Zaterdag 20 augustus

38^e Marche int. des Hautes Fagnes

Sourbrodt

Vandaag weer eens richting de Ardennen. Heerlijk wat berg op en berg af hobbelen. Het gebied is ons niet onbekend want wij zijn hier al vaker geweest. Bovendien weten we dat het zeker een wandeling wordt die de moeite waard is. Bij de start treffen we Iris met haar eenarmige wandelmaat (ik zal toch eens zijn naam vragen). Het is nog wat fris en de mist hangt nog laag maar het belooft vandaag een mooie dag te worden. Door wat veldwegen gaat het naar het bos. Na het bos lopen we het gebied van de Hoge Venen (is tevens de naam van de wandeling) in. Na een kleine 4 km is de 1^ste rust. We gaan even bij Iris en haar maatje zitten om nog wat tips van mooie wandelingen te geven.

Het gaat verder en al gauw komen we langs een monument. Hier zijn tijdens de WO2 krijgsgevangen te werk gesteld. We komen er ook achter (bij de splitsing met de 7 km) dat we dit keer niet naar die rust zullen terugkeren. We passeren een info bord, jawel in 4 talen, dat ook iets over WO2 verteld. We lijken wel weer zo’n stel toeristen! Maar je kunt zeggen wat je wilt maar hier zijn we nog niet eerder langs geweest dus toch weer een nieuwe route in zo’n bekend gebied! Het gaat naar de volgende rust zo’n ruime 4 km verder. Deze rust hebben we al eens aangedaan met de wandeling vanuit Weywertz. We lopen meteen verder en zien dat het geen verkeerde keuze is. We gaan de Hoge Venen nu echt is. Via diverse vlonderpaden dringen we steeds dieper in het gebied binnen. Even een verharde weg oversteken (pas op gevaarlijk hier wordt erg hard gereden) en dan het vervolg van de vlonders. We zien in de verte nog meer wandelaars en komen al gauw tot de ontdekking dat het de route na de rust moet zijn. We komen gevaarlijk dicht bij elkaar in de buurt. Maar als wij de vlonders verlaten en het bos ingaan blijven zij onderlangs lopen terwijl wij omhoog gaan. Hier en daar is een draad aangebracht al hangt die wel vrij hoog. Al klimmend en klauterend omhoog en omlaag komen we bij de rust aan. Iris en haar maatje zitten zichtbaar te genieten vooral na het aanschouwen van de plaatselijke koelkast. De 42 km gaat hier een ronde draaien van zo’n dikke 7 km. Van wandelaars die terugkomen van het rondje krijgen we alleen lovende woorden te horen.

Wij gaan vol goede moed aan de ronde beginnen die overigens redelijk vlak zal blijven. We lopen eerst een stukje over een veldweg maar dat wordt al gauw afgewisseld door vlonders. Hier en daar springt een hagedis of salamander voor ons weg. Op ons keerpunt van deze ronde komen we bij een kapel uit. Even binnen kijken en dan weer verder. Het gaat opnieuw over de vlonders verder. Als we afbuigen , om niet op de heen route uit te komen worden de vlonders meteen een stuk slechter van kwaliteit. Hier komen de toeristen blijkbaar niet. Bovendien loop je nog in het water want of de boel is verzakt of het grondwater komt hier omhoog. We komen terug bij de rust waar ik het maatje van Iris eens om zijn naam vraag. Nou die vergeet ik niet meer want we hebben dezelfde naam! Ook wordt zijn naam op dezelfde wijze geschreven.

Na rust vinden we het een beetje saai worden. We lopen n.l. geruime tijd over brede grindwegen. Als we dan plotseling afslaan is het een ware verrassing. Een smal pad in en het watertje oversteken. Kennen we dit of niet? Boven gekomen blijkt dat we hier ook eens geweest zijn met de wandeling van Weywertz. Iris en Hennie zitten bij de rust al op ons te wachten. Zij lopen even voor ons weg.

Ondanks zij een voorsprong hadden zien wij ze amper 500m verder op weg alweer. Ze staan de toerist uit te hangen en maken fanatiek foto’s. We gaan berg op door het bos en moeten over een vlonderbrug. We komen weer op brede grindpaden uit waar ik achter de vlinders aanga. Hier zijn zwermen kleine vosjes (vlinders) te bewonderen. Af en toe vliegt er ook een of andere bleekscheet er tussen door maar die is zo snel dat ik hem niet goed kan bekijken en dus niet zijn naampje kan vermelden. De Hoge Venen staan erom bekend dat hier veel en zeldzame vlinder soorten voorkomen. We lopen het gebied uit en een gehucht in, hier is nog een volgende rust.

Na rust bergop en gehucht uit en het bos weer in. We gaan terug naar het gebied van de Hoge Venen en komen dan weer op bekender terrein. We verlopen ons even maar vinden de route al gauw terug. We moeten terug naar waar rust 2 was. We blijven smalle paadjes lopen dat volgens ons normaal geen pad te noemen is. We komen op een grindweg uit waar de samenkomst is met de kortere afstanden. Bij de rust nemen we nog wat te drinken en vervolgen dan onze weg.

Het zijn nu nog 3,8 km tot de finish en gezien de tijd kunnen we niet meer voor 17u binnen komen. Maar niet getreurd morgen is hier weer wandelen weliswaar alleen de kortere afstanden maar dat betekent tevens dat de club niet meteen naar huis is. We komen het bos uit nemen nog wat veldwegen en komen aan bij een weiland. Hier gaan we doorheen tot we op de verharde weg uitkomen. Nu slaan wij kort af naar links om en kapel te bekijken. Vanaf nu gaat het via de gerichte weg terug naar de kerk waarbij de finish ligt. De medewerker van de bond (stempelaar) is al weg maar de clubstempel kun je zelf nog in je boekje zetten.