Hanzestedenpad

Dit wandelpad loopt van Doesburg naar Kampen v.v. Dit pad is vernoemt naar kooplieden die rond de middeleeuwen zich in (de grote steden) samenpakten om hun ware aan de man te brengen. De belangrijkste Nederlandse Hanzesteden liggen aan de IJssel. Dit zijn Doesburg, Zutphen, Deventer, Hattum, Zwolle en Kampen. In die laatste plaats starten wij onze wandeling want wij lopen van Kampen naar Doesburg.

Zaterdag 10 juli

Kampen – Zwolle-Zuid

We zetten de auto in Wijhe ons doel voor vandaag. De weersvoorspelling voor vandaag is niet zo gunstig want het zal erg warm worden. Als we in Kampen aankomen is het al goed warm. We moeten eerst het beginpunt van de wandeling vinden die vanaf de Botermarkt start. Na navraag bereiken wij het beginpunt van het wandelpad. Een paar straatjes door en dan Kampen al uit, over de IJsselbrug en langs het station. We volgen een fietspad parallel aan de IJssel. Dit blijven we volgen en we laten IJsselmuiden links liggen. Na 4 km gaan we een onverhard pad op de uiterwaarden in. We komen op een graspad uit dat we langs de IJssel blijven volgen. We komen op een heus zandstrandje uit waar je zo de IJssel in kunt lopen. Hier maak ik mijn doekje nat want het is al behoorlijk broeierig. Over het gras verder waar we verderop langs een haventje komen. Bij een vogel kijkhut nemen we onze 1^ste rust. We zijn eigenlijk nog niet ver maar gezien de temperatuur is het geen overbodige luxe.

We gaan de uiterwaarden weer uit en de dijk weer op. We lopen Wilsum (gem. Kampen) uit dat we ongemerkt ingelopen zijn in de tijd dat we langs het strandje liepen. We volgen de dijk ruim 3 km en laten daarbij ’S Heerenbroek links liggen. Een mooie blik kunnen we vanaf de dijk werpen op de IJssel maar ook aan de andere zijde is er van alles te zien o.a. een ooievaars nest. We komen bij het voetveer naar Zalk waar ook een theehuis is gevestigd. We gaan daar rusten om meteen onze flesjes water aan te vullen. Hier zitten 3 dames die ook hetzelfde wandelpad lopen, alleen de andere kant op. Het gaat verder over de dijk door het open gebied. Na een paar km bereiken we Zwolle waar het Zwolle-IJsselkanaal wordt overgestoken en onder de A28 wordt doorgegaan. We lopen door een buitenwijk van Zwolle met 2 oude sluizen. Omdat het warm is wordt zelfs hier gezwommen. We gaan opnieuw even zitten om in de schaduw wat bij te komen.

Door het park gaat het verder tot aan het spoor, hiervoor slaan we linksaf en komen langs Ecodrome. We komen uiteindelijk in de binnenstad van Zwolle waar we een wijziging (gedownload van internet) in de route hebben. We nemen bij de stadsmuur nogmaals een rust en tanken onze flessen weer vol voor de volgende etappe. We lopen Zwolle uit langs het Almelose kanaal. Het is een open route zonder enige beschutting en de warmte begint me aardig parten te spelen. Ondanks ik goed gegeten en voldoende drink heb ik het erg zwaar. Als we langs de nieuwe wetering lopen merkt Theo dat het mij niet echt goed gaat. Ik ben alweer door mijn water heen en een vulstop is nog niet inzicht. Als we aan de rand van Zwolle-Zuid zijn aangekomen ziet Theo een tankstation. We gaan wat te drinken halen. Terwijl ik wat probeer bij te komen gaat Theo even kijken bij de bushalte die hij heeft gezien. We besluiten er voor vandaag een punt achter te zetten en niet nog door te lopen. Zo zie je maar weer dat ook wij soms moeten aanpassen aan de omstandigheden.

Zondag 11 juli

Zwolle-zuid - Olst

Vandaag zijn we met de auto tot het eindpunt van gisteren gereden om later de auto hier weer op te halen. Dit is om eerder te kunnen starten omdat we anders niet voor 9u ter plekke kunnen zijn. Het is ’s morgens nog lekker maar de vraag is voor hoelang. We verlaten het bosje van gisteren al gauw en gaan de polder in. We lopen langs de Soestwetering. We komen samen met de LAW 4 (Maarten van Rossumpad) en gaan even later over de Soestwetering. Het gaat naar Windesheim waar we onze 1^ste rust houden. Na het spoor gekruist te hebben verlaat de LAW 4 ons weer. Hierna gaat het weer eens over een graspad. Na het verlaten van natuurreservaat Tichelgaten Windesheim gaan we een dijk op. Deze blijven we de nodige km volgen parallel aan de IJssel. Over dit fietspad wat onder langs de dijk loopt mag je vanaf november tot mei niet komen. Als het water hoog staat kunnen we ons dat nog wel voorstellen maar anders….. We laten Herxen links liggen en vervolgen de route tot we via een hekje de uiterwaarden in mogen. Dit is slechts een pad van 800m door het gras maar een kinderhand is gauw gevuld. Naar onze mening heeft dit wandelpad erg veel verharde wegen in de route opgenomen. We komen weer op het fietspad langs de IJssel uit en volgen dit tot de bebouwde kom van Wijhe. Hier draaien we af om naar het centrum te gaan om te gaan rusten.

Na deze etappe plaats wordt het mondjes maat om nog te kunnen bijtanken. Langs de IJssel gaat het verder over een graspad met overstapjes. Theo vond het leuk om een foto van mij te maken terwijl ik zo’n hindernis neem. En dan merk je dat ik weer blond ben want een goede meter verder bleek het draad gewoon weg te zijn! Het gaat weer verder de polder in. We gaan natuurgebied Duursche Waarden in waar we even niet uit de beschrijving komen. We moeten na een weiland een bospad in. Dit was echter al zo overwoekerd dat we toch maar omdraaiden er via de winterroute verder zijn gegaan. We komen bij een theeschenkerij waar we vandaag en alle andere mensen niet welkom waren vanwege een besloten high tea. Opnieuw gaan we even van de route maar nu om naar de uitkijktoren te gaan. Op internet stond dat de toren was gesloten en dat er waarschijnlijk een nieuwe zou worden gebouwd. Eind 2009 is deze uitkijktoren gerealiseerd. Na een korte oponthoud gaan we verder over de verharde weg langs een camping en op de volgende plaats aan. Bij het plaatsje Den Nul gaan we onderaan de dijk verder. Ook nu had ik een wijziging van internet gehaald omdat de route tijdelijk (dec ’08) onbegaanbaar zou zijn door bodemonderzoek. De route echter is nu via de winterroute. Bij de spoorwegovergang van Olst stoppen we er vandaag mee en gaan naar het station. Op het station treffen we weer een koppel dat ook met hetzelfde wandelpad bezig is. Ook zij komen van de tegenovergestelde richting van ons.

Maandag 12 juli 

Olst – De Kribbe (Wilp)

Vandaag gaan we de auto in Brummen stallen en rijden met de 1^ste mogelijkheid naar Olst. Het begin van de dag beloofd niet veel goeds. Welk spoorweg overgang we ook pakken door een stroomstoring gingen de spoorbomen niet meer omhoog. Gelukkig is het vandaag al een stuk aangenamer dan de vorige 2 dagen. We bereiken dan eindelijk het station kopen een kaartje en horen meteen dat er diverse storingen zijn. Eerst is het niet duidelijk of de trein wel zou gaan. Met 10 min vertraging gaat het op weg naar Olst. We pikken de route van gisteren makkelijk op en vervolgen de weg tot het einde. We vervolgen de weg tot voor de plaats Boskamp waar we rechtsaf slaan. Dit stuk van de route biedt enige bescherming tegen de zon al is die vandaag niet zo warm als de andere 2 dagen. We vervolgen onze weg door het groen. We komen zelfs op bekend terrein uit. We zijn vorig jaar in september in Olst geweest en nemen nu de route van toen contra. Het enige verschil met toen was dat we nu aardig geterroriseerd worden door van de vreselijke steekvliegen. Er hing een aardige zwerm om ons heen. We komen bij Havezathe de Haere. We komen zelfs met deze wandeling bijna langs de camping waar we toen hebben gestaan. Via een smal pad verlaten we het gebied van de Haere en gaan opnieuw een dijk op. De N337 oversteken en een graspad naar de oever van de IJssel. Hier moeten we linksaf richting Deventer alleen kun je die plaats nog niet zien liggen. We blijven de oever een paar km volgen en gaan dan terug naar het hoger gelegen Deventer. Langs de rand blijven we lopen over de kademuur en langs een stukje oude stadsmuur. Bij het voetveer moeten we de IJssel oversteken. Wij echter gaan eerst een rust houden in Deventer omdat we op onze kaartjes tot Zutphen geen kopje meer zien staan.

Na onze rust gaan we met het pondje mee. We vervolgen de verharde weg parallel aan de IJssel onder de A1. Daarna een paar km verder over een grasdijk. Om ons heen wordt het erg donker en ook begint het te rommelen. We zien voor ons een boerderij waar we op toe gaan lopen om te kunnen schuilen, mocht het gaan regenen. We hebben de boerderij dat een eetgelegenheid bleek te zijn bijna bereikt als het om ons heen begint te bliksemen. We zetten een drafje in en bereiken net voor de hoosbui De Kribbe, zoals het hier heet. Na ruim een uur te hebben gezeten horen we dat er een weeralarm voor deze provincie zou zijn afgekondigd. Bovendien blijft het onweren. Wij vonden dat doorgaan, wat betekende 10 km geen beschutting of schuilmogelijkheid erg onveilig was waarop de eigenaresse besloot om ons aan te bieden ons naar station van Deventer te brengen. We nemen het dankbaar aan want het ziet er niet naar uit dat het nog gaat opklaren.

Op station Deventer blijkt pas goed dat er van alles is gebeurd door het noodweer. Diverse treinen reden niet of nauwelijks en zelfs de conducteurs wisten niet in welke trein ze nu eigenlijk moesten stappen. We komen zonder al te veel problemen bij onze auto terug waar het weer zich weer aardig had hersteld en wij ons afvroegen als we nog wat gewacht zouden hebben af we dan wel verder zouden hadden gekund. In ieder geval zal de volgende keer als we de route weer willen oppakken een puzzeltje ontstaan met een paar km dubbel lopen ben ik bang. Maar het is niet anders en dat zijn weer zorgen voor later. We gaan nu maar ons aanmelden voor de 4 daagse van Apeldoorn die morgen start.