Zondag 13 november

25^e int. Winter wandeltocht

St. Odiliënberg

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan zeggen ze wel eens. Ik start samen met Theo op de 30 km maar of ik dat vandaag ook daadwerkelijk ga lopen moeten we even afwachten. We krijgen voor de deur al de splitsing en nemen afscheidt van de 7/10 km. We lopen een stukje over de verharde weg maar verdwijnen al gauw een bosje in. Was dit vorig jaar ook niet zo? We slingeren wat heen en weer en komen uit in Reutje. Bij een volkstuin is het duidelijk dat dit dezelfde route is want deze volkstuin stond vorig jaar blank na de hevige regen van de dag ervoor. We gaan een privé terrein op, langs een kasteel en weer het bos in. We verlaten het bos en komen bijna in Montfort uit. Zoals vorig jaar is bij de kerk de rust. Ook nu zullen we hier nogmaals terug komen.

We lopen nu volgens ons tegengesteld van vorig jaar. Het is wel een beetje een teleurstelling omdat we weten dat deze club hele leuke wandelingen kan maken. We lopen door een woonwijk van Montfort waar Marion uit Düsseldorf van de andere kant komt gelopen. Zij en nog een paar wandelaars hadden zich verlopen en dat terwijl toch duidelijk gepijld is. Ger komt aangelopen als we net Marion roepen omdat ze opnieuw verkeerd loopt. We gaan een smal bospad in dat al slingerend heen en weer loopt. Het gaat tevens heuvel op heuvel af. We komen weer in Montfort uit maar nog lang niet bij de rust. We draaien wat heen en weer nemen afscheidt van de 20 km en zien dan een kleine wijziging in de route. We lopen n.l. met een grote boog om een boerderij heen waar we vorig jaar nog wat kerstsfeer hebben mogen opsnuiven. We gaan het bos in en komen bij de rust. Nou is dit weer een echte buiten rust. In het bos met alleen een paar stoelen en een verzorgingswagen net zoals vroeger (niet lachen ik bedoel 25 jaar geleden) zonder allerlei poespas.

Het gaat verder door het bos onbekend is het nu niet meer want we lopen weer tegengesteld van vorig jaar. We komen dan ook weer het bankje tegen waar we vorig jaar op gezeten hebben. Ook nu gaan we er zitten want met mijn voet gaat het helemaal niet goed. Ging de eerste helft van de wandeling me nog goed af nu is het een ware kwelling en zal ik toch een paar tandjes in de toekomst moeten terug draaien. We gaan weer langzaamaan verder, lopen op Camping De Reigershorst af waar we achterlangs weer in Montfort uitkomen. Eigenlijk moeten we een grote bocht maken en langs de ruïne lopen maar we snijden stiekem een stukje af. We komen de plaats ingelopen waar het een drukte van jewelste is. De Goed Heilig man is in het land en begroet op dit moment de kindertjes van Montfort en omgeving. We moeten tussen de mensen massa door om de rust opnieuw te bereiken.

Na rust een stukje dubbel om bij de verharde weg te komen. We slaan af en gaan langs het plaatselijke openlucht zwembad al zie je hem niet. Het gaat wat door het bos waar we langs de bosrand nogmaals even gaan zitten. Als we net weer vertrekken worden we ingehaald door Fred en Tilly. Na wat kleine omzwervingen komen we weer in Reutje uit. We steken de weg over en komen dan op de natuurbegraafplaats uit. Hier lopen Fred en Tilly ook wat langzamer om even een blik op de begraafplaats te werpen. Het is nu niet meer ver tot de finish. Via de achterkant en de parkeerplaats komen we bij het partycentrum aan.