlebar binnen. Nergens zien we nog een pijl maar Theo heeft de kerk gezien en daar lopen we dan ook op af. We melden ons af en gaan terug naar ons slaapadresje.

Vrijdag 2 juli   

Wandeldag 2      

Ja, ja vandaag is het mijn feestje gehuld met een taart op mijn hoofd gaan we vandaag de ramble doen. Om 8.45u worden we in de bus geladen en worden we naar ons beginpunt gebracht. Dit beginpunt was voor ons niet onbekend daar we hier gisteren te voet al langs waren gekomen. Bij het uitzichtpunt is de start van de wandeling. Ramble betekend dwars door het natuurgebied en dus onverharde en ongemakkelijke wegen. Het gaat een stukje bergop terug en dan van de weg af. Het lijkt dat we een smal pad gaan volgen maar dat blijkt al gauw geen pad te zijn. We zijn nog niet lang onderweg of we stoppen al. Dit is om de 217 wandelaars bij elkaar te houden. We komen op een kiezelpad uit waarna we de 1^ste waterpost bereiken. Ik wordt van alle kanten aangesproken op mijn hoed. Nice head of i likeyour cake.

De wind wordt nu te hard om mijn verjaardagshoed op te houden. We gaan langzaam omhoog door de heide struiken en over graspaden. Je kunt het eigenlijk niet beschrijven je moet het meemaken. We hebben het al meer naar de zin dan gisteren op de hele dag! We gaan verder omhoog via een smal pad. Rita maakt zich een beetje druk maar het gaat in ganzenpas dus rustig aan. Het wordt wat steiler dus gaat het ook gepaard met stilstaand verkeer. Eenmaal boven heb je een mooi uitzicht. Het waait aardig op de top en als we weer beginnen te dalen begint het te regenen. Bij de afdaling moet je goed opletten omdat tussen de heideplanten gaten in de grond zitten. Het gaat weer wat omhoog en in de luwte van deze top wordt de rust gehouden. Het is nu gelukkig droog. Roel gaat een visje eten dat gaat hem niet zo goed af met zijn zakmes. Een andere wandelaar ziet dit en werpt hem een lepel toe.

Na onze rust gaat het steil omlaag wat hier en daar niet meevalt. Wij blijven achterin bij Bert (de rode lantaarn) hangen. Een geruststellend gevoel is het wel dat er ook een brancard op de route meegaat en een huisarts achter de hand klaar staat. Onderweg wijst Jan (motormuis) mij op de gaten in de grond en gaat dan zelf onderuit. Nou Jan, het is fijn dat je het mij verteld je hoeft het niet meteen te demonstreren! Iedereen komt veilig beneden aan waarna het over een grof kiezelpad verder gaat tot de volgende waterpost. We vervolgen het pad en komen bij de verharde weg uit wat we een paar km moeten volgen. We bereiken een café waar vandaag ons eindpunt is en over een uurtje de bussen zullen komen om ons op te halen. Op het moment dat we de bus instappen horen we nog een paar Hollanders juichen omdat oranje gelijk gescoord heeft. We hoeven niet lang met de bus mee en als we Castlebar binnen rijden horen we op het nieuws dat Nederland voor staat met 2-1 en dat ze nog 15 min. moeten spelen. Nou deze 2^de dag is ons in ieder geval beter bevallen dan gisteren. Voor ons geen twijfel mogelijk ondanks de afstand naar ons idee niet veel kan zijn geweest.

Zaterdag 3 juli

Wandeldag 3

Isis en Erik hadden besloten om vandaag weer de route over de weg te pakken maar Roel Theo en ik gaan toch weer voor de ramble. Ook vandaag wordt je weer met de bus weggebracht. Maar in tegenstelling tot gisteren zitten we nu bijna een uur in de bus voor we onze bestemming hebben bereikt. De wegen die de bussen moeten nemen worden steeds smaller en smaller en tegenliggers worden standaard door de auto die voorrijdt aan de kant gedelegeerd. We starten en gaan eerst bergaf en een kiezelpad op. We komen bij een hutje op de heide aan waar een paar enorme infoborden staan. Deze gaan over dit gebied en wandelingen door dit gebied. Hier slaan we af een smal pad op en gaat het weer in ganzenpas over een bruggetje. Bergop over een met dikke stenen bezaait pad. Het gaat ligt stijgend omhoog over en langs dikke keien. We gaan over een waterstroompje heen waar ik gewoon dwars doorheen loop want natte voeten heb ik toch al. Bert verteld dat we hier een korte pauze zullen houden.

Het gaat weer verder omhoog, we zijn helemaal in onze nopjes. Prachtig is het hier en lekker afwisselend. We moeten hier en daar van die richeltjes oversteken en gaan daarbij langzaam en gestaag omhoog. boven in een dalkom wordt de rust gehouden. Het zonnetje schijnt heerlijk en we zitten net in de luwte tussen de rotsblokken. Hierna gaat het via een rustig afdaling omlaag. Je moet natuurlijk wel opletten waar je stapt want er zijn genoeg stenen tussen het gras. Beneden gekomen hebben we opnieuw een waterpost. Hier vliegen van die moordlustige muggetjes rond. Het laatste stuk gaat over goed begaanbare grindwegen. We lopen langs de waterstroom waar we vanmorgen over heen zijn gegaan. We steken het water weer over want anders komen we niet bij de bussen terug. We volgen de grindweg en komen langs het hutje met de informatieborden en lopen nu via de andere zijde terug naar de bussen. Zodra een bus vol is rijdt deze ook meteen weg. En alweer zit er een dag op. Vandaag was het minder zwaar als gisteren maar daarvoor niet minder mooi.

Zondag 4 juli

Wandeldag 4

Vandaag doen wij opnieuw de ramble. Maar nu gaat het te voet castlebar uit. De muggetjes van gisteren hebben hun sporen na gelaten want verschillende wandelaars hebben bultjes van hun bijtpartijtjes. We lopen een stuk van de heen route van onze 1^ste wandeldag en slaan dan een veldweg in. We lopen langs een watertje waar de groep verzamelt wordt. Ik loop wat te babbelen met Peter en vraag me langzaam af of ik vandaag wel zo vies ga worden als de andere dagen. Bovendien ziet het er vandaag niet naar uit dat we zo’n goed weer zullen hebben als de afgelopen dagen. Het begint te regenen en dat is het begin van jasje aan, jasje uit. We komen op een punt waar we een smal pad omhoog gaan. Motormuis laat ons nog de restanten van een huis zien dat pakweg 10 jaar geleden nog bewoond was. Dan beginnen wij als een van de laatste aan het smalle pad. Het is een wandelpad langs een watervalletje met grote stenen en modder dus gaat het gestaag naar boven. Als we uit de luwte van de bomen uitkomen wordt het meteen een stuk moeilijker. De wind waait vandaag flink waardoor ik moeite heb om op mijn beentjes te blijven staan. We lopen over een smal pad langs rotsblokken en door het hoge gras. Het voordeel als je achteraan loopt is wel dat je ziet waar je moet lopen. Als de wind flink begint te blazen wordt ik door een Belg vastgepakt zodat ik niet omviel. We lopen gestaag verder en dan gebeurd het dan toch, ik wordt omgeblazen! Weliswaar val ik niet helemaal om maar ik moet me toch uiteindelijk 3 keer rechtduwen. We komen bij de eigenlijke rustplaats aan maar omdat het regent wordt hier alleen gewacht tot iedereen samen is en gaan we meteen verder.

Deze afdaling is eigenlijk niet goed gekozen gezien het weer. Door de regen is het gras in een glijbaan veranderd. Hier gaan de nodige mensen dan ook onderuit. Wel op de billen en gelukkig geen brokken. Als de afdaling minder steil wordt gaat het nog steeds niet makkelijker. De wind hindert je en de ondergrond is nat en glibberig. En dan ga ik toch nog onderuit. Net op het moment dat ik mijn voet neerzet (ik merk dat ik niet goed sta) komt er een windvlaag die me het laatste zetje geeft. Ik val op het gras dus buiten mijn gewone viezigheid (ik ramble tenminste) is er geen smerigheid bij gekomen. We komen uit bij de verharde weg waar de 1^ste wandeldag de splitsing van de 20/40 km was. Hier hebben we de laatste drankpost van deze 4 daagse. Er wordt nog een of ander ritueel gehouden maar daar krijgen we niets van mee. Het blijft regenen waardoor het snel verder gaat. We volgen de route van de 20 km (1^ste dag) en komen bij de restanten van het huis van vanmorgen aan. Hier gaat het een stukje contra van vanmorgen en via goed begaanbare grindwegen naar de verharde weg. Vanaf hier moeten we naar schatting een dik uur lopen tot de finish. De weg is ons niet onbekend omdat we deze contra hebben gelopen op de 1^ste dag. Aan de finish gekomen is het gezellig druk met muziek van een bandje. Er kan eventueel gedanst worden wat met name de Nederlanders doen. De 4 daagse zit er nu officieel op. We gaan terug naar het appartement om samen met Erik, Isis en Roel ons (zoals Isis het noemde) galgenmaal te eten.

Maandag 5 juli

Terugreis

Vandaag moeten we om 7.30u klaar staan om weer door het busje te worden opgehaald. We ruimen ons appartement netjes op zodat de volgende hem ook weer goed aantreft. Mooi op tijd, zelfs een paar minuten te vroeg arriveert het busje dat ons weer terug brengt naar het vliegveld van Dublin. De overige busgangers blijven nog een dagje en nachtje in Dublin. In de bus kan ik nog mooi wat aan mijn verhaaltjes werken want we hebben zo’n 4u te gaan. Bij de stop onderweg gaat het mis. Eigenlijk zouden we zo’n 30 tot 45 min stoppen maar de stopplaats is dicht. De heg is het herentoilet en de dames gaan achter de heg want we hebben nog een flinke rit voor de boeg voor we op het vliegveld aankomen. We stappen op Dublin airport uit en nemen afscheidt van de overige busgangers. Voor ons breekt heel langzaam de terugreis aan. We kunnen kijken hoe het vliegtuig bevoorraad word en afgetankt en dan mogen we instappen. Zoals altijd gaat het terug sneller als heen en voor we het weten vliegen we al boven Amsterdam. Een prachtig gezicht omdat we mooi helder weer hadden. Even de klok weer goed zetten en dan nemen we ook afscheidt van Roel, Erik en Isis. Zij gaan nog een hapje eten terwijl we onze terugreis vervolgen. Om 20.30u zijn we dan weer thuis.      

met dank aan erik, isis en roel die ook foto's hebben toegevoegd!