Zaterdag 5 juni

Market Garden pad

                                               Beek – Arnhem

Vandaag gaan we het laatste stuk van het Market Garden afmaken. Normaal gesproken begin je dan bij het eindpunt van je laatste etappe die je hebt afgelegd maar dit doen wij vandaag niet. En waarom niet zul je zeggen. Nou heel eenvoudig. We hebben onze inpakhut opgeslagen in Persingen. Dit betekent dat we dan 1,5 km terug moeten lopen om bij ons startpunt te komen terwijl we dat stuk aan het einde van de dag ook moeten lopen vanaf de bushalte. We slaan het beginstukje over en bewaren dat tot het einde.

We vertrekken lekker vroeg omdat het vandaag belooft een warme dag te worden. We komen in de dropskern van Persingen terecht. Er zijn nog meer vroege vogels op pad want bij het kerkje staan al een paar fotografen. We volgen de loop van een beek tot aan het Hollandsch-Duitsch gemaal. We betreden nu het rijk van Nijmegen. We kruisen de route van de 4 daagse van Nijmegen en gaan trap op naar het hoogste punt (Valkhof). Links ligt de ruïne en we lopen op de kapel af. Vanaf hier heb je mooi uitzicht over de Waal en de Waalbrug. We dalen weer af en gaan Nijmegen in. Nijmegen is een oude stad met veel bezienswaardigheden. Over de markt en door wat steegjes. We passeren een monument dat de schommel als naam draagt. Het is ook een schommel dat in een plantsoentje staat. Hier zijn tijdens de oorlog verschillende kinderen om het leven gekomen. Het gaat verder door het centrum waarna we in Kronenburgpark komen. Weer even de bebouwing in om bij het monument van Kitty de Wijzenplaats te komen. Bij dit monument staat; ‘kom vanavond met verhalen hoe de oorlog is verdwenen, en herhaal ze honderd malen: alle malen zal ik wenen’ We gaan verder en komen langs de Waal te lopen. Het gaat naar de fietsbrug waar we de Waal gaan oversteken. Nu krijgen we een stuk van de route die ons niet onbekend is. We gaan een stuk contra lopen van de 4 daagse van Nijmegen. Over de beruchte dijk richting Oosterhout. We komen een wandelaarster tegen waarvan we het vermoeden hebben dat ze aan het trainen is voor de 4 daagse. We krijgen een kleine routewijziging maar die is goed gemarkeerd wat bij dit pad uitzonderlijk te noemen is. We gaan privé gebied in van huize Oosterhout. Aan de andere zijde komen we in Oosterhout uit. Als we een lang fietspad volgen komen we in een parkje uit waar we onze 1^ste rustpost inlassen.

We verlaten Oosterhout en gaan richting Elst wat opnieuw contra is van de 4 daagse. Hier komen ons verschillenden wandelaars tegemoet wat geen twijfel bestaat dat zij oefenen voor de 4 daagse. Zij hebben namelijk een plattegrondkaartje van de 4 daagse route in de handen. Ik moest er niet aan denken! We gaan over de snelweg en het spoor en slaan linksaf en blijven en grove lijnen parallel aan het spoor lopen. Er komen 2 fietsers aan die luid bellend voorbij willen maar ze hebben plaats genoeg. Pas als ze dichtbij zijn zien we dat het Erik en Isis zijn. Ze controleren de route met de fiets. Ze lopen een stukje met ons mee maar als we in Eimeren komen gaan ze weer verder. We lopen door open gebied verder en zien Elst rechts van ons liggen. We volgen lange wegen waar geen eind aan lijken te komen. Voor we Driel bereiken worden we gebeld door Erik. Er is een wijziging opgetreden, maar dat is toch geen probleem want hij markeert de route voor onze neus. Door een nieuwe weg is er inderdaad een stukje veranderd maar als dat niet was geweest hadden we geen oeverzwaluwen gezien. In bergen zand langs het fietspad hadden een paar oeverzwaluwen hun nestjes gemaakt. We komen in Driel waar we met ons 4tjes bij een picknickbank gaan zitten. We zijn inmiddels aan een rust toe maar als we wat verder hadden gelopen waren we bij de stempelpost gekomen.

We nemen afscheidt van Erik en Isis en denken dat we ze vandaag niet meer zullen zien. Bij de kerk waren verschillende monumenten en ook de kerk werd door ons vereerd met een bezoekje. We lopen verder en als we Driel uitlopen komen we langs een kijktuin. Natuurlijk hangen wij vandaag de toerist uit en gaan we dus de kijktuin in. Met een flinke omweg gaat het naar het veerpontje. Dit is gedaan omdat op de dijk nog een monument ligt. We komen bij het pontje aan waarmee de Neder-Rijn oversteken. We volgen aan de andere zijde een mooi wandelpad en komen bij een kleine kerkje. Hier zijn we met een W.S wandeling ook geweest maar wisten niet dat aan de zijkant een monument stond. We volgen verschillende wegen en gaan het bos weer in. Hier was de markering weer beneden alle pijl en met meer geluk dan wijsheid kwamen we op de route uit. We komen bij het voormalig hotel Hartenstein dat nu het Airbornemuseum herbergt. Omdat het erg warm is besluiten we om hier een lange rust te maken.

Het verder langs nog een monument het de Sonnenbergse bossen in. We komen uit aan de rand van de bebouwde kom van Oosterbeek. Bij het station beginnen we aan een nieuwe bladzijde. We vervolgen de route langs het spoor tot we afslaan om naar het Airborne begraafplaats te gaan. Je moet om de begraafplaats heen lopen tot aan de ingang. Theo doet dat netjes ik ga echter meteen de begraafplaats op om al rond te kijken. Het is iedere keer weer indrukwekkend maar deze begraafplaats was bovendien vrij groot. Buiten het ereveld stond een informatie paneel met uitleg over de betekenis van afbeeldingen op de stenen. We lopen het terrein af en zien een bordje dat verwijst naar een monument. We moeten de andere kant op maar lopen die 200m toch naar het monument toe. Terug naar de route en verder. Het spoor vormt nu even de rode draad want dat kruisen we een paar keer. Een stukje door het bos en dan bereiken we de bebouwde kom van Arnhem. We passeren een monument en het Elizabeths gasthuis waar de gewonden in de oorlog naar toe werden gebracht. We dalen af omlaag naar het Airborne plantsoen en het volgende pad weer omhoog tot op dezelfde straat vanwaar we naar beneden zijn gegaan. Langs het museum voor de moderne kunst waar een monument staat opgedragen aan vrouwen in oorlogstijd. Nu hebben we nog 5 km voor de boeg. Voor een voormalig SD hoofdkwartier gaat het via een slecht begaanbaar pad omlaag, we komen uiteindelijk langs de Rijn te lopen. We kunnen de route zoals beschreven niet geheel lopen omdat de kade wegens gevaarlijke kadekanten was afgezet. Speciaal voor voetgangers hing er een groot bord op het hekwerk met de mededeling; OOK VOOR VOETGANGERS GESLOTEN! Duidelijk, dan boven over lopen en de route proberen te vinden. Het gaat goed we komen bij de stadspoort aan waar we onderdoor moeten. Dan komen we bij de kerk en komen we niet meer uit de beschrijving en vinden op goed geluk een markering. Hierdoor hebben we een klein stukje gemist maar we gaan geen nieuwe poging doen en lopen verder. We komen vlak bij de stadspoort weer bij de Rijn uit. Hier is een gedenkplaats ingericht. Voorzien van een oud kanon en diverse voorwerpen maar ook met enkele infoborden. Hierna moeten we de John Froostbrug op. Op deze brug is ook een monument die door menigeen niet met respect wordt behandeld. Ondanks het monument achter een hekwerk stond hadden ze er toch een vuilstort van gemaakt. We keren om en gaan naar het centrum van Arnhem. In het verdiepte deel van een rotonde waar allemaal fietstunnels op uitkwamen was nogmaals een monument. Het was het Airbornemonument op het Airborneplein. We gaan nog door een park met vijvers en fonteinen en bereiken dan het station van Arnhem het einde van dit wandelpad. Voor ons echter is dit niet het einde omdat we als we met de bus (eerst trein naar Nijmegen) aankomen in Beek de 1^ste 1,5 van onze dagtocht nog moeten afleggen.