|
Zondag 1 november
34e Marche int. Du houx
Beyne heusay
Vandaag weer met z’n tweetjes op pad. Het rendier heeft gisteravond na een kleine onenigheid besloten om toch naar huis te gaan en een mooie wandeling te laten schieten. Voor vandaag hebben ze veel regen gemeld dus we laten ons verrassen. Toch was het aan de start duidelijk dat veel mensen het weerbericht gehoord hebben. De 42 km lopers zijn massaal vroeg gestart. Ook bij deze wandelclub zijn we een paar maal te gast geweest. Het verrast ons dan ook dat we een andere richting opgaan dan we gewend zijn. Het schemert nog een beetje terwijl we toch rond dezelfde tijd vertrokken zijn als gisteren. Daaraan merk je dat, het weer, ook duidelijk invloed heeft op het licht in de ochtend. Het gaat wat bergaf en hier blijven we ook een tijdje een mijnspoor volgen. In dit gebied was vroeger veel bedrijvigheid met de mijnen. We verlaten het mijnspoor en moeten dan zo’n 400m afleggen tot de controle. Alleen waren we al bijna 10 min. onderweg toen we het volgende bordje tegenkwamen met 100m controle! We zijn flink omlaag gezakt wat betekent dat we ook weer zullen moeten stijgen. We splitsen met de 12 km en komen Vaux Chevremont (Chaudfontaine) binnen gelopen. Eerst zegt ons dit hele gebeuren niets maar niet veel later komen we er toch achter dat we hier al meermaals zijn geweest maar alleen nooit van die zijde erbij zijn gekomen. Over de Ourthe (water zo breed als de Geul) en tig trappen op. Er leek geen eind aan te komen, maar rond de 100 waren het er ook wel! We komen bij de autosnelweg uit ter hoogte van Embourg. We passeren op zo’n 300m de start van Embourg en gaan dan over de snelweg heen. Nu moeten we eigenlijk op een onmogelijk stuk de weg oversteken. We vervolgen onze wandeling via een fietsbrug die aan het water uit komt. We volgen de Ourthe een tijdje. Het spoor over en door het bos omhoog. We komen uit bij een kasteeltje waar we nooit eerder waren geweest. Dit Château De Colonster lag verscholen tussen het groen. Het bos door opnieuw een grote weg oversteken en dan het gehucht Tilff (Esneux) in. Bij het plaatselijke kerkje stonden er ook nog 2 monumenten van WO2. We gaan het bos weer in en merken dat de wind begint toe te nemen. We blijven stijgen en komen bij een open plek uit. Hier hebben we wat zicht op de omgeving en zien de bladeren aardig rond vliegen. Hoelang zou het nog droog blijven? Het bos uit en over een golfterrein. We gaan aan de andere zijde weer het bos in en stijgen weer wat. Als we rechts van ons uitzicht hebben kijken we terug op waar we eerder hebben gelopen. We komen op een groot universiteitenterrein terecht. In Angleur (Luik) hebben bij een school rust. Hier zien we voor het eerst in tijden weer wat wandelaars. Ook Linda en Dirk komen binnen gewandeld. Het is weer een tijdje geleden dat wij hen hebben gezien. Bij het verlaten van het schoolterrein zien we nog wat aparts. 2 soorten paddenstoelen die op een boom en op elkaar gegroeid zijn. We verlaten de plaats snel weer en zoeken het bos weer op. Het betrekt zich flink maar het is nog droog maar of we ook droog binnen komen begin ik toch te twijfelen. Ik ben vandaag niet zo snel want ik heb nog steeds last van mijn rug. We komen terug waar vanmorgen de 1ste rust was. We lopen rustig aan verder want het is nog een dikke 7 km. Aan de rand van de bebouwing begint het dan te druppen. Ik haal mijn jasje tevoorschijn maar voor ik hem aan heb is het al weer droog. Toch laat ik hem maar aan want het ziet er duister uit. Opnieuw krijgen we een horde trappen te bedwingen, wat overigens niet meevalt. We volgen het mijnspoor weer en verlaten dat om een beetje door de bebouwing te lopen. Dit is om bij onze laatste rust van vandaag te komen. Na de rust moeten we nog 2,6 km afleggen en die gaan grotendeels weer over het mijnspoor. Bij een oude brug gaan we over het mijnspoor heen en lopen een klein stukje contra van vanmorgen. Op 5 druppels na bereiken we droog (wie had dat gedacht!) de finish. Hier zien we Peter die ook extra vroeg vertrokken was om de regen voor te blijven. Bij het verlaten van de finish is het dan toch begonnen met regenen. Slechts een enkele late wandelaar heeft hier nog wat spatjes van meegekregen. Een mooie en afwisselende wandeling.
voor meer foto's klik op de foto
|
Zaterdag 7 november
La 37e marche d’hiver
Jambes
De plaats Jambes ligt in de omgeving van Namur dus een pittige wandeling wordt vandaag niet uitgesloten. De start is bij ecole du genie. Oftewel een school voor aankomende militairen. Meteen voor het startgebouw staan dan ook diverse attributen die de genie gebruikt. Denk bv aan pontonbrugbouwers. Bij aankomst treffen we Peter en Nestor. We vertrekken bewapend met onze zaklamp omdat het nog wat donker is. We verlaten het terrein via de achterzijde waar een militair in een hokje de wacht houdt. Hij wenst ons een bon route (fijne wandeling) en duidt nog op een splitsing. We gaan al gauw de Meuse (maas) over en bereiken via een sluis de overkant. We zijn goed en wel op pad of we krijgen de 1ste controle die maar liefst op 1,5 km zit! Hierna gaat het bergop. Het is een aardige klimpartij via een achteraf paadje tussen de huizen door. Boven gekomen gaat het linksaf waar we een mooi uitzicht hebben op het dal waar we zojuist uit zijn geklommen. We lopen nu door een elite wijk waar aardig mooie optrekjes staan. Dan gaat het rechtsaf, wat meerdere wandelaars niet zagen omdat de pijl een beetje onduidelijk hing. Na een paar 100m gaat het links. Hier gaat het voor meerdere wandelaar opnieuw fout omdat de pijl al midden in het bos hangt i.p.v. aan het begin van het pad. Als we door het bos hobbelen hoor ik een bekende stem achter ons maar kan die niet zo gauw thuis brengen. En ja hoor, de eigenaar van de stem kennen we inderdaad. Hij herkent ons ook en vraagt; Wij hebben toch al eens samen geslapen? Rare vraag denk je? Nee hoor! Het was Luc die ook Slesvig – Viborg heeft gelopen en wij hebben met deze Belg een nacht, een klaslokaal gedeeld. Opnieuw moet goed opgelet worden want voor je het door hebt verloop je. We komen uit op een oude bidweg en zien tussen de struiken door een vervallen kapel. We dalen af richting kerk. We zien Peter nog net weglopen want we zijn de rust genaderd. Het gaat een paar trappen af die al helemaal uitgesleten zijn door de jaren heen. Het is een soort heiligdom (zoals Lourdes en Banneux) waar we uitkomen. Bij de toiletten die een eindje weg liggen is een kruis en bidplaats waar de mogelijkheid bestaat om een kaarsje aan te maken. Als we bij de rust weglopen moeten we opnieuw de trappen nemen maar nu omhoog. Henk (de neus) komt ons tegemoet samen met Nestor. We wandelen weer een binnenplaats op dat wel eens een klooster kon zijn geweest. En dan gaat het weer via een smal paadje steil omhoog. Nestor komt al slippend voorbij met op zijn hielen Henk. Deze blijft bij ons lopen al pratend over de wandeling van Bocholtz. We bereiken de top en gaan vervolgens weer langzaam omlaag en lopen het plaatsje Malonne binnen. Via een loopbrug gaat het over de Chambre (als ik goed heb) en de plaats Floriffoux (Floreffe) binnen. Bij de rust lopen wij verder terwijl Henk een bakkie doet. We slaan rechtsaf na het verlaten van de rust wat fout blijkt te zijn. Normaal gesproken als er een pijl hangt dan vervolgt men de ingeslagen weg. Maar hier is dat niet het geval. De pijl hangt links om de hoek dus zelfs bij het heengaan naar de rust zag je hem nog niet hangen. Na een paar minuten zijn we dan weer goed op de route. Eerst bergop het plaatsje Soye (Floreffe) door en dan een veldweg op. Hierna gaat het bergop het bos en de modder in. Nestor en Henk komen ons nu weer opnieuw slippend voorbij. De route vervolgt zijn weg door het bos tot we eruit lopen voor de volgende rust in Suralés. 150m voor de rust is een Lourdes grot nagemaakt dat tevens een oorlogsmonument herbergt. Bij de rust komen de 2 herdershonden binnen die we vaker in het Franstalig deel van België zien. Eentje hiervan doet alsof hij nooit wat te eten krijgt van zijn bazinnetje. Je moet dan je eten goed weghouden. Een man die deze hond niet kende weet dat nu ook. De hond was stilletjes dichterbij gekomen en stak zijn kop zo onder de arm van de man door om het broodje te veroveren. Hij was nog maar net op tijd om zijn broodje weg te trekken. Na rust draaien we zo ongeveer een rondje om de plaats van de rust. We lopen Temploux in en ook weer uit. We kunnen onze jasjes weer langzaam tevoorschijn halen want er hangt me toch een donkere lucht dat wil je niet weten. We bereiken het (sport) vliegveld van Namur. Hier staan wat vliegtuigen buiten opgesteld die je van dichtbij kunt bekijken. En ja hoor ik heb gelijk met dat rondje om de rust want we lopen Suralés weer uit! We passeren een kruisbeeld dat ik op de foto ga zetten. Tot mijn verwondering staat hier geen “gewone” heilige in maar Josef, Maria en kindje Jezus! Onder de grote weg door en door een woonwijk. We komen bij een drukke weg die we moeten oversteken om de rust te bereiken. Deze is gemaakt in een oude schuur bij een kasteel. Hier is het erg druk omdat het nogal klein is en de volgende post 10 km verder is. Martin uit Roosendaal wipt binnen en gaat weer verder. Bergaf gaat het verder niet alleen met de route maar ook met mijn rug. Opnieuw heb ik wat last wat in dit jaargetijde toch al vaker mijn kwaal is. Kou en vocht doet een mens geen goed maar ik (mijn rug) is er extra gevoelig voor. Wat tussen de huizen door en dan dalen we af tot bijna aan het water. We lopen een paar 100m van de heenweg en draaien een industrieterrein op. Langs het milieupark tot bij een parkeerplaats voor bussen. Blijkbaar vond de organisatie de 10 km te lang want hier was een extra rust/controle ingelast. En wel in een bus! Origineel mogen wel zeggen. Het gaat verder tot in Flawinne (Namur) waar we de verharde weg blijven volgen. We lopen die plaats uit en Malonne weer in. De route nu is niet bijster bijzonder maar ja een stukje vlak lopen is ook wel lekker. We gaan nu de grote weg over en gaan het bos weer in. Dit bospad loopt parallel aan de grote weg. We komen dan ook weer op dezelfde weg uit als we het bos verlaten. We lopen Namur binnen en gaan het bos weer in. Het gaat bergop want we zijn aan de verkeerde kant van de berg. Het is weer een hele klim voor we boven zijn. We zijn weer in een elite wijk aangekomen wat ons aan Bloemendaal doet denken. Hier is bij een school de laatste rust. Hiervoor moest je nog wat trapjes af. We lopen verder omdat het nog maar 4,5 km zijn. Dat we hier nog meer dan een uur voor nodig hebben konden we toen nog niet weten. We gaan het terrein van château de Namur op. Een prachtig onderhouden kasteel staat ons voor de neus. Aan de zijkant verlaten we het terrein en vallen in de volgende verbazing. We komen op een citadel uit. Dat is een groot vestingwerk. Maar zo enorm als deze is, is bijna onbegrijpelijk. Meerdere hoogte verschillen en doorgangen. Ik kan maar 1 ding zeggen bekijk de foto’s. Terwijl we ons daar lopen te verwonderen komt Lorri uit Luxemburg ons voorbij. We zakken langzaam omlaag en verlopen ons nog een keer omdat het niet helemaal duidelijk was waar de pijl nu heen wees. We kruisen de 7 km afstand en gaan een stukje langs de maas lopen om er dan overheen te gaan. Nog een paar straten door en dan naar de finish. Een mooie wandeling en gezien de weersvoorspelling is het nog relatief goed weer geweest met af een toe een buitje.
voor meer foto's klik op de foto
|
Zondag 8 november
39eme marche int. De l’armistice
Blegny
Vandaag zijn we opnieuw in Blegny, alleen nu van de club Cercle Des Marcheurs De Saive (wat overigens ook tot Blegny behoort). Het is natuurlijk pas 5 weken geleden dat we in Blegny waren maar dit is vandaag de dichtstbijzijnde 42 km wandeling. Het is koud vanmorgen wat goed te zien is aan het bevroren gras. Hier heeft het gisteren volgens de berichten van Lorri en Fons, de hele dag geregend met natte sneeuw erbij! Het gaat gauw richting de bekende mijn en mijnterrein. We lopen hier overheen langs de minigolf die geheel in stijl is gemaakt. Alles wat hier op de minigolf staat heeft met de mijnen te maken. Zoals o.a. mijnlampjes een mini mijnschacht enz. We verlaten het terrein en de plaats Trembleur (Blegny). Het gaat bergaf met een fraai uitzicht op de kerk van Blegny. In het dal gekomen steken we een watertje over en gaan langs een kapel omhoog. Dat het hier flink heeft geregend gisteren is duidelijk te merken. We lopen Mortier binnen wat ook bij Blegny hoort. Hier is de 1ste rust waar we later nog eens terug zullen komen. We vervolgen de route en komen even aan de twijfel. Bij de start en ook bij de rust waren groene pijltjes gemaakt die we ook al op de route tegenkwamen. En wat gebeurt deze pijlen slaan af en de linten hangen rechtdoor. Wat moeten we dan nu volgen? We lopen dan toch maar de linten na omdat we zeker weten dat die erbij horen. We komen bij een splitsing uit waar de 12 km afslaat dus we zitten goed. Als we weer een watertje oversteken komen de groene pijltjes ook weer tevoorschijn dus waarschijnlijk was het een kleine routewijziging. We bereiken weer een plaats maar draaien na de kerk de plaats alweer uit. Een paar snelwandelaars denderen voorbij. Het veld in waar men weer op moest letten waar je heen moest. We zijn weer een tijdje verder als de snelwandelaars opnieuw voorbij komen. Zij hadden dus duidelijk moeite om de route te volgen. Het is niet druk de wandelaars zijn bijna op 1 hand te tellen. We komen in Dalhem waar de rust was. Wel moest je goed opletten om naar de rust toe te lopen en niet op de retour route verder te gaan. Hier komen Lorri en Fons binnen maar ook Henk. Na rust gaat het bergop en raken we opnieuw de route kwijt. We zien groene stippen en volgen die dwars over een boerenerf en komen zo weer op de route uit. Langs de boerderij en over een smal pad. We komen uiteindelijk een goede 4 km verder bij de volgende rust in Argenteau (Visé) uit. We lopen verder door een paar steegjes en langs de kerk omhoog. Boven gekomen over een veldweg en linksaf. Op de kruising gekomen waar we de plaats uitlopen en St. Remy in hangt opnieuw niets meer. We hebben het dit weekend wel te pakken met de slecht gepijlde wandelingen. We lopen weer terug waar ons een wandelaar tegemoet komt die ons lang geleden al eens had ingehaald. Ook Henk komt aangelopen en verwonderd zich waarom wij terug komen gelopen want we moeten toch links? Het blijkt dat schuin tegenover de weg waaruit wij kwamen een paadje was. Hier hing IN het pad de markering. We komen weer in het bos terecht waar de splitsing met de 30 km was en waar we later een 2de keer komen. Dan weten we in ieder geval hoe we moeten lopen. Henk loopt een stukje met ons mee maar bergop ben ik voor hem te langzaam en gaat hij verder. De route is geheel anders dan verwacht. Uiteraard zitten er ook bekende stukken in maar het is een mooie afwisselende route. We lopen door het bos en draaien af omlaag richting de E25 en de maas. We komen in Visé lopen aan de rand van het bos en gaan dan weer erin. Het gaat weer omhoog en boven gekomen mist Theo opnieuw een lintje. Soms is het overdreven goed gepijld en soms moet je meer geluk als wijsheid hebben. We hebben de rust in een garage en zien dat er geturfd wordt hoeveel wandelaars voorbij zijn gekomen. Wij zijn nummer 11 en 12! Dat lijkt ons wel erg weinig en denken dat er dan ook dat zich vele verlopen hebben. Maar de man kon vertellen dat er gisteren wel mensen waren die deze rust niet hadden bereikt maar en dat er toen ook maar 64 deelnemers op de 42 km waren. Vandaag waren er slechts 16 op deze afstand. Fons en Lorri komen erbij dus nog 2 te gaan. Het is een mooie wandeling en bovendien prachtig weer dus we kunnen ons niet verklaren waarom er zo weinig mensen vandaag op de 42 km wandelen. Wel begrijp je waarom deze club vanaf volgend jaar de 42 km alleen nog maar op zaterdag organiseert. We vervolgen onze route door het bos en weilanden. Hier werd de lenigheid van de wandelaar weer getest. Een paar overstapjes en weer het bos in. Nu komen we op een stukje route uit waar we echt nog niet eerder waren geweest. We lopen een dennenbos in waar we bijna een zaklamp nodig hadden. Midden op de dag was het me daar toch een potje donker! We komen bij Blegny uit waar we net voor afslaan en bergop gaan. We snijden een S-bocht af d.m.v. een paadje. We gaan weer terug naar de rust in Argenteau. Hier waren ze al fanatiek aan het opruimen. Maar we zijn niet de laatste want er lopen nog 3 achter ons. We lopen het stukje dubbel tot de splitsing maar nu zonder ons te verlopen. We gaan het bos in en komen weer op een bekend stukje route uit. Waar je normaal door het maïsveld gaat, lopen we nu over een veldweg. Op een watertorentje aan en de nieuwbouwwijk van Richelle (Visé) door. Het gaat weer het veld in en via wat weilanden bereiken we Dalhem opnieuw. Ook bij deze rust zijn ze al flink aan het opruimen. Er staat nog slechts 1 tafel met 4 stoelen. We lopen verder en strijken bij een bushalte neer. En wat schept onze verbazing. Komt Henk opnieuw aangelopen en dat terwijl wij dachten dat hij al binnen zou zijn. Hij haalt zijn controle stempel en komt bij ons staan. Hij had zich verlopen en niet zo’n klein beetje ook! We gaan de trapjes op onder een oud gebouw uit 1600 door en verder bergop. Via het veld verlaten we Dalhem weer. Nu vervolgen we de veldweg tot aan de verharde weg. Die volgen we bergop terwijl we Chenestre (Dalhem) achter ons laten. Achter ons doemt een wandelaar op. Het is Lorri die zich zorgen begint te maken om haar i.v.v. stempel. Vorig jaar liepen zij hier 2 dagen en de 1ste dag was de bondsofficial op tijd weg. We lopen Mortier weer binnen waar de laatste rust was. Nu nog 2,2 km en nog ruim een half uur dus dat zal ze wel halen. We blijven nu de verharde weg volgen tot de finish. Lorri die het wel gezellig bij ons vind loopt met ons mee. Pas bij de kerk komt ze erachter dat ze nog maar 5 min. heeft. Niet dat het erg was want de finish lag erachter. Zij gaat haar boekje halen in de auto en wij gaan ons afmelden. Het grappige is wel dat Lorri zich voor niets druk heeft gemaakt want voor de stempel moest je in de rij gaan staan! Een mooie wandeling met stralend weer wat wil een mens nog meer!
voor nog meer foto's klik op de foto
|
Zaterdag 14 november
Gijsbrecht van aemsteltocht
Amsterdam zuid-oost
Vandaag alweer de 3de W.S ’78 wandeling van het seizoen. Vanuit Amsterdam is zelfs de W.S nooit eerder gestart. Vanaf een golfclub aan de rand van Amsterdam en Abcoude is de start. Omdat wij nog even bij de auto zijn geweest starten wij heel toevallig als eerste wandelaars. Het gaat al gauw het groen in en een smal pad op met onregelmatige knuppelbruggetjes. Dan een stukje over het fietspad en weer een onverhard pad evenwijdig aan het fietspad en het spoor. Hier komt Willy en Riannne ons voorbij. Even gauw een foto schieten wat niet makkelijk is met de snelheid van Willy. We lopen onder het metrostation van Amsterdam Holendrecht door. Door de wijk heen en onder een viaduct door. Hier waren er een paar creatief bezig geweest met hun graffitispuit. We verlaten de bebouwing en gaan het park in. Hier draaien we de nodige rondjes en zien wat verderop waar we later zullen lopen. Het is zeker eens wat anders door de parken te lopen. Als we het park verlaten en een brug over moeten om het buitengebied te bereiken komt ons Helma voorbij. Gehuld in regenpak en onder haar plu verstopt was ze bijna onherkenbaar. Na de brug trapjes af en het schelpenpad vervolgen. We volgen nog wat fietspaden tot we aan de rand van de bebouwing van Diemen uitkomen. Even een verharde weg oversteken en opnieuw het groen in. We bereiken nu de soeppost waar we vandaag een 2de kopje soep mogen halen met ons eerste bekertje. We vervolgen de route die door het buitengebied verder gaat. Soms over verharde wegen dan weer eens een modderpaadje. We gaan onder een snelweg door en later onder spoorbruggen. We naderen de bewoonde wereld weer en lopen een stukje samen met Mia. We komen in de plaats Driemond (gem. Amsterdam) aan waar bij de voetbal de rust is. We vinden het echter nog wat vroeg om te rusten want we hebben nu pas 18 km afgelegd. We lopen verder en zullen later wel zien waar we terecht komen. We lopen kort door Driemond heen om dan al gauw weer het buitengebied in te gaan. We komen bij een grote plas water aan waar wat bankjes heerlijk in het zonnetje staan. We willen ons net neerplanten als Roland belt. Hij is wat ziek en durfde het vandaag niet aan om 40 km te lopen. Hij mist hierdoor wel een leuke wandeling maar gezondheid gaat altijd voor. We zitten heerlijk van het zonnetje te genieten terwijl de wandelaars aan ons voorbij trekken. Sommigen blijven even staan voor een praatje. En dan komen Co en Piet! Ze moeten lachen om de vraag of ze langzamer zijn geworden want nog nooit zijn ze ons pas na de grote rust gepasseerd. Ze geven ons groot gelijk want we hebben een mooi plekje uitgezocht en de grote rust voor de helft van de wandeling vinden hun ook eigenlijk niks. We gaan weer verder wat ons makkelijker wordt gemaakt doordat het zonnetje ons in de steek begint te laten. Wat fietspaden en schelpenpaadjes en dan de verharde weg op. We komen nu de gemeente Abcoude in. Hier wil ik een foto maken van een reiger die vlakbij staat maar het wordt een totaal ander plaatje dan ik gedacht had. De reiger stijgt op en ik kan hem in vogelvlucht vastleggen. Langs de Broekzijdse molen tot aan een bruggetje waar we overheen moeten. Nu gaan we maar liefst 2,7 km de weg vervolgen. Het is dat deze weg flink heen en weer slingert dat dit niet opvalt. Langs de 2de molen die we al een tijdje zagen liggen. We lopen samen met Arie (maatje van Emmy) en wandelmaat Abcoude binnen. Hij kan ons veel vertellen van de omgeving. Zo ook dat we langs het oude station komen waar al 2 fietsen van hem gestolen zijn. Het mogen duidelijk zijn dat hij dus uit de buurt komt. Kleine routewijziging omdat de weg openligt en terug op de route. Wij mogen dan niet uit de buurt komen maar een goed oriëntatie vermogen hebben wij nog wel. We komen op een kleine 100m van de finish voorbij. Sterker nog we lopen achter de golfbaan langs! We moeten echter nog 2 rusten en ongeveer 10 km afleggen. We volgen nu relatief lange wegen al pratend met Arie over de omgeving. We bereiken ongemerkt de koffiepost die weer in Ouderkerk a/d Amstel ligt. Het is hier drukker dan normaal. Wat niet zo gek is omdat tussen de vorige rust maar liefst 14 km zat! Als we weg lopen komen onze Belgische vrinden, Patrick en Linda aangelopen. Allebeide waren ze aardig kapot want zij zijn deze afstanden tussen de rusten helemaal niet gewend. Vanaf dat we achterlangs de golfbaan zijn doorgegaan is de route want minder mooi geweest maar dit wordt weer goed gemaakt door het parkstuk want we nu kregen. Ger van Hattum komt ons op de fiets voorbij. We lopen over een vlonder dat dwars door het water loopt. Heel leuk gemaakt alleen de wind erbij is wat minder. Gelukkig is de vlonder breed genoeg en is de kans dat je ervan af geblazen wordt nihil. We komen nu bij de fruitpost aan in de Elisabeth Hoeve die beheert word door Theo. Hier krijgen we een lekkere banaan. Er word nog wat gekkigheid gescheerd en dan gaan we aan onze laatste 2,4 km beginnen. We lopen bijna hetzelfde als we met de auto gereden hebben alleen doen wij nog een stukje privé terrein van het ziekenhuis aan. We zijn lekker vroeg aan de finish mede door dat het vandaag maar 37 km was. We melden ons af en gaan meteen op huis aan dan komen wij vanavond niet zo laat aan….
voor meer foto's klik op de foto
|
Zondag 15 november
Winterserie olat
Maarheze
Als we bij de auto weglopen komt Mon met zijn vrouwtje net aan en waarschuwt ons er al voor dat we de bammetjes in de gaten moeten houden. Vandaag worden de wandelaars al om 7.45u losgelaten. We gaan al gauw Maarheze uit en het spoor over. Hierna volgen nog wat korte wegen en we gaan het bos in. De 10 km is onderweg al afgeslagen. Na goed 5 km is de 1ste wagenrust. We moeten even wachten voor we ons drinken krijgen. Dit komt natuurlijk ook doordat de wandelaars eerder zijn vertrokken en sneller dan gedacht bij de rust aankwamen. Willem die voor het kokend water zorgt was al helemaal in de sinterklaas stemming met zijn minimijter op zijn hoofd. Opnieuw een splitsing de 15 km gaat eraf. We lopen verder door het bos en als we linksaf slaan en in de verte een uitkijktoren zien staan komt het ons bekend voor. Door het bos gaat het verder over een vlonder met dierpootafdrukjes. We blijven wat heen en weer lopen door het bos en komen alweer bij de volgende en 1ste caférust aan. We lopen verder maar kennen het hier wel. Want met de wandeling vanuit Nederweert (de pinnentocht) zijn we hier ook geweest. We lopen via de achterkant de route weer op en lopen contra van die eerder genoemde wandeling. We lopen nu langs het Sterkselsch kanaal en blijven dit geruime tijd volgen. De 15 km komt er weer bij. Dit merkte wij omdat er een wandelaar bijkwam die meteen vroeg wat we liepen. Ja, want hij liep 15 km zo vertelde hij ons. Hij was namelijk aan het opbouwen want hij wilde in maart de 60 km van olat gaan lopen en dat had hij nog nooit eerder gedaan. Eerst dachten wij nog dat het een wandelaar was die er een tijdje wegens ziekte uit had gelegen maar hij was dat duidelijk niet. Hij verteld doodleuk verder dat hij blij was met zo’n goed team als olat want bij de 1ste rust moest hij een blaar laten behandelen. Bovendien liep hij alleen wandelingen van olat dus hoe hij dan wilt opbouwen tot maart met nog maar een paar wandelingen van olat is ons een raadsel? We blijven het Sterkselsch kanaal volgen tot bijna aan de rust. De 2de wagenrust zit op 15,7 km en hier krijgen we de soep al. Normaal is dit op de laatste wagenrust. Ik praat hier met een paar trouwe fans die mijn verhaaltjes en onze foto’s de moeite waard vinden. Ik leg hun dan ook even vast. Ik vraag net aan Theo of hij Erik en Isis al heeft gezien als hij roept daar komt (cr)Isis net aan. En ja daar komt het verliefde stel Erik en Isis op de voet gevolgd door Rinda. We lopen gelijktijdig met hen weg alleen Rinda loopt even terug. Als Rinda ons weer inhaalt heeft ze mijn kopje in de handen, die was ik blijkbaar net verloren. Omdat we op een zandpad lopen heb ik hem natuurlijk niet horen vallen. Ze lopen een pasje harder dus naar een gezellige babbel gaan zij er weer vandoor. We lopen het bos uit en komen langs een soort grenspaal. Deze grenspaal heeft alleen nu eens niets te maken met grensgebied van land of akker maar met het carnavalsrijk. 2 verenigingen die hier in de buurt “regeren” kunnen het al meer dan 40 jaar goed met elkaar vinden. We komen op een kloosterterrein uit waar volgens mij gehandicapten verblijven. Langs kerk en klooster en even later langs een mooi kapelletje. Even een kijkje nemen bij de Maria kapel zoals nog meer wandelaars doen. We komen nu bij de 2de caférust aan op 23,4 km. We lopen door en worden niet veel later weer in gehaald door Rinda, Erik en Isis. Uiteraard wordt er weer wat afgekletst. We lopen langs de A2 en gaan dan omhoog om over de snelweg te gaan. Rinda vind het tempo wat te laag en loopt verder Isis en Erik vinden het wel gezellig en blijven nog wat bij ons hangen. De volgende caférust wat op de beschrijving staat blijkt dicht te zijn en Theo en ik zijn wel langzaam aan een rust toe. We komen langs een monument van Antoon Meurkens (31j) die op 20-9-1944 hier door de SS is vermoord. We kijken uit voor een bankje en nemen dan ook afscheidt van hun als we er eindelijk eentje hebben gevonden. Als wij weer verder gaan komen de volgende wandelaars op het bankje af. We lopen over de heide en het duurt niet lang of Mon’s palmclubje haalt ons in. De dames Anne en Nicole geven de leiding aan de heren Eddy, Rudi en Mon. Ze zien het pijltje rechts af en lopen ook meteen rechts. Alleen Rudi ziet dat je eerst door een slootje moet en dan rechts. Hij wijst de mannen erop en laat de dames gewoon lopen. We lopen het smalle pad hierna af en komen bij de laatste wagenrust die vandaag uit slecht een auto bestaat en een paar zitplaatsen. Ik waarschuw Mon nog dat hij niet alle bammetjes mag op eten maar als wij aankomen liggen er nog een stuk of 6. Na een gezellige babbel met hen gaat het weer verder voor de laatste 6 km. Het is te merken dat het wintertijd is, de zon begint al te zakken wat weer mooie plaatjes oplevert. We lopen wat aan de bosrand langs maar als we het bos inlopen krijgen we een routewijziging. Volgens de beschrijving zouden we door een sloot moeten en door de varens. Maar alle slootjes wat we zien staan aardig vol met water dus de omleiding zal niet voor niets zijn. Het is een ongelijk pad wat we nu bewandelen. Theo maakt net een foto van mij terwijl ik misstap wat een echt actie foto oplevert. Aan mijn mond kun je wel zien wat ik net zei; oei! Via een zandweg bereiken we de verharde weg en Maarheze weer. We moeten nu nog onder de snelweg door om in het goede deel van Maarheze te komen. Aan de finish zit het palmclubje aan de bar en zien we nog meer bekenden. Jaap, Tilly, Stefan met zijn wandelmaten maar ook Peter Heesakkers en Patrick en Linda die vandaag 30 km hebben gelopen. We gaan weer op huis aan en als we bij de auto aankomen zien we nog net Peter van de Ven met Mirjam Kies binnen komen. Een leuke wandeling en weer een speldje op de kaart erbij wie had dat gedacht.
meer foto's? klik op de foto
|
zaterdag 21 november
38e Sint-Niklaastochten
Gruitrode
Vandaag in alle vroegte gaan we op pad voor 20 km, en ik hoor jullie al denken daar gaan ze weer; combineren. Maar, NEE vandaag niet. Vandaag hebben wij ook eens wat andere verplichtingen dus lopen we alleen vanmorgen. En aangezien wij toch lekker fris op onze volgende afspraak willen aankomen vertrekken we extra vroeg om dit later waar te maken. Het is goed 6 uur geweest als wij van start gaan. Een uur vroeger dan de officiële starttijd, inschrijven doen we later wel. Ik wil jullie wel vertellen dat we hierin niet alleen zijn want toen wij de auto parkeerde liepen er al wandelaars weg. En ook nu, tegelijk met ons, lopen er wandelaars weg. Een beetje door de wijk en dan verdwijnen we het (donkere) bos in. Het is maar goed dat we de zaklampen bij ons hebben want in het bos zie je nu echt geen hand voor ogen. Het gebied is ons welbekend dus verwachten wij geen bijzonderheden. Nu is het ook wel eens apart om rond deze tijd door het bos te lopen want uilen hoor je overdag niet. De splitsing met de 4 km is duidelijk weergegeven. Wat later als we een verhard fietspad moeten oversteken gaat ook de 7 km eraf. Theo ziet van links een lichtje dichterbij komen. Als we de hoek omdraaien zien we dat ons 2 wandelaars tegemoet komen. Ze hadden een pijltje gemist en waren te ver doorgelopen. Toch hing hier ook meer dan genoeg pijltjes. We blijven door het bos lopen tot we bij de bebouwde kom komen waar bij een boerderij de rust is. Een stukje terug en de route splitst zich in 20 1 x en 13+20 2x. We gaan het rondje op en opnieuw het bos in waar we zijn uitgekomen. Als we zo blijven lopen, zoals nu, moeten wij de heen route gaan kruisen of zelfs dubbel lopen. Bij een zandvlakte (stuifduinen) slaan we af en het blijkt dat we toch rechts omdraaien en van de heen route weg lopen. Het is inmiddels licht geworden en de zon begint voorzichtig aan te schijnen. We blijven ook nu weer voornamelijk door het bos lopen, met af en toe een stukje erbuiten. Wanneer we weer de bebouwde kom naderen komen er wandelaars in ons vizier. We kruisen nu de route wat ongeveer 500m na de rust was en waar het rondje begon. We treffen een uitzetter op de fiets die hier de pijlen nog een beetje veranderd zodat de mensen niet per ongeluk weer op de heenweg van het rondje belanden. Dan gaat het naar de rust waar je via de andere kant binnenkomt. Nu moeten we opnieuw over het stukje contra de wandelaars van de heenweg tegemoet om aan onze laatste etappe te beginnen. En opnieuw draaien we hetzelfde bosgebied in. Het is een mooi afwisselend bos maar omdat wij hier al meerdere malen hebben gelopen is het moeilijk foto’s maken. We slaan een hoek om en zien een partytent staan. Hieronder staat de stoel voor de goedheiligman klaar. Het is net 10u geweest dus het zal nog zeker 2 uur duren voordat hij hier met zijn knechten zal verschijnen. Het betekent tevens dat we de finish aardig naderen want de 4 km afstand zit er nu ook weer bij. Vlak voor de finish schiet ik nog een plaatje van een kapelletje. Hierin was het Lourdes tafereel (grot met Maria en Bernadette) nagemaakt. Het is erg druk in het startlokaal. We gaan ons inschrijven en afstempelen. Het was vandaag zelfs mogelijk om in te schrijven met pakje. Dit hield in dat je een puntzak gevuld met pepernoten, spekjes, een dikke mandarijn en een chocolade croissant erbij kreeg.
voor meer foto's klik op de foto
|
zondag 22 november
22e herfstwandeling
Eys
Ook vandaag zijn wij er weer vroeg bij en ons verwonderd het wel een beetje als we aan de start aankomen dat hier al een wandelaar staat. Het duurt nog meer dan een uur voor gestart kan worden. Wij lopen vandaag opnieuw grijs (eerst lopen dan startkaart kopen!). En wederom niet om wandeltochten te combineren. Dat in België vaker vroeger gestart wordt door diverse wandelaars dat wisten we wel maar dat het in Nederland ook zo gebeurt hadden wij niet gedacht. Het is alleen te hopen dat ook deze wandelaars allemaal zo eerlijk zijn om later even te gaan inschrijven want zo’n wandelclub doet het ook niet voor niets. Wij willen sowieso een stempel voor in ons wandelboekje. Het regent vanmorgen en er staat een behoorlijke wind. Het gaat meteen bergop naar de rand van Eys. Omlaag richting holle weg waar de 8 km eraf gaat. We lopen Eys uit en gaan het spoor van het miljoenenlijntje over en gaan dan bovenover door het veld. Hier worden we aardig heen en weer geblazen want er staat een flinke wind. Nu gaan ook de 10 en 15 km eraf. Wij lopen richting en door Baneheide. Door het veld gaat het dan richting Nyswiller. Langs de kerk en richting de rijksweg. We lopen over het fietspad naar Wahlwiller waar ook de 10/15 er weer bij is. Bij de kerk is de splitsing en gaan wij de rijksweg over. Het gaat via het veld naar Partij. We lopen de plaats in waar ons verschillende wandelaars voorbij komen. Gezien de tijd moeten ook zij allemaal vroeger gestart zijn. We lopen door stukjes van Partij waar wij nog nooit eerder hebben gewandeld. We komen bij de rust waar een enorm bord buiten hangt met “pauze wandeling”. Voor de deur hangt een splitsing want zelfs de 8 km komt hier. We vervolgen de route en kunnen een mooie foto schieten van het klooster van Wittem. Een stukje verder op is de splitsing en gaat de 10 km rechtdoor terwijl de 15/20 km links bergop gaan. Het wandelpaadje waar we nu lopen hebben wij ook al menig keer met een bezoek vereerd maar meestal anders om, omlaag dus. Langs de bosrand en dan met de eerst volgende gelegenheid gaat het weer naar rechts. Langs de camping terug omlaag tot we samenkomen zo’n 20 meter van waar we gesplitst zijn. En nog geen 5 meter verder gaat de 10 km er opnieuw af. Wij mogen gaan zwoegen, want het gaat flink bergop. Nu speelt mijn verkoudheid me aardig parten. Want buiten dat ik al bijna geen stem meer heb wordt me de lucht nu ook aardig afgeknepen. We komen boven aan op de Gulpenerberg. Het gaat via een smal pad weer omlaag tot in Gulpen. Hier komt de 10 km er opnieuw bij en gaat er ook weer vanaf. We lopen langs de rand van Gulpen en gaan dan de weilanden in. We steken een verharde weg over en passeren een huis met oude grenssteen die vroeger de grens aangaf tussen de bezittingen van de Graaf van Plettenberg (25-7-1690/18-3-1737) en Kasteel Wittem. Graaf van Plettenberg was tevens de stichter van de kerk en het klooster van Wittem (16 mei 1733). We komen nu langs een monument van omgekomen vliegeniers. 4 overlevenden het ongeluk niet, 1 werd gevangen genomen en 2 konden onderduiken. Via veldwegen gaat het terug naar Eys. Ons komen verschillende wandelaars tegemoet. Het blijkt de 8 km afstand te zijn. Op een kruising onder in een holle weg kruisen we de route van vanmorgen. We bereiken de finish waar het aardig druk is. We schrijven ons in en stempelen dan ons boekje. De 2 wandelaars voor en achter ons deden dit ook, want zij hadden de route ook al gelopen en waren voor tijd vertrokken. Hierdoor kreeg de club leuke reacties dat de wandeling mooi en goed was uitgezet. En als de vroeg vertrokkenen dat zeggen mag men wel aannemen dat dit echt zo is.
meer foto's? klik op de foto
 
|
Zaterdag 28 november
Forten- en Landgoederentocht
Bergen op Zoom
Vandaag de volgende tocht van W.S 78. Vandaag is de route uitgezet door Willem Ruis. We zullen eens kijken wat hij er van bakt. Het weer vandaag is niet zo mooi en de voorspellingen zijn helemaal vreselijk. We vertrekken om 9u net achter de massa aan die om half 9 al erg onrustig rond de deur stond te draaien. Het eerste wordt de binnenstad van Bergen op Zoom onveilig gemaakt. Wij zijn hier in juni met de jubileum van de bond ook al geweest dus we weten wat voor een mooie gebouwen deze stad heeft. We stevenen op de stadspoort af maar zien net op het laatste moment dat we rechts af een steegje in moeten. Div. wandelaars hadden dit niet gezien en zijn onder de poort doorgelopen. Zij komen er al echter gauw achter dat ze verkeerd liepen en komen dan van links weer bij ons erbij. Uitgerekend Patrick en Martin lopen voorop dus krijgt onze Belg de schuld van alles. Na het verlaten van het centrum gaat het door een park. We gaan hierna naar Landgoed Buitenlust waar div. verdedigingswerken liggen. Soms loopt het hier wat moeizamer omdat het er wat modderig is geworden maar het meest lastige voor de wandelaars zijn de trapjes die genomen moeten worden. We lopen half rond een waterplas en blijven door het landgoed struinen. We pakken nog wat draaipoortjes en vlondertjes mee en verlaten dan langzaamaan dit gebied. Over het ecoduct van de A4 genaamd De Waterlinie komen we bij de soeppost aan. Hier zijn ze al druk bezig met opruimen. Ze moeten natuurlijk de boel weer gaan verplaatsen. Door de modderpaadjes en mijn slechte conditie (weekje ziek geweest kan gebeuren) zijn wij aan de late kant maar zolang de pijlophalers niet achter ons zitten is er niets aan de hand. Na deze soeppost die overigens in Bergen op Zoom was gaat het verder het bos in. En wat een verrassing we krijgen nog een zandvlakte! Hier wordt weer wat fotootjes geschoten en verder gelopen. Hierna gaat het weer het bos in. Vlak voor de grote rust op ruim 22 km zien we nog een wit konijn rondhuppelen. Goh, zegt Mia deze is zeker ontsnapt uit een tuin die overleeft de winter misschien niet. Theo probeert hem te lokken voor een foto maar laten we eerlijk zijn met de woorden; Kom maar ik heb een mooie ketel met deksel daar blijf je lekker warm in en krijg je ook nog wat groente erbij. Klinkt in de kersttijd niet aanlokkelijk voor een tam konijn! Maar goed hij/zij laat zich fotograferen en duikt dan weer de struiken in. Wij lopen wat verder dan de rust want het is best lekker weer, en zoeken wij een mooi bankje op. We zitten beschut tussen de rododendrons. Eerst komt Henri Floor die ons vastlegt niet veel later gevolgd door Patrick die ook zijn camera tevoorschijn tovert. We gaan verder door dit Landgoed Lievensberg en passeren een boom waar je niet in mag klimmen. De boom of liever gezegd een tak is wel op een heel bijzondere manier verder gegroeid. Dan weer het bos in en een stukje heide. Hierna weer over een zandvlakte. Het gaat nu gauw naar de koffiepost waar we Isis en Rinda treffen. We lopen een stuk met hen samen. Er wordt over koetjes en kalfjes gepraat. Voor we het weten komen we bij de fruitpost waar we vandaag een mandarijn krijgen. We hoeven ook niet bang te zijn dat het fruit vandaag op zal zijn want er zijn slechts 255 deelnemers. Uiteraard komt het verhaal van de “naakte” mandarijn weer ter sprake. Samen met de dames lopen we verder. Het begint eventjes hard te regenen natuurlijk net op het moment dat wij in het open veld lopen. Het is echter niet van lange duur. We komen bij een uitkijktoren die Theo en ik niet kunnen weerstaan. Rinda en Isis lopen verder terwijl wij omhoog klimmen. Ook Roland die niet ver achter ons liep met Rudolf komt omhoog. Rudolf echter blijft beneden wachten. Waarom is ons een raadsel want normaal gesproken vind hij dit ook leuk om te doen. Misschien was hij bang dat er weinig te zien was omdat het langzaam begon te schemeren. Boven had je een blik kunnen werpen op de havens van Antwerpen. Roland maakte lukraak foto’s want in de schemer kan hij helemaal niets zien. Ach dat is weer het voordeel van digitaal! We gaan weer op pad want de tijd begint te dringen. Toch zijn we nog niet helemaal de laatste. We komen op bekend terrein hier waren we met de jubileumtocht ook geweest. Het zal nu niet zo ver meer zijn. Roland en Rudolf zien op de GPS nog een geo-cash (schat zoeken) en gaan dat nog even doen. We komen om 17.25u binnen mooi op tijd dus. Patrick heeft zoals gewoonlijk wat commentaar maar dat fuif ik zonder moeite weg. Eventjes een babbeltje en om 17.40u gaan we weg. Bij het verlaten treffen we Henk Vink samen met zijn team pijlophalers. Maar wat ons nog het meeste verbaast dat Roland en Rudolf nog niet binnen zijn?! We zijn goed en wel op weg naar huis als we door de politie een parkeerplaats op worden gedelegeerd. Ja, ja, een alcoholcontrole. Ik blaas mijn beste deuntje en mag weer verder. Ik rij van de parkeerplaats af net zoals een paar auto’s achter mij. Ik zie echter in de spiegel als ik de agent passeer die ons net naar de parkeerplaats heeft verwezen dat hij de auto achter ons opnieuw wilt in wijzen!
foto's? klik op de foto
|
Zondag 29 november
Speculaaswandeling
Meers
Vandaag zijn we weer lekker dicht bij huis. We vertrekken weer eens in alle vroegte en gaan we eerst lopen en dan startkaart kopen. Dit keer doen we dat omdat we willen combineren en we ontspannen willen wandelen. Bovendien merk ik dat na een weekje binnen zitten en veel slapen, en na de wandeling van gisteren, ik nog niet top fit ben. We gaan weg en worden al snel ingehaald door de pijlen controleurs op de fiets. Na nog geen 10 min. nadat wij zijn gestart komt ons al de 1ste vroege snelle wandelaar voorbij. We hebben dan al de splitsing met de 7 km gehad. We volgen het kanaal geruime tijd tot we over de brug van Elsloo gaan. Als we aan de andere kant komen wijzen de pijltjes omlaag en gaan we trapjes af richting kanaal. We lopen opnieuw weer langs het kanaal verder en komen uit bij kasteel Elsloo. We gaan daar de dijk af om een groen strook langs de asfalt weg te volgen. We gaan dan richting de hellingbossen, wel bekent voor ons. Maar voor we dit bosgebied indraaien hangt er nog een bordje van de organiseerden club. In het bos moesten de wandelaars rood/witte linten volgen i.p.v. pijlen. Dit was net zo duidelijk aangeven als de rest van de route dus ons hoor je niet klagen. We draaien wat door het bos om uiteindelijk weer naar Elsloo terug te gaan. Voor de kerk langs waar net de klokken uitnodigend klinken. Over de kinderkopjes gaat het langs de kerk af. Ons komen wat oudere mensen tegemoet op weg naar de kerk. Wat ons eigenlijk meteen opviel was dat deze bestrating voor de meeste zeer ongeschikt was. De rollater kon men amper onder bedwang houden met dat geschud over de kinderkopjes. Nog door wat straatjes en we komen bij de controle die al open is! Deze kon je ook niet over het hoofd zien met het enorme bord wat erbij stond. De 22 km gaat nu alleen op pad om later hier weer terug te keren. Weer wat door Elsloo heen en dan gaat het door Catsop een gehucht bij Elsloo. Een stukje verharde weg en dan door een holle weg en we komen aan de achter kant van Geulle binnen. Dit wisten we weer omdat we achter het bejaardenhuis (Ave Maria) door liepen. Daarna gaat het een vies modder paadje omlaag. Over het koeienviaduct (hier lopen de koeien onderdoor van weiland naar weiland) en langs de bosrand verder. En dan zien we een mooi beschut bankje en nemen even een rust. We hebben er nu ongeveer de helft opzitten. De broer van mijn oud collega (ik weet nu eindelijk wij zij bedoelt) komt voorbij, ook hij is een van de vroege vogels want gezien de tijd kunnen nu alleen nog mensen voorbij komen die voor 8u zijn gestart. Maar gezien hoeveel ons nu voorbij komen denken we dat ze eerder weg mochten. Hier in het zuiden zijn ze wat dat betreft minder streng dan in het Hollandse. Als we verder gaan verlaten wij de beschutting van het bos en gaan weer de wind in. Er hangt een donkere lucht maar dat haalt gelukkig niets uit. Als we het spoor overgaan komen we op een dubbelstuk terecht. We gaan weer langs de hertjes en ook de kerk van Elsloo passeren wij opnieuw. We treffen nu een Belgische man (hij woont hier vlakbij over de grens) die bij de Veldlopers (Gulpen) is aangesloten. Meteen vraag ik of hij vandaag maar alleen is want ik mis zijn vrouwtje. En ja, zij is helaas gekwetst. Ze heeft last van meniscus aan haar knie en moest laatst zelfs al bij een wandeling opgegeven. Met een beetje geluk kan de sportmasseur haar uit haar lijden verlossen maar is dit niet dan gaat zij in januari onder het mes. We nemen afscheidt van hem omdat hij het rondje nog moet gaan lopen. Weer door wat straatjes van Elsloo en dan richting kanaal. We hebben nu vanaf de hoogte een kijk op de brug van Elsloo dat een stuk dieper ligt. Zo kunnen we ook de heen route overzien. Langs de Maria kapel (ooit in 1400 een zelfstandige rectoraatskerk, na verval in 1760 herbouwd tot deze kapel) en langs een gedenkzuil van een oud missiehuis (1921-1996) nu in gebruik als woningen. We lopen nog door een veldweg waar wat pijlen zijn weg getrokken. Gelukkig was de dader niet al te slim want hij liet genoeg restjes van de pijl achter om ons de weg te wijzen. We gaan weer richting een brug en over het kanaal. Net als we komen aanlopen stopt er een auto. Het blijkt Ger te zijn. We maken even een praatje met hem. Hij vertelt dat hij van Opgrimbie af komt waar hij een wandeling heeft gelopen. Hij heeft ons idee van combineren ook opgepikt. We gaan de brug over en omlaag waar de samenkomst is met de 7 km. De route draait nu richting Berg a/d Maas. Op een T splitsing is opnieuw een splitsing en gaat de 7 km eraf. Zij lopen nog een flinke bocht om en komen een paar honderd meter verder weer op onze route uit. Als ik een blik werp op waar de 7 km erbij komt zie ik dat zij net de grens met België hebben aangetipt. Er staat n.l. een grenspaal. We draaien richting Meers terug en volgen de veldweg tot in Meers. Dan nog de straat uitlopen en we zijn aan de finish. We melden ons aan en af, maken een praatje met de sokkenkerel en Paula van de bond en gaan er dan weer vandoor. Wonder boven wonder was ik hier nooit eerder geweest dus is er een speldje op de landkaart die van kleur gaat veranderen!
Bos en vijvertocht
Opgrimbie
Het is goed 12u geweest als we in Opgrimbie aankomen. We begroeten een paar wandelaars o.a. Claude en zijn maatjes en Evert. We nemen nog eerst een pauze voor we op weg gaan voor deze 21 km. We lopen naar de kerk waar de splitsing is met de 3/7 km. We gaan een smal paadje in en komen in een deel van Opgrimbie waar we volgens ons nooit eerder zijn geweest. Het gaat een bos gebied in dat we even onderbreken om de weg over te steken. Op het moment dat we dat doen steken net 2 reeën voor onze neus over. Ze zijn te snel weg om ze op de gevoelige plaat vast te leggen. Weer het bos in waar opnieuw een splitsing met de 7 km?! We slingeren wat heen en weer en komen uit bij een vijver. Hierbij ligt een oude hoeve uit 1614. De verharde weg op en naar de rust bij een psychiatrisch zorgcentrum. De 21 km loopt hier een rondje om later hier weer terug te komen. We vervolgen onze route het terrein af en krijgen de splitsing. De 16 km gaat eraf en de 21 gaat met de retourweg mee. Het duurt vrij lang voor we de splitsing krijgen dus beginnen we al te twijfelen of wij hem niet gemist hebben. En ja daar komt een splitsing. Maar huh?, niet van de 21 km maar de 7 km gaat er opnieuw af! Naar 500m krijgen we dan eindelijk de splitsing die we zoeken. We gaan het bos in en daar is meteen alles mee gezegd. Lange wegen door het bos met weinig afwisseling. De enige afwisseling was een knuppelbruggetje. Als we terug komen bij de rust is het nog best druk. Niet zo gek als je bedenkt dat de 7 km tot 15u kan starten. We lopen over het dubbelstuk ruim 20 min. dus kunnen we er wel vanuit gaan dat het zo’n 2 km is geweest. We blijven in het bos lopen maar tussen de bomen door zien we steeds de huizen. We komen weer in de bebouwing van Opgrimbie en bereiken nu al gauw de finish. Nu we toch in België zijn gooien we de tank nog even vol en dan gaan we naar huis en is het weekend weer om.
foto's? klik op de foto
| |
| | | | | | | | | | | | | | | | |