Kempische Wandeldagen

Vrijdag 5 augustus

Dag 1

Vandaag gaat het naar Geldrop wat van ons uit ongeveer 1 uur rijden betekent. Helaas bij Weert slaat het noodlot toe. De knalpijp valt midden onder de auto uit maar hangt aan de achterzijde wel nog gewoon vast, wat buiten een klere herrie ook nog eens betekent dat we de vluchtstrook op moeten. De ANWB komt ons uit de brand helpen maar omdat dit euvel nog maar zelden voorkomt kan hij alleen een noodreparatie toepassen. Met ruim een uur vertraging komen we dan toch in Geldrop aan. Eerst een bakkie leut om bij te komen en dan wordt onze eigen garage gebeld want zo kan ik niet nog 2 dagen naar Geldrop en terug rijden. Bovendien staat de auto van Theo ook in de garage en hebben wij die dringend nodig als mijn auto niet meteen gemaakt kan worden. Om op tijd bij de garage te kunnen zijn lopen we dan ook de 25 km.

We gaan van start en lopen langs de 3 dgs camping. We gooien een blik door het hekwerk om de vouwwagen van Anne en Pietsje te kunnen ontdekken. We lopen kort door het bos tot we bij het kanaal komen. Een stukje erlangs en dan erover heen. We gaan al gauw een privé gebied in waar we wat slingerende paadjes nemen. Als we het privé gedeelte achter ons hebben liggen gaat het naar het spoor waar we overheen gaan. We komen op een landgoed waar normaal gesproken Bloem en Tuin, een tuinbeurs, wordt gehouden. Deze beurs is blijkbaar op een andere datum gaan zitten want voorheen was hij altijd in het eerste volle weekend van augustus. We slingeren door het bos en doen paadjes aan die we met een eerder bezoek aan dit landgoed niet hebben aangedaan. Als we het landgoed via een hekwerk verlaten komen we bij de 1^ste wagenrust.

We lopen gauw verder en treffen hierbij Peter uit Eindhoven. Om een watertje heen en de splitsing met de 15 km route. Wij gaan richting verharde weg en lopen het opener gebied in. Een paar lange wegen en het bos weer in. Na verloop van tijd zien we de splitsing die opnieuw was opgehangen. Er liep net iemand van olat weg die alles weer in orde had gemaakt. We lopen in, voor ons, onbekend gebied. Het is een mooie afwisselde route. We komen in de buurt van bebouwing en lopen de plaats Nuenen in. bij het eerste bankje gaan we zitten. Hier blijkt toevallig ook Emmy te zitten. Er wordt gezellig gebabbeld want we hebben haar al geruime tijd niet gezien. Het blijkt dat Emmy ook bij de 4 daagse van de Vechtdal is geweest en 25 km heeft gelopen.

We gaan verder, passeren daarbij de café rust en lopen  de bebouwing van Nuenen al snel weer uit. Als we in het buitengebied lopen slaan we linksaf een onverhard pad op. Iets verder weer naar links en uiteindelijk komen we op dezelfde weg uit. Het spoor over en naar de kapel. Hier langs af en een stukje industrie gebied. We volgen een asfalt weg en verlaten dan pas echt Nuenen. We komen bij de Colse watermolen waar de laatste wagenrust is. Even een kort babbeltje en verder.

Stond hier jaren geleden nog dat je kon kiezen in schone route en natte route, nu was alleen de mooie maar natte route in de aanbieding. Dit keer loop ik niet op sandalen, dus laat het natte maar komen. Het blijkt ook dat het pad langs de dommel dat we nu volgen echt nat is. Meer nog dan toe die (keuze) omleiding werd aangegeven. We bereiken het park wat vlak bij de finish ligt. Even over het fietspad en de brug en we bereiken de finish dan ook. De sokkenkerel Dieter en zijn vrouw Renate zijn er ook. Wij geven hen even een hand en beloven morgen een babbeltje met hen te maken. We stappen al snel in de auto en zetten koers, met nog steeds veel herrie, naar het zuiden. Ook de terugweg loopt niet zo soepel aangezien op de A2 een vrachtwagen om een pilaar van een viaduct stond gevouwen. Gelukkig was de file niet zo lang en kwamen we ruimschoots op tijd bij de garage.

Zaterdag 6 augustus

Dag 2

Vandaag heb ik een enorme baaldag. Bij het opstaan ben ik zo moe dat ik niet weet of ik wel zou starten. Dus een boek mee en dan kan ik alle kanten op. Al gapend komen we in Geldrop aan waar ik dan toch echt besluit om niet te gaan lopen. Ik zie wat pips omdat ik doodmoe ben en zal me dan ook nog wat te rusten leggen. Frans bied zijn luchtbed al aan. Even later bied Theo Gijzen zijn tent aan. De volgende komt met de suggestie om in hun vouwwagen te slapen. Weer een ander bied de caravan aan en dikkie Dick bied zelfs zijn hotelkamer aan. Nou keuze genoeg maar ik ga toch in de auto liggen waar ik uiteindelijk 3 uur vast heb geslapen. Hierna voelde ik me een stuk fitter en opgewekter.

Theo loopt echter gewoon de 35 km dus ik moet mezelf bezig houden. Ondanks ik een boek bij me heb kom ik niet aan lezen toe, daar hier veel bekenden rondlopen vliegt de tijd zo voorbij.

Zondag 7 augustus

Dag 3

Bij de start staan Anne en Pietsje ons al op te wachten en even later komt Olfert er ook bij. Samen gaan we van start voor de 35 km. Vandaag is de dag dat we over de strabrechtse heide zullen lopen. We lopen een stuk contra van gisteren zoals Theo en Olfert mij kunnen vertellen. Over een brug, door het park langs en het weverijmuseum. We volgen de Kleine Dommel en gaan onder de brug door. We komen nu in een nieuwe woonwijk waar we nog niet eerder hebben gelopen. Vanuit deze woonwijk huppelen we zo het bos in wat ons wel weer wat bekender voorkomt. Over het viaduct en aan de andere zijde de splitsing. De 35 km gaat nu alleen op pad. We vervolgen de weg onder het eerder genoemde viaduct door en zien een paar af snijders. Zij komen aan de linkerkant naar beneden gelopen en lachen zich een deuk omdat ze zo een stuk hebben ingekort. Het blijken 4 Belgen te zijn die zichzelf niet gek noemen. Ik vraag echter welke afstand ze lopen omdat hier alleen de 35 km komt. Ze geloven mij niet en ook nadat Olfert heeft gezegd dat hier alleen 35 km loopt blijven ze ongelovig kijken. Als de volgende wandelaars voorbij komen en zeggen dat hier alleen de 35 km komt gaan ze eens op de route beschrijving kijken. Tja, en wat blijkt toch een beetje domme Belgen want uiteindelijk hebben ze door hun afsnijdtechniek omgelopen! We lopen kort door de rand van Heeze en komen bij de 1^ste wagenrust. Theo heeft vandaag een aparte lekkernij in zijn tas zitten. Hij trakteert op gehaktballetjes met mosterd. Peter uit Mol komt net te laat want ze zijn op.

We gaan verder en zoeken de Kleine Dommel weer op. Een mooi wandelpad over een bruggetje en het grasland in. We gaan de strabrechtse heide op wat een mooi gebied is. Het eerste deel is weinig heide te zien omdat het door gras overwoekerd word maar wat verderop kleurt het wel mooi paars. We komen bij de samenkomst en de rust die nu een stuk drukker is. We vinden al gauw een plaatsje terwijl Olfert en Theo iets te drinken halen. Op deze rust hadden ze een aanbieding. Bij elke consumptie een broodje gratis. Van Pietsje mag ik het niet over eekhoorntjes of eikels hebben en het verhaal eromheen wil ze me ook niet vertellen.

Het gaat verder met de 25 km en weer de eerder genoemde heide op. Peter uit Mol loopt inmiddels ook bij ons. We komen op een kaal stuk uit waar het duidelijk gebrand heeft. Tussen de zwartgeblakerde bomen door wat een apart beeld geeft aan de omgeving. Ik vraag Pietsje of ze over haar trauma (eekhoorntjes) wilt praten en dan komt de aap uit de mouw. Niet Pietsje heeft angst voor eekhoorns maar eigenlijk Olfert. Maar dat is een verhaal dat kunnen we beter niet publiceren! In ieder geval is het niets ernstigs en kunnen we er allen hartelijk om lachen! In het afgebrande gebied valt het ons wel op (het heeft hier vorig jaar zomer gebrand) dat er weinig herstel van de natuur zichtbaar is. In België was ook een groot gebied afgebrand en volgens Peter hadden deskundige geschat op 20 jaar voordat het volledig hersteld was. Net voor we bij een akkerland komen, komt Henri aanlopen samen met Ger. Wij houden even de pas in omdat Pietsje was controleren of ze nog een vrouwtje was. Ger zij dat hij daarom alleen liep om geen gezeur aan zijn hoofd te hebben waarop Henri zei; Nou loop dan maar gauw door! Hij stelde het dus duidelijk niet op prijs dat Ger hier zo over dacht. We komen in Mierlo langs het kapelletje waar Henri gaat zitten. Bij het café lopen Theo en ik echter door want we willen nog wat gewicht kwijt en onze kannetjes zijn nog vol drank. Bij de kerk van Mierlo gaan we zitten en lopen na onze rust weer samen met het groepje.

Het gaat kort door de plaats Mierlo heen. We gaan het bos weer in en komen ergens samen met de 15 km. Het gaat door wat klaphekjes en door het bos verder. We komen uit bij de weg Mierlo – Geldrop. Oversteken en dan komen we bij de laatste wagenrust. Ook hier geldt weer de aanbieding van een gratis broodje. De broodjes worden in Theo’s tas geduwd wat betekend dat ik morgen broodjes mee krijg naar het werk. Kan ik weer 5 minuten langer blijven liggen omdat ik geen bammetjes hoef te smeren. We begroeten nog wat bekenden en lopen dan de laatste 3 km ook samen met Anne, Pietsje, Olfert en Peter.

Het gaat door het bos net zolang tot we in een villawijk uitkomen. Hier lopen we kort doorheen over een paar fietspaden en komen uit bij de drukke weg. We lopen naar de parkeerplaats, niet voor de auto maar om erlangs het fietspad te volgen tot aan de finish. We melden ons af en drinken nog gezellig wat. Olfert gaat samen met zijn vrouw ervandoor om de tent af te breken en ook Anne en Pietsje breken op om hun vouwsleurhut in te pakken. Zij hoeven niet helemaal terug naar Friesland maar trekken verder naar het zuiden omdat ze in de aankomende week de heuvelland 4 daagse gaan lopen. Wij blijven echter nog zitten om te wachten op Roland. We praten met diverse mensen. Zo ook met Renate (sokkenvrouw). Als Patrick en Linda binnen komen vragen we of ze Roland hebben gezien. Dat hebben ze niet dus besluit ik maar eens te bellen waar hij blijft. Hij blijkt binnen in het café te zitten en mij voorbij te zijn gelopen terwijl ik met Renate babbelde. Uiteindelijk is het ruim na 18u als we op huis aangaan.